ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Δίχως φίλους,Δίχως σχέση.Μοναξιά από το πρωί έως το βράδυ, κάθε μέρα...Να μη το ζήσετε ποτέ εύχομαι...

Μόνο σε εμένα συμβαίνει οταν ειμαι σε σχέση να χάνω τον εαυτό μ.;

Οταν σαφηνουν ολοι μονο σου ,πως να γίνεσαι αγρίμι;Πως να μην.μισεις,να μην ζηλεύεις...Θεε μου συγχωρεσε με...Μισω ολο τον κοσμο...Μονο τη γιαγια μου αγαπούσα και αγαπω...Ποτε δε με εγκατέλειψε,ακομη κ απο εκει που είναι..Ποναω ,φοβαμαι,μισω...Πολυ ακριβά πληρωνω τις αμαρτιες μου...

Εχω σχεση με το αγορι μου 3 χρονια κ μενουμε μαζι. Εχω ξαναγραψει στη στηλη σχετικα με τα προβληματα που ειχαμε κατα καιρους λογω του οτι η αδερφη του (με την οποια ημασταν φιλες πριν κανω σχεση με το αγορι μου) ελεγε στο αγορι μου διαφορα για μενα κ μπροστα σε εμενα κακολογουσε τον αδερφο της. Γενικα εδειχνε με καθε τροπο οτι δεν με ενεκρινε για κοπελα του αδερφου της. Αnyway. Ολα αυτα ηταν αρκετα ψυχοφθορα για εμενα, οποτε σταματησα να την συναναστρεφομαι για 2 χρονια περίπου. Προσφατα με καλεσε στα γενεθλια της κ μετεπειτα στην γιορτη της κ πηγα. Προσπαθουσε να με προσεγγισει γενικα αλλα ταυτοχρονα προσπαθουσε να δειξει ποσο κολλητη ειναι με την κοπελα του μικροτερου αδερφου. Σ ενα μηνα παντρευεται. Την συναντησαμε μια μερα τυχαια κ μας ρωτησε αν εχουμε βρει ρουχα για το γαμο. Παρολα αυτα εγω δεν εχω λαβει προσκλητηριο. Δεν μιλησα γιατι ξαφνιαστηκα κ δεν ηξερα πως να απαντησω. Πως πρεπει να φερθω? Απ την μια Θεωρω απρεπες να παω σ ενα γαμο στον οποιο δεν ειμαι καλεσμενη κ απ την αλλη νιωθω γενικα αμηχανα. Θεωρω πως η παρουσια μου δεν θα χαροποιησει ιδιαιτερως κ καποιον...

Μπορεί να μου είναι αδιάφορος ο άνθρωπος, να ασχολούμαι για να περάσω την ώρα μου. Και μόλις αρχίζει να με γράφει γιατί πέρνει πρέφα τι παίζει με την πάρτη μου κολλάω. Πείτε μου μόνο εγώ το παθαίνω αυτό?

Δεν μιλάω για αυτούς που εξαφανίζονται από τη ζωή σου αλλά για φίλους που φεύγουν είτε για εργασία είτε για σπουδές είτε γιατί παντρεύονται και ακολουθούν τους συντρόφους τους. Και ενώ πραγματικά χαίρομαι για αυτούς καταβαθος στεναχωριέμαι που πρέπει να τους αποχωριστώ. Η ζωή είναι τόσο χάλια χωρίς καλούς φίλους. Υπάρχει βέβαια το ίντερνετ και μπορείς να κρατήσεις μια επικοινωνία αλλά δεν είναι το ίδιο. Χάνεις τόσα πράγματα από τη ζωή τους και χάνουν τόσα πραγματα από τη δική σου τη ζωή...

Δεν με νοιάζει πως και τι. Ήσουν το απωθημένο μου 12 ολόκληρα χρόνια και τελικά με ερωτεύτηκες μου είπες ότι με γουστάρεις ότι με σκέφτεσαι, μου έστειλες τραγούδια 2 τα ξημερώματα, με πήρες αγκαλιές, με γέμισες φιλιά μου έκανες έρωτα....το έζησα προσπάθουσα όσο μπορούσα να ρουφήξω μέσα μου κάθε στιγμή ήταν το πιο δυνατό. Το πιο δυνατό από όλα.Δεν περίμενα να κρατήσει για πάντα θα ήταν too good to be true. Αυτό που μετράει είναι το έζησα,σε έζησα ένα όνειρο έγινε πραγματικότητα και ήταν το πιο ωραίο από όλα.Νε περνάς καλά σε έχω σε μια ειδική θέση στην καρδιά μου να ξέρεις.

