ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Προσωπικών σχέσεων, όπως και στα μοντέλα προσωπικών σχέσεων. Περί ορέξεως κολοκυθόπιτα. Αυτά. Με τις υγείες σας.

Προσπαθώ να το αντιμετωπίσω με φυσικές μεθόδους,πίνω κάθε βράδυ χαμομήλι ή τίλιο,αλλά δέν...Δεν θέλω να πάρω φαρμακευτική αγωγή για να μήν μπώ σ'ένα φαύλο κύκλο.Δεν θέλω κάτι παράλογο,το πολύ 5 ώρες να μπορέσω να κοιμηθώ με ένα ήσυχο ύπνο.Η βαλεριάνα ή τα σκευάσματα μελατονίνης είναι αποτελεσματικά;Ευχαριστώ.

Ακόμη κι αν ήξερα οτι τα ζάρια ήταν πειραγμένα γιατί επίσης ήξερα οτι μαζί θα μπορούσαμε. Εσύ ήσουν στον κόσμο σου. Έγινες χειρότερος με τον καιρό. Και τελείωσε αυτή η ιστορία. Σε παρακαλώ μην ενοχλείς άλλο αρκετά προβλήματα έχουμε.

Χωρις να θελω να μετατρεψω τη λιφο σε ονειροκριτη,θελω να σας πω για ενα ονειρο που ειδα και οσο και αν το εψαξα δεν εβγαζα ακρη.Η γιαγια μου εφυγε πρπσφατα απο τη ζωη. Και την ειδα σς ονειρο. Ημασταν σε οικογενειακο τραπεζι και φορουσε μαυρα..εμενα αρχισε να ποναει πολυ η κοιλια μου και αρχισα να διπλωνομαι απο τον πονο μπροστα της και εκεινη αρχισε να με ρωταει με εντονη αγωνια αν χρειαζομαι κατι,αν θελω νερο κ.α. Και γω τοτε συνειδητοποιησα στο ονειρο μου οτι εκεινη δεν ζει και αρχισα να κλαιω με λυγμους μπροστα της και μετα ξυπνησα. Δεκτα τα τρολλ αλλα και μια σοβαρη απαντηση θα με ικανοποιουσε.

θελω να απαντησω στους σχολιαστες τους οποιους ευχαριστω πολυ.αρχικα με μισει οσο βαρια και αν ειναι η κουβεντα. δεν της εχω κανει το οτιδηποτε απλα υπαρχουν αλλα πραγματα στη μεση. πραγματα για τα οποια δυστυχως δεν μπορω να κανω τιποτα. πρεπει να λυσει τα ζητηματα που την απασχολουν πρωτα και μετα αν θελει μπορουμε να τα βρουμε σε ανθρωπινο επιπεδο. αλλα το να την προσεγγισω δεν ειναι στο χερι μου γιατι σεβομαι τι νιωθει για μενα.ο φοβος αυτος ειναι το δικο μου προβλημα. ειναι προιον του οτι δεν ξερω πως να διαχειριστω ενα τοσο δυνατο συναισθημα σαν το μισος απο εναν ανθρωπο που εζησα πραγματα μαζι. δεν με ενδιαφερει αν θα της δωσω δυναμη η' οχι. δεν παιζουμε παιχνιδια εξουσιας και το οτι εχει επιρροη πανω μου το επιτρεπω εγω ο ιδιος γιατι ακομα την νοιαζομαι.και για αυτο πιστευω οτι δεν ειναι σωστο να βρισκομαστε σε κοινες παρεες. για το καλο ολων των πλευρων. οχι μονο το δικο μου και το δικο της αλλα και της παρεας. ειναι αδικο για τους 3ους να υπαρχει αυτη η αμηχανια. με τρομαζει επισης το οτι δεν ξερω αν αυτος ειναι ο σωστος τροπος να χειριστεις αυτο το ζητημα.

Όταν νοιώθεις τόσο άσχημα και χρειάζεσαι ένα φίλο, πώς το κάνεις αυτό; Πώς μπορεί να σε αγαπήσει από την αρχή ένας άνθρωπος, να νοιαστεί για σένα, να σε ακούσει, όταν κουβαλάς τόση θλίψη και αυτό φαίνεται; Γιατί να ενδιαφερθεί να σε γνωρίσει;

Αν είσαι καλεσμένος σε γάμο και η νύφη που σε κάλεσε παντρεύεται δεύτερη φορά, δίνεις χρήματα όπως και την πρώτη που παντρεύτηκε ή αλλάζει κάτι; Δεν μου έχει συμβεί ξανά να πάω σε δεύτερο γάμο κάποιας κοπέλας και δεν ξέρω.

