ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Κρινοντας απο τον εαυτό μου απο γεγονότα του παρελθόντος,κατάλαβα οτι η δειλία μου και ο εγωισμός μου με εμπόδιζαν να δεχτω με αξιοπρεπεια την αντρική απόρριψη.Χιλιάδες ηλιθιες δικαιολογίες,κατινιστικες κατηγοριες για το αλλο φυλο..Το χειρότερο;χιλιαδες μηνύματα πιεστικά πολυ γρήγορα σε οποιον με πλησιαζε,χειριστικη συμπεριφορά,εκβιαστικα σαγαπω και για πάντα..Κορίτσια εχετε σκεφτει οτι οι αντρες δεν είναι ξεκαθαροι στην.απόρριψη τους διοτι εμεις δε δεχομαστε κατι τετοιο;Ειμαστε ωρες ωρες τοσο εγωιστριες που τους απαγορευουμε να μη μας θελουν.Ακουσον ακουσον!Τους αναγκαζουμε να εξαφανίζονται γιατι πολυ απλα αν μας ζητησουν χρόνο ή αν θελουν να το πανε πιο αργα γινόμαστε παρανοικες ,πιεστικες,ανασφαλεις ύαινες.Οχι ολες!Μην ξεκινησετε τα φεμινιστικα.Αλλα οι πολυ ρομαμτικες και οι πολυ παθιασμενες ναι!!Το χω κανει πρωτη κ καλυτερη!Προσπαθω να βελτιωθω!Εχει δικαιωμα ρε κοριτσια (καθε ηλικιας κοριτσια)να μη μας θέλει.Οκ βγηκε μαζι μας μια,δυο ,τρεις φορες αλλα τελικα,δε μας ερωτεύτηκε όπως στον Τιτανικο ο Τζακ τη Ροουζ.Ε και;Ναι οκ και εμενα με πειράζει ακομη αλλα συνειδητοποιήσα,οτι δε πειράζει και να μη με θελει.Σιγα!Θα υπαρχει καποιος αλλος!Θα δουμε!Χαλλλλλαρα αδερφες μου χαλλαρα!(τα λεω να τα ακουω κ εγω)

ξοδεύουμε τις μέρες μας και τις ώρες μας κάνοντας τίποτα. Ειναί θλιβερό το πόσες ώρες σπαταλάμε στον καναπέ, το πόσες ώρες σπαταλάμε σερφάροντας άσκοπα , το ποσες ώρες σπαταλαμε κοιτώντας τον τοίχο μεσα στην αναβλητικότητα και την φυγοπονία. Προσωπικά μισώ τον εαυτό μου κάθε μέρα για όλα αυτα. Με πιάνει μια τεράστια αποστροφή για την οκνηρία και φυγοπονία που με χαρακτηρίζει ανά καιρούς και νιώθω ότι αδικώ παρα πολύ τον εαυτό μου. Σκεφτείτε πόσο μεγαλειώδη πράγματα θα μπορούσαμε να καταφέρουμε αν ακολουθούσαμε τις προσταγες του ανωτερου και οχι του τεμπελη εαυτού μας. Η ζωή περνάει πολύ γρήγορα και ο θάνατος είναι για ολους πιο κοντα από οτι νομιζουμε. Εχουμε πολυ περιορισμένο χρονο να καταφερουμε κατι, να γινουμε κατι, να χαρουμε, να λυπηθουμε και να αγαπησουμε και ομως σκορπαμε τις μερες μας ασκοπα. Ισως φοβομαστε να γινουμε σπουδαιοι και να ξεκολλησουμε από τις λάσπες που σερνομαστε... Ισως φοβομαστε την επιτυχια και την εξάλειψη της μετριότητας. Πόσοι από μας λέμε δεν μπορω να κανω αυτο δεν μπορω να κανω το αλλο μονο και μονο γιατι ενδομυχα βαριομαστε? Ξερω οτι η οκνηρια ειναι στην ανθρωπινη φυση αλλα σκοπευω να κανω οτι περνα απο το χερι μου για να απαλλαγω όσο το δυνατον περισσότερο μπορω απο αυτήνSow a thought and you will reap an action, sow an action and you will reap a habit, sow a habit and you will reap a character, sow a character and you will reap a destiny.

Αν δεν αντέχω κάτι αυτο ειναι οι μίζεροι άνθρωποι βρε παιδιά. Μολις σε δουν να χαιρεσαι για κατι αμέσως θα σπευσουν να σε γειωσουν ή ξερω γω θα δουν οτι αγορασες ενα καινουριο ρουχο και αμεσως θα σε ρωτησουν ποσο το πηρες σα να ηταν η εφορια ενα πραμα, και μολις τους πεις την τιμή θα σου πουν ´ Ααααα πολυ ακριβο!!!´ Βασικά οποια τιμή και να τους έλεγες πάλι την ιδια μίζερη απάντηση θα έπαιρνες!Με εκνευριζουν απιστευτα τετοια ατομα. Μακρυά απο εμένα πλεον .

