ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Γραφω εδω για να εξομολογηθω ενα προβλημα που μ απασχολει εδω και αρκετο καιρο. Κατ αρχας ειμαι 23 και εργαζομαι περιστασιακα για να βγαζω το χαρτζιλικι μου ( 50-70 ευρω το μηνα) γιατι δεν θελω να επιβαρυνω με τα προσωπικα μου εξοδα τους γονεις μου. Το προβλημα ειναι οτι οι γονεις μου ζητανε συνεχεια απο αυτα τα λεφτα. Υπαρχουν φορες που μου ζητανε ολο το ποσο. Μου λενε φυσικα οτι θα μου τα δωσουν οταν πληρωθουν κατι που φυσικα δεν γινεται σχεδον ποτε. Οτι λεφτα μου εχουν δωσει οι παππουδες μου για χαρτζιλικι εννοειται οτι ποτε δεν καταληγουν σε εμενα. Δεν ξερω παιδια εχω απελπιστει. Τους εχω κανει καποιες φορες κουβεντα αλλα μου λενε οτι δεν πρεπει να ειμαι αχαριστη και οτι θα μου τα επιστρεψουν. Το ξερω οτι αντικειμενικα δυσκολα τα φερνουμε βολτα, αλλα ειμαι 23 μια φορα τη βδομαδα θελω να βγω για ενα καφε ή να παω σινεμα, ή απλα να εχω 20 ευρω στην ακρη για ωρα αναγκης ..Ειμαι παραλογη?

Να σε κοροϊδεύουν επειδή αρρώστησες.

αλλά είναι πιο ανακουφιστικό να πω ότι φταίτε εσείς...

Δεν αντέχω άλλο τη μάνα μου κ τις ψυχώσεις της πια , έκρυψε τα πιστολάκια για τα μαλλιά γιατί λέει πως τρώνε πολύ ρεύμα κ προχτές αγόρασε φωτιστικό με 30 ευρώ ενώ έχουμε ήδη αλλά 3 στο σπίτι αχρησιμοποίητα ...

που ακομα και τωρα που ειμαι φοιτητρια παλι με μια κοπελα κανω παρεα.Απο μικρη ειχα λιγες φιλες...Και παντα κατεληγα μονη μου.Παντα μου ελεγαν οτι οταν θα ειμαι φοιτητρια θα εχω πολλες φιλες ...αλλα εμενα το ιδιο μ φαινεται.Στην αρχη κανουμε ολες παρεα και μετα απομακρυνομαστε χωρις λογο.Και παντα προσπαθω να τις μιλαω και να πιανω την κουβεντα αλλα και παλι τιποτα.Ολες πλεον εχουν τις παρεες τουςΚαι εγω κανω παρεα με μια κοπελα που δεν ταιριαζουμε κ πολυ.Ενω μαρεσει πολυ η σχολη με στενοχωρει που δεν εχω πολλες φιλες.Ειμαι β εξαμηνο και επειδη η σχολη μας ειναι λιγο απομακρυσμενη απο τα αλλα τμηματα δεν εχω την δυνατοτητα να γνωριζω καινουρια ατομα πλεον...

Αποτελεί απιστία; Χωρίς να ακολουθήσει τίποτε άλλο. Δεν θέλω να ακούσω υπερβολές παιδιά. Είναι απιστία ή δεν είναι; Εγώ λέω πως δεν είναι. Προχθές βγήκαμε με την κολλητή μου εκεί που πηγαίνουμε πάντα και ήταν ένας τύπος που την φλερτάρει. Να μην σας τα πολυλογώ, κάποια στιγμή βρέθηκαν να φιλιούνται. Αυτός ήθελε να πάνε στο σπίτι του αλλά η κολλητή μου δεν πήγε μαζί του. Και τώρα αντί να συγχαρεί τον εαυτό της που δεν παραστράτησε, έχει και τύψεις από πάνω. Δεν φτάνει που ο άντρας της με το ζόρι την αφήνει μια φορά τον μήνα να βγαίνει. Κάθε φορά ολόκληρο δράμα. Ας πρόσεχε βέβαια δεν της είπε κανείς να παντρευτεί τον Οθέλλο. Μιλάμε για σκληροπυρηνικό τύπο, είμαι βέβαιη πως αν μπορούσε να με εξαφανίσει θα το έκανε. Είμαι ανεξάρτητη από όλες τις απόψεις και έχω περιστασιακά κάποιον άντρα και αυτό του ξινίζει του πασά, μην παρασυρθεί η γυναίκα του εξαιτίας μου. Δεν ξέρω πως το φαντάζεται, πάντως δεν φταίω εγώ για αυτό που έγινε. Και σιγά το επεισόδιο, εκείνη υπερβάλλει και νιώθει λέει τύψεις. Καλός μαλάκας όμως και ο τύπος, το ξέρει πως είναι παντρεμένη ας καθόταν στα αυγά του στο κάτω κάτω, αυτός την παρέσυρε. Το θέμα είναι πως την έχω ικανή να το πει στον άντρα της και δεν πρόκειται να ξαναβγούμε ούτε στον άλλο κόσμο.

