ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Δεν μπορώ πια να στηρίζω και να σπρώχνω αδύναμους ανθρώπους. Μου στοιχίζει στα επαγγελματικά μου και παντού άδειασα δεν μπορώ πια. Τελικά ο κόσμος χωρίζεται σε δυο κατηγορίες, σε αυτούς που αντέχουν για πολλούς και σε αυτούς που δεν αντέχουν για κανέναν. Από εδώ και πέρα θα αντέχω μόνο για μένα και όσους έχουν και αυτοί κάτι να μου δώσουν. Έξω από τη ζωή μου όσοι μονίμως δεν μπορούν και με ξεζουμίσουν συναισθηματικά και ψυχολογικά, σιχάθηκα τη μίρλα τους βαρέθηκα τα αιώνια παράπονα τις κλάψες και τις μοιρολατρείες. Θα συναναστρέφομαι μόνο με άτομα αισιόδοξα και δυνατά, ήδη νιώθω καλύτερα που πήρα αυτή την απόφαση. Όλους μας παίρνει καμιά φορά από κάτω αλλά σε μερικούς είναι στάση ζωής, βολεύονται με το να αποδυναμώνουν εμάς τους υπόλοιπους. Αυτό είναι το χειρότερο και πιο σιχαμερό είδος βολέματος δεν έχουν φιλότιμο και δεν ντρέπονται διαρκώς να φορτώνουν σε άλλους τη μαυρίλα τους.

Ματινακι μου θα ερθω. Υπομονή θα ερθω και οσα έχω υποσχεθεί θα τα κάνουμε. Δεν ειναι στο χερι μου να ειμαι κοντα σου αλλα σύντομα θα απαλλαχτω απο την δύσκολη κατάσταση που μονος μου έφερα τον εαυτό μου.

να παει με πολλες πριν καταλήξει γιατι αλλιως θα το κανει μετα.. και η ερωτηση μου ειναι η έξης.. με ποσες δηλαδη? να κλεισουμε ενα ραντεβου σε καμια δεκαρια χρονια? ποσες θα εχει προλαβει μεχρι τοτε?.. ξυπνάτε ορε η στραβος ειναι ο γυαλος ή στραβά αρμενίζουμε

Είμαστε χωρισμένοι, με διαφορετικές ζωές, σε διαφορετικούς τόπους. Αποφασίζεις επιτέλους να αφήσεις τα συναισθηματά σου να εκδηλωθούν λίγες μέρες πριν μπεις στο στρατό και εν μέρει να με ξαναδιεκδικήσεις. Γιατί τώρα; Αν αυτά τα έλεγες νωρίτερα, θα ήμουν εκεί τώρα, θα ήμασταν μαζί, θα τα είχα παρατήσει όλα για την πάρτη σου. Αγαπιόμαστε, ναι, το διπλό ταμπλό όμως είναι επικίνδυνο και επιζήμιο. Θα ξαναπεριμένω; Ας ξαναπεριμένω. Τι όμως; Απάντησέ μου: Γιατί τώρα και τι να περιμένω;

Προφυλακτικό! Είμαστε 2 άτομα που δεν είχαμε ξανακάνει ποτέ σχέση με άλλα άτομα έως που βρεθήκαμε και με την εμπιστοσύνη που υπάρχει πια ανάμεσα μας το βγάλαμε! Το θέμα είναι οτι άσχετα με το αν θα προκύψει εγκυμοσύνη, αφου και οι 2 δεν είχαμε κανει τίποτα με κανέναν άλλον ποτέ και μόνο σε αυτήν την σχέση κάνουμε, πρέπει να κάνουμε και εξετάσεις να δούμε αν είμαστε καθαροι Αν είσαι απο οικογένεια δεν έχεις ξανακάνει ποτε τίποτα με κανέναν πρέπει και σε αυτην την περίπτωση να κάνουμε εξετάσεις ;

