ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Τι θα κάνατε εάν οι γονείς σας ύστερα από σύντομη επιστροφή από την επαρχία για σπουδές σας ανακοίνωναν ότι περιμένουν να φύγετε από το σπίτι και να βρείτε δουλειά, ότι από επιλογή δεν θα σας βοηθήσουν να κάνετε κανένα μεταπτυχιακό αλλά ούτε θα καλύψουν τις βασικές σας ανάγκες; Και όλα αυτά επειδή δεν ακολουθείτε τους κανονες του σπιτιού που περιλαμβάνουν όλες τις δουλειές και μόνο, ότι είσαστε αχάριστος που δεν προσαρμόζεστε ενώ ταυτόχρον δεν ζητάτε ούτε δεκάλεπτο για τσίχλα και τα σχετικά; Ενώ είσαστε ένα άτομο που τελείωσε τη σχολή του στα τέσσερα χρόνια για να μπορεί ο αδερφός σας να σπουδάσει στη συνέχεια; Που έχει δουλέψει για να καλύψει έξοδα διαμονής, διατροφής και σπουδών στη πόλη που σπούδασε; Που το μόνο που έκανε είναι να αλλάξει, να ωριμάσει, να φέρνει αντιρρήσεις που φαινομενικά για τους γονείς τους θεωρούνται ανωριμότητα, εκρήξεις εφηβίας, απουσία αυτοπεποίθησης, λάθη, ανικανότητα;Αυτά...Τί θα κάνατε; Πώς θα ξεκινούσατε να φύγετε από το πατρικό λαμβάνοντας υπόψην όλες τις δυσκολίες, οικονομικές και ψυχολογικές, λαμβάνοντας υπόψην ότι σοβαρά πρέπει να αποκοπειτε από τους δικούς σας;Νιώθω ότι πνίγομαι, και δεν είναι ένα εφηβικό ξέσπασμα...

Εγώ θα ήθελα να ρωτήσω τον αντρικό πληθυσμό εντάξει και οι γυναίκες είναι πρόθυμες να που την γνώμη τους βέβαια. Λοιπόν παιδιά., Εγώ με το αγόρι μου ήμαστε μαζί 1,5++χρόνια. Γενικά στην σχέση μας μια είναι καλά μια σκατα, όπως τις περισσότερες σχέσεις. Τώρα έχουμε φύγει στις πόλης μας για καλοκαίρι, εγώ δουλεύω απ' το πρωί μέχρι το βράδυ, ενώ εκείνος κοιμάται ξημερώματα ξυπνάει Μεσημέρη και είναι όλοι την ημέρα έξω με φίλους και τα πίνει. Και τι να κάνεις δηλαδη! Τέλεια περνάει, και μαρεσει που περνάει τέλεια. Εχθές όμως έγινε κάτι το απίστευτο, μου στέλνει μύνημα ότι είναι Μ έναν φίλο του κι ότι περιμένουν και τη ξαδέρφη του φίλου του δηλαδή, την πρώην γκόμενα του δικού μου, και αντέδρασα λίγο παραπάνω υπερβολικά απ' όσο έπρεπε. Εντάξει ρε παιδιά, δεν είναι και τόσο ωραιο όταν σου λέει ο δικός σου ότι θα αρπάξει με την πρώην του. Ε όχι,, μου σηκώνεται το αίμα στο κεφάλι. Πέρα απ' τη συμπεριφορά μου, μου είπε ότι είμαι υπερβολική, και ότι θα έρθει να δει τον ξάδερφο της όχι εκείνων. Τέλος πάντων, του είπα καλό βράδυ, μου είπες και κείνος καληνύχτα όμως εγώ δε μπόρεσα να το αφήσω έτσι. Του έστειλα ένα κατεβατο. Του είπα ότι δε θέλω να τσακονομαστε μου είπε και αυτός το ίδιο, και μετά πάλι αυτή η παγωμαρα. Ήθελα να ρωτήσω εσάς τους άντρες, είναι έτοιμος να με χωρίσει έτσι; Η δε τον νοιάζει πλέων τίποτα;. Δηλαδή όταν λες στη κοπελα σου ότι σε λίγο θα έρθει η πρώην μου τι κάνεις μετά; Δεν ξέρω τι να πρωτοσκεφτω.Πεινάς τόσο υπερβολική; δεν μπορώ να γίνω τόσο ελευθεριακός τύπος ρε παιδί μου, πώς να το κάνουμε δηλαδή;

με τι ανθρώπους έχω ανταλλάξει ενέργεια κατά τη διάρκεια του σεξ. Σύγκρυο με πιάνει.

