ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Εδώ και λίγες εβδομάδες με την βοήθεια ψυχολόγου κατάλαβα πως λόγο ενός σοβαρού οικογενειακού σοκ έχω αλλαγές στην συμπεριφορά μου (σκαμπανεβάσματα). Με την σχέση μου μαλώνανε συχνά λόγο αυτού άλλαζα συνέχεια συμπεριφορά και ξεσπούσα σε αυτόν. Μέχρι χθες που μελώσαμε και με είπε ότι δεν ξέρει πλέον αμα θέλει να είμαστε μαζί, τον κούρασε και είπε πως αμα είναι μια κρίση και περάσουμε καλός αλλά αμα ξανά γίνει τελείωσε. Νιώθω φουλ χάλια δεν θέλω να φταίω για αυτά που κάνω και λέω, η ψυχολόγος μου είπες ότι όλο αυτό περνάει με το καιρό και μέσα από σκέψη και ηρεμία, αλλά φοβάμαι ότι αμα με ξανά πιάσει τι κάνω δεν θέλω να τον χάσω 😔

Βλέπω πολλά ζευγάρια, τα ΣΚ, 3μερα και διακοπές να "παρκάρουν" συχνά τα παιδιά τους στα πεθερικά και να πηγαίνουν διακοπές οι δύό τους. Γιατί το κάνουν αυτό, το παιδί δεν είναι μέλος της οικογένειας;

Τα 2,5 τελευταία χρόνια γνώρισα ένα παιδί....βγαίναμε ένα διάστημα,δεν ήθελε την ταμπέλα "σχεση" ενώ εγώ ήθελα να ξέρω τι έχουμε...σταματήσαμε επαφές με πρωτοβουλία μου.Μετα από καιρό με πλησίασε παλι λεγοντας μου πως τον άλλαξα κ ότι αναθεώρησε....δεν τον πίστεψα,αργότερα ένιωσα εγω την ανάγκη κ επικοινώνησα μαζί του και εκείνος στην ουσία με αδειασε...μετά πάλι με πλησίασε ζητώντας μου συγνώμη κ λεγοντας μου πως είχε φερθει σαν βλακας...από τότε έχουμε επαφές και τις τελευταίες μέρες μιλάμε συνεχείς...δεν ξέρω τι να κάνω μαζί του,δεν ξέρω τι θέλω...νιώθω καλά μαζί του αλλα εχω ανασφαλείς κ αμφιβολίες για το αν θα είμαστε καλά ή αν απλωςωτου εχω μείνει απωθημένο κ εύκολα μετά με αδειασει...

Σχεδόν όλοι οι "υπερ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων" οι κοινωνικά ευαίσθητοι κατά του body shaming κλπ αργά ή γρήγορα ξεσκεπάζονται από μόνοι τους. "Σούζυ τρως" "χάλια γυναικωτός ο τύπος" "μην χλαπακιάζεις" "πάλι τρως;" "ξεφορτώθηκε τον κοντοπίθαρο" "γυναίκα γαρίδα" "άκωλη" και λοιπά και λοιπά. Προτιμώ χίλιες φορές όσους δεν υποκρίνονται και τα λένε, όχι προσβλητικά αλλά ξεκάθαρα. Ακούω ΑΜΕΑ να εκφράζονται προσβλητικά για ξένους ενώ σκίζονται για τα δικά τους και ξένους να κάνουν το ίδιο μιλώντας απαξιωτικά για γυναίκες.Βλέπω φεμινίστριες που υποτίθεται ότι υπερασπίζονται τους γκέι να τους χλευάζουν σε ανύποπτη στιγμή. Τις βλέπω να κράζουν άντρες ότι έχουν μικρό τσουτσούνι (ενώ έχουν δηλώσει χίλιες φορές ότι το μέγεθος δεν μετράει: ΠΑΡΑΝΟΙΑ) ή να κοροϊδεύουν όσους δεν έχουν μπόι.Αν πει μια κοπέλα ότι κερατώνει τον άντρα της της λένε "να σε προσέχεις" και άλλες πίπες ενώ αν κερατώνει άντρας είναι αρχιμαλάκας και κομπλεξικός. Κάνω τον σταυρό μου που έχω δυο τρεις φίλους και τη σχέση μου συνεπείς στις πράξεις και στα λόγια το ίδιο κάνω και εγώ αλλιώς θα είχα λαλήσει. Ο άλλος έχει φάει ατέλειωτες χυλόπιτες και μόλις βρήκε κοπέλα της τα φόρεσε με την ανταγωνιστική ξαδέρφη της.Κατά τα άλλα φταίγανε οι γυναίκες που δεν τον επιλέγανε γιατί έχουν ψωνιστεί.Αυτός ο τύπος δίνει συμβουλές εντιμότητας, η άλλη παντρεύτηκε για να κάνει παιδί και να χωρίσει στη συνέχεια αλλά ξέχασε να ενημερώσει τον άντρα της.Κλάιν το ξέρουν τρίτοι δεν χρειάζεται να το ξέρει ο ίδιος.Η άλλη βγαίνει με ένα παιδί τρίβεται σε άλλον και όταν ο πρώτος την σούταρε έγινε μαλακισμένο κομπλεξικό. Ότι αυτή δεν είναι βλαμμένη ας πούμε, φταίει ο άλλος που τα έχει τετρακόσια.Τρέλα με κορδέλα και όποιον πάρει ο χάρος και άχου μωρέ μόνο για σεξ την θέλουν τα καθίκια οι άντρες. Εεεεελα δεν το πιστεύω γιατί έτσι; Πετάγεται και η άλλη εγώ είμαι καλή λέει και πάλι δεν με θέλουν.Εκεί γέλασα αλλά δεν γ@μιέται δημοκρατία έχουμε ότι θέλει λέει ο καθένας.Το κερασάκι στην τούρτα άνθρωποι που "σπάσανε το ταμπού" μίλησαν για μπούλινγκ & σεξουαλική κακοποίηση και τι δεν τράβηξαν σου λένε αλλά σε λίγο μαθαίνεις ότι γ@μάνε και δέρνουνε όπου τους παίρνει.Είναι οι ίδιοι που λένε ότι τους ζηλεύανε επειδή ήταν καλύτεροι και ξεχωριστοί ενώ είναι ξεράσματα και φαίνονται, αλλά όταν το σκεφτόμουν ένιωθα ενοχές πάρτα να μη μου τα χρωστάω.

