ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Έρωτας χωρίς ανταπόκριση.

Πριν πολλά χρόνια υπήρξε μία έντονη έλξη, σήμερα πλέον και μέσω του τρομερού FB τον ξαναβρήκα, μετά από ανταλλαγή μηνυμάτων, εκδήλωση ενδιαφέροντος, ξαφνική αδιαφορία από μέρους του και έναν καφέ (με τη σειρά που τα είπα), αραιά και πού ανταλλάσσουμε κάποιο μήν. (πάντα με δική μου πρωτοβουλία)...Διαφορετικές ζωές και διαφορετικές πόλεις...Κι όμως...ΑΚΟΜΑ σκέφτομαι πώς θα ήταν/είναι ΑΝ...

Δε μπορώ να πάω να εξομολογηθωσε ιερέα.Είναι τέτοιος ο χαρακτήρας μου που δε μου βγαίνει να λέω τις αμαρτίες στον οποιονδήποτε.Δηλαδή να πάω εκεί και να κολλάω όσο καλός και αγαθός είναι εκάστοτε ιερέα.Αφήστε που μερικοί φωνάζουν κιόλας. Πηγαίνω εκκλησία με τη πρώτη ευκαιρία και πιστεύω αληθινά και όχι φανατικά. Δηλαδή αν γονατίσω σε μια εικόνα του Χρηστού ή της Παναγίας και προσεύχομαι και εξομολογηθώ εκεί και αισθανθώ όμορφα δηλαδή δε πιάνεται ;

Το χιούμορ σώζει ζωές.

Ακόμη κι όταν κάθε μέρα έκανα τα πάντα για κείνη και το έβλεπε,ότι δεν ήθελα παρά μόνο να ξέρω ότι μ'αγαπάει.Να μη νιώθω ότι δεν είμαι παρά μια εκτόνωση από τη ρουτίνα της...Κι όμως,έκανα τα πάντα για να νιώθω ακριβώς έτσι κι όταν ξέσπαγα,διαμαρτύρονταν κιόλας ως δήθεν καταπιεζόμενη!Κάποιοι,πάντα θα βγαίνουν από πάνω,ότι κι αν γίνει,ότι κι κάνεις γι'αυτούς.

Της πήρε για δωρο λουλουδια .Εκείνη ξενερωσε λέγοντας πως είναι απλά ενα μάτσο χορτάρια που θα ξεραθούν.Πράγματι,ενα μάτσο χορτάρια που θα ξεραθούν είναι. Πολυ το θεωρούν ξεπερασμένο σαν δώρο.Η κίνηση όμως δεν μετράει ;

Είμαι 25 χρονών και τελευταία μιλάω με μια γυναίκα 29 χρονών. Ξεκίνησε όταν με έκανε add στο Facebook και ξεκινήσαμε να μιλάμε... Ύστερα από λίγες ημέρες της πρότεινα να βγούμε. Βγήκαμε και περάσαμε πολύ όμορφα. Δεν έκανα καμία κίνηση γιατί θεώρησα πως από τη 1η φορά δεν είναι πρέπον, αν και η κοπέλα μου άρεσε πάρα πολύ. Έκτοτε πέρασε 1 εβδομάδα που δεν βρεθήκαμε διότι είχε δουλειές. Αυτή την εβδομάδα της ξανά έστειλα και της είπα να βρεθούμε το Σαββατοκύριακο. Μου είπε να μιλήσουμε προς το τέλος της εβδομάδας για σιγουρία. Νιώθω ότι κάπως περίεργα μου τα λέει; Δεν μπορώ να βγάλω άκρη... Λέτε να έχει ξενερώσει για κάποιο λόγο; Γιατί από την ημέρα που βγήκαμε και μετά γενικά έχει ελαττωθεί η επικοινωνία μας(εντάξει η αλήθεια είναι και εγώ δε στέλνω συχνά λόγω ότι δεν έχω πολύ χρόνο ελεύθερο), και επιπλέον δεν φάνηκε σίγουρη στην πρόταση που τις έκανα για έξοδο το προσεχές ΣΚ.

