ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Μπορεί κάποιος άνδρας να δηλώνει οτι έχει δεσμό αλλά σχεδόν πάντα ακόμα και στις διακοπές τους τις περνάει μόνος του, για να αποφεύγει τις δεσμεύσεις;Δλδ να λέει ψέματα ώστε να μην περιμένουν οι κοπέλες κάτι παραπάνω απο αυτόν;

Μερικές φορές πιστεύω οτι θα μείνω για πάντα μόνη μου και οτι δεν αξίζω κανέναν άνδρα δίπλα μου αφού όσοι με πλησιάζουν είναι για σκέτο σεξ... Αν με ρωτήσετε πως βλέπω την ζωή μου 5-10 χρόνια μετά, θα σας απαντήσω ΑΚΡΙΒΩΣ όπως και τώρα, ολομόναχη και κάποια πεσίματα για σκέτο σεξ και τίποτα άλλο... Και να πεις οτι προκαλώ τους άνδρες...

Χθες βγήκα μία βόλτα στο κέντρο. Καθώς περπατούσα στην Ερμού ακούω κάποιον να μιλάει (μάλλον σε μένα) και γυρίζω να δω. Ήταν ένας κύριος κάπου στα 60 και με ρώτησε που είναι το Θησείο. Αφού του είπα, συνέχισε να μιλάει μαζί μου ενώ περπατούσαμε μαζί. Μου είπε ότι ρώτησε έναν περιπτερά και του είπε "να πας να το βρεις μόνος σου ρε". Μου είπε ότι είναι οικονομολόγος-ψυχολόγος (κάτι τέτοιο, υπαρχει τέτοιος συνδιασμός; Πρώτη φορά το ακούω και σκέφτηκα ότι με κορροιδεύει). Anyway και μετά μου λέει ξέρεις πως μου φάνηκε η αυτό που μου είπε ο περιπτεράς σαν ψυχολόγος; μετά συνέχισε και να λέει συγχαρητήρια που μιλήσατε και ευχαριστώ πολύ, δύσκολο να βρεις άνθρωπο να μιλήσεις Αθήνα κτλ. Μου είπε ότι είναι από Θεσ/νικη μετά ρώτησε από που είμαι αν εργάζομαι κτλ αλλά καθόλου προσωπικές ερωτήσεις ώστε να αισθανθώ αβολα. Κάποια στιγμή με ρωτάει αν έχω ξαναμιλήσει με ψυχολόγο και ότι όταν μου είπε ότι είναι οικονομολόγος αντεδρασα χαλαρά αλλά όταν μου είπε ότι είναι ψυχολόγος κάπως έκανα τα μάτια μου. Του λέω δεν νομίζω μια χαρα χαλαρη ημουν και μου λεει οτι αυτο φυσικά δεν το έκανα συνειδητά. Εκει σκέφτηκα ότι είναι τρελός και ήθελα να φύγω χαχα. Μετά πάλι συγχαρητήρια και ευχαριστώ που συνέχισα να μιλάω μαζί του. Τελικά αυτός ήταν νορμάλ και ευγενικός ή εγώ τρελή και καχύποπτη;

Θέλω μια κολλητή. Να μπορώ να της λεω τα προβλήματα μου και οτι με απασχολεί χωρίς να φοβάμαι ότι μετά θα με σχολιάζει πίσω από την πλάτη μου. Να λεμε τα πάντα, να στέλνουμε μηνύματα, να περνάμε χρόνο μαζί και να είμαστε αγαπημένες σαν 15χρονα. Κουράστηκα να μην μπορώ να εμπιστευτώ κάποια, παρά μόνο να βγαίνουμε για κανένα καφέ μία στο τόσο. Πάνε χρόνια που έχασα την κολλητή μου και δεν έχω καταφέρει ακόμα να δεθω έτσι με κάποια ξανά. Θα τα καταφέρω κάποτε άραγε?