Βγαίναμε με ένα παιδί, και ενώ στην αρχή έδειχνε ρομαντικός και πρόθυμος για σχέση, ένα μήνα μετά που κάναμε σεχ απλά μου είπε να μην ξαναβγουμε και ότι δεν θέλει δεσμεύσεις.. πληγώθηκα αρκετά, και ακόμη δε μπορώ να το ξεπεράσω γιατί είναι κάτι που μου συμβαίνει πρώτη φορά..

Είμαστε με τον σύντροφό μου 3 χρόνια μαζί και με έχει συνέχεια στο "θα δούμε" αυτό ξεκίνησε τον τελευταίο μήνα και οπότε το συζητάμε καταλήγει στο ότι δεν καταλαβαίνω πως έχει κάποια θέματα στο σπίτι (αρρώστιας ) βέβαια και όταν υπάρχει λύση του προβλήματος που τον απασχολεί πάλι αναφέρεται σε αυτό με σκοπό να αρχίζω να πιστεύω ότι πλέον το ρίχνει σαν αφορμή .Όμως του τα λες αυτά ? Δεν του τα λες! Γιατί αν τα πεις θα βγεις η κακια. Και δεν αναφέρομαι σε θέματα που είναι να κάνουμε σε μια βδομάδα αλλά της ίδιας της μέρας άντε της αυριανής . Σκέφτηκα στην τελική μήπως έχει κάποια άλλη αλλά μετά νιώθω και τύψεις που σκέφτομαι έτσι ..δεν μπορώ εσείς τι λέτε?

Καλό παιδί κι ευγενικό, όμορφος, μορφωμένος, από σοβαρή οικογένεια και με καλή δουλειά (όχι δεν είναι αγγελία σε συνοικεσια!) μου έχει τραβήξει το ενδιαφέρον. Δεν γνωριζόμαστε καλά, είμαι πελάτισσα στο κατάστημά του. Θέλω να δείξω ότι μου αρέσει χωρίς να με περάσει για λυσσασμένη, άλλωστε δεν είναι του χαρακτήρα μου καθότι ντροπαλή. Είμαι 31. Για πείτε ιδέες!

Φήμες λένε ότι κάποιος κάποτε γνώρισε κάποια που ήταν ελεύθερη, δεν ήταν μπερδεμένη, δεν σκεφτόταν άλλον και ήξερε τι ήθελε...