Τελείωσα την εξεταστική και χρωστάω 3 μαθήματα... Επί μία εβδομάδα δεν κάνω τίποτα απολύτως.. Θέλω να βρω μια δουλειά για να μαζέψω κάποια χρήματα, θέλω να ξεκινήσω σιγά-σιγά το διάβασμα και θέλω να βρω και άλλο σπίτι στην πόλη που φοιτώ για να μετακομίσω και μου φαίνονται όλα βουνό.Δεν είναι οτι είμαι όλη την ημέρα στην παραλία ή κάθε βράδυ στα μπαράκια, απλώς λιώνω στο σπίτι και στο ίντερνετ...Δεν ξέρω τι θα κάνω με εμένα. Δίνω περιθώριο στον εαυτό μου μια εβδομάδα ακόμα το πολύ, αλλά πρέπει να κοιτάξω και για δουλειά....

Έχετε παρατηρήσει κοπέλες που πριν γίνουν μαμάδες ήταν λίγο άχαρες και όταν έγιναν μαμάδες απέκτησαν άλλον αέρα και έγιναν και πιο ερωτικές; Έχει να κάνει με το γεγονός οτι νιώθουν πιο θηλυκές επειδή έκαναν παιδί; Ή μπορεί και οι άνδρες τους να τις βλέπουν έτσι;Και πολλοί άνδρες βλέπουν πολύ πιο ερωτικά τις γυναίκες τους, όχι όλοι όμως... Έχει να κάνει με την μητρότητα;Ας μου εξηγήσει κάποιος...

εγώ δεν μπλέκω ποτέ μαζί τους είναι το πρώτο που θα ρωτήσω. Και όχι δεν έχουν όλοι είναι πάρα πολλοί που δεν έχουν μπει στο τρυπάκι. Πολλοί από αυτούς που έχουν φβ είναι και αυτοί περιπτώσεις αλλά όχι όλοι. Φτάνει μια ματιά στο προφίλ για να καταλάβεις τι παίζει. Εγώ το εφαρμόζω και είμαι πολύ καλύτερα περνάω καλύτερα με αυτές τις παρέες που κάνω κανείς δεν είναι με το κινητό στα χέρια μερικοί λένε σαν καραμέλα πως όλοι έχουν αλλά είναι πολλοί που απέχουν από τα σόσιαλ και τους προτιμώ ασυζητητί. Περνάμε τέλεια και έχω και σχέση με άνθρωπο που δεν ασχολείται καθόλου όπως και εγώ και όταν διαβάζουμε σχετικές εξομολογήσεις μας φαίνεται πως ζούμε σε διαφορετικές χώρες παρουσιάζεται λες και όλοι αυτό κάνουν. Και εμείς χρησιμοποιούμε πολύ το διαδίκτυο για τις ανάγκες και την ψυχαγωγία μας αλλά μένουμε μακριά από ίνστα και φβ όποιος θέλει ας το δοκιμάσει θα δει τι απελευθερωτικό που είναι. Μια σύντροφος ενός φίλου κόλλησε από εμάς και λέει πως ήταν το καλύτερο που έχει κάνει στη ζωή της και πως τώρα καταλαβαίνει πόσο χρόνο της έτρωγε το ίνστα.

Είμαστε και εμείς που έχουμε να βρούμε κοπέλα 2+ χρόνια. Είναι και κάτι άλλοι που συναντάνε με τη μία τον έρωτα τους. Όπως πριν μερικές μέρες ενα εξ. που έγραψε για μια Ισπανίδα που γνώρισε..Άτιμη και άδικη ζωή τι μας κάνεις..

