ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Ειμαι νοσοφοβικος. Εδω και 3 βδομαδες πλεον. Στην αρχη φοβομουν οτι εχω ογκο στο εντερο η τον πρωκτο. Μετα απο πολλες επισκεψεις και εξετασεις σε γαστρεντερολογο ηρεμησα . Μετα φοβομουν για το στομαχι. Μια μερα για ογκο στον εγκεφαλο. Τωρα φοβαμαι οτι εχω κατι στα οστα...δεν μπορω να ηρεμησω πρεπει να δω ψυχολογο

Καλημέρα σας,με πήραν για 8μηνη εργασία σε διπλανό δήμο του νομού μου με πρόγραμμα του ΟΑΕΔ, με μισθό 495,25! Προβληματίζομαι για την απόφαση μου, γιατί:1) Οι δήμοι αυτοί συνδέονται με υπεραστικό ΚΤΕΛ και τα ελάχιστα από το δρομολόγια τους ανταποκρίνονται ώστε να είμαι 8 .00 στη δουλειά και να φεύγω 4.00.2) Τα εισιτήρια μου είναι 12 ευρώ όταν το ημερομίσθιο είναι 19.81.3) Και με όποιο δρομολόγιο και αν πάω, θα μένω στη στάση περιμένοντας το επόμενο λεωφορείο που θα με πάει σπίτι μου 3/4 για διαδρομή 10χλμ. Συμπέρασμα: Θα φεύγω 6 το πρωί και θα επιστρέφω 6 το απόγευμα, κερδίζοντας 7 ευρώ και 81 λεπτά!

Είχα να μπω στο σκαιπ χρόνια.2-3 σίγουρα. Θεωρούσα πως αν κάτι γινει κτλ θα μου εμφανιστεί και στο μειλ μου στα δεξιά που είναι το σχετικό παράθυρο.Σήμερα όπως καθόμουν λέω δεν το κατεβάζω στο κινητό...Έτσι στο ασχετο, δεν έχω επαφές εκεί.Και το κατέβασα...βρήκα μέσα επαφές και μέιλ που ούτε θυμόμουν και ούτε μου εμφανιζόταν στο σχετικό παράθυρο στο μέιλ μου Της πάτησα όλες και σε όλες ανοίγει ένα παράθυρο για να στείλω μήνυμα.Μονο σε μια έλεγε πως ο τάδε σας έχει στείλει αιτημα κτλ.Αποδοχη ή απόρριψη; Καπως ετσι το ελεγε. Πάτησα αποδοχή και μου εμφάνισε μετά και έδω πλαίσιο για να στείλω μήνυμα .Αυτό σημαίνει πως αυτό το άτομο ήθελε να μιλήσει μαζί μου ;Δηλαδή όντως μου έστειλε αίτημα;Απορώ γιατί τον ψάχνω και εγώ στο φεις του κανα χρόνο τωρα αλλά δε μου έχει απαντήσει ποτέ μάλλον επειδή δεν έχει δει τα μηνύματά μου καθώς τα έστειλα χωρίς αίτημα φιλίας.Η ισως τα είδε και δεν απάντησε.Τι να πω...σοκαρίστηκα. Πατησα μετά την αποδοχη επαφή του και έλεγε πως συνδέθηκε πριν μέρες.Ποσες μέρες όμως δε λέει. Ξέρω μπέρδεμα,αλλά αν κάποιος από εσάς ξέρει σχετικά με σκαιπ, ας μου απαντήσει

