ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Θέλω να με διαφωτίσει κάποιοςΈχω μια φίλη. Βγαίναμε πολύ συχνά μαζί πολύ κολλητές. Βρήκε αγόρι. Πολύ καλο παιδι. Και άρχισε να βγαίνει με την παρέα του μεγάλη παρέα. Και βγαίνουν πολύ συχνά. Πάει κάνας μήνας που θα στείλω και την ψάχνω. Δεν θα απαντάει ή ήμαστε έτοιμες να κανονίσουμε ήμαστε έτοιμη να πουμε ώρα και χάνεται. Εγώ τώρα. Που είμαι πάντα εδώ. Όταν μου στείλεις θα σου πω πες μου ώρα και θα βγούμε. Εγώ λοιπόν, τι να κανω; Γιατί συμπεριφέρεται έτσι αυτή; Να Ρίχνω και εγώ άκυρα; Πφφφ

στο διπλανό δωμάτιο κάνουν σεξ και προσπαθώ να ηρεμήσω από τα νεύρα

Ζηλεύω τόσο πολύ αυτές που είναι τώρα Μύκονο που έχουν κορμάρα και περνάνε τέλεια στυλ τουνη.. δεν ξέρω παρόλο που σαν προσωπικότητες δεν τις θαυμάζω , βλέπω όλα αυτά τα στορυ που ανεβάζει και πιάνω τον εαυτό μου να ζηλεύει γιατί ξέρω ότι ούτε χρήματα ούτε χρόνο δεν έχω για να είμαι κι εγώ διακοπές σε νησί με φίλες και αγόρι και να περνάω τέλεια ... Ούτε παραλία δεν έχω προλάβει να πάω ..και πως δηλαδή να προλάβω με την δουλειά χωρίς αμάξι ..

Έχει χάσει το ενδιαφέρον του για μένα.. Το ξέρω, το νιώθω.. Δεν με θέλει όπως παλιά προτιμά την παρέα του από μένα, πιστεύω του γυάλισε και μια αλλά παντρεμένη με παιδί, αν ήταν ελεύθερη θα με χώριζε πιστεύω, μπορεί να τρέχει και κάτι μεταξύ τους αλλά δεν έχω κάποια απόδειξη σίγουρα, μόνο προαίσθημα και ο τρόπος του που έχει αλλάξει απέναντι μου. Είναι νωρίς ακόμα αλλά το ξέρω το πράγμα θα χειροτερεύει, απλώς δεν είμαι έτοιμη γιαυτό, φοβάμαι πολύ, αυτός ο άνθρωπος ήταν το στήριγμα μου τόσα χρόνια και δεν ξέρω που θα πάω και που θα σταθώ δεν έχω κανένα στην ζωή..

Θα βαφτίσω τα διδυμάκια μου,Το 1ο κοριτσάκι: ΒΑΣΙΛΙΚΉ - ΜΑΡΙέΤΤΑ (το όνομα της πεθεράς, δεν πρόλαβα να την γνωρίσω + το όνομα της αδελφής του άνδρα μου, πέθανε πριν γεννηθεί εκείνος).Το 2ο κοριτσάκι: ΖΩΗ - ΘΑΛΑΣΣΙΝΗ (μας αρέσει το όνομα, περιέχει όλες τις εννοείς του κόσμου και της καθημερινότητας μας (!) + μας αρέσει η θάλασσα, είναι και το επάγγελμα μας αυτό, έτσι γνωριστήκαμε).Εσάς, σας αρέσουν ;;

Σας έχει τύχει και εσάς στη δουλειά σας, ένα άτομο/αφεντικό που είναι τέρμα ευθυνόφοβο και κάνει λάθη συνέχεια, δίνοντας λάθος οδηγίες στους υφιστάμενούς του που οδηγούν σε περισσότερα μπλεξίματα, παρόλα αυτά να μην καταλαβαίνει κανείς ότι είναι απλά άχρηστος και να τον εκθειάζουν και από πάνω;Δεν μπορώ να καταλάβω αν είναι στραβός ο γυαλός και μόνο εγώ και άλλοι 1-2 βλέπουμε τι γίνεται, ή αν απλά είναι γλείφτες οι υπόλοιποι και το κάνουν σκόπιμα ελπίζοντας σε κάποια... ενίσχυση;!Γιατί να μην μιλήσεις όταν βλέπεις κάτι να γίνεται λάθος;

