Έχω μια πολύ καλή δουλειά, για τα δεδομένα της εποχής ειδικά πολλοί θα με ζήλευαν. Κέρδισα τη θέση μου με παρα πολυ κόπο κ μάλιστα ολομόναχη σε ξένο τόπο. Επί δυο χρόνια ήμουν σπίτι δουλειά δουλειά σπίτι.Φέτος, πήρα μια μεγάλη αύξηση κ λόγω πρόσληψης νέου ατόμου απαλλαχθηκα απο τις υπερωρίες με αποτέλεσμα όλα να γίνουν ιδανικά στα επαγγελματικά μου. Πριν 2 μήνες περίπου, είχαμε μια συζήτηση με το αφεντικό για 2 συναδέλφους που συνηψαν σχέση κ μας έκανε εντύπωση.Πώς τα έφερε πάνω στην κουβέντα κ μου ειπε ότι ενδιαφέρεται επι του προσωπικού για μένα. Είχα καταλάβει ότι τον γοητευω αλλα οκ, κ μενα με γοητευουν 10 αλλα δεν με ενδιαφερουν για κατι παραπανω. Του αποκριθηκα εμφανως ταραγμενη οτι αν ισχυει οόντως κατι τετοιο τοτε καλυτερα να φυγω απ τη δουλεια.Δεν μου ειχε απαντησει τοτε, σταματησε αμηχανα τη συζητηση λεγοντας οτι θελει να τηλεφωνησει σε πελατη αλλα κ εγω εκτοτε εκανα την παπια γιατι πονεσα τοσο γι αυτη τη δουλεια που δεν θελω να την χασω.Υπεραγαπαω τη συγκεκριμενη δουλεια κ φυσικα τξν εχω ανάγκη.Για μια βδομαδα το αφεντικο δεν μου μιλουσε καθολου, ουτε καν καλημερα δεν μου ελεγε..Μετα κ μεχρι σημερα ψαχνει ατομο προφανως για να με αντικαταστησει γιατι δεν εχουμε τοσο φορτο εργασιας ωστε να ειναι αναγκαια κ αλλη πρόσληψη. Νομιζω θα παθω καταθλιψη απ τη στεναχωρια...