Η Καλλιθέα, την άνοιξη, τα βράδια, στις πλατείες. Μου λείπει το απογευματινό φως κάνοντας ποδήλατο αλλάζοντας γειτονιές Πατήσια, σταθμό Λαρίσης Γκάζι Θησείο Παγκράτι Εξάρχεια. Μου λείπουν οι νερατζιες Τα ραντεβού με τους φίλους σε ακονονιστες ώρες και μέρη για μια μπύρα και μια αγκαλιά. Μου λείπουν οι Κυριακές με τις βόλτες και τα μαζεματα σε σπίτια με μουσική φαΐ κουβέντες και βλακιες. Μου λείπει να έχω στέκι κάθε Πέμπτη Και παρέα ανοιχτή Μου λείπει να τρώω πασατεμπο!Μου λείπει ο χώρος να κάνω ότι τρελά μου έρθει στο μυαλό και να έχω δίπλα μου φίλους! Μου λείπει αυτή η άνεση να κάθομαι ώρες σε παλιατζιδικα, να χαζεύω, να ψάχνω το τίποτα και στο τέλος να είμαι εντάξει που δεν το βρήκα. Μου λείπει το Περιστέρι τα παγωτά τα μπαλκόνια τα παπάκια των φίλων Μου λείπει να έρχεσαι να φεύγεις και να σε βρίσκω πάντα εκεί, στο γκαράζ με τα βυνιλια σου. Μου λείπει να λαχανιαζω ανεβαίνοντας το Λυκαβηττό Μου λείπει να μη με ρωτάνε από που είσαι εσύ. Μου λείπει να παίζω μπάλα με τα πιτσιρίκια Να ακούω Φοίβο και να κοιτάω τα βήματα μουΜου λείπει να ξέρω πως εδώ ή λίγο πιο εκεί μένει ή δουλεύει κάποιος γνωστός μου Μου λείπει να βγαίνω για ποτό χωρίς παρέα και χωρίς ενοχλήσεις Μου λείπει η αστική παράνοια και το προβλέψιμο της.Μου λείπουν αυτά και άλλα πολλά άλλα που είναι αναμνήσεις. Τα κουβαλάω μέσα μου, καμία φορά τα βλέπω και έξω μου και ας μην είμαι εκεί. Τώρα εδώ που είμαι ξέρω θα έχω αλλά να νοσταλγώ όταν θα φύγω. Αχ βρε ζωή

Μια κοπέλα που να έχει μια καλή εμφάνιση , να είναι ειλικρινής , να έχει αξιοπρέπεια, να σέβεται, να έχει μακριά μαλλιά, να μην ασχολείται με social media, να είναι πιστή, να είναι τρυφερή , ευγενική, μέτριου αναστήματος, να μην ντύνεται προκλητικά, να μαγειρεύει και να κάνει όλες τις δουλειές του σπιτιού, να μην γκρινιάζει, να είναι πρόσχαρη, κοινωνική , να είναι γυμνασμένη και να εργάζεται . Επίσης να μην είναι επιφανειακή και να μην κοιτάει μόνο την εμφάνισή της , να μου δίνει τον χώρο μου και εγώ τον δικό της. Τέλος θέλω να είμαι η προτεραιότητά της , να με έχει πάνω από όλους , να μου φέρεται στοργικά και να μην την νοιάζει μόνο το σέξ , αλλά να θέλει και άλλα πράγματα και το σημαντικότερο να θέλει οικογένεια και παιδιά. Αυτά. Αν την βρείτε , ενημερώστε με.

Εδώ και δύο χρόνια επισκέπτομαι σποραδικά ψυχιατρο για το άγχος, τις αϋπνίες και την κατάθλιψη που μου χτυπάει την πόρτα συχνά πυκνά. Αρνήθηκα την ιδέα της αγωγής αρκετές φορές αλλά πλέον αρχίζω να αναθεωρω.. Έχω προσπαθήσει ξανά και ξανά, έχω αλλάξει την ζωή μου και όλα είναι "σωστά", όπως θα πρέπε όπως τα θελα.. Αλλά παρόλα αυτά κάτι δεν κολλάει. Και έτσι βρίσκομαι ξανά σε δίλημμα, και δεν ξέρω τι να κάνω. Και φοβάμαι πολύ την ιδέα της αγωγής. Αλλά δεν μπορώ να κοιμηθώ το βράδυ, δεν μπορώ να συγκεντρωθω, βάζω τα κλάματα, και η ζωή είναι δύσκολη χωρίς να υπάρχει λόγος.