Είμαστε 3 χρόνια μαζί και έχουμε 12 χρόνια διαφορά....μόλις τελείωσα την σχολή και βρήκα δουλειά (εκείνος με βοήθησε να την βρω μιας και ασχολείται με το ίδιο αντικείμενο)μου έκανε πρόταση γάμου...και εγώ δέχτηκα (πριν 3 μήνες) συμφωνήσαμε στην αρχή να συγκατοικησουμε και αργότερα να παντρευτούμε...τον αγαπάω πολύ και πιστεύω ότι είναι ο ιδανικός άνδρας για οικογένεια είναι σοβαρός, φιλότιμος, μορφωμένος, σταθερός χαρακτήρας , υπομονετικός , ευκατάστατος, με αγαπάει πολύ δεν μου χαλάει χατίρι... πιστεύω ότι θα γίνει καλός σύζυγος και πατέρας... είναι ο άνδρας "κουβαλητής"... Τον τελευταίο καιρό έχω αρχίσει να νιώθω διαφορετικά...τον αγαπώ πολύ και η σεξουαλική μας ζωή είναι όπως τον πρώτο καιρο...όμως συνειδητοποιώ ότι δεν ξέρω αν θέλω να παντρευτώ ακόμα....είμαι πολύ ερωτευμένη μαζί του και η συμβιωση κυλά υπέροχα....όμως η ιδέα του γάμου με φοβίζει... Δεν είμαι σίγουρη αν είμαι έτοιμη ακόμα για αυτό το βήμα....δεν θέλω με τίποτα να χωρίσω αλλά ούτε να παντρευτώ...θέλω να μείνουμε όπως είμαστε τώρα...δεν βλέπω τον γάμο επιπόλαια θέλω να είμαι σίγουρη όταν θα το κάνω... φοβάμαι ότι αν παντρευτώ χωρίς είμαι σίγουρη αυτός ο γάμος δεν θα πετύχει και θα καταλήξω μια σαραντάρα με απωθημένα...θέλω να κάνω κάποια μικρά όνειρα πραγματικότητα και μετά....

Καλησπέρα. Χρειάζομαι επειγόντως τη βοήθειά σας. Σε κάποιους το θέμα μπορεί να ακουστεί ανόητο, μα για εμένα είναι άκρως σοβαρό. Λοιπόν, η κοπέλα μου εδώ και 3 μήνες έχασε τη γιαγιά της με την οποία και μεγάλωσε. Και από τότε ρε παιδιά δεν έχει όρεξη για τίποτα. Κι όταν λέω τίποτα δεν εννοώ ερωτικο, καθώς είναι το τελευταίο που με απασχολεί αυτή τη στιγμή. Δεν έχει όρεξη να πάει πουθενά, ούτε στη δουλειά της. Με το ζόρι πηγαίνω και την παίρνω κάθε μέρα την ώρα που σχολαει για να πάμε είτε για φαγητό είτε βόλτα οπουδήποτε. Προσπαθώ να τη βοηθήσω και να είμαι δίπλα της. Και οντως όταν είμαστε μαζί ή όταν είναι με τις φιλες της ξεχνιέται και είναι ευδιάθετη. Δεν ξέρω τι να κάνω... Πως να τη βοηθήσω. Σε πρώην συμμαθητή και φίλο μου τελειόφοιτο ψυχολογίας που το ανέφερα αυτό, μου είπε κάτι για φάση την οποία περνάει λόγω του ότι έχασε ένα τόσο αγαπημένο πρόσωπο κι ότι της ήρθε όλο αυτό πολύ απότομα. Δεν ξέρω. Πείτε μου πως να τη βοηθήσω; Δεν αντέχω να τη βλέπω έτσι. Είναι ο άνθρωπος μου. 9 χρόνια μαζί πλέον είναι οικογένεια και κομμάτι μου. Ευχαριστω για το χρόνο σας.

Πιστεύετε πως οταν ξεκινας μια σχεση που στην αρχη ηταν μονο ερωτικές συνευρέσεις και μετα το πατε για πιο σοβαρό μπορει να πετυχει και να γινει μια καλη σχεση;η είναι πρόβλημα το οτι ξεκίνησε εντελως χαλαρα και κατέληξε αλλιώς;

Πόσο δύσκολο είναι ν διατηρησεις σχέση όταν ο άλλος είναι ναυτικός? (πλοίαρχος, μηχανικός)Τι λέτε? Αξίζει να το παλέψω... Νιώθω ότι ο άνθρωπος μ λατρεύει πραγματικά, δν έχω ξανανιώσει απο κάποιον τόση φροντίδα κ προσοχή

Βγαίνω αυτό το καιρό με έναν τύπο ο οποίος σε γενικές γραμμές μου αρέσει και το ίδιο εκλαμβάνω από αυτόν . Παρόλα αυτά αίσθανομαι ότι η ζυγαριά δεν είναι σε ισορροπία και ότι αυτός δεν ενδιαφέρεται στον ίδιο βαθμό που ενδιαφέρομαι εγώ για αυτόν και ενώ προς το παρόν το ελέγχω φοβάμαι ότι αν συνεχίσουμε να βγαίνουμε υπάρχει κίνδυνος να κολλήσω και αναρωτιέμαι : την κάνω με ελαφρά πηδηματάκια η μένω και ρισκάρω ;