ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Το αγόρι μου όταν μιλάει κάνει κάποια γραμματικά λάθη που θεωρώ πολύ χτυπητά (πχ η πλήρη απάντηση κλπ). Του το λέω πολύ ευγενικά ότι είναι καλό γι αυτόν να το προσέξει γιατί δε φαίνεται ωραίο κ προς τα έξω σε συναδέλφους κλπ. Αλλά ενοχλείται που του το λέω και λέει ότι τον κάνω να νιώθει άσχημα. Εγω δεν το λέω με διάθεση να τον φέρω σε δύσκολη θέση, το κάνω απλά γιατί θεωρώ σημαντικό να εκφράζεται κανείς σωστά και πιστεύω ότι είναι για το καλό του να το βελτιώσει αυτό. Λέτε ότι είμαι υπερβολική; έχω άδικο;

είστε όλοι όμορφοι άνθρωποι μην αλλάξετε για κανέναν ?

Αγάπησα και σιχάθηκα το ίδιο άτομο. Δεν θέλω ποτέ να το ξαναδώ μπροστά μου. Τώρα τα βλέπω όλα καθαρά.Πολύ σκληρό αυτό το πράγμα

Θέλω να χωρίσω από το αγόρι μου. Έχουμε 4 χρόνια σχέση αλλά νιώθω ότι δεν είναι ο άνθρωπος που θα ήθελα να παντρευτώ. Το απωθημένο μου θα με κυνηγάει πάντα. Δεν γινόταν να του μιλήσω παλιότερα. Όμως θα το κάνω. Πώς να χωρίσω με το αγόρι μου ώστε να πληγωθεί όσο λιγότερο γίνεται?

Ήμασταν 3 Χρόνια μαζί και αφού χωρισαμε ήταν που ήταν με τατουαζ ένταξη δεν βλέπετε πλεον και ότι άκουσα γιαυτόν είναι τα χειρότερα μα είναι δυνατόν γέμισε τατουάζ παντού ακόμη και στο κεφάλι παντού σκουλαρίκια στο προσωπο και έχει μπλεξίματα και με ουσίες και πραγματικά τα έχω χαμένα.... Όσο ήμασταν μαζί ήταν σε νορμάλ πλαίσια αλλά τώρα έχει γίνει χυδαιος με περνει τηλέφωνα και μου λέει ένα σωρό ανωμαλίες που θέλει να κάνουμε και γενικά έχει μια κοπελα από τότε που χωρισαμε αλλά τον είδα με άλλη και την κοπέλα που έχει με άλλον... λέω από μέσα μου κατάντια και θυμωνο με εμένα που ήμουν με ένα τέτοιο άτομο.... Ηλικρινα γλυτωσα δεν περίμενα να το πω αυτό αλλά μακριά και πάλι μακριά!!! Την κοπελίτσα Λυπάμαι που την έχει σφλομωση στο ψέμα όπως ακριβώς έκανε και με εμένα κάποτε αλλά ας πρόσεχε εγώ γλυτωσα από μεριά μου τώρα σειρά της!!