Το αγόρι μου εδώ και 4 μήνες δουλεύει-κάνει πρακτική και βλεπόμαστε πολύ λιγότερο από ότι πριν. (Σχ. 1 χρόνου σχεδόν) Σκέφτομαι ότι κάνει κάτι για τον εαυτό του και είναι και κερδοφόρο και αλήθεια προσπαθώ να καταπιαστώ από αυτό για να πάρω κουράγιο. Βρισκόμαστε 2-3 μέρες τις εβδομάδας πλέον... και μου την δίνει όλο αυτό. Πείτε με εγωϊστρια, δεν χαίρεσαι που δουλεύει και κάνει την πρακτική του το αγόρι σου...;;; Φυσικά but what about us?? Δεν νιώθω καλυμμένη. Νιώθω μη ολοκληρωμένη από τόσο λίγη επαφή. Μου την σπάει, θυμώνω μαζί του μέσα μου. Και όχι μόνο αυτό, αλλά τις τελευταίες μέρες κάνω παρέα με έναν από τους φίλους-γνωστούς του, με τον οποίο φάγαμε και μαζί έξω, κι απλά όσο τρώγαμε και μιλούσαμε για εμπειρίες μας σκεφτόμουν για το αγόρι μου ότι ΕΣΥ θα ήθελα να ήσουν στην θέση του, ΜΑΖΙ σου θα ήθελα να κάτσω και να μιλάω, την ΔΙΚΗ σου φωνή θα ήθελα να ακούω. Επίσης, η προσωπική μου άποψη περί φιλίας μεταξύ των δυο φύλων είναι ότι δεν μπορούν να υπάρξουν κολλητηλίκια. Αν δεν είστε τέρατα εμφανισιακά ή εσωτερικά και υπάρχει πολλή τριβή(επικοινωνία, να περνάτε χρόνο μαζί) τότε θα υπάρξει αναπόφευκτα έλξη.Το ίδιο ακριβώς έγινε και σε εμένα εδώ, ένιωσα έλξη προς τον φίλο του το οποίο μου φάνηκε ό,τι πιο απεχθές σαν κατάσταση. Θα μειώσω την τόσο καθημερινή τριβή μας αλλά για άλλη μια φορά θύμωσα κι εκνευρίστηκα με την απουσία του.

τον πρωτοείδα το 2009 όταν πήγαινα 3η γυμνασίου. Έχουμε 10 χρόνια διαφορά. Ένιωσα αμέσως ότι κάτι θα παιχτεί στη ζωή μου με αυτόν. Έχουν περάσει 9 χρόνια και παρ' όλο που πέρασαν και άλλοι από τη ζωή μου δεν μπορώ να τον ξεχάσω. Είμαι ακόμα πολύ ερωτευμένη μαζί του τόσο που κάθε φορά που τον σκέφτομαι με πιάνουν τα κλάματα. Δεν ξέρω τι μου συμβαίνει, δεν μου έχει ξανά τύχει. Όταν έγινα 18 του εξέφρασα τα συναισθήματά μου και αυτός είπε ότι ήθελε να με γνωρίσει αλλά τότε είχε μια σχέση που τον μπλόκαρε και είχε ξεκαθαρίσει ότι δεν μπορούσε για κάτι παραπάνω. Το άφησα παρ' όλο που και αυτός πίεσε να γίνει κάτι και παρ' όλο που τον ήθελα πολύ. Μετά από λίγο χώρισε. Έχουν μεσολαβήσει 3 χρόνια έχω κάνει σχέση έχω γνωρίσει και άλλα παιδιά έχω ξανά ερωτευτεί..Απλά με αυτόν κάθε φορά που τον βλέπω αισθάνομαι σαν να μην πέρασε ούτε μια μέρα. Νιώθω ότι τον θέλω ξανά.. Και αυτός έρχεται συνέχεια γύρω μου, όποτε επιστρέφω στην πόλη μας από τις σπουδές.. Τι να κάνω ρε γαμώτο..Έχω καταλάβει ότι και αυτός θέλει αλλά υπάρχει ανάμεσα απόσταση, διαφορά ηλικίας και τόσα άλλα...Απλά δεν μπορώ να σκεφτώ λογικά με αυτόν...

