ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Είμαι 21 και δεν έχω κάνει ποτέ σεξ. Τα 3 αυτά χρόνια που δεν είμαι σε σχέση, με έχουν φλερτάρει αρκετές φορές διάφορα (ωραία) αγόρια . Ενώ είμαι στρέιτ , δεν μου κίνησε το ενδιαφέρον κανένα απο αυτά ποτέ, σε βαθμό ώστε να θέλω να κάνω το οτιδήποτε ερωτικό (ακόμα και ένα απλό φιλί). Γενικά είμαι της σχέσης και ψάχνω κάτι σταθερό, δεν μου βγαίνει να κάνω κάτι περιστασιακό...Είχα μία σχέση στα χρόνια του λυκείου, όπου είχα τη δυνατότητα να προχωρήσω σεξουαλικά, απλα τότε δεν ένιωθα έτοιμη να το κάνω...

Που απλα θες να παρεις το αιμα σου πίσω όχι με εκδίκηση όχι καμια σχέση ..ομωςμε την προσωπική σου βελτίωση ..θυμάμαι τοτε ως έφηβη που όλοι κορόιδευαν το στιλ το ντυσιμο μου παντα για τα μπαζα ήμουν στο σχολείο για τους αλλους ..θυμαμαι εκείνον τον πρωην που ήθελε να περνάμε καλά κ μονο αλλά δεν ήθελε δεσμεύσεις μιας που ημουν άσχημη αφελής γεματουλα για τον κοσμο ..θυμάμαι ακόμη κ όταν με πιεζε για να κάνω τα ερωτικά του γουστα κ δεν ήθελα να τον χάσω χωρις να ξέρω ποσο με βλαπτω κάνοντας κάτι που δεν θέλω ..θυμάμαι όσους άντρες με κορόιδευαν για να κερδίσουν μια βραδια μαζί μου τάζοντάς σχέσεις και υποσχέσεις ..θυμάμαι πως οι μητέρες φιλεναδων μου στο λύκειο με θεωρούσαν κακό παράδειγμα που ήμουν εμφανώς καταθλιπτική ..πολλά ακόμη θυμάμαι..εκείνη τη γνωριμια με το παιδι της εκκλησίας που μόλις εκμυστηρεύτηκα κάποια γεγονότα του παρελθόντος με θεώρησε εύκολα ανήθικη ..και παμε στο σήμερα ..εγώ με μια υπεροχή σχέση χωρίς καταθλιπτικη διάθεση χωρίς παραπανω κιλά ..αλλά με εναν πόθο ..να αποδείξω οτι δεν είμαι τίποτα απο όσα πίστευαν όλοι ...οτι μπορω και εγώ να έχω μια καλη εμφάνιση ότι δεν είμαι καταθλιπτική οτι δεν είμαι για πέταμα ..οτι αξιζω να αγαπηθω οτι θέλω να φτάσω ψηλα ..να βρω και εγώ μετα τις σπουδες μου εργασια ..οτι ειμαι ικανή να κάνω οικογένεια με τον ανθρωπο που είμαι κ όχι οτι είμαι ανήθικη ...ολα αυτά .ζητάω πολλά;;νιώθω ώρες ώρες οτι όλοι είχαν δίκιο για εμενα κ αλλες ώρες θυμωνω που δεν πίστευα σε μένα νωρίτερα..θα μου πεις η γνώμη του κόσμου γιατι με νοιαζει; γιατί χρόνια το έβλεπα να συμβαίνει μπροστά στα ματια μου κ δεν μιλουσα ενω αφορούσε εμενα γιατί δεν έβαλα ορια η μάλλον γιατι δεν με αγαπούσα καθόλου ..θέλω ομως να βαλω ενα στοπ στα παλια κ να πετύχω ..έτσι γιατί πιστεύω οτι όλοι αξιζουμε σεβασμο δεννξερω σας κουρασα καληνύχτα..

Ποσο λυπηρό ειναι να μπλέκεις συνέχεια σε καταστάσεις οπου νιώθεις αυτα που δεν νιωθουν. Να στηριζεις την αυτοεκτίμηση και την ψυχολογια σου σε μια ελπίδα και να σκεφτεσαι με την καρδια σου και ξαφνικα να συνειδητοποιείς το χασμα που υπαρχει αναμεσα σε αυτον που νιωθει το καθε λεπτο μαζι σου και σε αυτον που μετραει το καθε λεπτο μαζι σου, κοιτάζοντας την ωρα να φύγει...