Λοιπον...ενω κάναμε πολυ καλη παρεα μεταξυ μας. Ξαφνικα, μια μέρα έτυχε να βγω με ενα αγορι ραντεβου(ειμαι ελευθερη). Της το ειχα πει ηδη μια μερα πριν. Μου στελνει την επομενη μερα λοιπον, εχω ρεπο απο δουλειά θα βρεθούμε ? . Της λεω αν δεν βγω με το παιδι ή αν θες μετά μολις γυρισω;. Δεν ειχε απαντησει...Εγω στο μεταξύ εφυγα για να βγω με το παιδι πρωτα (γτ δν ηταν κ κοντα) Και αρχιζει με γραφεις δηλαδη? Ωραια αν ειναι θα κανω κι εγω αλλα πραγματα στο ρεπο μου να μην μου ζητας εξηγήσεις μετά κι ετσι.Φευγεις κι ουτε καν μου το ειπες. Ωραια εισαι. Της λεω σου ξαναλεω αν θελεις να βγουμε μαζι μολις γυρισω αν θελεις. Τι τροπος ειναι αυτος τωρα ; τωρα με γνωριζεις ; και μουαπανταει : ΝΑΙ μαλλον δε σε γνωριζω τελικα. Τα παιρνω στο κρανίο και της απανταω απλα ειλικρινα δε το συνεχιζω αλλο. Απο τότε της εχω μιλησει μια φορα ακομα κι αυτη γιναμε ακομα χειροτερα. Δεν ειχε καμια προθεση να τα βρουμε . Μου μιλησε ακομα χειροτερα. Της τα εχωσα κι εγω. Ενιωσα τελειως προσβεβλημένη και αδικημένη.Εχω παθει πλακα εχω να σας πω γενικα γιατι δεν το περίμενα. Ομως σας ρωτάω ειμαι εγω η παραλλογη? Η υπερβολική?Εμενα προσωπικά μου έδειξε, οτι δεν σεβεται τις επιλογές μου και μου φερθηκε σκληρα και άδικα. Και πείτε οτι την εγραψακαι δεν βγηκα εν τελει μαζι της. Εμενα κάθε φορα που με ακυρώνει τι έπρεπε να κανω ?? Να τη σκοτώσω? Ή μηπως πειραχτηκε επειδη βγηκα με καποιον?Με πληγωσε πολυ αλλα νομιζω οτι τετοιοι ανθρωποι δεν αξιζει να ειναι διπλα μας.

Εσύ, σήμερα, 17:17 στο 218 ύψος περίπου 1.64m με το tattoo hena σχέδιο διαμάντι στον δείκτη του δεξιού χεριού και το υπέροχο μαύρο σου μαλλί να ξέρεις νομού έκλεψες την καρδιά... ❤️

έχω τόσα νεύρα μαζί του ειλικρινά! Τρεις μήνες που βγαίναμε ήταν εξαφανισμένος, είχε κατάθλιψη,δεν έβγαινε καν από το σπίτι, εγώ η χαζή έκανα ότι μπορούσα και συζητούσα μαζί του για τα προβλήματα του και τον νοιαζόμουν τόσο πολύ! όσες μέρες και αν κάναμε να μιλήσουμε δεν του κρατούσα κακία επειδή ήξερα πως έχουν τα πράγματα για εκείνον και δεν ήθελα να τον πιέζω. Σεβόμουν το ότι δεν ήταν σε θέση να δώσει πολλά. Χωρίσαμε τελικά δεν τραβούσε έτσι η κατάσταση άλλο. Όμως ρε παιδιά, μετά από δύο εβδομάδες είναι συνεχώς online. Αν είναι δυνατόν! Αποφάσισε να κάνει restart αφού χωρίσαμε; Με πληγώνει πολύ αυτό! Δεν είμαι εγωίστρια, χαίρομαι που μπορεί να είναι καλύτερα, απλά μέσα μου με πληγώνει που δεν θα ζήσω και αυτή την πλευρά του

Μ αρεσε για καιρο, της αρεσα και γω,δεν εγινε τιποτα, τρυφερες ηλικιες, μεγαλες μαλακιες, μετα απο καιρο της τα εξομολογηθηκα ολα (σε μια οχι νηφαλια κατασταση), μου εριξε ακυρο...δεν ξερω αν θελω αυτη ή τα συναισθηματα που μου εβγαζε, στα δυσκολα τη σκεφτομαι ομως και που και που της στελνω (παντα στα γενεθλια της) χωρις ποτε να την προκαλω ή να την κουραζω.. εκεινη δε η επιτομη του παγου, δεν εχει στειλει ποτε. Δικαιολογημενη ή οχι? Εκανα τοση μεγαλη αμαρτια που εχασα τη σωστη στιγμη? Υπαρχει γυρισμος?

Ένα χάος μέσα μου... Όταν είμαι μαζί του πιστεύω αυτά που μου λεει νιώθω ότι τα εννοεί...Όταν τα ακούνε οι φίλες μου μου λένε πως με δουλεύει... Άραγε να μένουμε σε αυτά που μας δίνει ο άλλος η να ακούμε τους άλλους μιας κ εμείς είμαστε μέσα στο χορό;