Ηρθε η ώρα για την πιο ολοκληρωμένη εξομολόγηση που μπορώ να κάνω εδώ, όχι αλλού γιατί δεν ξέρω που να τα πω... Βλέπεις δεν λέγονται κάποια πράγματα... Γεια σας είμαι 22 ετών κοπέλα και είμαι σε αισθηματικό αδιέξοδο από όλες τις απόψεις... Ο πατέρας μου μας παράτησε όταν ήμουν 2 χρόνων... Πάντοτε απών... Μου έβαζε βέβαια διατροφή με το ζόρι λόγω δικαστικής απόφασης.. Σήμερα η μικρή του κόρη μεγάλωσε και σπουδάζει στην επαρχία, εκτός Θεσσαλονίκης όπου και διαμένει η υπόλοιπη οικογένεια μου... Ο πατέρας μου είναι γιατρός με αρκετά χρήματα.. Από μικρή το όνειρο μου και εμένα ήταν να γίνω κ εγώ γιατρός... Προσπάθησα έδωσα 2 φορές πανελλήνιες χωρίς καμία στήριξη οικονομική δική του... Παρόλα αυτά δεν τα κατάφερα να περάσω αλλά ωστόσο πέρασα σε πολύ αξιόλογο τμήμα του πολυτεχνείου...θα μου πείτε τώρα γιατί σας ζαλίζω με όλον αυτό τον πρόλογο; τι σας νοιαζουν όλα αυτά εσείς;; δεν χω που αλλού να τα πω δυστυχώς... Συνεχιζω...Σήμερα με πήρε τηλ και μου είπε ότι θα μου κόψει τα χρήματα που μου βαζι για τα έξοδα μου στη σχολή(ναι όταν πέρασα σχολή μετά από πολύ πίεση μου έδωσε χρήματα μηνιαία) γιατί δεν πιστεύει ότι σπουδάζω, που είμαι και τι κάνω.. Του εξηγώ ότι εγώ σπουδάζω εκεί και εκεί κλπ κλπ και ότι δεν πρόκειται να απολογηθώ για ακόμη μια φορά. Αν δεν με πιστεύει τι να κάνουμε... Η απάντηση του ήταν ότι θα μου κόψει όλα τα χρήματα, ότι εγώ θα χάσω στο τέλος, ότι τα χρήματα θα τα κρατήσει για τον εαυτό του και ότι αν μπορούσε θα με χτύπαγε κιόλας...Που θέλω να καταλήξω με όλα αυτά; Ότι για ακόμη μια φορά με πλήγωσε τόσο πολύ μα τόσο πολύ!!! Η καρδιά μου έσπασε στα δύο... Μου είπε ότι είμαστε δύο ξένοι, ότι δεν έγινα και τπτ ιδιαίτερο στη ζωή μου, ότι δε νοχθησα για να περάσω στη σχολή και ότι δεν πέτυχα του στη ζωή μου...Το θέμα μου όμως είναι ΚΑΙ αλλού... Θέλω τόσο πολύ να βρω ένα παιδί που να με αγαπήσει αλλά ποτέ δεν με κοίταξε κάποιος πριν λίγο μήνες μόνο... Μόνο που αυτός ήθελε να παίξει μαζί μου, για μια νύχτα με ήθελε μόνο... Βέβαια δεν ολοκλήρωσα τίποτα μαζί του... Είμαι λοιπόν 22 ετών, δεν χω πάει ποτέ με άντρα και δε σας είπα και το χειρότερο... Είμαι και παχύσαρκη 110 κιλά τέρας.. Όλοι με λένε όμορφο πρόσωπο αλλά από σώμα?? Πως θα κοιτάξουμε μια κοπέλα χοντρή?? Πως θα τη ρίξουμε στο κρεβάτι???Νιώθω τόσο χάλια για τον εαυτό μου... Θέλω να βρω κάποιον άντρα να με αγαπήσει αλλά δεν μπορώ να βρω κάποιον να εμπιστευτώ... Νιωθω ότι θα με εξαπατησει... Αφήσετε που και κανένας σχεδόν δεν του αρέσω... Γιατί φυσικά είμαι χοντρή... Είμαι μια κοπέλα που ΠΟΤΕ ΔΕΝ αγαπήθηκε απκ τον ίδιο της τον πατέρα... Μια κοπέλα παχύσαρκη που προσπάθησε πάλι να κάνει δίαιτα αλλά θέλει να τα παρατήσει γιατί το μόνο που της έμεινε είναι το φαγητό όταν δεν νιώθει καλά να τη συνντροφεψει... Και φυσικά ακόμα παρθένα... Ποιος άντρας θα θέλει να πάει με μια κοπέλα που είναι ακόμα παρθένα 22 ετών και χοντρή;;; ΚΑΝΕΙΣ!! ΌΛΟΙ ΘΑ ΛΑΚΙΣΟΥΝ.... Είμαι τόσο στενάχωρημενη.... Κανείς δεν βρέθηκε να με αγαπήσει.. Εμένα... Όχι το κορμί μου... Αλλά η κοινωνία δυστυχώς και ειδικά οι άντρες δεν τα σκέφτονται αυτά όταν βλέπουν μια κοπέλα υπερβαρη... Θα θελα τόσα πολλά να σας πω ακόμη αλλά ήδη θα σας έχω κουράσει... Ευχαριστώ όσους διαβάσατε τη ζωή μου και συγγνώμη αν σας κούρασα...!! ???????

