ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

όλους εσάς που γράφετε ΑΝΩΝΥΜΑ για κάποιους που σας λειπουν και τους αγαπάτε κι ετσι μου δίνετε ελπίδες ότι μπορεί εκείνη να τα γράφει σε μενα! Μια κοπέλα..

Που λέτε πήγα να ανοιξω τα μαλλια μου να τα κανω λευκα ή ασημι και εκει που ειχα το ντεκαπαζ στο κεφαλι και τσεκαρα τις τουφες για να δω σε τι κατασταση βρισκονται τα μαλλια μου κόβεται η μια σαν τσιχλα... Να με δειτε να χτυπιεμαι για να μου ξεβγαλουν τα μαλλια.. Ενταξει το σωσαμε τελικα αλλα πιο πολυ στενοχωρεμαι που δεν θα κανω το χρωμα παρα για την τουφα (αφου φτυνα την γλυτωσα παλι καλα να λεω) δεν μου παει το κοντο τι να κανουμε :P κάτσε τωρα με κιτρινα μαλλια αγαπητή να μαθεις!

Ανακάλυψα ότι με απάτησε με παλιό γνωστό της που επανασυνδέθηκε μέσω φ/μ. Είμαστε 20 χρόνια παντρεμένοι και έχουμε 3 υπέροχα παιδιά. Δεν είμαστε μικροί, 48 χρονών και οι δυο, γνωριζόμαστε και έχουμε σχέση απο τα 24 μας. Πριν τον δεσμό μας η σύζυγος μου είχε έντονη ερωτική ζωή την οποία ποτε δε μου απέκρυψε, ενώ εγώ ήμουν αφιερωμένος στις σπουδές μου, μάλλον μοναχικός και συνεσταλμένος. Η σχέση της διήρκησε τουλάχιστον 6 μήνες και οπως παραδέχθηκε, κατέληξε σε σεξ. Αυτο έγινε, μια φορά και μάλιστα την ημέρα των γενεθλίων της, αφού ο αλλος της έκανε έκπληξη, ερχόμενος απροειδοποίητα στην βόρεια επαρχιακή πόλη που ζούμε και εργαζομαστε. Αμέσως μετα την πράξη, μου ορκίζεται ότι η σχέση τερματίσθηκε, αλλα παραδέχθηκε οτι διατήρησε μέχρι πρόσφατα τηλεφωνική επαφή - και το δώρο γενεθλίων που της χάρισε. Εγώ όλο αυτό το διάστημα εκτός απο κάποια ψυχρότητα δεν κατάλαβα τίποτα. Της είχα απόλυτη εμπιστοσύνη και παρόλο που την έβλεπα υπερβολικά κολλημένη στο κινητό και τον υπολογιστή της δεν πίστευα ποτε ότι θα φερόταν έτσι. Η ίδια γνώριζε ότι έχω προχωρημένες γνώσεις πληροφορικής και εάν ήθελα μπορούσα να μάθω τα πάντα, όπως και έγινε. Παρόλα αυτα το ρίσκαρε και μάλιστα με άτομο που ανακάλυψα οτι ειναι εμφανισιακά λαπάς, ξεφτίλας και μικροαπατεώνας και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να συγκριθεί μαζί μου. Και μην θεωρήσετε ότι είμαι νάρκισσος η εγωιστής. Το αντίθετο μάλιστα, έχω δώσει τα πάντα για την γυναίκα μου και τα παιδιά μας. Ίσως μάλιστα αυτό να ειναι το πρόβλημα, αφού είμαι υπερβολικά δεμένος και ερωτευμένος μαζί της. Την αγαπώ και της το δείχνω. Σίγουρα δεν είμαι τέλειος και έχω κάνει λάθη. Επίσης, μην νομίζετε ότι δεν έχω ευκαιρίες και προτάσεις απο άλλες, αφού - και οι δυο - είμαστε μορφωμένοι, καλλιεργημένοι και εμφανίσιμοι. Απλά δεν δείχνω κανένα ενδιαφέρον γιατί ήξερα οτι είχα την καλύτερη και την καταλληλοτερη, για εμένα, γυναίκα. Είμαι φοβέρα απόλυτος και δεν θα την πρόδιδα ποτε. Στο σεξ νόμισα ότι την κάλυπτα, αφού φαινόταν ότι περνούσε ωραία, αλλα μάλλον έκανα λάθος. Φαντάζομαι ότι ήθελε και άλλα και ντρεπόταν να τα συζητήσει. Δεν βγάζω άκρη. Πολλά ψέματα, κλάματα, αρνητικά συναισθήματα. Εγώ μετα το αρχικό σοκ, τον θυμό, το πένθος και την οργή, νομίζω ότι περνάω σε μια κατάσταση απαθούς κατάθλιψης. Σκέφτομαι την πράξη της κάθε μέρα, ψάχνω και τα δικά μου λάθη και νιώθω παγιδευμενος, αφού παρα την απελπισία μου δεν θέλω να διαλύσω το σπίτι μου και να βλάψω τα παιδιά μου. Από την άλλη πλευρά, παρα την επιμονή της να με στηρίζει και να μου λέει ότι έχει μετανιώσει και με αγαπάει, πιστεύω ότι ο γάμος μας έχει λήξει. Αυτή ήταν η δική της επιλογή. Όταν αγαπάς και σέβεσαι κάποιον δεν φέρεσαι έτσι. Ακόμα και η σημειολογία της επιλογής της με κάνει και νιώθω χάλια. Δεν ξέρω τι άλλο να γράψω. Κλείνοντας την ιστορία μου, αναφέρω ότι έχουμε ξεκινήσει συνεδρίες, μαζί και χωριστά, σε ψυχολόγο-σύμβουλο γάμου για να σώσουμε ότι σώζεται. Παρά το οτι βλέπω οτι θέλει να επανορθώσει, δεν νιώθω και πολυ αισιόδοξος.