Κάνω μία δουλειά η οποία απαιτεί αποφασιστικότητα, σιγουριά και αυτοπεποίθηση. Είναι μία δυναμική δουλειά. Δεν είμαι σε κάποια ανώτερη θέση. Κάνω πολλά πράγματα μαζί (aka multitasking) και γενικά έχω παρατηρήσει ότι δουλεύω πολύ, πάρα πολύ. Τόσο πολύ που δεν κάνω διαλείμματα, τουλάχιστον όχι ένα διάλειμμα της προκοπής. Το μόνο που κάνω σαν διάλειμμα είναι να κάνω λίγο χαλαρά κάποια άλλη δουλειά ή και να πιάσω λίγη συζήτηση με κάποιον συνάδελφο στο διπλανό γραφείο. Στη δουλειά πηγαίνω ένα τέταρτο νωρίτερα και φεύγω δύο ώρες αργότερα ειδικά τις τελευταίες μέρες, πάντα παίρνω το τελευταίο μετρό και Παρασκευή/Σάββατο φεύγω απο την εταιρία 01.30 με δύο παρά τη νύχτα. Αν αργήσω 5 λεπτά μου κάνουν παρατήρηση. Και έχω τώρα τον προϊστάμενο να μου την λέει κάθε μέρα. Τίποτα δεν κάνω σωστά. Έχω πάρα πολύ μικρή βελτίωση σε σχέση με τους άλλους αλλά guess what οι άλλοι δεν ασχολούνται με άλλα πράγματα, κάνουν την δουλειά τους και φεύγουν. Μου έχουν πει ότι δείχνω αδιαφορία. Ποιος;;; Εγώ που κάθομαι μέχρι τις 2 η ώρα τη νύχτα στην εταιρία. Μου αναθέτουν να κάνω 500 πράγματα και πέρα από την δουλειά μου, περιμένουν να θέσω και deadlines και όταν λέω δεν ξέρω μου λένε δεν είναι απάντηση αυτό ενώ ήδη έχω ενημερώσει ότι συναντάω εμπόδια μπροστά μου, παρόλα αυτά επιμένουν. Ένας συνάδελφος μου είπε (χωρίς να του αναφέρω εγώ κάτι) μπράβο γιατί παίρνω πολλά πράγματα πάνω μου και αυτό φαίνεται και ότι έχω βελτιωθεί πάρα πολύ. Δεν του είπα τίπιτα, ετοιμαζόμουν να φύγω, και λέω μέσα μου αυτό πες το στον προϊστάμενο μας. Μισή ώρα στο meeting room και μου ασκούσε κριτική. Έτοιμη να βάλω τα κλάματα ήμουν μπορεί και να το κατάλαβε αλλά σκεφτόμουν μέσα μου να συγκρατηθώ γιατί δεν αξίζει να με δει έτσι. Σκεφτόμουν να τον ρωτήσω τι θέλεις να κάνω; να παραιτηθώ; Αφου μου έλεγε συνέχεια δεν πάει άλλο δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο αυτό κτλ. Νομίζω δεν με συμπαθεί, μου έχει άχτι, δεν ξέρω. Αν και φαίνεται καλός και ο τρόπος του δεν είναι αγενής αλλά περισσότερο ώριμος, έχει τύχει να μου χαμογελάσει όταν ήμασταν μόνοι μας ενώ μου ασκούσε κριτική. Πολύ πιθανό να έχει δίκιο σε πολλά είμαι αδύναμος χαρακτήρας σαν άνθρωπος αλλά όχι ότι αδιαφορώ και ότι δεν έχω βελτιωθεί. Μου λέει ο μανατζερ για να προχωρήσω πρέπει να διαβάσω. Η αλήθεια είναι ότι δεν διαβάζω γιατί δεν προλαβαίνω. Θα κάτσω να διαβάσω 3 τη νύχτα όταν φτάσω σπίτι; Πηγαίνω κατευθείαν για ύπνο. Και εξάλλου πως να προχωρήσω αν δεν έχω μάθει τα βασικά και με αυτά που ήδη ασχολούμαι; Τι μπορώ να κάνω για να βελτιωθώ και να το δουν οι ανώτεροι μου; Επίσης να σημειώσω ότι στα report βγαίνω πρώτη στη λίστα με θετική ψήφο από τους πελάτες (το 95% από ΗΠΑ). Έτσι γιατί τα report μιλάνε κι ας λένε ότι θέλουν.Συγγνώμη για την μεγάλη εξομολόγηση

Είδα στον ύπνο μου μία μαμά και την ερωτεύτηκα. Τέλειο συναίσθημα όταν ξύπνησα απαίσιο όταν καταλαβα πως ήταν απλά ένα όνειρο. Άραγε να υπάρχει και στην πραγματικότητα αυτή η γυναίκα;

Με το αγόρι μου είμαστε μαζί 4 μήνες. Έχει δικό του χώρο και ελάχιστες φορές έχω συναντηθεί με τους δικούς του. Έχει κι έναν αδερφό μεγαλύτερο. Τυπικές σχέσεις γεια τι κάνεις και τέτοια.Χτες όμως έγινε κάτι και δε ξέρω τι να κάνω. Βγήκαμε και σε κάποια στιγμή ήρθε και ο αδερφός του στο ίδιο μαγαζί. Μόλις μας είδε έμεινε μαζί μας...άρχισε να πίνει αρκετά... το αγόρι μου τον μαλωσε και ψιλο αρπαχτηκαν. Έτσι είπαμε να φύγουμε για να τον αφήσουμε σπίτι για να μην οδηγήσει σ αυτή την κατάσταση. Πήγε το αγόρι μου να φερει το αυτοκίνητο κι εμείς περιμεναμε έξω από το μαγαζί...ξαφνικά γυρνάει και μου λέει εσύ φταις.... ρώτησα γιατί? Και μου λέει πως με σκέφτεται συνέχεια και δεν μπορεί να με βλέπει με τον αδερφό του. Φρικαρα... Δεν ήξερα τι να πω. Σκέφτηκα πως φταίει το ποτό...έλεγε έλεγε κι αλλά. Δε μιλούσα. Όταν ήρθε το αγόρι μου μας είπε θα πάρει ταξί κι εφυγε. Όλο το βράδυ το σκεφτόμουν....τι να κάνω τώρα? Να το πω στον δικό μου? ήταν απλά λόγια του μεθυσμενου? Το πρωί μου έστειλε μήνυμα στο φεις και μου είπε να μην πω τπτ αλλά με θέλει και δεν άντεχε να το κρατάει μέσα του. Δεν απάντησα τπτ. Εγώ τώρα τι κανω? Είμαστε πολύ καλά με τη σχέση μου και δεν μου πέρασε απ το μυαλό ποτέ κάτι τέτοιο.