Έχω σχέση με ένα παιδί εδώ και μισό μήνα. Είμαστε και οι δύο 24 και πριν τα φτιάξουμε κάναμε πολύ παρέα. Ένα βράδυ που είχα πίει λιγάκι, του ανοίχτηκα για κάποια πιο προσωπικά θέματα, ήρθαμε πιο κοντά και τότε μου είπε ότι με αγαπάει. Το ειπε πολλές φορές και τόνισε ότι και ας είναι νωρίς το εννοεί. Η συμπερίφορα του συνάδει με αυτό που είπε μια και μου δείχνει εμπρακτα ότι με θέλει αλλα και πριν γίνουμε ζευγάρι ήταν εκεί. Δεν είχαμε πιει να αναφέρω. Από τότε δεν το επανελαβε πάλι, ίσως γιατι δεν ανταπόδωσα. Μια φορα του ξεφυγε και ζητησε συγγνώμη. Λετε να το εννοούσε; Νιώθω πολλά για αυτόν αλλά δεν μπορώ να τα βαφτίσω αγάπη από τόσο νωρίς.

Καλησπέρα. Πρόκειται να σας γράψω για μια σχέση η οποία με ταλαιπωρεί και θα ήθελα να μοιραστώ τα συναισθήματα μου και να μου πείτε τη γνώμη σας. Η σχέση αυτή ξεκίνησε το καλοκαίρι. Γνωριστήκαμε σε παραθαλάσσια περιοχή όπου εγώ δούλευα εκεί. Αυτός είναι από άλλη χώρα και έκανε διακοπές. Περάσαμε υπέροχα. Ίσως το καλύτερο καλοκαίρι της ζωής μου, και το δικό του από ότι μου έχει πει. Ο αποχωρισμός ήταν πολυ δύσκολος. Είπαμε να το κρατήσουμε και ότι γίνει. Και έτσι έγινε. Έπειτα τον Σεπτέμβρη τον επισκέφθηκα στην χώρα του όπου εκεί τα πράγματα δεν πήγαν πολύ καλά. Και έφταιγα σε μεγάλο βαθμό λόγω της συμπεριφοράς μου και μαλωναμε συνέχεια. Αυτός ήταν άψογος μαζί μου. Αλλά δυστυχώς το κατάλαβα αργά. Έμεινα εκει για 7 μερες. το τελευταίο βράδυ μαλωσαμε και μου είπε όλα τα παράπονα του για εμένα πράγμα που δεν έκανε όλες αυτές τις μέρες. Εγώ ξαφνιάστηκα και ομολογώ πως δεν είχα καταλάβει ότι ήμουν έτσι. Πολλές φορές δεν μπορούμε να καταλάβουμε τη συμπεριφορά μας αν δεν μας την γνωστοποιήσουν οι γύρω μας. Τέλος πάντων, και αυτός ο αποχωρισμός ήταν δύσκολος και για τους δυο παρόλο που μου είπε πως θεωρεί πως δεν ταιριάζουμε. Εγώ έπρεπε να φύγω λόγω υποχρεώσεων αλλιώς θα εμένα να διορθώσω τα πράγματα. Ήμουν ερωτευμένη μαζί του. Τώρα, 