ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Είμαι μαμά ενός πεντάχρονου και θέλω να μοιραστώ κάτι από τα πολλά που με έβαλε σε σκέψεις. Μένω απέναντι από ενα δημοτικό σχολείο όπου εδώ και 1-2 εβδομάδες κάνουν προετοιμασία για τη σχολική γιορτή. Λοιπόν σε καθημερινή βάση παίζουν τα μεγάφωνα τα τραγούδια που θα κάνουν χορευτικό τα παιδιά και κάνουν προβες. Επίσης η δασκάλα που έχει αναλάβει την οργάνωση φωνάζει συνεχώς σε αυτά οδηγίες από εκεί όπως το τι θα φορέσουν κλπ. Σήμερα βγήκε η διευθύντρια από τα μεγάφωνα πάλι να πει στα παιδιά οτι δε θα γίνει γιορτή γιατί οι γείτονες ενοχλούνται με ενα ύφος ότι παιδιά εγώ δε φταίω αλλά οι "κακοί " γείτονες. Εγώ λοιπόν παρατήρησα 3 πραγματάκια που με ενόχλησαν πολύ. 1ο) τα τραγούδια που είχαν επιλέξει ήταν για ενήλικες και ακατάλληλα για μια σχολική γιορτή. Θεωρώ ότι υπάρχουν άπειρα τραγούδια η ορχηστρικα κομμάτια που μπορούν να γίνουν όμορφες χορογραφίες για παιδιά. 2ο) δεν ενδιαφέρθηκαν αν ενοχλούν τους γύρω τους και ότι δεν έχουν όλοι παιδιά που πάνε σχολείο αλλά ότι υπάρχουν μαμάδες με λεχουδια, ηλικιωμένοι άνθρωποι και άνθρωποι με προβλήματα υγείας που ίσως να μη μπορούν να ανεχτουν αυτή την ενόχληση σε καθημερινή βάση και 3ο) οταν έγινε η παρατήρηση έκοψαν τη γιορτή στα παιδιά αντί βρουν έναν άλλο τρόπο να κάνουν τις πρόβες και τους πέρασαν το μήνυμα ότι αυτοί που διαμαρτύρονται είναι περίεργοι και δεν αναγνώρισαν το λάθος τους.Το παιδί μου πάει στο νηπιαγωγείο και εμένα προσωπικά δεν με ενοχλούσε η φασαρία αλλά όλα τα παραπάνω με έβαλαν σε σκέψεις γιατί το παιδί μου θα πάει του χρόνου εκεί και όλα αυτά δείχνουν οτι οι εκπαιδευτικοί εκεί δεν έχουν παιδεία (και δεν μιλάω για γνώσεις ) είμαι υπερβολική? Μήπως είναι όλοι έτσι και γω είμαι η περίεργη και μεγαλώνω λάθος το παιδί μου?

Ολοι μου οι συμμαθητες με κραζουν μπροστα στα ματια μου με οτι κι αν κανω Εγω μιλαω με λιγα ατομα δεν ανηκω σε κλικα ειμαι αυθεντικη ολοι νομιζουν το αντιθετο πως ειμαι μια ψευτρα και ζηλιαρα Δεν μπορω να κανω καινουριους φιλους στο σχολειο μονο να μιλαω με λιγα ατομα αναγκαστικα Ενω οι βαθμοι μου ειναι αριστοι χωρις φροντιστηριο αλλα χαλια μαθηματικα παλι ερχονται στα αυτια μου κακα λογια Σημερα που βοηθησα καποιον καλυτερο μου σε κατι παλι με κραξαν που τους βοηθησα Η κλικα σε ντροπιαζει και δεν σε αφηνει να κινηθεις Περιμενω να τελειωσει το σχολειο ( α λυκειου)

Βρισκομασταν για εξι μηνες..ημασταν ερωτευμενοι και σε σχεση. Τωρα σε λιγοτερο απο μηνα πιανει δουλεια σεζον σε κατασκηνωσεις και θα μενει εκει..μου ειπε δεν θελει πιεσεις δεσμευσεις και οτι θα λειπει.... δεν μπορω να το χωνεψω .. ελεγε οτι με αγαπουσε.. αλλα τωρα μου λεει οτι δεν μπορεί να ερχεται .θα ειναι εκτος. (Μιλαμε για απόσταση 20χλμ...Είναι δυνατον?