Σε μια στάση του Κτελ καθόμουν στο αμάξι με την μαμά μου και χαζεύαμε μέχρι να έρθει το λεωφορείο. Θα πηγαινα για κάποιες μέρες να δω το αγόρι μου. Σε κάποια φαση όπως κοιτάγαμε τους άλλους ανθρώπους που ηταν στην στάση, ξεχωρίσαμε ταυτόχρονα ένα μελαχρινό αγόρι στην ηλικία μου. Κλικ κλικ κλικ κλικ κλικ. Αυτό ηχούσε στο μυαλό μου. Η μαμά μου με σκουντάει και μου λέει ωραίο παιδί, της απαντάω , ναι αλλά δεν με αφορα. Ερχεται το λεωφορείο και μπαινουμε να κάτσουμε... Και ναι...Καθόμασταν δίπλα δίπλα . Αρχισαμε να μιλάμε και να μιλάμε ασταματητα για όλη την διαδρομή, πηγαινε και αυτός να δει το κορίτσι του . Ένιωθα την χημεία... Κλικ κλικ κλικ κλικ. Όταν φτάσαμε στον προορισμό μας, αυθόρμητα αγκαλιαστηκαμε και χωρισαμε. Λίγες μέρες μετά, τον πέτυχα στο κυλικείο της σχολής, αφησε να εννοηθεί ότι χωρισε γιατι η κοπελα του τον κερατωσε και μου ζητησε να βγουμε. Εγω επειδη γυαλισε σε μια φιλη μου, δεχτηκα και καταληξαμε να βγουμε 10 ατομα ,δεν της εδινε σημασια και ετσι δεν επαναλήφθηκε . Από τοτε περναγε τυχαια και καλα απο την σχολή μου και μου προτεινε συνεχεια εξοδους τις οποιες απερριπτα γιατι δεν θα ηταν σωστο . Χαθηκε για κάτι μήνες και πριν κάποιες εβδομάδες μου εστειλε μήνυμα. Στην αρχη μου προτεινε καφέ και μετα οταν έμμεσα τον απεφυγα πάλι, αρχισε να με ρωταει συμβουλες για να γνωρισει και καλα κοπελες και μου λεγε οτι θελει σχεση και να ερωτευτει και οτι ρωταγε εμενα γιατι του αρεσει ακριβως αυτος ο τυπος κοπελας. Χτες τον ειδα στον υπνο μου ...Επιασα τον εαυτό μου να κάνει τρελά σχέδια για να τον προσεγγίσω , πλεκτάνες και ιντριγκες ολόκληρες. Με επιασα να χαμογελαω με αυτα που σκεφτομουν και μας σκεφτηκα παλι σε ενα λεωφορειο να πηγαινουμε καπου μαζι. Ίσως προς το ιδιο μερος που πηγαιναμε και τοτε... Και ας ειχε υπάρξει από την πρώτη στιγμη εκείνη η σπίθα, δεν εδινα σημασια γιατι ήμουν αλλού. Αλλά από τότε το αγόρι μου με έχει στεναχωρήσει πολλές φορές και δείχνει σιγά σιγά ότι δεν είναι αυτος που ψαχνω. Λεεί οτι με αγαπαει και μου ειναι απολυτα πιστός, αλλά νιωθω να κουραζομαι με καποιες συμπεριφορες του και να ξενερωνω παρα πολυ... Κάποτε τον θαυμαζα και ενιωθα ασφαλεια διπλα του, τωρα μου φαινεται καπως ανωριμος και αδιαφορος. Δεν ξερω αν εγω εχω τεραστιες συναισθηματικες αναγκες ή αν φταιει αυτος, ειλικρινα δεν ξερω γιατι δεν εχω εμπειρία. Αλλα πόση προσπάθεια; Ποσες κουβεντες ; Θέλω αγαπη και κατι γερό και ομορφο. Δεν ειναι οτι βαρεθηκα μετα τον πρωτο ενθουσιασμό και θελω να παω στον επομενο, είναι ότι θέλω καποιον που να ειναι προθυμος να προσπαθησει μαζι μου... Τελοσπαντων. Νιωθω πολυ τσιμπημενη με αυτο το αγόρι. Δεν εχω προσδοκιες φυσικα, με κυνηγαγε και τον εδιωχνα, ισως να εχει κοπελα τωρα που τα γραφω αυτα, αλλά και πάλι, αυτο το αισθημα κατι δηλωνει...

