ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Κλείνω 8 χρόνια ανεργίας και είμαι 30+ γυναίκα. Δεν έχω μεγάλη προϋπηρεσία και δεν βρίσκω καθόλου δουλειά. Αν δεν με βοηθούσαν οι γονείς μου θα ήμουν στο δρόμο. Ντρέπομαι που δεν μπορώ να προσφέρω οικονομικά στο σπίτι αλλά βοηθάω σε όλα τα άλλα καθαριότητα, μαγείρεμα κτλ. Αλλά το να μην είσαι αυτόνομη σε αυτή την ηλικία είναι άσχημο. Εμφανίσιμη είμαι αλλά όταν ρωτάνε την ηλικία μου και αν έχω ξαναδουλέψει πχ πωλήτρια και απαντώ όχι, ξινίζουν. Έχω βγάλει ενιαίο λύκειο και ήμουν σε μια σχολή που την άφησα αναγκαστικά επειδή επιβάρυνα τους γονείς μου τότε και με τα δικά μου έξοδα. Σπούδαζε ταυτόχρονα και η αδερφή μου και ''θυσιάστηκα'' ας πούμε εγώ και σταμάτησα. Σχέση δεν έχω αφού δεν μπορώ να ξεπεράσω το χωρισμό μου και δεν έχω φίλες. Και να γνωρίσω κάποιον και με ρωτήσει με τι ασχολούμαι θα πω άνεργη και νιώθω άβολα. Σκέφτομαι ότι δεν θα αποκτήσω ποτέ μου σύνταξη να εξασφαλίσω τα γηρατειά μου και τι θα απογίνω. Εδώ άνθρωποι δουλέψανε σκληρά και σύνταξη δεν παίρνουν, εγώ άραγε... άστα να πάνε δηλαδή. Και μη μου πείτε ότι είναι καλοκαίρι και να πάω σε κάποιο νησί για σεζόν αφού και καμαριέρα να ζητήσεις θέλουν προϋπηρεσία στο σφουγγάρισμα. ΕΛΕΟΣ!!

Μου δίνει σημασία όποτε έχει κέφια και είναι μέσα στην γλύκα και άλλες φορές είναι απότομος. Δεν έχουμε ολοκληρώσει ακόμα και δεν ξέρω πότε θα γίνει αφού βλέπει οτι και εγω το θέλω. Νομίζω οτι απλά παίζει ή με θεωρεί δεδομένη και έτσι δεν χρειάζεται να κάνει σεξ μαζί μου ή απλά ψάχνει για επιβεβαίωση. Θα του αφήσω λίγο καιρό ακόμα διορία(είμαι και καψούρα βλέπετε μαζί του), και αν δεν κάνει μέχρι τότε τίποτα εεεε μάλλον νομίζω οτι πρέπει να πετάξει το πουλάκι για άλλη αγκαλιά. Νέα κοπέλα που βράζει το αίμα μου και με έχει στην ξηρασία... Και να πεις οτι είμαι αντιερωτική μαζί του, να το καταλάβω. Αλλά εγω κάνω οτι μπορώ για να του δείξω οτι τον θέλω...

Ξεκινησα να βγαινω με μια κοπελα 10 μερες. (εκεινη με διαλεξε) Μου ειπε πως ηταν ελευθερη και εψαχνε κατι σοβαρο. Μεταξυ μας υπηρχε επικοινωνια και ο αρχικος ενθουσιασμος , καθημερινη επαφη και βγηκαμε 2-3 φορες. Οταν επεστρεψε στην πολη βρεθηκαμε σπιτι της και εγινε το μοιραιο. Στην επομενη στιγμη την ειδα πολυ «καπως» και προσπαθησα να φτιαξω το κλιμα αλλα ματαια μας χαλασε το βραδυ ενα τηλεφωνο απο φιλη της. Την επομενη μερα υπηρξε μια τυπικη επικοινωνια με μηνυματα και σε τηλεφωνο μου δεν απαντησε. Η επομενη μερα ακολουθησε με φραγη κλησεων απο πλευρας της. Εσπαγα το κεφαλι μου τι φταιει ... Καταλαβα και γλυτωσα !

Θα τις πω τις "αμαρτίες" μου...Θεωρώ πως τα μεγαλούτσικα γυαλιά όρασης γλυκαίνουν απίστευτα το γυναικείο πρόσωπο...Επίσης, για μένα είναι πολύ σέξυ η γυναίκα που οδηγεί αυτοκίνητο, και μου είναι παγερά αδιάφορο αν είναι οδηγάρα ή όχι...Τις είπα τις "αμαρτίες" μου...

Δεν ξέρω αν είναι αμοιβαίο βέβαια κ δν μπορώ και να καταλάβω ενώ μου έχει πει όμορφα λόγια αυτός με κυνήγησε κ με φλέρταρε δν με παίρνει ν βρεθούμε συχνά μια φορά το μήνα κ περίπου την ίδια ημερομηνία εχω παρατηρήσει αλλά δεν μπορώ ν καταλάβω το γιατί....θέλω τόσο πολύ να τον δω ανυπομονώ τόσο πολύ για ένα του μνμ...

την εμφάνιση την έχω, το καλούπι το έχω αλλά δεν μπορώ να βγάλω έξω την ομορφιά μου. βλέπω κοπέλες που με το κατάλληλο μακιγιάζ και ντύσιμο και γίνονται θεές αν και είναι κάποιες άλλες απο την πραγματικότητα και εγω δεν μπορώ να αναδείξω την ομορφιά μου....

...Αυτο το αισθημα του οταν παιρνεις τις εξετασεις στα χερια σου και βλεπεις οτι εισαι ΚΑΛΑ, μετα απο πολυ προσευχη, αγωνια και αβεβαιοτητα για τα οσα μπορει να ερθουν, ειναι ΜΟΝΑΔΙΚΟ.Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΔΩΡΟ.Και σημερα μου ξαναχαριζεται απλοχερα.Δοξα τω Θεω ειμαι καλα. Και το χειροτερο σεναριο εφυγε απο το φοντο.

Και είναι αυτές οι στιγμές που σκέφτεσαι οτι θέλεις να το ζήσεις μαζί του και όπου βγεί, οτι γίνει. Τόσα χρόνια έπαιζες πάντα εκ του ασφαλούς και σε ήρεμα νερά και τώρα αυτός ο άνθρωπος έχει αλλάξει όλα αυτά που σκεφτόσουν για χρόνια. Και τον θέλεις δικό σου, μόνο δικό σου. Αρχίζεις να ρισκάρεις και όπου βγει. Αν βγει σε αδιέξοδο, θα κάνεις στροφή 180 μοιρών και θα φύγεις αλλά θα ξέρεις οτι το κυνήγησες και δεν το άφησες έτσι απλά να φύγει.

Σας έχει τύχει να έχετε άγχος στη δουλειά σας λόγω αφεντικού ; Να είναι τόσο αυστηρό που να φοβάσε κάθε λεπτό μη σε απολύσει και λόγω νεύρων που έχει....Όταν φτάνει η ώρα να σχολάσω ξεφυσάω απο ανακούσιφιση και χαλαρώνω πλήρως...Αντιθέτως μόλις πλησιάζω το κτίριο που δουλεύω με ποιάνει ταχυπαλμία..Και αυτό συμβαίνει και 2-3 συναδέλφους μου.

Πέθανε ο σκύλος μου και ακόμα δεν μπορώ να το πιστέψω.