ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

που ειχαμε τους καλυτερους ανθρωπους κοντα μας, και τους χασαμε λογω των τραυματων που δεν γιατρεψαμε εγκαιρως. Τους πληγωσαμε..καναμε ανθρωπους που θα πεθαιναν για εμας να αναγκαστουν να μας αφησουν. Κι ακομα κι αν δεν το εκαναν ποτε εκδικητικα, αυτη ειναι η πιο βασανιστικη και καλυτερη ''τιμωρια'' για εμας,τους τοξικους,που αφησαμε τις παλιες μας πληγες,να ανοιξουν καινουριες,βαθυτερες. Δεν ελπιζω να το ξεπερασω,ελπιζω μοναχα να καταφερω να συγχωρεσω τον εαυτο μου για ολο αυτο

Κάθε μέρα εδώ και πααααρα πολύ καιρό τι κάνει , πώς είναι αν είναι καλά , αν είναι ευτυχισμένη , πώς περνάει την μέρα της.. Πόσο μα πόσο πολύ θα ήθελα μια συζήτηση , μια κουβέντα , ένα γεια σου τι κάνεις ρε παιδάκι μου.. Έχω πέσει σε πάρα πολύ βαθιά κατάθλιψη.. Και δεν είναι μόνο για αυτήν , σαφώς και κουβαλάω και εγώ πολλά κατάλοιπα μέσα μου. Δεν είμαι εγωιστής και δεν είναι εγωισμός όλο αυτό , αλλά κάτι το πραγματικό. Έχω ήδη απορριφθεί μια φορά και τρέμω να δοκιμάσω πάλι παρόλο που έχω κάποιες διαφορετικες σκέψεις και έχω φτιάξει κάποια πράγματα.. Είμαι σε πολύ βαθιά απόγνωση. Χθες γύρισα όλα τα μαγαζιά που συχνάζει μήπως και την δω.. Στο τέλος πήγα στο μαγαζί που σαν χθες πέρυσι βγήκαμε το πρώτο μας ραντεβού και πήγα και κάθισα στο ίδιο τραπέζι , μόνος μου.. Δεν ξέρω τι είναι αυτό που ένιωσα , δεν το έχω ξανά βιωσει. Μια τεράστια θλίψη και μια νοσταλγία άλλο πράγμα.. Με κοίταζαν οι πελάτες του μαγαζιού λες και ήμουν κανένας κακομοίρης.. Αλλά δεν με νοιάζει αυτό , ήμουν χάλια και δεν ντρεπόμουν να το δείξω.. Ήθελα με κάποιο τρόπο να νιώσω ότι είμαι μαζί της.. Όλοι μου λένε ότι αυτή χάνει. Ειν;ι οι κλασσικές δικαιολογίες που σου λένε για να σου ανεβάσουν το ηθικό.. Θα συμφωνήσω εν μέρει ότι αυτή χάνει , αλλά δεν το βλέπω έτσι.. Νομίζω κ;ι οι δύο χάνουμε κάτι υπέροχο και όμορφο όπου υπάρχει. Δεν πίστευα ποτέ στο "άλλο μισό" , αλλά νιώθω ότι το βρήκα και το έχασα και αυτό πονά περισσότερο.. Μόνο σε ένα θαύμα ελπίζω πλέον...

Έχω 2 χρονια σχέση.Αντιμετωπιζουμε ενα πολυ σοβαρό πρόβλημα στην σχέση μας.Το αγορι μου δεν μπορει να λειτουργήσει εδω και 2 χρονια ειναι το ίδιο πράγμα! Η ψυχολογία μου ειναι στο μηδέν απο όλο αυτό.Εχουμε επισκεφθεί γιατρό.Αλλα παλι τα ιδια επειδη δεν είχε πάρει την αγωγή που του έδωσε ο γιατρός.Γνωριζοντας το πρόβλημα δεν ήθελα να τον αφήσω λεπτό επειδη τον αγαπαω.Ομως μεσα σε αυτό το χρονικό διάστημα είχαμε προβλήματα με τον αδερφο του.Δεν μας αφήνει σε ησυχία! Οπου κι αν πάμε θα τον περναει τηλέφωνο να μας χαλάει την βραδιά για δικες του δουλειες.Αυτο εχει γινει στα γεννέθλια μου,στην πρώτη επέτειο,όταν βγαίνουμε για βραδινό,όταν είμαστε σε διακοπές.Με πειραζει παρα πολυ αυτό επειδη το γνωρίζει ότι είναι μαζί μου.Το τελευταίο περιστατικο ομως με εχει στενοχωριέσαι παρα πολυ.Ενω είμασταν μαζί βόλτα τον πήρε τηλέφωνο και του λέει ελα να σε πάρω να φύγουμε για δουλειά.Του είπε πως είναι μαζί μου και να περιμένει μεχρι να με πάει σπίτι εφόσον είναι ερημικό μέρος η γειτονιά μου.Του είπε δεν με ενδιαφέρει εχω ξεκινήσει.Εφυγα μονη μου. Αυτό με πείραξε παρα πολυ ένιωσα μεγάλη ανασφάλεια.Κλαιω συνέχεια.Νιωθω πολυ χάλια γιατι βλέπω και το αγορι μου δεν τον βάζει στην θέση του.Με πληγώνει παρα πολυ για το εχω σταθεί σε καθε δυσκολια του.Τωρα εχω φτάσει σε σημείο να θέλω να χωρίσω.Αλλα δεν θέλω τον αγαπαω.Ομως πνίγομαι!!! Τι μπορω να κανω;