Επί τέσσερα χρόνια ήμουν κερί αναμμένο για κάποιον που μου φέρθηκε άσχημα. Δεν προσπαθούσε καν να με δει, δεν επέτρεπε να έχουμε κανονική επικοινωνία έστω τηλεφωνική και παράλληλα έκανε τη ζωή του και κυνηγούσε σαν πεινασμένος λύκος άλλος ενώ είχε τρομερές αξιώσεις από την συμπεριφορά μου που όσο κι αν προσπαθούσα είτε ήμουν σκάρτη είτε υποκρίτρια.Μέσα σ' αυτά τα χρόνια δεν έκανε το παραμικρό χιλιόμετρο απλά όποτε αντιδρούσα κι ήμουν έτοιμη ν' απομακρυνθώ για κάτι που μου έκανε μιας και πάντα μ' έβριζε και με σύγκρινε μ' άλλες που έβρισκε καλύτερες ασφαλώς, ζήταγε μια συγγνώμη της πλάκας αφού έκανε τα ίδια και τα ίδια πάλι. Κάποιες φορές μου παραδέχτηκε πόση ικανοποιήση αντλούσε όταν έβλεπε να μου τουμπάρει. Έφτανε μέχρι να υποκρίνεται ότι δεν ήταν καλά όταν μαλώναμε ενώ ξέρω ότι έλεγε ψέματα. Τώρα τελευταία που πλέον απομακρύνθηκα μιας και από τη μια δήλωνε ερωτευμένος μαζί μου, ενώ εγώ ήμουν εκεί γι' αυτόν αυτός από τη μια ενώ ήξερε ότι δεν είχα χρήματα να πάω να τον δω τη δεδομένη στιγμή με προσκαλούσε κυριολεκτικά την επόμενη μέρα να πάω σπίτι του ενώ έψηνε μια κοπέλα από την περιοχή του για σχέση. Με μείωσε μάλιστα πολύ άσχημα σε μια φάση προκειμένου ν' απομακρυνθώ και άρχισε να λέει ότι εγώ τον έριξα στην αγκαλιά της ενώ μ' έβριζε. Πιο πολύ κι απ' το ότι προτίμησε άλλη χαλάστηκα με το πόσο με μείωνε και τον τρόπο που το κανε. Δε νοιάστηκε για το πως μπορεί να νιώσω.Αυτός ο άνθρωπος, που δεν έχει κουνήσει το μικρό του δαχτυλάκι, που δεν έχει κάνει πραγματική προσπάθεια. Που μ' έχει προσβάλλει και δουλέψει όσο κανείς. Που δε νοιάστηκε πόσο κακό μου κάνει η συμπεριφορά του, αυτός ο άνθρωπος λέει να κάνουμε αμοιβαία προσπάθεια τώρα. Ζητάει να προσπαθήσουμε από κοινού αλλά αυτός απλά συνεχίζει να ζητάει.Θεωρεί εγωστικό να μην προσπαθώ ή να μην του δίνω καμιά ευκαιρία όταν του λέω να με πάρει τηλέφωνο να τα πούμε( αυτή είναι η αξίωσή μου ) ή να έρθει από κοντά να μου τα πει. Προσωπικά ξέρω πόσο πολύ προσπάθησα και πόσο πολύ τον αγάπησα. Αλλά μου τη δίνει να κλαίγεται και ν' αλλοιώνει την αλήθεια για μένα. Είμαι πολύ πληγωμένη απ' αυτόν και δηλώνει περί αγάπες ενώ τη ζωή του και τη δική του πρόοδο κοιτάει μαζί με τον καλοπέρασή του-καλά κάνει- αλλά δεν μ' αφήνει να ηρεμήσω. Κουράστηκα με τα ψέματά του. Κουράστηκα με τα ψέματά σου.Αυτόν τον έρωτα που λες, απ' όσα πέρναγαν απ"το χέρι μου στο περιθώριο που μ' έβαλες και τις ελάχιστες προσβάσεις στη ζωή σου, προσπάθησα να στον δώσω και να στον δείξω! Κάθεσαι και γράφεις εδώ μέσα ότι πρέπει να το πάρεις απόφαση. Λίγη τσίπα.

κάθε ώρα,κάθε λεπτό...ΜΕ ΒΑΣΑΝΙΖΕΙ Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΣΟΥ. Λες και τίποτα δεν άλλαξε!!!!!!!!!!!Πως γίνεται;

Κοιμάμαι τη μέρα και ξυπνάω τη νύχτα. Όλη την ώρα νιώθω κούραση και νωθρότητα, πολλές φορές πονοκέφαλο. Τα μάτια μου έχουν γεμίσει μαύρους κύκλους. Πεινάω άκυρες ώρες λόγω του ακατάστατου ύπνου. Δεν μπορώ να κάνω τις δουλειές το πρωί και να εκμεταλλευτώ παραγωγικά το χρόνο μου, επειδή κοιμάμαι. Προσπαθώ εδώ και αρκετές μέρες να το διορθώσω, αλλά αδυνατώ. Κάθε φορά που ξυπνάω και είναι απόγευμα/βράδυ νιώθω στεναχώρια και εκνευρισμό που έχασα όλη τη μέρα χωρίς να κάνω τίποτα. Πώς επανέρχεται στη φυσιολογική κατάσταση;

Θα θελα να ζω πολλές παράλληλες ζωές. Με φαντάζομαι να ζω την υπόλοιπη ζωή μου με περισσότερους από έναν αντρες που έχω γνωρίσει είτε περισσότερο, είτε λιγότερο. Είναι θέμα συγχρονισμού τελικά να βρεις τον έναν και μοναδικό, δηλαδή έχει έρθει η ώρα σου και του άλλου επίσης και "μπαμ" ταιριάξατε, ή κάτι τρεχει με μένα;