ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Και ναι! Διαβάζω τόσες εξομολογησεις από ανθρώπους που νιώθουν μόνοι, και τόσες συμβουλές πως "αν ξεκινήσεις δραστηριότητες θα κάνεις παρέες" αλλά σε εποχή πανδημίας πως μπορείς να γνωρίσεις κόσμο και παρέες?! Και είναι κρίμα να μην έχουμε έναν άνθρωπο να πάμε μια βόλτα να πούμε μια κουβέντα! Και εν τέλη είμαστε πολλοί οι οποίοι μένουμε μόνοι μας! Ας κάνουμε κάτι γι αυτό! Σε αυτήν ειδικά την εποχή που μια φίλη η ένας φίλος είναι το πολυτιμότερο αγαθό!

Καλησπέρα σας, Πριν λίγο καιρό ήρθα και πάλι σε επαφή με μια κοπέλα που κάναμε παρέα στο λύκειο. Είχαμε χαθεί για 4 χρόνια τώρα. Αρχίσαμε λοιπόν να ξανακάνουμε παρέα και να βρισκόμαστε σε καθημερινή βάση, ώσπου έφυγε στην πόλη που σπουδάζει. Λίγο καιρό μετά, κι αφού είχαμε καθημερινή επικοινωνία μου λέει πως θέλει να ξενοικιάσει και να γυρίσει πίσω στην πόλη καταγωγής μας. Εγώ προσφέρθηκα να τη βοηθήσω με τη μετακόμιση και άρχισα να ψάχνω για οικονομικές μεταφορικές. Αφού βρήκα, επικοινώνησα με τον υπεύθυνο της μεταφορικής, και έπειτα είπα στη φίλη μου τις λεπτομέρειες της συζήτησης. Όμως μετά από επικοινωνία της με τον υπεύθυνο δεν τα βρήκαν. Και στα ξαφνικά πριν 2 μέρες ξεκίνησε να μου πετάει σπόντες λες και έφταιγα εγώ που δε συνεννοήθηκαν. Και από τότε δε μου ξαναμίλησε. Απλά για μια ακόμη φορά καταλήγω στο συμπέρασμα ότι κάποιοι άνθρωποι είναι τόσο αχάριστοι που, ότι και αν κάνεις γι'αυτούς δεν πρόκειται να είναι ευγνώμονες. ΡΕ ΚΑΠΟΙΟΙ ΔΕΝ ΠΑΤΕ ΚΑΘΟΛΟΥ ΚΑΛΑ ΡΕ

Έχω ενα συναίσθημα αγάπης και μίσους δε μπορώ να με καταλάβω. αν είσαι σωστός μαζί μου θα μαι και γω αν πάλι δεν είσαι καλυτερα να μη σε γνώριζα.ειναι περίεργο αυτό ? Πείτε μου?κάνε καλό νά δεις καλό από αχάριστο άνθρωπο που δεν εκτίμησε τίποτα και χρησιμοποιεί άλλους για να κρύψουν την ουρά τους.

Είμαστε ένα χρόνο μαζί,και τελευταία μου λέει ότι δέν της μιλάω γλυκά.Δέν το έχω με τα λόγια,έτσι ήμουν απ'την αρχή,έτσι με γνώρισε.Αποκλείεται να μήν έχει καταλάβει απ'τις πράξεις μου πως νιώθω.Εκείνη είναι μέσα στα γλυκόλογα από την πρώτη στιγμή και μου αρέσει αυτό.Είναι η ζωή μου,ο έρωτας μου,και μόνο που την κοιτάζω γεμίζει η ψυχή μου.Γιατί τα λόγια να είναι πρόβλημα;

Λυπάμαι πολύ που δεν έχω κάτι καλύτερο να κανω και δουλεύω τις περισσότερες ώρες της ημέρας. Και επειδή η δουλειά μου είναι εν μέρει χειρωνακτική, σωματικά μάλλον έχω διαλυθεί. Και ψυχικα εννοειται, έχω βαρεθεί. Και αυτά που μέχρι πρότινος ήταν ενδιαφέροντα στο διαδίκτυο (σεμινάρια, θέατρο μπαλέτο μουσικές) με κούρασαν.

από την μία θέλω να κάνω σχέση με κοπέλα να κάνουμε έρωτα να φιλιομαστε και από την άλλη δεν θέλω φοβούμενος για την απόρριψη εσείς αυτό πως το θεωρείται? υγ είμαι παρθένος

Δε φταίει το διαζύγιο δε φταίει η οικονομική κρίση ξέρω ανθρώπους με κοινή λογική που τα κατάφεραν.ενα φταίει σε όλα αυτά που βλέπω σε έχουμε μάθει να παλεύουμε με τα λίγα η εργασία υποτίθεται ήταν το διέξοδο αλλά δε είναι.τα θέλουμε όλα έτοιμα λοιπόν δε συζητάμε και μάθαμε τα παιδιά μας να ναι κακομαθημένα

Τους τελευταίους 18 μήνες βρήκα δουλειά, κατάφερα να μετακομίσω από το σπίτι των γονιών μου, να στήσω ένα σπίτι μόνος μου, έχω σχέση, όλα είναι καλά. Όμως νιώθω ότι δεν είμαι ευτυχισμένος, ούτε χαρούμενος. Στη δουλειά δεν έχω κάτι άλλο να προσφερω και τώρα πια απλά βαλτωνω, έψαξα να βρω κάτι άλλο αλλά δεν ξέρω τι άλλο θα ήθελα να κάνω. Η καθημερινότητα μου είναι η ίδια. Επίσης κουράστηκα να φτιάχνω ένα σπίτι μόνος μου χωρίς καθόλου βοήθεια. Γενικά αισθάνομαι ότι τίποτα δεν είναι καλά τα πάντα είναι μέτρια...δεν υπάρχει ενθουσιασμός για τίποτα

Έβγαινα με κάποιον ενα μήνα περίπου κάναμε τα πάντα αλλα δεν είχαμε σχέση . Κάποια στιγμή με πρόδωσε και μαθεύτηκαν πράγματα στον περίγυρο μας με αποτέλεσμα να τσακωθούμε άσχημα ενω ήμασταν ήδη τσακωμένη . Εχουν περάσει μήνες.Δεν με πήρε τηλ να μου ζητήσει ένα συγνώμη έστω να μου στείλει .....παρόλα αυτα μου εχει λείψει και πολλές φορες κρατιέμαι να μήν στείλω εγώ !

Πραγματικά για πρώτη φορά στη ζωή μου νιώθω τόσο μόνος ,πάνε κανα 2 μήνες που έχω βαλτώσει τελείως... Το μόνο που υπάρχει είναι ένα τεράστιο συναισθηματικό κενό όταν δεν έχεις κάποιον να μοιραστείς τα συναισθήματα σου .