1 μισή μήνα μετά, έκανα πολλές προσπάθειες για να κρατήσω την επικοινωνία μας. Μου εξομολογήθηκε πως θα ήθελε να με ξαναδεί όμως ότι πληγώθηκε από τη συμπεριφορά μου και ότι δεν μπορεί να με εμπιστευτεί. Και ειναι εμφανώς διαφορετικός απέναντι μου από τότε. Επίσης του ειπα οτι μπορώ να ξαναπάω όμως μου είπε ότι θΑ ήταν καλύτερα να έρθει αυτός και ότι θα το κανονίσει. Όμως λόγω της σχολής του δεν θα μπορέσει σύντομα. Και τελος, το "καλύτερο" ειναι οτι παρόλο που μου είπε ότι δεν έχει χρόνο κ ότι πρέπει να επικεντρωθεί στα μαθήματα του , έκανε ταξίδι σε γειτονική χώρα της Ελλάδας για να επισκεφθεί συγγενείς και πέρασε μέσα από την Ελλάδα. Το γνωριζω αυτο γιατι ανέβασε φωτογραφίες στο ινσταγκραμ. Και δεν μου είπε τίποτα... τον ρώτησα αν ήταν Ελλάδα και μου είπε ότι απλά πέρασε πηγαίνοντας στους συγγενείς του. Τα πράγματα είναι προφανή για εμένα, το ενδιαφέρον του μειώθηκε κατά πολύ αφού έφυγα από την πόλη του. Απλά δεν μπορώ να καταλάβω Γιατί δεν μου το παραδέχεται και μου λέει ότι θέλει ακόμα να με δει.Γιατί μου το κάνει αυτό; Έχω πληγωθεί τόσο από αυτη την κατάσταση. Και περισσότερο που είμαστε μακρυά και δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Μου λείπει τόσο παρόλα αυτά.Εσεις πως το βλεπετε; Συγγνώμη για το μεγάλο ποστ.

Νιώθω απέχθεια για μία ξαδέρφη μου που ενώ δεν είχαμε απολύτως καμία σχέση (ούτε στο σπίτι της δεν έχω πάει) , μου πρότεινε ξαφνικά να γνωρίσω κάποιον. Για να με πείσει να τον συναντήσω μου είπε ψέματα ότι πρόκειται για σοβαρό άνθρωπο και μου έκρυψε ότι ήταν παντρεμένος με παιδί. Μου το είπε μετά από μέρες. Όπως έμαθα στη συνέχεια από τον ίδιο, δεν είχε χωρίσει ακόμα αλλά ήταν σε διάσταση! Πολύ προσβλητικό!!

Είμαι 20 χρονων και το αγόρι μου 28. Συγκατοικούσε 2 χρόνια περιπου και δεν τον έχω απαντήσει ποτε. Εδώ και ενα χρονο έχω γνωρησει εναν παλιό του φιλο. Μονο βλέμματα έχουν παίξει μέχρι τώρα.. Αλλά θα ήθελα παιχτεί κάτι παραπανω.