....Ψο-φη-σα!Τον Οκτώβριο παλι τετοιο πραγμα!!!(Οκ καθαριζω ενδιαμεσα,?).Είμαι ελεύθερη ,μενω μονη και ομως ,ψοφησααααα!Και εχω και για αλλες,δυο μερες ψιλοπραγματα ακομη!Οποιος ξανα χλευασει γυναικα νοικοκυρά που δεν εργάζεται ,και εχει κ παιδια(η και όχι)και πει "σιγα μωρε ολη μερα απιτι ειναι)να τον τσιμπήσουν μελισσες!Οουυυυυφ!

γνωριστηκαμε περυσι το καλοκαιριδωσαμε ραντεβου για το επομενοη λιγοστη επικοινωνια που κρατησαμε επαψε και αυτη σιγα σιγαοποτε ειπα στον εαυτο μου ξεχασε το...οντως το ξεχασα..και το ξαναθυμηθηκα τωρα, οσο πλησιαζει το καλοκαιρι παλι...αλλα ειναι μια ιστορια καταδικασμενη απο την αρχη...θελω ομως να τον ξαναδω, αλλα ξερω οτι αν δεν το επιδιωξω μπορω να το αποφυγω..αχ αυτο το καλοκαιρι του '18, η πιο γλυκια αναμνηση.. γαμωτο.

Θέλω να παντρευτούμε και να ζήσουμε οι δύο μας, μακριά απ'όλους και απ'όλα σ'ένα σπίτι στην εξοχή

Κυριακάτικη βόλτα με το αγόρι μου σε πάρκο της περιοχής που μένουμε. Γυρω μας πολλοί ανθρωποι με τα σκυλιά τους να παίζουνε χαρούμενα. Ο φίλος μου άρχισε να επιμένει οτι είναι παράνομο να αφήνουν τα σκυλιά τους να τρέχουν περα δωθε κι οτι βάσει νόμου πρέπει τα σκυλιά να ειναι δεμένα σε δημόσιο χώρο. Εγώ του είπα οτι δεν πειραζει κι οτι κανένας νομος δεν τηρείται, άλλα εκείνος ειχε θυμώσει κι άρχισε να κατευθύνεται προς τους ιδιοκτήτες των σκύλων. Άρχισε να τσακώνεται και μέσα στην λογομαχία τους ένας εξ'αυτων του ειπε: " Εσύ τη δικιά σου γιατί την έχεις ξαμολήσει???". Αισθάνθηκα πάρα πολύ άσχημα και σηκώθηκα κι εφυγα. Γύρισα σπιτι και κλαίω, δεν εχω συνέλθει ακόμα. Ο δικός μου λογικά τσακώνεται ακόμα.

για την μερα που θα ειμαι ελευθερος να εκφράζομαι οπως εγω θελω, να ακολουθώ το δικο μου τροπο ζωης, να εχω τους φιλους που δεν εχουν εσωτερικευμενα κομπλεξ , φοβιες . Να μη με καταπιεζει κανενα ατομο , οι γονεις μου , οι συγγενείς, το ευρύτερο κοινωνικο περιβάλλον. Για την μερα που θα ανεξαρτητοποιηθω οριστικά και θα αναπνέω.

Είμαι με κάποιον εδώ κ 2 μήνες. Αυτή τη φορά είπα θα το κρατησω μυστικό δεν θα μάθουν τίποτα οι δικοί μου γιατί κάθε φορά γίνονται αδιακριτοι και με πρήζουν, η μανα μου κυρίως.Δυστυχώς με ψαρεψε το έμαθε κ το πρώτο πράγμα που μου είπε "τι είναι αυτός? να προσεχεις" κ το δεύτερο πράγμα "είναι και ωραίος?θα έχει κ άλλες και θα σε κοροϊδεύει" Με εκνεύρισε τόσο πολύ και με στενοχώρησε αλλά δεν είπα τίποτα. Δηλαδή για ποιον λόγο δεν μπορεί να πει μια καλή κουβέντα και να το αφήσει εκεί?