Τον θελω πολυ και τον εχω στη καρδια μου, αυτος ομως με βλεπει μια στο τοσο. Τι να κάνω? Πληγωνομαι πιο πολυ καθε μερα που ξερω οτι δεν ειναι στο πλευρο μου....Πρέπει να τον ξεπερασω , γνωρίζω οτι δεν νιωθει τοσο δυνατα οσο εγω.. αλλα η σκεψη κ το μυαλό εκει........μακαρι ποτέ να μην σε ειχα γνωρισει Λ. Μακαρι....

Θα ήθελα να ευχηθώ καλή επιτυχία σε όλους τους υποψήφιους μαθητές για τον αγώνα που ξεκινούν αύριο. Φτάσατε μέχρι εδώ παιδιά που σημαίνει πως είστε αγωνιστές. Δεν παρατήσατε τα όπλα (εν προκειμένω τα βιβλία σας) και γι'αυτό σας αξίζει ένα μεγάλο μπράβο όχι βέβαια πως όσοι τα παράτησαν δεν άξιζαν, Ωστόσο, όσοι έκαναν το βήμα και τώρα ρισκάρουν μία θέση ανάμεσα στους χιλιάδες υποψηφίους ελπίζω να ανταμειφθούν κατάλληλα. Dum spiro spero που λένε οι θεωρητικοί. Άλλωστε όλοι μαζί στο ταμείο θα καταλήξουμε, μην μου αγχώνεστε για τις Πανελλήνιες.

Και ειμαι στον δρομο σου.Ακουμπαω πανω σε ενα τυχαιο αυτοκινητο κ καπνιζω.Κοιταζω ευθεια κ βλεπω την εξωπορτα σου.15 βηματα με χωριζουν απο το κουδουνι σου.Τελειωσε το τσιγαρο μου.Αναβω ξανα ενα.Ποσα θα καπνισω αναρωτιεμαι.Κοιταζω δεξια αριστερα ψαχνω το αμαξι σου.Ειναι το μονο που εκεινη τη στιγμη θα με κανει να νιωσω οτι ειμαι κοντα σου.Το βλεπω μα το αφηνω για το τελος.Τωρα θελω να επικεντρωθω στην ευθεια που βρισκομαι με την πορτα του σπιτιου σου.Δεν θα χτυπησω το κουδουνι.Καποτε θα ημουν η πιο ομορφη εκπληξη για σενα.Σκεφτομαι τα τελευταια σου λογια που μου ειπες,δεν ξερω αν θα τα ξεπερασω.Τραβαω μια μεγαλη τζουρα απο το τσιγαρο μου καθως σε ακουω να τα ξαναλες για να θυμωσω.Δεν γινεται τιποτα.Το οτι ειμαι τοσο κοντα σου ειναι ηδη εντονο.Δεν θα χτυπησω το κουδουνι.Μου ξεκαθαρισες πως ειμαι το μηδεν.Και αυτο το συναισθημα ειναι δυνατοτερο ολων.Ετσι μου ερχεται να μπουκαρω μεσα κ να βγαλω ολα αυτα που νιωθω επανω σου.Θα πρεπει να φερθω σαν ανθρωπος κ να δωσω εντολη στα ποδια μου να φυγω απο εκει.Μου λειπει η αγκαλια σου.Οταν με αγκαλιαζες με εσφιγγες κ με κρατουσες εκει.Κ εγω το ενιωθα οτι με αγκαλιαζες με ολη σου την καρδια.Ησουν το μονο ατομο που εχω νιωσει αυτο το συναισθημα απο την αγκαλια του..Δεν εχω ξεχασει ποτε εκεινη την αγκαλια σε εκεινη την πλατεια οταν ηρθε η στιγμη να καληνυχτιστουμε.Κ δεν ξεχασα ποτε πως ενιωσα οταν αφεθηκα στην ορμη σου.Ηταν αγκαλια παραπανω απο την συνηθισμενη ωρα κ ας μας κοιτουσαν ολοι.Ολοι ξεραν τι υπηρχε κ ας το κρυβαμε.Τριτο τσιγαρο κ φευγω.Περναω απεναντι να παω στο αμαξι σου.Κοιταζω μεσα.θυμαμαι οταν μου επιανες το χερι απαλα.Κ επειτα θυμαμαι που νικησα την ντροπη μου κ επιασα κ εγω το δικο σου.Αγγιζω το τζαμι κ φευγω..

