ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Κάποιες μέρες, όπως η σημερινή, νιώθω σβησμένη από τον χάρτη και ξεχασμένη από όλους.. :( ήθελα να το πω κάπου...

Είδα στο όνειρο μου χθες, ότι έκανα έρωτα με έναν άντρα και ήταν τόσο αληθινό, που ένιωθα και τον πόνο της πρώτης φοράς. Ξύπνησα, προσγειώθηκα στην πραγματικότητα και πάλι είμαι μόνη.

Με τον εδω και 4 μήνες σύντροφο μου όλα πάνε καλά εκτός από ένα πράγμα που άργησα να πσρατηρήσω. Έχει πολύ περίεργες στάσεις ύπνου. Κάθομαι τελευταία και τον παρατηρώ, τη μια κοιμάται μπρούμυτα με το ένα χέρι στο στομάχι και το πόδι λυγισμένο ακουμπά τη καρέκλα, άλλη φορά τον βλέπω ανάσκελα με τα πόδια λυγισμένα σαν βάτραχος, και πολλά άλλα και δε ξέρω τι να πω.. Πρώτη φορά κοιμάμαι με άντρα που να έχει περίεργες στάσεις ύπνου, και αν μη τι άλλο έχω κοιμηθεί με πολλούς. Θα μπορούσε αυτό να δηλώνει κάτι για τη ψυχοσύνθεση του;;

να αποτυπωσαν την ζωη μου σε ταινια μικρου μηκους χωρις την εγκριση μ;https://www.youtube.com/watch?v=ZVdn6qSFPe4

Δεν με λυπάμαι καθολου πια !!!!! Με χαίρομαι !! Που ειναι τόσο δυνατή , που πιστεύω στον εαυτό μου !!!που τελικα δεν κάνω την χάρη σε κανέναν και σε τιποτα και με χαιρομαιιιιιιιιιιι!!!!!Και στα δικα σας οι φυλακισμένοι !!!’

Όταν προσπαθείς να φτιάξεις την διάθεση ενός αγαπημένου σου ανθρώπου που γνωρίζεις οτι έχει περάσει δύσκολα.. εκεί βλέπεις πως ολη η κουραση που περνάς για να του/της φτιάξεις την διάθεση «ανταμείβεται» με ένα αυθόρμητο χαμόγελο που όταν το βλέπεις σου δίνει τόση χαρα δίνοντας σου δύναμη να βοηθήσεις να φύγουν πο άσχημα ρε μέρες όλο και πιο γρήγορα ..

με λυπάμαι.

είμαι 38. Τον Αύγουστο θα γίνω 39 και σήμερα συνειδητοποίησα ότι έχω αποτύχει σε όλα. Είμαι αποτυχημένη. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Απέτυχα με πάταγο. Και με φοβίζει το μέλλον. Πρώτη φορά αισθάνομαι τόσο υπαρκτό τον φόβο. Και δεν έχω κανένα να το πω παρά μόνο τη μητέρα μου. Και αυτή την ντρέπομαι και έτσι θάβω αυτό το συναίσθημα της αποτυχίας και του φόβου όσο πιο βαθιά μπορώ. Τα τελευταία 5 χρόνια ηταν πάρα πολύ δύσκολα. Συναισθηματικά, ψυχολογικκά, σωματικά. Kαι όσο σκέφτομαι, ξέρω, πως ήταν παιχνίδι μπροστά σε αυτά που θα ρθουν το στομάχι μου γίνεται κόμπος. Θα ήθελα να μπορούσα να γυρίσω πίσω το χρόνο, αλλά δεν μπορώ. Δεν μπορώ και αυτή η σκεψη πέφτει πάνω μου σαν μία πέτρα 100 κιλά. Προσπαθώ να προχωρώ, αλλά μου φαίνεται, πως απλά θα εγκαταλείψω. Το χειρότερο ειναι πως είμαι εξω μια εικοσαετία και αυτό κάνει την ντροπή ακόμα μεγαλύτερη. Αυτά.

Θέλω να βγω ραντεβού ΤΩΡΑ

σταματήστε να λέτε και να ξαναλέτε πως εμείς οι παντρεμένοι δεν είμαστε αυτό που φαινόμαστε και πως πουλάμε ψεύτικη εικόνα ευτυχίας και άλλες τέτοιες παπάντζες είμαστε καλά είμαστε ερωτευμένοι έχουμε σούπερ σεξ και γουστάρουμε πάρα πολλοί από εμάς αφήστε μας εμάς λοιπόν και κοιτάξτε να παρηγορήσετε αλλιώς τον εαυτός σας άμα πια.