Αφού ρε βλάκα βλέπεις ότι εμποδίζεις την ομαλή λειτουργία του δρόμου και της αποβίβασης των επιβατών απ' το λεωφορείο, γιατί δεν το μετακινείς; Απλά αράζεις με το τσιγαράκι σου μέσα βλέποντας τον κόσμο να κάνει ζογκλερικά για να κάνει την δουλειά του επειδή εσύ βαριέσαι να περιμένεις κάπου πιο ουδέτερα; Τόσο Ελληνάρας;

Να διαβασω εχω επιστρεψει εδω και μια μερα στο φοιτητοσπιτο μου και δεν εχω ανοιξει βιβλιο ...γραφω τη δευτερα 2 μαθηματα ...τι να πρωτοκανω ειμαι 3ο ετος και χρωσταω 15...αυτααα

Αγγελική, τα κάναμε σαλάτα και δεν το πήραμε καν χαμπάρι. Χωρίσαμε και τώρα το παίζουμε και καλά φίλοι.Σ' αγαπάω ακόμα και ξέρω ότι νιώθεις το ίδιο. Φοβάμαι όσο κι εσύ να μην τα κάνω χειρότερα, αλλά μια μέρα θα στο πω κι ας με διώξεις για πάντα.Μου λείπει η αγκαλιά σου. Αλλά δε μπορώ να στο πω, οπότε το γράφω εδώ κρυφά κι ελπίζω από θαύμα ή τύχη να το δεις. Πιθανότητα δε θα το διαβάσεις ποτέ. Αν τύχει και το πάρει το μάτι σου, θυμήσου..."Come with me my love, to the sea, the sea of love..."

Μου τη δίνει στα νεύρα ο φίλος μου που είναι εκδικητικός και μπορεί από μια χαζομάρα να νευριάσει και να μη μου μιλάει και για τρεις ημερες, για να πάρω το μάθημα μου...παιδί δημοτικού είμαι να πάρω το μάθημα μου? Κατά τα άλλα όλα μέλι γάλα, μέχρι να στραβωσει και να κάνει έτσι.. εγώ δε θέλω να ζητήσω συγγνώμη κ να λυθεί γιατι δεν θεωρώ ότι έχει δίκιο. Οπότε μουγγοθοδωρας κ οι δύο..τέλεια..άντε βρε, ωραίο Σκ θα περάσουμε!

Ειμαι αυτη που εγραψε πως θελει να ερωτευτει και να αγχωνεται οταν δεν της στελνει ο αλλος... ε!! σκατα στα μουτρα μου!! δεν ερωτευτηκα αλλα ενα τσιμπημα το εφαγα η ατιμη.....και παρεξηγηθηκα και ειμαι εγωιστρια και αυτος τα ιδια σκατα και δεν μου στελνει κ δεν του στελνω και τα νευρα μου πια... απαγορευεται να κανω πισω ,τωρα θα παει μεχρι τελους....

το συναισθημα οταν κοιταχτηκαμε στα ματια για πρωτη φορα, οπως οταν πιανεις ενα γυμνο καλωδιο και δε μπορεις να το αφησεις, δε γινεται να ναι ψεμα..κι ας με γειωνες με την ψυχρη συμπεριφορα σου καθε φορα που προσπαθουσα να ερθω λιγο πιο κοντα για να σε γνωρισω..εδω και τοσο καιρο εσενα θελω δε μπορω να σκεφτω τιποτα αλλο..ακομα κι απο εδω που βρισκομαι.αυτα

Είμαι υποτασική, γύρω στο 10 η μεγάλη μου πίεση και παθαίνω εύκολα ηλίαση με πονοκεφάλους, ακόμα και με άφθονο νερό και καπέλο κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Έχω λιποθυμήσει 2 φορές, μία με παρέα και μία μόνη μου. Έχω κάνει όλες τις απαραίτητες εξετάσεις και δεν έχω κάποιο πρόβλημα υγείας, για την ώρα και ελπίζω και μελλοντικά. Όταν ήμουν μόνη μου την δεύτερη φορά, υπήρχαν αρκετοί άνθρωποι που με βοήθησαν. Αλλά απο τότε τρέμω να κυκλοφορίσω μόνη μου κατά τους καλοκαιρινούς μήνες αλλά και να ταξιδέψω μόνη μου. Φοβάμαι στην σκέψη οτι μπορεί να συμβεί κάτι αντίστοιχο και δεν θα με βοηθήσει κανείς ή οτι μπορεί κάποιος να το εκμεταλλευτεί. Προσπαθώ να μην πηγαίνω σε μέρη και σημεία που δεν υπάρχει κόσμος.Δεν ξέρω πως να τον ξεπεράσω αυτόν τον φόβο και να μην μου στερεί την ζωή...