Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΕ ΙΑΤΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Ή ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΤΗΣ ΣΤΗΛΗΣ ΔΕΝ ΕΓΚΡΙΝΟΝΤΑΙ
Βρεθηκαμε, πεχτηκε κατι μεταξυ μας και φανηκε να γουσταρει και αυτη. Και την επομενη αποφευγει να με δει και μου λεει οτι δεν θελει να ξανακανουμε κατι.
Ετοιμαζόμαστε να φτιάξουμε το σπίτι μας με τον άντρα μου και το μωρό μας. Ουσιαστικά αυτό θα είναι το οικογενειακό μας σπίτι επιτέλους αφού έως τώρα ζούσαμε σαν φοιτητές. Το σπίτι είναι της μητέρας μου και θα το ανακαινίσουμε με έξοδά μας και κάποια χρήματα που μας έδωσαν οι γονείς μου. Οι εργασίες θα είναι οι απολύτως απαραίτητες. Έλα όμως που δεν μένουν λεφτά για έπιπλα. Και λέω στον άντρα μου ζήτα από τη μαμά σου, η οποία και λεφτά έχει και στον άλλο γιο έχει δώσει ένα σπίτι να μένει και δεύτερο για να το νοικιάζει να έχει εισόδημα. Σε εμάς τίποτα. Πείτε μου γιατί θα εκραγεί το κεφάλι μου. Παραλογίζομαι ή είναι όντως άδικο; Δεν θέλω καθόλου να σκέφτομαι άσχημα αλλά έχει κολλήσει ο εγκέφαλός μου. Πως μπορώ να το δω αλλιώς για να μην το σκέφτομαι έτσι; Ή να πω κάτι ίσως;
Δεν εχω καταλαβει γιατι στην ελλαδα ημαστε τοσο κομπλεξικοι με ανθρωπους που εχουν παραπανισια κιλα..τετοια αντιμετωπιση στο εξωτερικο δεν εχω ζησει ποτε
Δεν μπορούσε να διαχείριστη την σχέση μας έχει κατάθλιψη και μου είπε πως θέλει να μείνει μόνος του δεν αντέχει άλλο βαρέθηκε τα πάντα και όλους μου είπε μπορεί να με ψάξει μπορεί και όχι.... λίγες ειναι η ημέρες που ήμαστε χωριά... αλλά τον χωρισμό μου τον περνάω ανωδυνα γιατί ήξερα πως έχει πολλά προβλήματα και οικογενειακά αλλά και δικά του ήθελε να μείνει μόνος και έτσι έγινε πονάω μέσα μου αλλά θα πρέπει να συνεχίσω σιγά σιγά την ζωή μου κι εγώ .. εύχομαι να είναι καλά να τα καταφέρει στην ζωή του γιατί τον αγάπησα και ενώ ήξερα τα προβλήματα του έμεινα κοντά του 2,5 χρόνια...
Δίνουμε την ενέργειά μας, την πίστη μας, τον εαυτό μας και την αλήθεια μας σε καταστάσεις που δεν φαίνεται να άξιζαν. Πέφτουμε σε παγίδες απο ανθρώπους που σου συστηνονται σα φίλοι...Έχασα το ξέρω, το νιώθω, αλλά ήταν επιλογή μου. Ο προορισμός μου δεν είναι ο έρωτας, αλλά η ζωή η ίδια. Θέλω να ζήσω τον έρωτά μου! Και το εύχομαι σε όλους μας!