Έπεσα πάνω σε άντρα ο οποίος όταν πήγα να βγάλω πορτοφόλι την ώρα του λογαριασμού είπε "σε παρακαλώ πολύ" με έναν τρόπο που με αφόπλισε, και έβαλα το πορτοφόλι πάλι μέσα στην τσάντα. Μου κράτησε όλες τις πόρτες ανοιχτές και με βοήθησε να βγάλω και να βάλω την ζακέτα μου. Μίλησε ελάχιστα για τον εαυτό του, μου έκανε ερωτήσεις για μένα. Πήγαμε μετά το φαγητό για ποτό και ούτε και εκεί με άφησε να πληρώσω. Ήταν πολύ περιποιητικός κρατώντας τις σωστές αποστάσεις. Όταν με πήγε σπίτι κατέβηκε από το αυτοκίνητο και με πήγε μέχρι την πόρτα. Φίλησε απαλά το χέρι μου και έφυγε, και σε λίγο μου έστειλε μήνυμα πως θέλει οπωσδήποτε να με ξαναδεί. Και εγώ θέλω οπωσδήποτε να τον παντρευτώ, αλλά δεν του το έγραψα. Την επόμενη φορά θα ανεβεί σπίτι μου θέλει δε θέλει.

Ερωτευμένος, όπως ένα μεγάλο ποσοστό του πλανήτη μας.. Τι πιστεύετε πρέπει να εκφράζουμε τα συναισθήματα μας ακόμα και αν είναι νωρίς; γιατί από τη μια οκ και εγώ αυτό πιστεύω είναι το σωστό αλλά από την άλλη πλευρά αν δεν είναι αμοιβαίο και ότι τέλος πάντων υπήρχε πριν με αυτό το πρόσωπο διαλυθεί τι γίνεται; η κοπέλα αυτή μου δείχνει κάποια σημάδια αλλά όχι κατι ξεκάθαρο.. Βέβαια έχει προσέξει το τελευταίο καιρό ότι δεν είμαι και καλά.. Και όλο με ρωταει τι έχω πόσο θα ήθελα να πω ναι κατί έχω είμαι ερωτευμένος με εσένα..

Έχω μια σχέση 3,5 χρόνια και είμαστε πολύ καλά μαζί. Εγώ είμαι 21 και ο σύντροφός μου 22. Τα προηγούμενα χρόνια έμενε στο χωριό του με τον μπαμπά του αλλά φέτος ήρθε στην πόλη μου για σπουδές και για να μένει κοντά μου. Δουλεύει όλη μέρα και το απόγευμα πηγαίνει στη σχολή. Ενθουσιάστηκα από την πρώτη στιγμή που θα περνούσαμε περισσότερο χρόνο μαζί και θα συγκατοικούσαμε κάποιες μέρες τις βδομάδας αλλά όσο περνάει ο καιρός έχει προκύψει ένα πρόβλημα που με ενοχλεί σε βαθμό να μην θέλω να πηγαίνω σπίτι του. Είναι ακατάστατος και βρωμιάρης στα θέματα του σπιτιού. Αφήνει τα σκουπίδια από δω και από κει αντί στον κάδο, μαγειρεύει κι αφήνει τα αποφάγια στην κουζινα, καπνίζει στο μπάνιο και αφήνει στάχτες στην μπανιέρα και στον νεροχύτη. Προσπαθώ να του το πω,αυστηρά με το καλό, τίποτα δεν καταλαβαίνει. Έχω συμμαζέψει κάποιες φορές το σπίτι ολομόναχη μπας και συγκινηθεί και σταματήσει να φέρεται έτσι αλλά τίποτα. Η αλήθεια είναι πως λείπει 12 ώρες τη μέρα από το σπίτι αλλά δεν είναι δικαιολογία νομίζω αυτή για να το καταντάει ετσι...