ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Αύτη τη φορα απο εμένα.

Έχω πολύ λεπτή φωνή, πολύ ''γλυκιά'' εμφανιση, κάνω εντονες κινησεις τις οποίες δεν ελέγχω, γελάω πολύ εύκολα και είμαι πολύ αφηρημένη. Όσο εξυπνο και να ειναι αυτο που θα πω το vibe της χαζούλας υπάρχει ακόμα. Φαίνομαι χαζούλα ,αλλά δεν είμαι και δεν με νοιάζει να το αποδείξω, ίσα ίσα το να φαινεσαι χαζή σε κάποιες περιπτώσεις βολεύει . Όσοι υποτιμούν την νοημοσύνη μου αργα η γρήγορα καταλαβαίνουν οτι έσφαλαν...

Πόσοι από εδώ είστε μόνοι/ μόνες στο εξωτερικό και πάνω από 30 χρόνων?

Μου καταστρέφει την ζωή αυτο το κωλοάγχος. Με τρώει. Δεν μπορώ να το αντιμετωπίσω με τίποτα.Τι ψυχοθεραπείες, τι φάρμακα, τι γυμναστική κλπ, τίποτα δεν το εξουδετερώνει. Κουράστηκα να προσπαθώ.

Λάθος που του μιλαω.. Λάθος που του απανταω.. Λάθος που εχω αρχίσει να τον σκέφτομαι.. Του εχω ξεκαθαρίσει οτι τον βλεπω φιλικά και επιμένει.. Κ αυτη η επιμονή εχει αρχισει να μ αλλαζει γνώμη. Αλλα ολοιμ αποθάρρυνουν και μ λενε οτι ειναι λαθος. Και εγω μπερδευομαι.. Περιμενω ενα μηνυμα και όταν έρχεται δεν θελω καν να απαντησω.. Μ αρκεί να ξερω οτι υπάρχει κάποιος που με νοιάζεται και θα έκανε τα παντα για μενα Ειναι εγωιστικό.. Ειναι λαθος να βασανιζω και εκείνον και εμενα αλλα δεν θελω ουτε να τον χάσω αλλα ουτε και να προχώρησω μαζι του.. Ποσα λάθη??

Πρώτος έρωτας...τότε που ήξερα το γλυκο προσωπο σου, τα μεγάλα καστανά μάτια σου, το χαμόγελο σου, την αμηχανία σου, την αμηχανία μου, την μυρωδία της βανίλιας στο σώμα σου, την μοτοσυκλέτα που οδηγούσες και με έκανες να ανυσηχώ...Το τι ήσουν για μενα και για ολα αυτα που γνωρισα πρωτη φορα μαζι σου..ολα αυτα τα συναισθηματα!Αφιερωμένο στην Κ. Δ.

Υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν πως είναι δυνατή η αυθυποβολή σε κάποιο άλλο άτομο που βρίσκεται μακριά; Πάντα πίστευα στην επικοινωνία των ανθρώπων που τους ενώνουν βαθιά δεσμα, αλλά όταν σκέφτεσαι πολύ και συνέχεια μετά από καιρό ένα συγκεκριμένο άτομο τι συμβαίνει; Εδώ απαντάω μόνη μου, εγκεφαλική βλάβη (!). Απλώς εξομολογουμαι πως βρίσκω πολύ ρομαντικο και θα ήθελα να πιστεύω πως κι εκείνος με σκέφτεται...