βρίσκομαι σε μια φαση της ζωης μου που μετα απο ενα διαζυγιο ,σκεφτομαι να αλλαξω ριζικα τη ζωη μου.. Να αφησω τη βολεμενη δουλεια των 600 ευρω και να φυγω στο εξωτερικο,με σκοπο να κανω κατι δικο μου...να ανεβασω την οικονομικη μου κατασταση ,αφου δεν μπορω να ελεγξω την ψυχολογικη..Υπαρχει καποιος απο χωρες εξω που μπορει να πει για τις συνθηκες ,διαβιωσης,εργασιας,τους μισθους γενικα τη ποιοτητα ζωης;

Χωρίζουμε (αμοιβαία) εξακολουθώ να το θέλω σαν τρελή...δείχνει αδιαφορία...βάζω μπροστά τον εγωισμό μου ...6 μήνες μετά έχω προχωρήσει...έχω βρει έναν υπέροχο άνθρωπο που είναι φουλ ερωτευμένος μαζί μου ...και σκάει μύνημα....μου λείπεις...τον στόλισα με το γάντι....αλλά του είπα ότι νοιάζομαι για αυτόν.....στην πραγματικότητα θέλω σαν τρελή να γυρίσω ,πονάω αφάνταστα τώρα που ξέρω ότι και αυτός με θέλει ακόμη ....τον θέλω σαν τρελή....πεθαίνω για πάρτυ του .....πλέον όμως είμαι αλλου... Δεν το έχω παίξει ποτέ διπλό ταμπλό ούτε έχω σκοπό να το κάνω... Δώστε καμία λύση έσεις γτ το τσίπουρο δεν κάνει δουλίτσα πλέον..

Θέλω να με ερωτευθεί κάποια πραγματικά, αλλά και εγώ να κάνω το ίδιο...δεν μπορώ άλλο έτσι...θέλω να αγαπηθώ.

Είμαι 21 ετών . Σε όλα τα χρόνια της ζωής μου ζούσα σε ένα χωριό , έξοδοι αθλητικές δραστηριότητες πολύ περιορισμένοι μέχρι τα 18 μου, μέχρι τα 16 οι δικοί μου με άφηναν να βγαίνω μια φορά την εβδομάδα κ 2 χρόνια είχα προετοιμασία πανελληνίων οπότε δεν μπορούσα να βγω έκανα υπομονή να περάσω εκεί που θέλω κ να φύγω .Τελικά πέρασα στην σχολή που ήθελα πρόλαβα ένα εξάμηνο να χαρώ την ζωή μου να βγω να διασκεδάσω αρχισα άθλημα και έκανα ότι είχα στερηθεί τόσα χρόνια και τελικά μας έκλεισαν όλους κ ακούω για 4ο κύμα άρα 4ο λοκνταουν γενικά έχω χάσει κάθε ελπίδα κ υπομονή έχω κουραστεί ψυχολογικά .

που σας στάθηκαν την περίοδο του εγκλεισμού και αγωνιούσαν κι έτρεμαν για σας μην τους αγνοείτε.

Ήμασταν μαζί 2 χρόνια. Χωρισαμε επειδή μαλωναμε για τα like στα social. Ήξερα πως το παίρνουν μερικές, και του είχα πει ότι δεν μου αρέσει να κάνει. Αυτός όμως το συνέχιζε.Το ένα έφερε το άλλο και χωρισαμε. Μείναμε χωρια γύρω στους 5-6 μήνες. Τώρα ξανά είμαστε μαζί. Όλα καλά. Σαν να μην μεσολάβησε εκείνο το κενό διάστημα μεταξύ μας. Του φέρομαι όσο πιο όμορφα μπορώ, γιατί ξέρω ότι ίσως ήμουν υπερβολική τότε. Όταν τα ξανά βρήκαμε,του είχα πει ότι δε θα ξανά ασχοληθώ με τέτοια. Ότι το μόνο που με νοιάζει είναι να είμαστε μαζί,και να είμαστε καλά. Αυτός όμως,μετά από 1 μήνα που είμαστε μαζί,εξακολουθεί να κάνει τα ίδια. Όσο και αν είπα ότι δε θα ασχοληθώ,δεν μπορώ. Βλέπει ότι εγώ προσπάθησα να κάνω πίσω,αυτός όμως γιατί δεν κάνει;;Γιατί μου δείχνει ότι δεν με υπολογίζει;; Μπορεί να φανώ υπερβολική σε κάποιους,αλλά αλήθεια με παίρνει από κάτω όλο αυτό,και δεν ξέρω τι να κάνω…δε θέλω ούτε να ανοίξω θέμα πάλι,αλλά δεν μπορώ και να τα κρατάω μέσα μου….

Βγαίνεις με μια κοπέλα κάνα δίμηνο. Ενώ περνάτε πολύ όμορφα , υπάρχει έλξη , με κάποιον τρόπο μάλλον κόμπλεξ και των δύο , δεν κατέληξε ποτέ στο σ€ξ.. Με το που κόψαμε και γνώρισε κάποιον , ολοκλήρωσε γρήγορα σχετικά και για κάποιο διάστημα.. Το τελειώνει με αυτόν στο μήνα πάνω και με ξαναπλησιαζει και πάλι τίποτα παρόλο που από δική της αφορμή το ξεκίνησε αλλά εγώ δεν προχώρησα , το έκοψα.. Μην ρωτήσετε γιατί , μεγάλη ιστορία.. και έκτοτε το έκοψε πάλι.. Και εγώ ακόμα κολλημένος , να περιμένω μήπως και ..