ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Όταν βλέπω σε μια εξομολόγηση την έκφραση "είμαι με έναν άνθρωπο" και ιδιαίτερα όταν ακολουθεί το "που μ'αγαπά και με σέβεται..", μου μυρίζει (1) τελειωμένο έρωτα και (2)ο νέος είναι ωραίος.

Που δέχτηκε πίσω άνθρωπο που έχει χάσει παντελώς την αξιοπιστία του... Το ένα λάθος συγχωρείται. Όταν ειδικα το χει μετανιώσει ο άλλος. Όταν το ίδιο ακριβώς λάθος γινει πάνω από 3 φορές; δηλαδή να χουμε κάπου κάπου και λίγη αξιοπρέπεια... Με τρέλανες κυριολεκτικά και δυστυχώς μόνο ένας ειδικός μπορεί να βοηθήσει την απελπιστική μου κατάσταση. Έχασα πλέον την εμπιστοσύνη μου σε όλους. Πως άφησα τόσα χρόνια να περάσουν έτσι;;

Η ιστορία μ είναι απλή κ συνηθισμένη..Ειχα μια σχεση δυο χρονων..τον τελευταίο καιρο τελη τ 2018 αρχισαμε να χουμε αρκετα προβληματα..κ εγω προσωπικα χαλιομουν παρα πολυ..πηρα την αποφαση να απομακρυνθω..ο φιλος μ αντεδρασε σ ολο αυτο..αλλά τ εξηγησα οτι χαλιεμαι υπερβολικα, σ σημειο π δεν αντεχω..σ συνδιασμο με το οτι βρηκα μια νεα δουλεια και ειχα κ εξεταστικη μεταπτυχιακου..του ζητησα αρχες τ ετους να μείνουμε λιγο χωρια να ηρεμησω..κ να δουμε μετα απο καιρό πως θα παει..χωρις να το δεσουμε κομπο οτι θα μαστε μαζι ή θα το κόψουμε..αυτός συμφώνησε..απο τον Γενάρη μεχρι τώρα,μιλησαμε μονο μια φορά π τ εστειλα μνμ κ απο αρχες Φλεβάρη τπτ..εντωμεταξύ εχει τα πράγματα τ σπιτι μ,καποιες πιτζαμες,πετσετες κλπ..κ δε ξερω τι παιζει..αντε εγω ειχα τν εξεταστικη,περασα γενικα μια περιεργη φαση..αυτος δεν αναρωτιεται τι θα γινει? Δεν αναζηταει τπτ..κ δε ξερω πως να το χειριστω..να σημειωσω οτι περιμεναμε πως κ πως να βρω δουλειά για να μείνουμε μαζι κ τ φάνηκε τραγικη ειρωνεια ολο αυτο π μας συνέβη.. εδειξε κατανοηση κ μ ειπε κατσε να ηρεμησεις να περασει η δυσκολη φαση π εχεις,αλλα ποσο? Παει δυο.μηνες απο την τελευταία φορα π μιλησαμε..τι να κανω? Να στείλω κάτι ή να περιμενω? Αποψεις

Δεν την παλευω Αθηνα. Θελω να φυγω. Σαπιζω. Θα γυρισω σπιτι μου. Το υποσχομαι στον εαυτο μου.

Μην την αφήνεις να δακρύζει τα βράδια.. Μην την αφήνεις να ξυπνάει μόνη τα πρωινά. Μην την αφήσεις να αναρωτηθεί ποτέ αν πραγματικά είναι σημαντική για σένα.. Δεν θα χρειαστεί να την καλοπιάσεις με δώρα αν πρώτα δεν την πληγώσεις.. δεν θέλει δώρα, θέλει εσένα. Μην αφήνεις το χαμόγελό της να σβήνει και μην την αφήσεις ποτέ να πιστέψει ότι δεν είναι αρκετή για σένα. Το ξέρεις πως είναι. Αναρωτήθηκες ποτέ γιατί δεν φεύγει; Πώς μένει όταν εσύ φεύγεις; Αναρωτήθηκες αν υπάρχει κάποιος άλλος που λιώνει γι αυτό που εσύ αγνοείς και θεωρείς δεδομένο; Ξέρεις πόσο κουράγιο χρειάζεται για να σ’ αγαπάει; Για να μη σε προδώσει.. Αλήθεια σκέφτηκες ποτέ πώς θα είσαι αν αύριο τη χάσεις; Γιατί ξέρεις, μπορεί να τη χάσεις. Όχι.. όχι να σου την πάρει κάποιος άλλος… γιατί για να σου την πάρει κάποιος θα πρέπει πρώτα να την χάσεις μόνος σου. Ξέρεις πως σε μια στιγμή μπορεί ο κόσμος να γυρίσει τούμπα. Τότε; Τότε θα νιώθεις καλά με τον εαυτό σου, που ξέρεις πως την αγαπούσες, (και οι δυο το ξέρουμε), αλλά την άφηνες απλά να κλαίει τα βράδια… γιατί απλά πάντα υπάρχει και το αύριο.. Για σκέψου τώρα… όλες αυτές τις μέρες που έχασες.. τα λόγια που είπες.. σκέψου τη να κλαίει, και μετά σκέψου τη να φεύγει… σκέψου το πρόσωπό της.. το χαμόγελό της.. τη φωνή της.. τις αγκαλιές.. Τα αστεία και τα παιχνίδια.. τους ηλίθιους τσακωμούς σας… τον εγωισμό σου. Τον ΕΓΩΙΣΜΟ σου! Ο χρόνος πάντα κυλά.. και όταν κάποιος κλαίει για σένα πριν κοιμηθεί, να ξέρεις, ο χρόνος κυλάει αντίστροφα μέχρι να κλαις εσύ..

