ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Και τον ερωτεύτηκα από το περιεχόμενό του. Βρίσκεται έκτοτε συνέχεια στο μυαλό μου.

Η αδερφή μου έχει ένα παιδάκι 11 μηνών και δουλεύει. Έχει τσακωθεί και δεν μιλάνε με την μητέρα μου εδώ και μήνες. Ο λόγος; ότι αρνείται να την βοηθήσει με το παιδι, να το κρατήσει. Η μητέρα μου δεν δουλεύει, δεν έχει δουλέψει ποτέ. Απλά θέλει βόλτες και άραγμα. Είπε στην αδερφή μου να μην έκανες παιδί αφού δουλεύεις. Βλέπω άλλες γιαγιάδες που βοηθάνε και λέω γιατί η δική μας να είναι η εξαίρεση; Σκέφτομαι ότι το ίδιο θα κάνει και σε μένα αν μελλοντικά κάνω οικογένεια. Και δεν είναι εποχές να ζει η οικογένεια μόνο με το να δουλεύει ο ένας. Όποτε μπορεί η πεθέρα της το κρατάει και τις άλλες ώρες το παίρνει στο γραφείο.

Αγάπη ούτε ανθρωπιά. Ο χειρότερος κερδίζει.

Λυπάμαι τους ανθρώπους που δεν μπορούν να νιώσουν τίποτα. Παίζουν και σκορπανε πόνο σε άτομα που μόνο αγάπη θέλουν να χαρίσουν.. Σε λυπάμαι..

Ειμαι πραγματικα πολυ προβληματισμενη. Ειμαι ομορφη κ εντυπωσιακη κοπελα. Προσφατα εφαγα πολυ ασχημα τα μουτρα μου απο εναν επισης ομορφο συνομιλικο κ στο καπακι με πλησιασε ενας κυριος 24 χρονια μεγαλυτερος αλλα τον βλεπω σαν σωτηρα. Τον θαυμαζω απο τον τροπο που με κοιταζει, που μου μιλαει κ απο την ασφαλεια που νιωθω οταν ειμαι διπλα του. Επισης με τραβαει κ σεξουαλικα. Εξωτερικα ομως δεν εχουμε καμια σχεση. Τι να κανω; μηπως ειναι λογο απελπισιας η εντονη ελξη που νιωθω;

Η κοιλιά μου :(

"Που νάβρω λόγια να σου πώ και δάκρυα να σε κλάψω,Κι αν μούφυγες να σ'αγαπώ ποτέ μου δε θα πάψω" Σ" αγαπώ μικρέ πριγκιπα της δικής μου ανατολής.

Την προηγούμενη εβδομάδα έδωσα εξετάσεις για δίπλωμα οδήγησης. Άγχος κατά την εξέταση. Στο τέλος, μου είπαν να κάνω παρκάρισμα γωνιακό. Βγήκα πιο έξω από το όριο που θα έπρεπε, παρόλο που στα μαθήματα το κατάφερνα. Είδα τον δάσκαλο να κοκκινίζει. Όταν έφυγαν οι εξεταστές, μου ειπε με ξεφτίλισες! Του είπα ότι είχα αγχωθεί και του θύμισα πως πάντα το κατάφερνα. Μου είπε, αυτοί είδαν το τώρα και εσύ με ξεφτίλισες.

Αν κανω κατι και δεν εχει το τελειο αποτελεσμα, η μανα μου με θεωρει αχρηστη. Απο φαγητο μεχρι... Τωρα πια δεν δοκιμαζω να κανω τιποτα.

Εγώ ειμαι 20 αυτός σιγουρα 45, παντρεμένος με παιδιά νομιζω. Δουλεύει στη γειτονιά μου, οπότε όπως καταλαβαίνετε τον συναντω αρκετά συχνά. Κάθε φορά που με βλέπει, με κοιτάζει σαν μαγεμένος,δεν μπορώ να σας το περιγράψω. Στην αρχή δεν έδινα σημασία, αλλάζα πεζοδρομιο,εκανα ότι μπορούσα για να μην τον συναντήσω,εδώ κ κάποιο καιρό όμως κάτι έχει αλλάξει. Πολλές φορές περνάω επίτηδες μπροστά από το γραφείο του για να τον δω. Τον σκέφτομαι συνέχεια, θελω να κάνω σεξ μαζί του, δεν ξέρω τι έπαθα ξαφνικά. Νιώθω απαίσια ακόμα κ τώρα που γράφω την εξομολόγηση...