ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Εχω μηνες τωρα που προσπαθώ να καταλάβω τι εχω κανει λαθος, να δείξω τι αισθάνομαι, τι ξεπερνάω καθε μέρα, ποσο δύσκολο ειναι, τι μπορω να κανω για να δεις καθαρα...μάταια ομως καθε μερα μονη μου υποφέρω, μονη μου αγκαλιάζω τον εαυτό μου και πιστευω στο ακατόρθωτο...γιατι ακατόρθωτο ειναι αν εσυ δεν θελεις...γιατι ασχολούμε; Ποιος ασχολείτε με εμενα που μεχρι και τα ονειρα μου αμφισβήτησα για να τα δωσω ολα ...ποιος το βλεπει αυτο; Κανένας...Πίστεψε οτι θελεις και παρε την ευθύνη της απόφασης σου...θα έρθει η στιγμη που θα καταλάβεις, αυτο να εισαι σίγουρη οτι δεν θα το αποφύγεις ακομα και αν εγω δεν κανω τιποτα...το μονο που με ρίχνει σε κατάθλιψη ειναι οι όμορφες στιγμες που χάνουμε και θα χάσουμε...και τι δεν θα έδινα αγαπουλα...και τι δεν θα έδινα...ξερω πως καθε μερα για παντα θα εχω στο μυαλό μου πως θα ηταν αν κοιταζομασταν κατάματα και ζούσαμε αλλιώς...αν καποιος με ένιωθε και με επέρνε απο το χερι και μου έδειχνε τον δρόμο... ξερω ομως πως τα δάκρυα μου καθε μερα εχουν μεγαλύτερη βαρύτητα και γινονται διαμάντια για να όμορφυνουν τον δικο σου ουρανό αφού καθε μερα εξαγνιζω μεσα απο την αγαπη μου για σένα τον δικο μου πόνο, εξαγνιζω οτι σε ταλαιπωρεί και οτι σε πληγώνει εξαιτίας της αδυναμίας μου και αυτο με ήρεμει...λιγάκι...και ας μην εχεις ιδέα, καληνυχτα. Σαγαπαω και δεν θα σε ξεχάσω ποτε...ακομα και αν ετσι φαίνεται σε σένα...

Γυρίζοντας από την δουλειά είχα μπροστά μου στη λεωφόρο ένα ζευγάρι ηλικιωμένων. Κρατιοντουσαν χερι-χερι και αυτός έγειρε το κεφάλι του πάνω στο δικό της. Γυρίζει και του λέει η κυρία αγάπη μου ( ναι τον είπε αγάπη μου και όχι με το όνομά του) κρυώνω τελικά ας γυρίσουμε σπίτι και έβγαλε τη ζακέτα του και της την πέρασε στους ώμους. Και φιληθηκαν. Σεβασμός και αγάπη στην τρίτη ηλικία τελικά ναι υπάρχει. Ποσο θα θελα να βρω ενσν σύντροφό παλαιάς κοπής. Τους κοιτούσα σαν χαζή. Με συγκίνησαν. Μακάρι να βρω μια τέτοια αγάπη στη ζωή μου.

Εδώ και μήνες είχα υποψίες ότι ο αδελφός μου είναι ομοφυλόφιλος.. Πρόσφατα μου το παραδέχτηκε και ο ίδιος... του είπα ότι δεν με ενδιαφέρει τι προτιμήσεις έχει κ ότι για μένα είναι πάντα ο αδελφός μου κ το μόνο που θέλω είναι να είναι ευτυχισμένος.. το πρόβλημα είναι όμως όταν το έμαθε-καταλαβε η μητέρα μας! Από εκείνη τη μέρα έχει χάσει το γέλιο της,τη δύναμη της,την όρεξη της για ζωή.. Είναι μονίμως θλιμμένη,κρυφοκλαιει,δεν έχει όρεξη για τίποτα.. μπροστά στον μπαμπά μου, στον αδελφο μου ή σε ξενους προσποιείται.. Μόνο σε εμένα μπορεί να εκφράζεται κ να ξεσπάει.. Κι εγώ είμαι εκεί κ την ακούω κ προσπαθώ να την ηρεμήσω... Όμως φοβάμαι... ξέρω ότι είναι μανά με όλη τη σημασία της λέξης.. Όσο κ να την πονάει δεν θα γυρίσει την πλάτη στο ίδιο της το παιδί.. Αλλά με πονάει που την βλέπω να αιμορραγεί κάθε μέρα κι εγώ δεν μπορώ μα κάνω τίποτα.... Σας παρακαλώ ας με βοηθήσει κάποιος.. Πως να της πάρω τον πόνο.. Πως μα τη βοηθήσω.. Πως μα την καθησύχασω...