Είμαι μαθήτρια λυκείου και στην τάξη πραγματικά δεν γνώριζα κανέναν. Έχει περάσει πολύ καιρός και πλέον μιλάω με αρκετούς συμμαθητές μου αλλά με ένα παιδί όσο και να τον προσεγγιζω αδιαφορει( εννοώ πως έχει τύχει να του μιλήσω και να απάντησε μονολεκτικα ή μπα άλλος φορές δεν απαντάει) . Μου είχε κάνει εντύπωση από τη αρχή της χρονιάς έχουμε ίδιο στυλ ακούμε το ίδιο είδος μουσικής και γενικότερα από ότι βλέπω και στα social media έχουμε πολλά κοινά. Αναρωτιέμαι αν μου αρέσει ή απλά είναι επειδή έχουμε κοινά και με κάνει να κολλάω. Πραγματικά μου θυμίζει τον εαυτό μου στο αντίθετο φύλο! Οι αντιδράσεις του, ο τρόπος που μιλάει δεν ξέρω πραγματικά μήπως απλά έχω βρει μερικά κοινά και νομίζω πως είμαστε ίδιοι? Το εχω κάψει ρε

Γουστάρω πολύ μια κοπέλα από την παρέα μου. Δεν μου έχει δείξει κάτι ποτέ, ούτε και εγώ να πω την αλήθεια. Δεν έτυχε να τις μιλήσω γιατί όταν αρχίσαμε να κάνουμε παρέα ήμουν σε σχέση. Έχει γνωρίσει κοπέλες μου και δεν είχα την ευκαιρία να της μιλήσω για αυτά που νιώθω γιατί δεν ήθελα να φερθώ άσχημα στην πρώην μου. Μπορεί να με βλέπει σαν φίλο, κι' όλας δεν θέλει σχέσεις με κανέναν τώρα λέει. Είμαι πλέον ελεύθερος και δεν ξέρω άμα πρέπει να κάνω κίνηση γιατί δεν θέλω να τη χάσω και από τη ζωή μου ούτε να φανώ κανένας πέφτουλας ο οποίος της το έπαιζε φίλος. Πείτε μια γνώμη γιατί δεν ξέρω τι να κάνω.

Εδώ και ένα χρόνο περίπου έχω κατάθλιψη.ειμαι 21 χρονών αγόρι.εδω και λίγους μήνες έχω ξεκινήσει ψυχοθεραπεία και μπορώ να πω υπάρχει μια μικρή βελτίωση.Αυτο που νιώθω και με φοβίζει ότι είναι έχω χάσει τελείως την έλξη απέναντι στις κοπέλες.Δηλαδη δεν νοιωθω τίποτα(όσο διάστημα έχω καταθλιψη περίπου) απέναντι σε αυτές...σαν να μην με ελκύουν και μια αδιαφορία.Πραγματικα πιστεύω ότι είναι λόγω της κατάθλιψης αλλά είναι πολύ περίεργο συναίσθημα ..νοιωθω δηλαδή κενος.Θα ήθελα τη γνώμη σας.

Να λέμε μόνο τα τυπικά, να σε γνωρίζω ένα χρόνο και να είμαι τόσο ερωτευμένος μαζί σου; ΠΩΣ; Να με έχεις γραμμένο και εγώ να σε σκέφτομαι μέρα-νύχτα και να μην μπορώ να σε βγάλω από το μυαλό μου;

Με πήραν τηλέφωνο την περασμένη Πέμπτη και μου έκαναν μία καλή πρόταση σε ξενοδοχείο 5 αστέρων, αφού είδαν το βιογραφικό μου, το μονο αρνητικό θεωρώ πως είναι η διαμονή μου μιας και στο συμβόλαιο γράφει ότι το μάξιμουν είναι να μοιράζομαι το δωμάτιο με 4 άτομα! Από την άλλη για κάποιο λόγο από χθες είμαι γεμάτος άγχος. Μία παράξενη αίσθηση του "δεν θέλω να πάω πουθενά". Αυτό είναι το κακό με εμένα λέω τόσα χρόνια ότι θέλω να φύγω από αυτό το σπίτι και όταν φτάνει η στιγμή κωλώνω. Σκέφτομαι ότι πραγματικά δεν κάνω τίποτα εδώ που είμαι, παρέες πολλές δεν έχω την περισσότερη μέρα την περνάω στο σπίτι ή έξω με τους 2 φίλους μου... Αλλά γιατί αντί να χαίρομαι αισθάνομαι τόσο χάλια;