ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Η κοπέλα μου είναι ο ορισμός της καλής κοπέλας. Γλυκιά, ευγενική, καλή, τρυφερή, στοργική, μορφωμένη , όλα. Εγώ πάλι είμαι δυναμικός, απότομος και νευρικός . Νευριάζω συχνά και της μιλάω άσχημα πολλές φορές για ασήμαντα πράγματα, κάτι που μετανιώνω αμέσως μετά και τρέχω να την αγκαλιάσω. Νομίζω ότι δεν της αξίζει να έχει κάποιον σαν εμένα και σκέφτομαι να της ζητήσω να χωρίσουμε. Εσείς τι πιστεύετε;Μπορεί δύο άνθρωποι εντελώς διαφορετικοί να τα βρουν και είναι και οι δύο ευτυχισμένοι και χωρις εντάσεις;;

Ο μπαμπάς μου μου είχε πει ανάμεσα σε άλλα πολύ σοφά, ότι όταν βρω αυτόν που θα καταλήξω θα το καταλάβω από πολύ νωρίς και ότι όσο θα περνάει ο καιρός απλά θα επιβεβαιώνεται αυτή η αρχική εντύπωση. Νομίζω λοιπόν ότι έχω βρει τον άνθρωπο μου. Ήρθε εκεί που δεν το περίμενα και μέσα σε δύο μέρες ένιωσα ότι ίσως και να είναι αυτός. Στην αρχή ένιωθα τρελή που έκανα τέτοιες σκέψεις, αλλά όσο περνάει ο καιρός αποδεικνύεται όλο και πιο έντονα πόσο συμβατοί είμαστε και πόσο δυνατή είναι η σχέση μας. Πλέον μιλάμε ανοιχτά για αυτό και οι δύο αντιμετωπίζουμε την σχέση μας σαν να πρόκειται να κρατήσει για πάντα. Παλιότερα πίστευα ότι χρειάζεται πολλά χρόνια με κάποιον για να το νιώσεις αυτό και έλεγα στον πατέρα μου ότι λέει βλακείες, αλλά τελικά είχε δίκιο.

Μερικοι "ανθρωποι" αποδειχτηκαν κιβδηλοι.Και μερικοι αλλοι σκαρτοι, αποδειχτηκαν ΑΝΘΡΩΠΟΙ.ΚΡΙΜΑ ΠΟΥ ΟΙ ΔΕΥΤΕΡΟΙ ΥΠΟΛΕΙΠΟΝΤΑΙ ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ.

Με βαρεθηκα.....

Έχω έρθει για δουλειά στον τόπο της συντροφου μου για καλοκαίρι. Μένουμε σε χωριό και δουλεύουμε μαζί. Εγώ δεν ήθελα να αφήσω την πόλη αλλά ήταν ευκαιρία να μαστέ μαζί και να δουλέψω κιόλας γτ ήμουν άνεργος. Στην αρχή όταν ήρθα έπαθα ένα πολιτισμικό σοκ. Όχι ότι είμαι κάνας ψωνισμένος λόρδος. Αλλά θυμήθηκα συμπεριφορες που έχουν πολλοί σε μικρές επαρχίες (έχω μεγαλώσει σε επαρχία) και άρχισα να σπάζομαι. Τα κλασικά όλοι θέλουν να τα ξέρουν όλα για όλους, σχολιάζουν τα πάντα για όλους και μετά χαιρετιούνται και σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Εμένα αυτά δε μαρεσουν. Λέω καλοκαίρι έρχεται θα κάνουμε κάνα μπανακι θα περάσει ο καιρός. Αλλά φίλοι μου ζορίζομαι. Πιέζομαι, αυτό βγαίνει στη δουλειά, στη σχέση παντού. Δε μ'αρέσει καθόλου εδώ. Ειλικρινά πλέον κάθομαι μόνο γ την κοπέλα μου από την οποία έχω γατζωθει γιατί δεν θέλω να χω επαφές με κανέναν εδώ. Περπατάω σα παλαβός στο δρόμο για να μην πω ούτε γεια σε κανέναν. Πως να χαλαρώσω λίγο δεν ξέρω. Το πήρα πολύ στραβα

Σ'αγαπώ! Είμαι ερωτευμένη μαζί σου. Νιώθω κάτι τόσο όμορφο, τόσο δυνατό και παράλληλα τοσο απαγορευμένο. Δε μου επιτρέπεται να σ'αγαπώ, δε μου επιτρέπεται καν να σε σκέφτομαι. Πονάω, βασανίζονται για σένα και εσυ δεν το ξέρεις. Θα ήθελα τοσο μα τοσο πολυ να σου το πω. Να σου φωνάξω ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ! ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ! Η αγάπη μου για σενα υπερέβη τον ιδιο μου τον εαυτό. Έκανα στην άκρη τους όποιους δισταγμούς μου, τον εγωισμό μου παίρνοντας το θάρρος να σου πω οτι νιώθω κάτι για σένα αλλα δυστυχώς δεν μπορεσα να σου πω πως αυτο το κάτι μεταφραζεται στο "είσαι η ζωή μου ολη". Η μόνη μου ανάσα ειναι τα μάτια μου, γιατι σε βλέπουν και σου μιλάνε. Μακαρι να ηξερα τι σκέφτεσαι. Μακαρι! Το δυσκολο βημα για μενα είναι να πω ΦΤΑΝΕΙ! Πρεπει να σε ξεχάσω. Δεν μπορω να μπω όμως σε αυτη τη διαδικασία. 8 χρονια τώρα ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ αγαπη μου γλυκιά!

Γιατί πρέπει πάντα να ερωτεύομαι τον λάθος άνθρωπο?

Περίμενε από εμένα να είμαι η "μία". Για μένα δεν ήταν, έψαχνα κάτι άλλο. Δε μετανιώνω που έφυγα ούτε στιγμή αλλά λυπάμαι πολύ που ματαίωσα τις προσδοκίες του.

Πώς γίνεται να απολαύσω κι εγώ ένα απλό φιλί; Είμαι πάντα σφιγμένη και στην προκειμένη φάση είναι κ ο άλλος λίγο διστακτικός με αποτέλεσμα να μη νιώθω κάτι. Τι να κάνω κ γω το έρμο;

Έκανα μια εξομολογηση χτες με την αγκαλια..Δύο μέρες δεν σηκώνομαι από το κρεβάτι,κλαίω..Επικοινώνησα με τον πρώην μου αλλά με άδειασε περισσότερο.Νιώθω κενή,το μόνο που νιώθω είναι απογοητευση και μια λάμα να μου σκιζει το στήθος και να με πονά.Ο κόσμος μου είναι άδειος, πόσες φορές πρευ να πιάσω πάτο σ αυτή την άθλια ζωή,πόσες; έφτασα 34 με πολλά λαθη,πολλά χαστούκια και πλέον δεν αντέχω.Δε ξέρω τι μου στοιχίζει περισσότερο,δεν έχω περιθώρια να παραιτηθώ όμως αυτή τη φορά.πρεπςι να σφίξω τα δόντια να μην πέσω...Για όλους εσάς που κάποιος θα σας ζητήσει να σας δει,να σας αγκαλιάσει να πάτε,για αυτούς είσαστε σημαντικοι,μην αγνοείται τα συναισθήματα των αλλων.καληνυχτα