Κάθομαι και ακούω παλιές συνομιλίες μας γιατί μου λείπει η φωνή της αλλά δεν θέλω να της μιλάω πια. Την πρωτοχρονιά τα ξημερώματα έκανε κάτι με το οποίο έβαλε οριστικά ταφόπλακα σε μία ήδη πολυτάραχη και προβληματική “σχέση”. Μετά από αυτό δεν υπάρχει γυρισμός… με επιβεβαίωσε. Έκτοτε ψάχνω συνεχώς δικαιολογίες για να την αποφεύγω. Εκείνη αν και το έχει καταλάβει, εκβιάζει ψυχολογικά το ενδιαφέρον μου ψάχνοντας συνέχεια επιβεβαίωση πως όλα είναι καλά. Κάποιες φορές σε αυτό το διάστημα υπέκυψα και της μίλησα γιατί την αγαπάω αλλά έχει κάνει τέτοιες χοντράδες που για μένα έχει τελειώσει. Μακάρι να με διευκόλυνε, να φερόταν κι αυτή ανάλογα και να μην επικοινωνούσε ξανά…PS οι συνομιλίες αυτές υπάρχουν εν γνώσει της.

τον διαγράψω από τα σόσιαλ για να μην βλέπω πότε είναι μέσα και αναστατώνομαι

Καλησπέρα σας,Εν συντομία θα σας πω την ιστορία μου: Έχουμε σχέση εδώ και 3 χρόνια εκ των οποίων τον τελευταίο χρόνο μένουμε μαζί. Πριν μερικούς μήνες μου έφερε την συζήτηση πως θέλει να με παντρευτεί και μετά από αυτό άλλαξαν όλα, έγινε πολύ απόλυτος στις απόψεις του περί γάμου και συντονισμού του μυστηρίου, να τα έχει όλα αυτός υπο έλεγχο δηλαδή. Όταν εξέφρασα τις απόψεις μου (εντόνως ομολογώ) άλλαξαν όλα και την πήρε πίσω την πρόταση. Με παρακάλεσε πως θέλει να το προσπαθήσουμε και να το δούμε πιο μετά γιατί ίσως βιάστηκε αλλά δεν το μετάνιωσε ακριβώς! Συνέχισα να μένω μαζί του αν και με πλήγωσε πολύ αυτή η κίνησή του που με γέμισε ανασφάλεια για το μέλλον. Ξέρω φίλους του, οικογένεια κτλ και όλοι πιέζουν να παντρευτούμε γιατί εκείνος είναι ήδη 46... Θέλω να κάνω οικογένεια και τον αγαπώ πάρα πολύ αλλά δεν νομίζω πως μπορώ να περιμένω για ακόμα πολύ πότε και αν θα το αποφασίσει. Την ηλικία του δεν την τονίζω γιατί με πειράζει, την τονίζω για να σας πω πως το να κάνεις οικογένεια με έναν 46άρη και να μην έχει τα κουράγια να μεγαλώσει τα παιδιά του και να τα κάνεις όλα εσύ η "πιτσιρίκα" δεν είναι ό,τι ονειρευόμουν στην ζωή μου.Πολλοί θα σκεφτούν να σχολιάσουν διάφορα κακεντρεχή σχόλια αλλά πραγματικά δεν είναι αυτό που θέλω να δώ, μια συμβουλή από έναν άγνωστο ίσως να είναι πιο σημαντική. Η καρδία μου λέει να κάνω υπομονή γιατί με αγαπά και αυτό φαίνεται καθημερινά αλλά με έχει πιάσει το παράπονο.... γιατί να με βάλει στην διαδικασία να σκεφτώ γάμους και παιδιά και ξαφνικά να με βάλει στον "πάγο" αλλά να μην θέλει ωστόσο να χωρίσουμε?

Πόσο γραφικοί έχουν γίνει οι άνθρωποι. Ξεπουλάνε αξιοπρέπεια, οικογένεια, φίλους για μια εμφάνιση. Δεν με ενδιαφέρει αν ο άλλος με σέβεται, με εκμεταλευεται, μου παίρνει λεφτά, με χτυπάει, είναι άπιστος, με ξεφτυλιζει μπροστά σε άλλους γνωστούς άγνωστους, με κοροϊδεύει, μου συμπεριφέρεται άσχημα και με καταστρέφει ψυχολογικά. Εγώ αυτόν/αυτήν θέλω.

Έχω δώσει χυλόπιτες στη ζωή μου, αλλά αυτή η τελευταία πρέπει να πόνεσε πολύ. Με έχει ζαλίσει, για να μου κινήσει ξανά τη προσοχή. Τι να κάνουμε όμως; Είναι αδύνατον να ταιριάζουμε όλοι με όλους.

Είχα διαβάσει κάπου, ότι για να υιοθετήσεις μια νέα συνήθεια χρειάζεσαι 30 μέρες. Το πιστεύω γιατι το έχω εφαρμόσει σε διάφορα μικροπράγματα και έχει φέρει αποτέλεσμα..Θέλω λοιπόν σιγά σιγά, να σταματήσω να χουζουρεύω το πρώι και να σηκώνομαι αρκετά νωρίς για να φαω πρωινο και να μην χαζεύω όταν θα έπρεπε να διαβάζω. Θα σβήνω λοιπόν της 30 μέρες στο ημερολόγιο.

Όταν θέλεις κάτι Πολύ,δεν γίνεται.Όταν το ξεχάσεις, τότε το πιάνει η πρεμούρα να γίνει.