ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Ειμαι μακρια απο την μαμα μου και την πολη μου , μετακόμισα στην αθηνα με των αντρα μου κ το παιδι μου ,εχω θεμα αγχος που περνω αγωγη ,πηγα ψυχολογο αλλα με εκανε η διαδικασία να κολαει το μυαλο ,στο ποσο ανχομενη ειμαι ... τωρα ενω εχω 20μερες που ειδα την φιλες ,την μαμα μου , και γενικα την πολη μου ... θελω να ξανα γυρισω παλι πισω ... (δεν γίνεται λογο δουλεια ) τι να κανω;;;

Εχει γίνει βασανιστήριο. Εκει που πήγαινε καλα η εταιρεία ηρθε ο κορονοιος και τα γκρέμισε ολα. Η δουλειά εχει μειωθεί κατακόρυφα με αποτέλεσμα τη μισή μερα να βαράω μυγες. Τα αφεντικά με κοιτάνε λες και ειμαι βάρος εκεί μεσα. Αν θέλουν να με απολύσουν. Εγω το εθιξα ηδη μια φορα το θεμα οτι αν δεν εχουμε δουλεια να διακόψουμε τη συνεργασία. Μη νιώθω και βάρος που με πληρώνουν λιγο παραπάνω απο τον βασικό και μενω πανω απο 8 ωρες στο γραφείο ακομα και τωρα που δεν εχει δουλειά. Τι να κάνω;

Υποφέρω από αυπνία εδώ και μια εβδομάδα δεν κοιμάμαι καθόλου! Το παράξενο είναι ότι φαινομαι ξεκουραστη αλλά μέσα στη μέρα υποφέρω.

Απλώς νιώθω πως εχω επηρεαστεί πολύ απο τοξικά άτομα και δεν ειμαι πια δυνατός χαρακτήρας! Νιώθω συνεχώς άσχημα γίνεται κατι καλο και δε μπορω να το χαρώ γιατι φοβάμαι οτι θα το χαλάσω! Δε μπορω να κρατησω τους ανθρώπους συν οτι νιώθω πως δρν ειμαι ευχάριστη και καθόλου διεκδικητική ώστε να τους κρατησω! Νιώθω στάσιμη πως δεν εξελίσσομαι Αλλα και πως οταν γίνεται κατι καλο δε μπορω να το κρατησω! Τελευταία ολο ζω με το παρελθόν και τι θα μπορούσα να κανω αλλιώς! Εχω συνεχώς τον φόβο της αποτυχίας και της απόρριψης δε ζω ουσιαστικά!!! Και ειμαι 23 αρκετά μεγάλη για να ειμαι ετσι...απλώς εχω κουραστεί και θα ηθελα να ξυπνήσω αυριο και να μην υπάρχουν ολα αυτα! Μόνο αυτο ζητάω

Τα τελευταια νιωθω πως χανω την πιστη μου στον θεο... Δεν ειμαι και περηφανος που το λεω, αλλα αρχιζω και βλεπω την ζωη ως μια επιβιωση και τιποτα παραπανω...κανενα νοημα... Ψυχολογικα και σωματικα προβληματα, οικονομικα, στρες, νευρα, μοναξια... Και μεσα απο αυτην την επιβιωση αναζητουμε 1-2 στιγμες μεσα στην ημερα να περασουμε καλα...

Νιώθω πολύ χάλια σήμερα.. Ήμουν από τ πρωί χάλια, τσακώθηκα με τν άντρα μου, σαν Ν μην έφτανε αυτό ήρθε κ η πεθερά να με οδήγησε στν κατάθλιψη, δεν μπορώ πιέζομαι πολύ.. Θελω Ν ηρεμήσω, να αποβάλλω τους τοξικους ανθρώπους από την ζωή μ,, αλλά μηπψς εγώ είμαι η τοξική? Γιατί έχω μείνει. Μόνη μου!