Όταν ήμουν στο δημοτικό ήμουν ένα χοντρό παιδάκι. Θυμάμαι πόσο bulling είχα δεχτεί. Μια συμμαθήτριά μου μου είχε πει μάλιστα "φοράς τα βρακιά της γιαγιάς σου και σου είναι μικρά". Ένας κύριος που είχε μαγαζί με παπούτσια μόλις πήγα εκεί με τη μαμά μου είπε"πρέπει να χάσει λίγα κιλακια το κοριτσάκι πάντως" Στα μαγαζιά με ρούχα "δεν είναι αυτά για σένα γλυκιά μου". Έκλαιγα κάθε μέρα όταν γύριζα σπίτι , κάθε μέρα φοβόμουν πως το επόμενο σχόλιο θα έρθει σύντομα. Στο γυμνάσιο έκανα μια εξαντλητική δίαιτα. Μου είχε κοπεί η περίοδος μετά για κάποιους μήνες. Πεινούσα και το αγνοούσα. Τώρα ειμαι 22 διατηρώ εδώ και χρόνια φυσιολογικό βάρος και γυμνάζομαι. Μερικές φορές όμως θυμάμαι τι πέρασα και όλο αυτό έκανε μεγάλο κακό στην ψυχή μου. Κάποιοι κατηγορούν ότι το να είσαι body positive ενθαρρύνει την παχυσαρκία. Όχι, δεν είναι έτσι. Απλά στέλνει το μηνυμα στους διάφορους Μ* ότι δεν έχουν το δικαίωμα να σε κρίνουν απλά επειδή δεν φοράς το xs και ότι όλοι αξίζουν σεβασμό και αγάπη ανεξάρτητα από το σχήμα του σωματος τους. Ελπιζω τα πράγματα να αλλάξουν και στις επόμενες γενιές οι γονείς να έχουν αρκετή παιδεία ώστε να σταματήσουν τέτοια φαινόμενα στο σχολείο και γενικά στην κοινωνία, επειδή τα τραύματα από τέτοιες συμπεριφορές δεν επουλώνονται εύκολα και η αυτοπεποίθηση δύσκολα φτανει στα φυσιολογικά επίπεδα όταν κάποιος έχει βιώσει τόσο ρατσισμό, για κάτι μάλιστα τόσο προσωπικό, κάτι που δεν επηρεάζει κανέναν.

Η πρώτη μου σχέση κράτησε σχεδόν δυο χρόνια..Με κακοποιούσε σωματικά και ψυχικά,έχουμε χωρίσει εδώ και αρκετό καιρό.Τον έχω ξεπεράσει τελείως αλλά δεν έχω κάνει τίποτα με κανέναν.Φοβαμαι μήπως ξανά περάσω τα ίδια και πραγματικά δεν θέλω,έτσι είμαι μόνη μουΑκούω και σε συζητήσεις από άντρες να λένε ότι αν υπάρχει λόγος η γυναίκα τη χρειάζεται τη σφαλιάρα τηςΣας έτυχε κάτι παρόμοιο ρε κορίτσια,ξανά προχωρήσατε;;Και οι άντρες χτυπήσετε ποτέ τις κοπέλες σας;;

:)

Τι μακελάρηδες ειναι αυτοί εκεί στο υπουργείο καλε???Πανε καλά???