Ξέρω οτι έχει θέματα, ξέρω οτι δεν μου αξίζει η συμπεριφορά της απέναντι μου, ξέρω οτι δεν ταιριάζουμε, αλλα με πιάνει κόμπος στο λαιμό κάθε φορά που την σκέφτομαι. Όσο καλά και να είμαι εγώ με τον εαυτό μου, το οτι μου είπε σήμερα οτι νιώθει μέτρια εώς χάλια με σκοτώνει. Θέλω να την κάνω να νιώσει καλά, αλλα δεν με θέλει στη ζωή της, υπάρχει κάτι που μπορώ να κάνω για να νιώσει καλύτερα, χωρίς να καταλάβει οτι το έκανα εγώ;

Μου λείπεις ! Και ας μη το δείχνω πολύ ..πέρασαν οι μήνες ...δεν τα θέλω τα Χριστούγεννα δεν θέλω αυτόν τον μουντό καιρό που με κάνει να θυμάμαι τις τελευταίες σου μέρες και το τηλεφώνημα για ευτυχισμένος ο καινούριος χρόνος που μου είπες δεν είμαι καλά και δεν έπιανες σημα στο μπαμπά για να του πεις ..αχ γιαγιάκα μου ..Ήσουνα μακριά και δεν μπορούσα να έρθω λόγο της βίζας μου ..Ποσο αντέξες; Η τελευταία σου κουβέντα να μου φιλήσεις τον μικρό (τον γιο μου ) και εκείνο το ζαρωμένο χεράκι σου να με χαιρετάει από την οθόνη! 3 εγκεφαλικά σε άφησαν σε κώμα και δεν αντεξες ρε γιαγιά ...Ήσουνα δυνατή εσυ γιατί με άφησες έτσι ...ποσο πολύ σαγαπαω με εσενα μεγάλωσα εσυ άκουγες τον πόνο μου όποτε βρισκόμασταν ποσο πολύ μας ηθελες κοντά σου εμένα και τα αδέρφια μου μόνο εμάς κανένας άλλος έλεγες ...ποσο οδυνηρό να μην μπορώ να σε κάνω μη αγκαλιά πριν φυγεις.. γιαγιά συγνώμη που δεν ήμουν δίπλα σου πιο συχνά ..συγνώμη που δεν σε κράτησα κοντά μου ..γιατί το μόνο που σε γιατρεύε την ψυχούλα σου ήμασταν εμείς ..τα εγγόνια σου ..τοτε έλεγες θα ζήσεις αλλά 100 χρόνια ...μακάρι να είχε πόρτα ο ουρανός να ρθω να την χτυπήσω και να σε παρω αγκαλιά να σε γυρίσω πισω ....nenka ime...

Πόσο μου λείπεις τώρα που δεν σε βλέπω ούτε στο σχολείο..πόσο μου λείπουν τα μάτια σου και το γέλιο σου..οι στιγμές που σε συναντούσα τυχαία στους διαδρόμους... και πως να διαβασω Πρωταγόρα αν σε σκέφτομαι ρε Μαρία!

Η μαμα μου εχει θέμα μαλλον. Πλενει στα χερια συνέχεια οτιδήποτε.ρούχα. εσωρουχα κλπ.ενω εχουμε δυο πλυντηρια.λεει οτι ξεδινει..χρηζει παρακολούθησης?

Tι κανετε εδω;;; Βγειτε απο εδω μεσα!Δεν σας αξιζει να ειστε πισω απο μια οθονη. Τωρα ζητω κατι απο εσενα:Εει, εσυ που διαβαζεις τωρα αυτο το κειμενακι. Θελω να κανεις κατι. Να χαμογελασεις. Σοβαρα τωρα, ριιιξε ενα μεγαλο χαμογελο! Εεελα, σιγουρα εχεις ενα λογο να χαμογελασεις. Κανε και το διπλανο σου να χαμογελασει, το θελει και αυτος πολυ. Αγαπηστε το μεσα σας γιατι ειναι τοσο ομορφο. Ναι, το ξερω οτι ειναι.

Να φύγει αυτός που μένει στο ρετιρέ κάντε κάτι σας παρακαλώ τοχει δει δερβεναγας. .

Χαμενος κοπος και χρημα. Τιποτα δεν αλλαξε. Και πως να αλλαξει. Για καποια πραγματα ειναι αργα. Ο καθενας φτιαχει τη μοιρα του αλλα καποια πραγματα οταν γινει το λαθος δεν φτιαχνουν.