ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Βαρέθηκα να γράφω εδώ μέσα για το κάθε μου τι πρόβλημα.Συνέχεια μπαίνω και διαβαζω εξομολογήσεις άλλων και καμιά φορά συγκρίνω τα δικά μου προβλήματα με κάποιου άλλου, τελικά δεν απέχουμε και τόσο στις ανασφαλείς και στους προβληματισμούς μας. Πάντα θα τρέχουμε γιατρούς που αγαπήσαμε και θα προσπαθούμε και πάντα θα τρέχουμε για την ζωή μας, για να έχουμε ότι καλύτερο για να ζήσουμε.Όλα αυτά όμως είναι μάταια, καθώς αυτός που αγάπησες δεν είσαι σίγουρος αν ακόμα νιώθει τα ιδια, καθώς εσύ νιώθεις κουρασμένη απ' όλα τα καμώματα του, εξαντλημένη και δεν ξέρεις τι σου επιφυλάσσει το μέλλον, αν όντως θες να καθήσεις κι άλλο ή αν τελικά θα φύγεις και θα ρίξεις μαύρη πέτρα. Η δουλειά που κάνω δεν μου αρέσει καθολου, καθώς δουλεύω στου πατέρα μου την ταβέρνα απ' το πρωί μέχρι το βράδυ. Δεν την παλεύω άλλο. Θέλω να σηκωθώ να φύγω απ όλους κι όλα. Να αισθανθώ ελεύθερη, να νιώσω τη ζωή και την διασκέδαση στη καρδιά μου.Θέλω να ζήσω και πνιγομαι.

Πείτε μου τρόπο να του πω τέλος γτ δε μπορώ να βρω... Νιώθω τεράστια ντροπή και συστολή για να πω εγώ το τέλος αν και υπάρχουν αφορμές πολλές

μπορει να ακουστει χαζο αλλα διαβαζω καθε μερα τις εξομολογησεις εδω και συνεχως διακρινω τοσο πολλα προβληματα διαφορετικης φυσεως στις σχεσεις που μεκανουν να φοβαμαι. σε φαση παντα οι αρνητικες εξομολογησεις ειναι περισσοτερες απο τις θετικες, αν το παρατηρησετε. μου εχουν κοψει τελειως τα φτερα για τον τομεα τον σχεσεων γιατι και παντου στον περιγυρο μου επικρατουν προβληματα. τοσο λιγα πραγματικα ευτυχισμενα ζευγαρια. που ξερω λοιπον αν θα πετυχω να ειμαι σε ενα απο αυτα; βλεπω τα προβληματα να ξεχειλιζουν απο παντου και κωλωνω φουλ. νομιζω πως το να εισαι σε μια πραγματικα ευτυχισμενη σχεση ειναι σχεδον ουτοπικο πλεον. ε. / 18

Ειμαι κολλημενω με μια κοπελα η οποια ειναι σε σχεση(με κοπελα) το θεμα ειναι οτι ενω εχει καταλαβει οτι μαρεσει πολυ δειχνειιι παντελως αδιαφορη...τι να κανω δεν μπορω να ξεκολλισωωωωω ..το ξερω ειναι μοιραιο αφου εχει κοπελα...καμια ιδεα για το τι μπορω να κανωωω για να την προσεγγισω;;

ξαναζωντανεύει εκείνη η περίεργη νύχτα που έζησα μαζί της...Ότι πιο όμορφο και πιο...δύσκολο ταυτόχρονα.Ίσως από τότε θα έπρεπε να χτυπήσουν καμπανάκια και να με προειδοποιήσουν για τα επακόλουθα,αλλά τότε δεν έβλεπα τίποτα πέρα από τα μάτια της.Άκουγα μόνο τα...κύματα του έρωτά μου για εκείνη!Υ.Γ.Το έβαλα κι απόψε κι ήταν σαν να μην πέρασε μια νύχτα...Όλα είναι τόσο έντονα ακόμη...Αλήθεια τα πίστευες αυτά που μου είπες τότε;Κι αν ναι,γιατί δημιουργούσες πάντα θέμα εκ του μη όντως,στις πιο τρυφερές μας στιγμές;Πόσα θα ήθελα να σε ρωτήσω...Υπάρχει τεράστιο κενό μεσα μου,αν δεν μάθω την αλήθεια σου.Κάνε κάτι...