Θα ήθελα πάρα πολύ να μιλήσω με κάποιον και να πω ότι με προβληματιζει έχω ανάγκη μεγάλη να μιλήσω και να εκφράσω το πως νιωθω με την απόφαση που πήρε το αγόρι μου . Λοιπόν θα τα πάρω από την αρχή. Το καλοκαίρι γνώρισα ένα αγόρι 2 χρόνια μεγαλύτερο μου πρώτη φορα στη ζωή μου ενθουσιαστηκα τόσο που σκέφτηκα αν και είμαι αρκετά ντροπαλή και συνεσταλμενη να κάνω εγώ την πρώτη κίνηση. Το συγκεκριμένο αγόρι είναι από οικογένεια ιερέων ο πατέρας του είναι ιερεας , ο αδερφός του , ο παππούς του ο συγχωρεμένος οποτε και δεν ήξερα πως να τον προσεγγίσω μιας και έδειχνε ντροπαλος . Μετά από λίγη προσπάθειά έδειξε ότι ενδιαφέρεται μενει μακρια 3 ώρες από εδώ που μένω εγώ απλά είχε συγγενείς που τους γνώριζα και εκεί έγινε η γνωριμία μας . Δεν μου είπε ποτέ πως ήθελε να γίνει ιερέας διότι είναι αγιογράφος και ασχολείται επαγγελματικά. Δεν θα ήθελα να πολυλογώ θα ήθελα να πω πως ημαστε μαζί εδώ και 5 μήνες έχουμε μια όμορφη σχέση μου συμπεριφερεται πολύ όμορφα παραπονο δεν έχω κανένα όμως τον τελευταίο καιρό τον έβλεπα προβληματισμενο κάναμε μαζί Χριστούγεννα και πρωτοχρονιά πήγα εγώ στο μέρος που μένει ήρθε και ο ίδιος σε εμένα και έτσι σχεδόν 15 μέρες της περασαμε μαζί. Όμως μου μίλησε ανοιχτά πως σκέφτεται και ο ίδιος να γίνει ιερέας και να ακολουθήσει αυτόν τον δρόμο. Του είπα αν το σκεφτόταν από παιδί γιατί έτσι ξαφνικά δεν γίνεται να πάρεις μια τέτοια απόφαση. Δεν είχε ξανακάνει σχέση είναι 25 είμαι 23 πίστευα πως ο λόγος που δεν έκανε σχέση είναι γιατί δεν έτυχε όπως είπε ο ίδιος αλλά αν κάτσει κάποιος και το σκεφτεί καλύτερα ίσως από πάντα ήθελε να γίνει ιερέας και σε όποιο κορίτσι το έλεγε τον απέρριπτε... Εγώ εν μέρη ένιωσα μια κοροϊδία διότι έχουμε σε αυτούς τους 5 μήνες πει ένα σωρό πράγματα έχουμε γνωρισει ο ένας την οικογένεια του άλλου έχουμε όλοι μαζί δειπνήσει.. πότε δεν είπε θέλω να γίνω ιερέας και εσύ παπαδιά. Δεν σκέφτηκα και δεν πέρασε από το μυαλό μου ότι θα ήθελε να ακολουθήσει αυτόν τον δρόμο και όσο να νε εκτός από ότι απορρισα δεν ξέρω αν είμαι ικανή να ακολουθήσω και εγώ αυτόν τον δρόμο γιατί είναι μεγάλη απόφαση για εμένα. Είμαι άνθρωπος της εκκλησίας και εγώ πιστεύω και όσο μπορώ πηγαινω στην εκκλησία μόνο που ποτέ δεν με φαντάστηκα παπαδιά. Δεν είναι κακό σε καμία περίπτωση αλλά θέλει να παντρευτούμε πρώτα και έπειτα να ξεκινήσει της διαδικασίες. Από την άλλη ο κυρίως λόγος που γράφω εδώ μέσα και θα ήθελα την γνώμη σας είναι πως ο πνευματικός του αγοριού μου του είπε πως εφόσον έχει ολοκληρώσει με την Άννα (εμένα δλδ ) θα πρέπει να γίνει και γυναίκα σου για να γίνεις παπας και όχι να χωρίσεις και να πάρεις άλλη γυναίκα γιατι αυτό το απαγορεύει η εκκλησία και δεν θα γίνεις παπας . Και έρχομαι εγώ τώρα και λέω γιατί να στερηθεί το αγόρι μου να γίνει ιερέας που τόσο πολύ το θέλει εξαιτίας μου που δεν νιωθω σίγουρη για το τι θελω διότι είναι μια απόφαση ζωής και νιωθω αρκετά άσχημα που αν αρνηθώ δεν θα γίνει ιερέας ενώ το θέλει. Από την άλλη γιατί δεν μου το είπε τόσο καιρό γιατί το κράτησε? Εγώ δεν ξέρω ηλικρινα σαν άνθρωπος φοβαμαι δεν θα το έλεγα ανασφάλεια αλλά έχουμε και σχέση από απόσταση 3 ώρες μακρια κάνεις δεν ξέρει αν όλο αυτό θα κράτησει και από της δυο πλευρές... Εγώ τον αγαπώ τον σέβομαι και εννοείται πως τον θέλω στην ζωή μου μόνο που όλο αυτό μου ήρθε απότομο κλαίω στο μαξιλάρι τα βράδια, νιωθω μόνη χωρίς αυτόν. Όμως καμία φορά λέω τι πρόκειται να γίνει και με την δική μου ζωή.. Σας παρακαλώ δώστε μου μια συμβουλή να ηρεμήσω το έχω ανάγκη

ο τρόπος με τον οποίο διαμορφώνονται οι φιλικές σας σχέσεις να καθορίζει άμεσα και τις προσωπικές σας; Ή το αντίστροφο;Ή μόνο εγώ το σκέφτομαι έτσι;