Hits me at full speedFeel like I can't breatheAnd nobody knowsThis pain inside me...Κανεις δε ξερει τι νιωθω...και γιατι με χει παρει απο κατω.. μου κατεστρεψες την αυτοπεποιθηση εκτος απο ασχημη νιωθω και worthless να την αγαπησει καποιος!Εσυ που επεμενες να σε εμπιστευτω και να σε αφησω να με γνωρισεις... Σου φερθηκα πολυ ενταξει.. εσυ γιατι οχι; Τι λαθος εκανα και μου φερθηκες ετσι; Η μασκα του καλου παιδιου που εχεις εσπασε και ξεχυθηκε μπροστα μου..Εισαι ο χειροτερος ανθρωπος που εχω γνωρισει!!! Μ εκανες να σε εμπιστευτω ,να σε ερωτευτω και μου φερθηκες με το χειροτερο τροπο.. Λυπαμαι πολυ!Πιο πολυ βεβαια εμενα που επεσα στη παγιδα!Ελπιζω να τα εχεις καλα με τη συνειδηση σου!
Με διέλυσε ένας χωρισμός. Στη δουλειά μου υπολειτουργούσα. Με προειδοποίησαν ότι τελειώνει η υπομονή τους. Στο σπίτι περνούσα το χρόνο ξαπλωμένη. Δεν πήγαινε άλλο, χθες ξεκίνησα ψυχολόγο. Δεν είμαι καλά αλλά υποσχέθηκα ένα βήμα κάθε μέρα. Σήμερα θα κάνω παστίτσιο. Ένας μικρός στόχος κάθε μέρα.
Τι κάνεις οταν εισαι σε απόσταση με τη σχεση σου.. εκείνος ενω ειστε καλα ξαφνικα βλεπεις οτι δεν σου στελνει μηνύματα αγάπης. Δεν ειναι τρυφερος δεν εκδηλώνεται..σου λεει οτι δεν εχει χρηματα..δεν μπορει να βρισκεστε γιατι ειναι χαλια και δεν ειναι στα καλα του..αλλα να πηγαινει απο κλαμπ σε κλαμπ? Καθε σκ.. εχει αλλαξει..αλλα δεν θελω να με περναει για κοροιδο. Εσεις κορίτσια τι συμβουλή δινεται?να παω να τον συναντησω? Αυτος δεν έρχεται ποτέ φυσικα..
Προχθές βγηκα με μια φιλη μου , ο Θεός να την κάνει. Ειχαμε να ε ι δωθουμε καιρο.. και βρεθηκαμε σε ενα μαγαζι. Μετα ηθελε να φυγουμε και πηγαμε σε ενα αλλο διπλα στο οποιο ηρθε και μια φιλη της. Ε όλη την ωρα μιλούσαν οι δυο τους χωρις να με υπολογίΖουν οτι ειμαι και εγω στην παρεα. Όποτε προσπαθουσα να μιλησω αδιαφορούσαν. Ξενέρωσα υπερβολικα. Γιατι να υπαρχουν τετοια ατομα στη ζωη μας που μας κάνουν να νιωθουμε ετσι άσχημα? Και συνεχως οτι σχολιο εκανα το σχολιαζε αρνητικα με την αλλη φιλη της.. σαν να με περνάει για χαζη οτι δεν "πιανω" τις κακιες της. Ειλικρινά εγω υπεραναλυω ή απλα δεν υπαρχουν φιλες?
Τα τελευταία δυο χρόνια έχω σχέση με έναν άνθρωπο κατά 14 χρόνια μεγαλύτερο μου (22 χρόνων εγώ 36 εκείνος ) και οι γονείς μου δε το δέχονται με τίποτα. Λένε θα με καταστρέψει δεν είναι για εμένα η επιλογή μου είναι η χειρότερη και όλα αυτά λόγω της διαφορά ηλικίας και τον τόπο κατοικίας του συντρόφου μου (λίγα χιλιόμετρα έξω από την Αθήνα ) . Χθες η μάνα μου πάνω σε ένα τσακωμό επειδή βγήκα μαζί του είπε να σηκωθώ να φύγω αν θέλω να είμαι μαζί του να τους παρατήσω να μην έχω καμία επαφή μαζί τους και να παραιτηθώ από την δουλειά του πατέρα μου.Ο πατέρας μου δεν άκουγε .Θέλω να φύγω πιεζομαι ψυχολογικά εδώ και παρά πολύ καιρό αλλά σκέφτομαι ότι θα τους σταναχωρησω