Χαίρεται αναγνώστες/στριες της Lifo!Γράφω κάποιες φορές κείμενα και τα δημοσιεύει η σελίδα, αραιά και που όμως!Σήμερα έχω να αναφέρω γραπτώς κάποιες καταστάσεις, που τις βιώνω και με το παραπάνω θα έλεγα.Λοιπόν έχουμε και λέμε.....!!!!Είμαι 22 χρονών και πάσχω από ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, από τότε που ήμουν 11 χρονών. Έχω ιστορικό χρόνων, με κρίσεις πανικού, κρίσεις άγχους, εμετοφοβία, ώσπου όλο αυτό κατέληξε σε κατάθλιψη.Στην αρχή του 2012 με αγωγή αντικαταθλιπτικών φαρμάκων, μέχρι που η γιατρός μου έκρινε την διακοπή τους, το 2013 αυτό υποχώρησε σε αρκετά μεγάλο βαθμό.Ύστερα τα άρχισα ξανά, από το 2014 για έναν χρόνο και από το 2015 και έπειτα για λιγοστούς μήνες.Αυτό συνεχίζεται έως τώρα το 2018 και το τελικό συμπέρασμα, έχει ως εξής.Δεν έχω βρει ακόμη τον εαυτό μου σε τίποτα! Έχω ξεμπερδέψει με τον Στρατό, έχω τελειώσει την σχολή, έχω εργαστεί και το πρώτο στάδιο (βήμα-βήμα έγινε). Είχα ένα ιστορικό με τα ερωτικά μου σταδιακά και περιστασιακά σεξ!Αλλά σε όλα όσα σας ανέφερα, υπήρξε τεράστια διακοπή.Όλα μου φταίνε, αυτό το γαμημένο πρόβλημα δεν υποχωρεί με τίποτα, ζω με το άγχος! ξυπνάω και κοιμάμαι με αυτό.Όλα έχουν διακοπεί, το μόνο που με κρατάει σε λογικά πλαίσια, είναι ότι αθλούμαι συνεχώς.Δεν μπορώ να κάνω τα επόμενα βήματα, βιώνω αρκετούς φόβους και δεν έχω μια ροή των πραγμάτων.Έχω πληγές μπαλωμένες, που ξαναματώνουν, η ζωή μου μένει στάσιμη.Μου λείπουν όλα! Και κάποια δεν τα έχω ζήσει σε μεγάλο βαθμό.Νιώθω ένα κομπιούτερ το οποίο κάνει συνεχώς υπολογισμούς.Όλο αυτό που σας έγραψα, σας το ορκίζομαι σε ότι έχω πιο ιερό! Δεν ξέρω τι να κάνω πια! Ήθελα απλά να το γράψω! Καλό βράδυ!

Για πολλά χρόνια και για πολλούς λόγους η κοινωνική μου ζωή ηταν σχεδόν ανύπαρκτη.Δεν έχω πάει ποτε σε Μπιτς μπαρ, δεν πηγαίνω σε κλαμπ ούτε στα μπουζούκια, δεν εχω καν "καλά" ρούχα, ούτε τακούνια. Ακόμα κι αν αγόραζα δε θα μπορούσα να τα υποστηρίξω.Είμαι ωραία γυναίκα απ' ότι λένε και γενικά έχω κατακτήσεις αλλά δε βγαίνω με κάποιον. Σκέφτομαι οτι όλοι οι άντρες θα περιμένουν να δουν στο ραντεβού την καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου. Μα, δεν έχω! Θα δουν το ίδιο που είδαν και στις 10 το πρωί. Άντε και το προσπερνάμε αυτό και τα βρίσκουμε. Πως θα με γνωρίσει στην παρέα του; θα τον κοροϊδεύουν σίγουρα. Και ύστερα; Θα ήθελε κάποιος για συνοδό του σ ενα γάμο πχ μια γυναίκα με φλατ παπούτσια και άβαφτη τη στιγμή που όλες γύρω μας είναι τόσο προσεγμένες; Απ' τη μια σκέφτομαι οτι πρέπει να κανω την καρδιά μου πέτρα και να μάθω να μεταμορφώνομαι για να μπορω να ανταπεξέλθω στις απαιτήσεις της κοινωνικής ζωής. Απ' την άλλη...να μεταμορφώνομαι σε κατι που δεν είμαι; Μεγάλη καταπίεση.Σκέφτομαι οτι το να βρω κάποιον χωρίς κοινωνική ζωή θα ηταν μια κάποια λύση στο πρόβλημα μου αλλά θα με πήγαινε πίσω.Βαρέθηκα να είμαι σαν τη μύγα μεσ το γάλα τα βράδια κυρίως αλλά δε μπορω να με φανταστώ με φόρεμα, τακούνι, μανικιούρ και 22 χρώματα στο πρόσωπο. Για να μην παρεξηγηθώ, χαζεύω και ζηλεύω τις περιποιημένες γυναίκες αλλά εγώ δε μπορώ. Θα νιώθω σαν απόκριες. Και είμαι ήδη 36. Πολύ μεγάλη για να απαρνηθώ τον πραγματικό μου εαυτό.Εντάξει, έβγαλα τα κομπλεξικά μου!Καλή εβδομάδα!