Μόλις γύρισα απο σινεμά. Και που καθόμουν ήρεμα και περίμενα να αρχίσει η ταινία παρατηρώ 2 σειρές πίσω μου (μη σας φαίνεται παράξενο, ήταν διαγώνια) μια κοπέλα Α-Π-Ι-Σ-Τ-Ε-Υ-Τ-Η.. Δεν έχω λόγια. Κοντά στην ηλικία μου (γύρω στα 25), τόσο όμορφη και γλυκιά... Φορούσε γυαλιά τα οποία την έκαναν ακόμα πιο ωραία και είχα πάθει πλάκα. Δεν εχω ξανανοιώσει έτσι ποτέ και για αυτό δεν μπορούσα να σταματήσω να την κοιτάζω...Προτιμούσα αν ήταν δυνατόν να κοιτάζω εκείνη παρά την ταινία (η οποία ήταν το ίδιο εξαιρετική...). Δε συνοδευόταν απο κάποιον, οπότε ίσως και να ήταν ελεύθερη. Κάτι το οποίο δε θα το μάθω ποτέ, γιατί ως συνήθως δεν είχα το θάρρος να κάνω το οτιδήποτε... Και τώρα δεν ξέρω τι να κάνω, να χαίρομαι που είδα μια όμορφη κοπέλα που πραγματικά με έκανε να νοιώσω ωραία και μόνο κοιτώντας τη ή να βάλω τα κλάματα που είμαι λιγάκι... κότα και πετάω τις ευκαιρίες που προκύπτουν κάθε τόσο; ? Μάλλον το δεύτερο.. Η αλήθεια είναι πως θα ήθελα να τη ξαναδώ αλλά μάλλον δε θα συμβεί αυτό πότε. Οπότε, θα τη ξεχάσω και αυτή και θα πάω παρακάτω... Υ.Γ. Δεν ξέρω γιατί σας τα λέω όλα αυτά, πάντως, αλλα ευχαριστώ που με ακούσατε.. Τουλάχιστον τα έβγαλα απο μέσα μου...

Καλησπερα! Εδω και 1 μηνα περιπου μιλαω με καποιον στο facebook. Εγω 28,αυτος 52. Βγηκαμε μια φορα. Μενουμε σε διαφορετικες πολεις,1 ωρα δρομο περιπου.... Στελνουμς διαφορα αστεια μηνυματα μεσω fb και γελαμε.Το θεμα ειναι οτι μου αρεσει αρκετα και απο τη μια φορα που βγηκαμε πιστευω δεν του ειμαι και πολυ αδιαφορη. Σχεση δυσκολα,αν προχωρησει γιατι εχει χωρισει προσφατα απο τη γυναικα του και ειναι και η διαφορα ηλικιας... Θελω εστω μια φορα να τον φιλησω. Δεν ξερω τι να κανω...

Άλλοι πίνουν ποτά και εγώ σκέφτομαι να πάω να βάλω Πλυντήριο γιατι έχω νυχτερινό ρεύμα ⚡. Πιο νοικοκύρης πεθαίνω!

Έχω βγει από μακροχρόνια σχεση η οποία δεν ήθελα να τελειώσει και δεν ήταν δική μου απόφαση. Περναω άσχημα και όσο βλέπω ότι ο πρώην είναι μια χαρά,κάνει τις διακοπές του,βγαινει και δεν τον νοιάζει σκυλιαζω έτσι άρχισα να χρησιμοποιώ τα σοσιαλ και μιλάω με διαφορά άτομα εδώ και λίγες ημέρες,κάποιες φορές νιώθω τύψεις,κάποιες άλλες αδιάφορα.Πρισπαθω να τονωσω το εγώ μου ετσι..Αυτο

Γεια σας. Εδώ και ένα χρόνο πάω από το κακο στο χειρότερο. Δεν έχω αυτοπεποίθηση, συνέχεια βρίσκω αρνητικά στον εαυτό μου, συγκρίνω ασταμάτητα τον εαυτό μου με άλλες κοπέλες, ζηλεύω την αυτοπεποίθηση των άλλων. Πιστεύω ότι περνώ κάποια είδους κατάθλιψης. Δεν ξέρω τι να κάνω. Βασικά δεν ξέρω με τι να αρχίσω πρώτα. Πώς να αγαπήσω τον εαυτό μου; πως να μην ζηλεύω; πως να βρω κάτι που να με παθιαζει και να θέλω μα ασχολούμαι με αυτό; Δεν αντέχω άλλο με το που ξυπνάω να σκέφτομαι άσχημα πράγματα για εμένα και να κρίνω τον εαυτό μου.