Βγήκα πριν λίγες μέρες με μια φίλη μου και μου αποκάλυψε ότι έχει πρόβλημα με το διάφραγμα και θα κάνει εγχείρηση και μαζί με αυτό και πλαστική μύτης. Ενώ πριν λίγο καιρό έλεγε ότι είμαστε όλοι τόσο μοναδικοί. Και ότι δεν πρέπει τίποτα να αλλάζουμε πάνω μας και να το αποδεχόμαστε. Της είπα αν είναι έτοιμη να περάσει κάτι τέτοιο και αν την κάνει να νιώθει χαρούμενη η έξτρα πλαστική στη μύτη φυσικά και να την κάνει. Και άρχισε τα 'μα δεν το κάνω επειδή δε μου άρεσε η μύτη μου ή δεν την ήθελα απλά επειδή θα κάνω το ένα θα κάνω και το αλλο'. Αφού το λέτε που το λέτε, πείτε θα κάνω αυτό γιατί πιστεύω ότι θα είμαι καλύτερη. Αυτό που από εγωισμό δε θέλετε να πείτε 'μισω τη μύτη μου θέλω άλλη και θα γίνω χαρούμενη αν την αλλαξω' δεν το μπορώ.

Παρακαλώ πολύ ας μου απαντήσει όποιος έχει περάσει ή περνάει τα ίδια. Ειμαι 23 χρονων κοπέλα και πριν ένα χρόνο γύρισα από τη φοιτητική μου πόλη, πίσω στο πατρικό μου. Θέλω να φυγω απο το πατρικό μου σε άλλη πολη ιδανικά αλλά πώς φευγεις χωρις να εχεις κατι εκει;; Έχει χρόνια που έχω συνειδητοποιήσει ότι οι δικοι μου θέλουν να ελέγχουν τη ζωή μου στα πάντα αλλα ανακαλύπτω συνεχώς και νέες πτυχές και καταστασεις μεσα από την ψυχοθεραπεία μου που την εχω τόσο ανάγκη. Οταν σπουδαζα ειδικα η μανα μ μου ετρωγε την ψυχη με το τι ωρα να γυρναω να προσεχω να την παρω τηλ αμεσως καθε μερα, με ποιους ειμαο ποιοι ειναι.. τοσο ψυχοφθορο που δεν παιρναγα καλα εξω. Μπορώ να γραφω μέχρι του χρόνου.. Μπορω να πω οτι τους φοβαμαι και ξερω οτι παταν σε αυτο. Δεν μπορω να πατησω ποδι εγω γιατι θα με παρει ο διαολος, δεν τολμω μα μιλησω γενικα δεν με ακουν ουτε με σεβονται ναι δημιουργειται ενα κλιμα μεσα στις φωνες και τις απειλες καποιες φορες. Ψυχολογικος πολεμος και συναισθηματικη κακοποιηση εν ολίγοις. Αυτο που θελω να ρωτησω ειναι τί κανατε εσεις όταν οι δικοι σας δεν σεβονται ουτε το γεγονος οτι μπορει να αλλαζετε στο δωματιο σας και μπαινουν παντα παρα τις παρατηρησεις σας;; Τι κανετε οταν θελετε να βρειτε δουλεια και να νοικιασετε ενα σπιτι δικο σας που θα το πληρωνετε εσεις αλλα δεν δεχονται οτι το κλειδι το εχετε εσεις και δεν θα μπαινουν οποτε θελουν στο σπιτι σας αλλα και παλι δεν το δεχονται;; ........σε απογνωση...συγνωμη για το σεντονι....

Εμφανίστηκε μετά από δυο χρόνια ρωτώντας με αν θέλω να βρεθούμε . Σκέφτομαι να του απαντήσω ότι έκοψες επαφή χωρίς να μου εξηγήσεις τον λόγο, τον οποίο παρόλα αύτα σεβάστηκα και σέβομαι. Δεν βρίσκω κάποιο λόγο να βρεθούμε .

Είμαστε σχεδόν δύο μήνες μαζί,και χθές ήταν η πρώτη μας ερωτική επαφή.Μετά κάποια στιγμή μου είπε ότι ήταν πολύ καλύτερο απ'ότι περίμενε,γιατί όπως μου είπε δέν μου τό 'χε,δέν μου φαινόταν,είχε την εντύπωση ότι ήμουν πιό cool.Εκείνη τη στιγμή εγώ ήμουν ακόμα χαμένος λόγω της φάσης,και δέν έδωσα σημασία σ'αυτό που είπε.Μου έχει κάνει όμως εντύπωση γιατί είναι η πρώτη φορά που μου το λέει κοπέλα.Είναι σάν να ήθελε να μου πεί με έμμεσο τρόπο ότι με είχε για ξενέρωτο;Κάπως έτσι το σκέφτομαι,και να πώ την αλήθεια,κομπλάρω να τη ρωτήσω.