Ξέρω δυο ανθρώπους που έχουν ίδια συμπεριφορά, πριν δυο χρόνια κανόνισα να γνωριστούνε γιατί είναι και οι δυο μόνοι αλλά δεν άρεσε ο ένας στον άλλο. Με τον άντρα είμαστε συνάδερφοι η κοπέλα είναι αδερφή μιας φίλης. Αυτόν τον ξέρω σχεδόν 8 χρόνια ενώ εκείνη περισσότερο. Είναι συνέχεια μέσα στη μαυρίλα και οι δυο, περιμένουν πότε θα ακούσουν κάτι άσχημο για να στο πούνε. Μόνο για την κρίση μιλάνε και για απάτες, για κέρατα και αδικίες και συγγενείς που δεν ενδιαφέρονται. Ακριβώς με τα ίδια πράγματα είναι κολλημένοι και οι δυο, τώρα που μερικοί φεύγουν για διακοπές αυτοί κλαίγονται που θα μείνουν στο σπίτι και τα λένε σε εμάς που θα μείνουμε και εμείς στο σπίτι και δουλειά. Η κοπέλα συνέχεια λέει ότι όλοι οι άντρες την πετάνε σαν στυμμένη λεμονόκουπα και ότι δεν υπάρχει ούτε ένας καλός και καμία υγιής σχέση, ενώ οι γονείς της έχουν πολύ καλή σχέση και η αδερφή της το ίδιο. Λέει ότι οι άντρες ψάχνουν μοντέλα, αφού έχει δίπλα της παραδείγματα ότι δεν είναι έτσι. Ο άντρας λέει ότι οι γυναίκες κερατώνουν και θέλουν πλούσιους με μούσια, ενώ στη δουλειά καμία δεν έχει πλούσιο με μούσια . Του είχα πει μια φορά ότι οι γυναίκες στην ηλικία του δεν ψάχνουν για μουσάτους, δεν ξέρω προσωπικά καμία 40 φεύγα μπορεί να υπάρχουν αλλά στις πιο μικρές ηλικίες. Κάνω λάθος; Σήμερα πήγα στη φίλη μου και ήταν η αδερφή της εκεί, είπα ψέματα ότι έχω δουλειά για να φύγω γρήγορα. Πως την αντέχει μένουν στην ίδια πολυκατοικία εγώ θα είχα τρελαθεί. Είπε ότι οι άντρες δεν θέλουν σοβαρές κοπέλες και η αδερφή της με κοίταξε χωρίς να πει τίποτε. Όσες έχουν άντρα δεν είναι σοβαρές; Τι να πω όσους ξέρω που έχουν καλές σχέσεις σοβαροί άνθρωποι είναι, δεν μπορώ να καταλάβω αυτοί οι δυο είναι ο χαρακτήρας τους ή μπορούν να γίνουν φυσιολογικοί άνθρωποι; Γίνεται να αλλάξουν να μην είναι παράλογοι και να μην πρήζουν τους άλλους; Κρίμα που δεν συμπάθησε ο ένας τον άλλον θα είχαμε την ησυχία μας και αυτοί θα τα λέγανε ο ένας στον άλλον.

