Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΕ ΙΑΤΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Ή ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΤΗΣ ΣΤΗΛΗΣ ΔΕΝ ΕΓΚΡΙΝΟΝΤΑΙ
Σε θέλω σε θέλω σε θέλω.Το γράφω κάθε πρωί και κάθε βράδυ εδώ, δεν ανεβαίνει η εξομολόγηση αλλά δεν πειράζει, το λέω κάπου αφού δεν μπορώ να το πω σε σένα. Δεν μπορώ να στο πω γιατί δεν μ αφήνεις εσύ ούτε ο εγωισμός μου. Αλλά σε θέλω. Το ξέρει η καρδιά μου και το μυαλό μου που σε σκέφτεται συνέχεια. Ας ελπίσουμε ότι κάποια στιγμή θα σου το πω κατάμουτρα και θα μου πεις ότι με θες το ίδιο. Μέχρι τότε ας μείνει η εξομολόγηση εδώ, σ αυτή την στήλη. Ας μείνει μεταξύ μας. Υ. Γ. Θα στο γράψω κ αύριο και μεθαύριο, θα στο γράφω μέχρι να μπορέσω να στο πω ή να σε ξεχάσω. Ελπίζω να μην σε ξεχάσω πριν σου πω πόσο σε θέλω. ΣΕ ΘΕ ΛΩ
Συγχαρητήρια σε εσάς που χωρίς να έχετε ταξιδέψει και χωρίς να έχετε κάνει "super" δραστηριότητες, απλά με καθημερινά βιώματα της ζωής, είστε καλλιεργημένοι χαρακτήρες, ώριμοι, έμπειροι και καλοί στην ψυχή κυρίως!Πολύ σας χαίρομαι και σας θαυμάζω!!!Εάν από μόνοι μας με τα μαθήματα της καθημερινότητας δεν ανοίγουμε τους ορίζοντές μας τότε τα αεροπλάνα δεν πρόκειται να βοηθήσουν ούτε ότι άλλο cool "κυκλοφορεί".(Μην παρεξηγηθούν οι ταξιδεμένοι κι άλλοι σχετικοί παρακαλώ, δεν σας βάζω όλους στο ίδιο τσουβάλι ούτε είπα ότι το ταξίδι είναι κάτι αρνητικό.)Καλό απόγευμα σε όλους!
να στελνεις μηνυμα να δειχνει οτο διαβαστηκε κ να μην σου γραφουν κατι... κ οχι δεν εχει να κανει με γκομενα που νευριασες η οτι γινεσαι ενοχλητικος.Στο χαλαρο
Θέλω να γίνω μια από αυτές που ξέρουν να μιλάνε να μην νευριαζεις με το παραμικρό και να αγαπηδω παντού και το μόνο που με ενοχλεί είναι κάποιοι που με κοροϊδεύεουν σαν βία όπως συγγενεί και σε κάποιος μας το μόνο που θέλουν είναι να γελάνε μαζί μου και να κοροϊδεύουν την ηλικία μου και όλα τα άλλα που έχω.....δεν αντέχω άλλο θέλω να τους εκδηκηδω....θέλω να κάνω το όνειρο πραγματικότητα...με άνθρωπους που πραγματικά σε σε βοντε.... γτ η παρέα που είχα με πρόδωσε και τώρα νιώθω μοναξιάς τι να κάνω για να πάρω πίσω τη ζωή που μου ανήκει . Θέλω να γίνω μια καινούργια και με πολύ τσαμπουκά ξέρετε πως ??? δεν αντέχω άλλο αυτήν την αθωότητα μου....? θέλω να ξανά χαμογελασω και να τους τριψω το χαμόγελο στα μούτρα τους πώς λένε κάποιοι 《τι να κάνω 》??????
Λοιπόν έχουμε κανονίσει με το σχολείο μου να πάμε εκδρομή στην Θεσσαλονίκη (3ημερη) Θέλω τόσο πολύ να πάω Δεν έχω ξανά πάει Αλλά υπάρχει ένα πρόβλημα....η μαμά μου .....δεν με αφήνει ,δεν με εμπιστεύεται Δεν ξερω ακριβώς και εκεί που της λέω θα πάνε όλοι οι φίλοι μου και κανω για μια ξαδέρφη μου 'η Μαρία Γιατί θα πάει? 'Και μου λέει αα μωρε θα πάρω την μάνα της Μαρίας να τις αλλάξει τα μυαλά και της λεω λέω θα με βάλεις να τσακωθω και μπλα μπλα μπλα και2μετα λέει Εγώ σε αφήνω ρωτά τον πατέρα σου και τον ρωτάω και μου λέει Ναι και αρχίσει να κάνει την αφήνεις Πως μπορείς και βλακιες...και κάνει μεγάλωσε πλέον μπορεί να πάει Ακόμα και μην της ....απλά δεν ξέρω με στενοχωρεί αυτό το γεγονός :'(
έχω το σύνδρομο του "ασπεργερ" , έχω να παλεύω με τους δαίμονες μου τα προβλήματα κι την μοναξιά μου. έχω και την μάνα μου με κατάθλιψη που εχω εγώ, την ευθύνη της γιατί αυτή περιμένει τα παντα απ μένα.εγώ τον εαυτόν μουντέ μπορώ να βάλω "σεταχη" και έχω τώρα κι το altsxaimer της να μου δημιουργεί πρόσθετα άvχη και προβλήματα. δε ξέρω τι να κάνω είμαι σ ε απόγνωση και deexo ούτε από έναν συγγενή "μια συμβουλη" η συμπαράσταση. όλοι γυρνάν πλατες ούτε φίλο ι ούτε γνωστοί, ασχολούνται κάνουν όλοι πίσω. μόνον στην κατάκριση είναι όλοι αυτοί πρώτοι μετά κάνουν τις πάπιες. δε ασχολείται κανεις με άτομο 35 ετών γιατί οι άνθρωποι τρέφουν συμπάθεια στα παιδιά κι αυτά βοηθούν . τους μεγαλύτερους τους αγνοούν . δε ξέρω έτσι το λαμβάνω όλο αυτό. θα επιθυμούσα κι θα εκτιμούσα,αν μου λέγατε κάποια συμβουλή. ειλικρινά από καρδιας ευχάριστω.mperdemeno kouvari
Ζηλεύω αυτούς που είναι καλα(όχι απαραίτητα χαρούμενοι) απλώς καλά χωρίς να χρειάζονται να παλέψουν με τον εαυτό τους και τις σκέψεις τους. Θέλω να ξαναγίνω καλά όχι χαρούμενη απλά καλά χωρίς να χρειάζεται να προσπαθώ ν ελέγξω τις σκέψεις μου κάθε λεπτό της ημέρας.
Αν μία, δύο, τρεις φορές κωλοπαιδο, τότε πάντα, μα πάντα, έτσι θα είναι αυτός ο άνθρωπος! Άργησα να το καταλάβω, μα το εμπεδωσα. Μακριά από χειριστικους, κομπλεξικους, τσιγκούνηδες και του φαίνεσαι ανθρώπους. Ξέρω ότι δε σας λέω κάτι καινούργιο, αλλά θα σκάσω αν δεν το πω!Ss