Χθες βγήκα με έναν φίλο μου τον οποίο τελευταία φορά είχα δει λίγο πριν την πρώτη καραντίνα. Ακόμα και τότε είχα παρατηρήσει ότι από τότε που τον είχα πρωτογνωρίσει είχε αρχίσει να αλλάζει. Θα προσπαθήσω να περιγράψω την αλλαγή όσο πιο καλά μπορώ αλλά ακόμα και η ίδια δυσκολεύομαι να βρω τις κατάλληλες λέξεις γιατί δεν μπορώ να το κατανοήσω. Όταν τον πρωτογνώρισα πριν μια πενταετία ήταν η ψυχή της παρέας, πλακατζής, γεμάτος ζωή, δραστήριος. Μετά από έναν άσχημο χωρισμό άλλαξε όμως ριζικά και εκείνος ο άνθρωπος χάθηκε και δεν τον έχουμε ξαναδεί. Δεν είναι μίζερος, δεν φαίνεται δυστυχισμένος, όμως άλλαξε ο χαρακτήρας, η εμφάνιση, τα ενδιαφέροντα του. Σαν να έγινε κάποιος άλλος. Με ότι ασχολούταν πριν και κατά τη διάρκεια εκείνης της σχέσης το απέβαλλε. Ότι αγαπούσε και τον παθιαζε, δεν ξανασχοληθηκε και βρήκε καινούρια πράγματα. Μιλάγαμε και ήταν σαν να μιλάω πρώτη φορά σε έναν ξένο. Δεν έβρισκα κανένα κοινό με τον φίλο που είχα γνωρίσει τότε. Δεν θεωρώ τις αλλαγές αρνητικές, φαινόταν συνειδητοποιημένος, ώριμος. Απλά δεν μπορώ ούτε εγώ ούτε και τα υπόλοιπα μέλη εκείνης της παρέας να καταλάβουμε πως είναι δυνατόν να αλλάξει τόσο πολύ ένας άνθρωπος.

Παλιά πίστευα ότι έχει μεγάλη αξία να κάνεις τη δουλειά που σου αρέσει. Να βγάζεις χρήματα απ' αυτή. Να αποκτάς φήμη και να ακούς όμορφα λόγια για το έργο που κάνεις. Να έχεις ένα ωραίο αυτοκίνητο. Να κάνεις ταξίδια και τρέλες με τους φίλους σου. Μεγαλύτερη αξία έχει όμως τελικά να κοιμάσαι και να ξυπνάς αγκαλιά με τη γυναίκα που αγαπάς. Να είστε σύντροφοι, εραστές, φίλοι και στήριγμα ο ένας για τον άλλον στη ζωή. Να μη σε νοιάζει τίποτα άλλο από το να σκέφτεσαι πως θα γίνεστε κάθε μέρα πιο ευτυχισμένοι και πιο αγαπημένοι μαζί!

Δεν το αντέχω όλο αυτό που συμβαίνει...έχουμε και οι δύο την ζωή μας, έχουμε κάνει τις επιλογές μας με τους ανθρώπους μας...για πιο λόγο να συμβεί όλο αυτο τώρα....τον βλέπω και τρελαινομαι..το ίδιο κι εκεινος! Έχουμε όμως τις ζωές μας...ξερουμε πολύ καλά ότι δεν θα είμαστε ποτέ μαζι...τα έχουμε συζητήσει όλα αυτά..αλλά μόλις βλεπομαστε αρρωσταινουμε...πως τα φέρνει έτσι η ζωη....δεν περίμενα ποτέ ότι θα μου τύχει όλο αυτό...πρέπει να σταματήσουμε...πρέπει να το σταματήσω πρωτού φτάσει στο απροχώρητο...ήδη δεν το ελέγχω...τον σκέφτομαι συνέχεια...νιώθω άθλια...δεν μπορώ να μιλήσω σε κανέναν γι αυτο..νιωθω θα εκραγω..δεν ξέρω τι μου συμβαινει..εγώ δεν ήμουν ποτε έτσι..δεν είναι του χαρακτήρα μου η απιστία..πόσο λαθος όλο αυτο...γιατί όμως να συμβεί τώρα....