Προσφατα ειχα παει σ ενα καφε με μια φιλη. Γενικα αφηνω φιλοδωρημα στους σερβιτορους, αλλα εκεινη τη μερα ετυχε να μην εχω πολλα ψιλα στο πορτοφολι, μονο 1 ευρω κ 10 λεπτα. Οταν ηρθε η ωρα να πληρωσω, δινω ενα 5ευρω για να πληρωσω τη σοκολατα που πηρα (εκανε ακριβως 5 ευρω) και αφηνω κ τιπ τα 10 λεπτα, γιατι μου φανηκε πολυ να δωσω το 1 ευρω. Θεωρησα οτι απο το να μη δωσω τιποτα, θα ηταν καλυτερο να αφησω εστω κ αυτο το πολυ μικρο ποσο. Ο σερβιτορος μου τα εδωσε πισω κοιτωντας με με ενα απαξιωτικο βλεμμα και αρνηθηκε να τα παρει. Εκεινη τη στιγμη δεν καταλαβα τι συνεβη. Μετα το συζητησα με εναν φιλο μου που εχει δουλεψει σερβις και με εκραξε, "καλυτερα να μην αφηνες τιποτα, ειναι ντροπη να αφησεις τοσα λιγα λεφτα". Κατσε ρε φιλε, θεωρει ντροπη ο σερβιτορος το οτι του αφησα 10 λεπτα, αλλα δεν θεωρει ντροπη το οτι ο ιδιος, παρολο που παιρνει μισθο (οσο χαμηλος και αν ειναι αυτος-δεν φταιω εγω για το υψος του μισθου του), περιμενει απο μενα και τους υπολοιπους πελατες να του δωσουμε λεφτα για να κανει απλα τη δουλεια του? Δεν καταλαβα ποτε γιατι ως πελατες καλουμαστε να "επιβραβευουμε" επιλεκτικα συγκεκριμενες κατηγοριες επαγγελματων για να κανουν τη δουλεια τους κ τιποτα παραπανω. Γιατι ναι, ειναι μεσα στα απαιτουμενα προσοντα των σερβιτορων (και γενικα οσων δουλευουν σε εξυπηρετηση πελατων) το να ειναι προθυμοι, ευγενικοι, χαμογελαστοι με τους πελατες, δεν μας κανουν χαρη. Γιατι λοιπον εφοσον ενας σερβιτορος παιρνει μισθο, ειθισται να του δινουν οι πελατες εξτρα μπονους για να τον επιβραβευσουν που κανει τη δουλεια του, αλλα στον ψιλικατζη και τον πωλητη που και αυτοι εξυπηρετουν πελατες δεν κανουν το ιδιο? Θα μου πειτε, "αν δεν θες, μη δινεις". Μα δεν ειναι αυτο το θεμα μου. Αναρωτιεμαι γιατι υπαρχει αυτη η συνηθεια να αφηνουμε σε σερβιτορους και οχι σε αλλα επαγγελματα που μπορει επισης να εξυπηρετουν πελατες. Θα ηθελα να ακουσω μια λογικη εξηγηση γι' αυτο.Δεν ειχα καμια προθεση να υποτιμησω το παλικαρι που με σερβιρε. Κ ενιωσα ασχημα που μου εκανε "ατυπη κριτικη" για το φιλοδωρημα που του αφησα δινοντας το μου πισω. Αν του αφηνα 1 ευρω φανταζομαι δεν θα ειχε την ιδια αντιδραση. Αναρωτηθηκε ομως αν μου περισσευε αυτο το 1 ευρω? Καποιος πιο ευκαταστατος ακομα και 5ευρω να αφησει σε ενα σερβιτορο δεν θα του λειψουν καν. Εμενα ομως που ειμαι φοιτητρια το 1 ευρω μπορει να μου λειψει. Ακομα και το 50λεπτο. Κ ομως πολλες φορες το δινω. Γιατι πρεπει να εισπραττω τετοια συμπεριφορα ομως οταν δεν εχω να το δωσω? Απο το να μη δωσω τιποτα δεν ειναι προτιμοτερο να αφησω ο,τι εχω? Εγω ειλικρινα δεν καταλαβα ποτε αυτη την λογικη πισω απο το να αφηνεις τιπ συγκεκριμενα σε σερβιτορους κ αλλα 2-3 επαγγελματα κ ομως παντα προσπαθω να δινω οταν εχω. Αλλα οχι και να με κοιταξει καλα-καλα ο αλλος που δεν του ενισχυσα αρκετα το μισθο του. Αυτο παει πολυ!! Αν δεν σε πληρωνει καλα ο εργοδοτης σου, να απαιτησεις απο αυτον τα επιπλεον λεφτα, οχι απο μενα. Στους πελατες σου οσα λεφτα και να σου αφησουν, θα λες απλα ευχαριστω. Δεν σου ειχαν καμια υποχρεωση. Αντε γιατι πολυ θαρρος εχετε παρει μερικοι.