Δεν μπορώ να καταλάβω όταν χωρίζεις και ο άλλος επιμένει ενώ δεν του αφήνεις την παραμικρή ελπίδα, γιατί γίνεται εκ νέου έξω φρενών κάθε φορά που σε προσεγγίζει και του λες ξανά και ξανά όχι; Αφού δεν του αφήνεις κανένα περιθώριο γιατί πρώτα παρακαλάει και μετά αφού εισπράξει για άλλη μια φορά απόρριψη τα βάζει μαζί σου και σου λέει ότι χαίρεσαι να τον βλέπεις να εξευτελίζεται;;; Μια φίλη το ζει κάθε μέρα, χώρισε πριν τρεις μήνες και αυτός συνεχίζει να την ενοχλεί τώρα πήγε στην αστυνομία. Το έχω ζήσει και εγώ ακόμη απορώ αφού μόνος του αποφάσιζε κάθε φορά να αρχίσει πάλι τα παρακάλια γιατί μετά έβριζε εμένα και έλεγε ότι τον εξευτελίζω;;; Του είχα πει χίλιες φορές δεν τον θέλω πια δεν γυρίζω πίσω γιατί παρακάλαγε και μετά τα έβαζε με μένα επειδή το θεωρούσε ξεφτίλα που παρακαλούσε; Βγάζει κανείς άκρη;

Εδώ και σχεδόν 2 χρόνια έχω γνωρίσει μία κοπέλα με την οποία σιγά σιγά ξεκινήσαμε να γνωριζόμαστε και να κάνουμε παρέα. Βρήκαμε πολλά κοινά και δεν αργήσαμε να γίνουμε φίλες. Στην προηγούμενη καραντίνα επικοινωνούσαμε συνέχεια, τηλέφωνα, μηνύματα. Γενικά ένιωθα πολύ όμορφα μαζί της. Μου στάθηκε σε κάποια προβλήματα που είχα, όπως και εγώ της στάθηκα σε κάποια δικά της. Για καιρό ήταν χωρίς δουλειά και απογοητευμένη. Εγώ δεν έπαυα να την ενθαρρύνω. Ώσπου βρήκε μία πολύ καλή δουλειά και ειλικρινά χάρηκα πολύ γι'αυτό. Από τότε λοιπόν που βρήκε αυτήν την δουλειά συνεχώς προσπαθεί να επιδεικνύεται στα σοσιαλ, να πετάει αμπελοφιλοσοφίες, να βάζει ψαγμένες φωτογραφίες και να σχολιάζει σε ποστς φίλων προσπαθώντας συνεχώς να κάνει φιγούρα για το πόσο ψαγμένη είναι. Στο τέλος της την είπε και ένα φίλος μας που συνεχώς την κοροϊδεύει και της το λέει κατάμουτρα ότι το έχει πάρει πάνω της. Με έχει απογοητεύσει. Νιώθω ότι έχει αλλοιωθεί ο χαρακτήρας της, ή ότι μάλλον περίμενε μία τέτοια ευκαιρία για να μας δείξει την ξιπασιά της. Δεν το περίμενα ότι θα έβλεπα κάτι τέτοιο από την συγκεκριμένη. Εντωμεταξύ έχει και έναν γκόμενο τέρμα χειριστικό που την κάνει ό,τι θέλει και ακολουθεί σαν σκυλάκι ό,τι της λέει. Δεν νιώθω πια το ίδιο γι'αυτήν και δεν ξέρω τι να κάνω.

Θέλω να βρω μια κοπέλα να πάμε να ζήσουμε Σαλονίκη για πάντα <3

Είμαι ερωτευμένη με ένα φίλο μου από κοινή παρέα... Άρχισε ενα φλερτ μεταξύ μας αλλά τελείωσε άδοξα επειδή φοβάται μη χαλάσουμε την παρέα.... με νευριάζει αυτή η στάση του.. Τι μου προτείνετε;;