Πέρυσι στο φροντιστηριο, είχα γνωρίσει μια κοπέλα και κάναμε πολύ καλή παρέα μαζί. Κάθε μέρα στο μάθημα, βόλτες όποτε μπορούσαμε κλπ. Εως το φθινόπωρο είχαμε καθημερινή επικοινωνία, αλλά αν και περάσαμε και οι δύο στην πόλη μας, ξεκοψαμε εντελώς. Οκ αυτό συμβαίνει συνεχώς με τους ανθρώπους, αλλά που και που μου λείπουν οι πλάκες μας και η παρέα μας. Έχω κάνει από τότε άλλες παρέες και έχω αναπτύξει κάπως τις φίλίες μου, αλλά με στεναχωρεί όταν ανθρωποι έτσι απλά χωρίς ιδιαίτερο λόγο κόβουν. Της έστειλα από περιεργεια να δω τι κάνει... Της είχα αδυναμία γιατί πέρυσι καθόταν και με βοήθαγε στην φυσική με τις ώρες

2 ώρες συνεχόμενες κενο,δεν παλεύεται. Ειδικά όταν έχεις σχολείο 2-8 κι έτσι δεν προλαβαίνεις να διαβάσεις τοσες ώρες όσο χρειάζεται για να δώσεις Πανελλήνιες. Έτσι είπα να πάω σπίτι να διαβάσω,με είδε μια φίλη και μου ζήτησε να την πάρω να την αφήσω σπίτι. Πήρα το μηχανάκι να φύγω και με είδε ενας καθηγητής. Και φυσικά,μετά ακολούθησε ο διευθυντής. Εξήγησα ότι η μαμά μου ήταν ενημερωμένη και του είπα αν θέλει να την ενημερώσει και να βεβαιωθεί παίρνοντας την τηλέφωνο. Τηλέφωνο δεν την πήρε. Περνανε μερικές μέρες,μας φωνάζει στο γραφείο. Λέει δεν πήραμε άδεια και τέτοια. Είχε δίκιο. Αλλά απο την άλλη,εφόσον οι γονείς μου ήταν ενήμεροι για αυτό είναι δική τους ευθύνη.Συμφωνησε μαζί μου και είπε πως δεν έχω δημιουργήσει κανένα πρόβλημα και όλοι οι καθηγητές λένε τα καλύτερα για εμένα αλλά πρέπει να πάρουμε αποβολή γιατι το λέει ο κανονισμος! Με χάλασε τόσο πολύ όλο αυτό... Και επειδή δεν ξέρω από αυτά.. στους βαθμούς θα δείχνει ότι πήρα αποβολη,έτσι δεν είναι ; Στις πανελλήνιες όμως όχι ε; Αυτό θα επηρεάσει σε κάτι;ΥΓ. Φυσικά δεν πήρα μόνο εγω.

Τι κάνεις όταν δεν σε γεμίζει πια η δουλειά σου; Όταν δεν βρίσκεις ενδιαφέρων και πας με το ζόρι.. Ξέρω ότι το ίδιο ισχύει για πολλούς. Αλλά πιστεύω ότι αν δεν σου αρέσει η δουλειά σου πάντα κάτι θα σου φταιει και θα είσαι ένας μίζερος άνθρωπος. Είμαι γυμνάστρια και σχεδόν ένα χρόνο δουλεύω σε ένα γυμναστήριο, στην αρχή ήμουν πολύ ενθουσιασμένη πλέον πνίγομαι.. Είμαι σε ένα χώρο που αν το κυνηγήσεις μπορείς να βγάλεις πολλά λεφτά και να κάνεις διάφορα και εγώ δεν έχω κάνει τίποτα ενώ θα μπορούσα. Ξαφνικά δεν ξέρω αν μου αρέσει τελικά το επάγγελμα μου αν αυτό είναι που θέλω να κάνω στη ζωή μου.. Και είμαι πολύ μπερδεμένη... Αυτό που με προβληματίζει περισσότερο είναι ότι αν με ρωτήσεις ποια θα ήταν η ιδανική δουλειά δεν ξέρω να απαντήσω.. Αυτό που θα ήθελα είναι απλά να έχω καλό ωράριο και καλό μισθό με τις άδειες μου! Νομίζω δεν είμαι ο άνθρωπος που θα κυνηγήσει κάτι για να ανέβει επαγγελματικά.. νομίζω θέλω να βολευτώ κάπου και αυτό δεν μ αρέσει που το λεω.... Ίσως γιατί δεν έχω βρει αυτό που θα το κάνω με ευχαρίστηση δεν ξέρω..