Όσο μεγαλώνω τόσο λιγότερο νερό βάζω στο κρασί μου,και μου αρέσει. Παλιότερα έβρισκα για καφριλίκια δικαιολογίες και έχω μείνει σε σχέσεις που δεν με κάλυπταν πλήρως, τώρα ούτε καν. Καλύτερα δρόμο όσο πιο νωρίς τόσο το καλύτερο όταν βλέπω πράγματα που με ενοχλούνε πολύ. Δεν με ενδιαφέρει πλέον τι θα σκεφτεί ο άλλος για μένα, αλλά τι σκέφτομαι εγώ για εκείνον. Υπάρχουν κοπέλες που δικαιολογούνε πολλά αλλά συνήθως τα βρίσκουν μπροστά τους. Το έκανα κι εγώ παλιότερα και το μετάνιωνα ποτέ δεν μου βγήκε σε καλό. Αν γνωρίσω έναν άντρα και αυτός αρχίσει ιστορίες με παλιές σχέσεις, ερωτικές απογοητεύσεις οτιδήποτε αφορά το παρελθόν του με γυναίκες, έχω φύγει. Αυτά δεν τα λες με το γειά σας, υπάρχει χρόνος αργότερα για να ειπωθούνε βασικά πράγματα. Αν πει κάτι για χαλαρές σχέσεις έχω πάρει την τσαντούλα μου φεύγω. Ποτέ δεν γυρίζω, δεν σηκώνω τηλέφωνο δεν ακούω τίποτε και χαίρομαι που άλλαξα πάνω σε αυτό. Ο χρόνος μου είναι πολύτιμος για να τον χαρίζω σε τέτοιους άντρες, έχω καλύτερα πράγματα να κάνω. Δεν υπάρχει περίπτωση να μείνω έστω και ώρα με κάποιον που κοιτάζει άλλη γυναίκα ενώ είναι μαζί μου. Πλέον δεν εξηγώ τίποτε, απλά ζητάω να πληρώσω και φεύγω λέγοντας ότι δεν πρόκειται να ταιριάξουμε. Θεωρώ ότι είναι ξεφτίλα να πεις σε 40χρονο άνθρωπο ότι δεν είναι σωστό να κοιτάζει δεξιά και αριστερά, ας κοιτάζει όσο θέλει δεν θα αλλάξει στα 40 αλλά το κυριότερο είναι ότι δεν θέλω να αλλάξει επειδή θα του το πω. Όταν βγαίνω ραντεβού δεν περιμένω να μου το πει ο συνοδός μου να μην καρφώνω άλλους, για μένα είναι αυτονόητο ότι δεν θα το κάνω. Θέλω να είναι αυτονόητο και για εκείνον αλλιώς δεν είναι άντρας που με ενδιαφέρει να γνωρίσω καλύτερα. Όταν γνωρίζω άντρες στο διαδίκτυο είναι πιο εύκολο φαίνονται στις πρώτες συνομιλίες και δεν μπαίνω στον κόπο να μιλήσουμε στο τηλέφωνο, μπλοκ κι έξω αν δω ότι βιάζεται πολύ και δεν κάθεται να μιλήσουμε ή δεν προτείνει να μου τηλεφωνήσει. Ακούγονται πολλά αλλά δεν είναι, πρόκειται για αυτονόητα πράγματα. Αν είναι κάποιος που με βάζει στο τρυπάκι να αναρωτιέμαι τι να εννοεί τι θέλει να πει ο ποιητής γιατί το κάνει γιατί το λέει γιατί λέει άλλα σήμερα και άλλα χθες μπλοκ κι έξω. Τις συναισθηματικές θολούρες ας τις λύσουν σε ψυχολόγο, εγώ δεν είμαι. Μίζεροι κακόμοιροι που ψάχνουν παρηγορήτρα, το μαντέψατε μπλοκ κι έξω. Το ίδιο όσους ψάχνουν μανούλες να τους σιδερώνουν γιατί η δικιά τους γέρασε ή πέθανε. Αν βρω κάποιον προσγειωμένο και σοβαρό, δυναμικό άνθρωπο θα χαρώ να τον γνωρίσω καλύτερα και όσο τον γνωρίζω θα κάνουμε το σεξάκι μας να δοκιμαστούμε και σε αυτό. Αν όχι δεν πειράζει, περνάω υπέροχα και χωρίς σύντροφο. Ή θα βρω άντρα να με κερδίσει και να μου κόβονται τα πόδια εκτός και εντός κρεβατιού, ή αράζω ζω τη ζωάρα μου και χωρίς άντρα μια χαρά.

Ότι είναι η γυναίκα της ζωής σας, μέχρι που θα φτάνατε ρε παιδιά? Δεν υπάρχει απόσταση μεταξύ μας, μόνο αυτή η αισχρή κατάσταση που ζούμε όλοι στις δουλειές και τα οικονομικά, εγώ εντωμεταξυ σχεδιαζω να φύγω, αλλά την έχω βάλει και αυτή μέσα στο πλάνο παραδοξως, η μάνα των παιδιών μου θα γίνει λέω μέσα μου τέλος, μάλλον έχω αποβλακωθει, αλλά δε νιώθω ότι τις σκέψεις αυτές μπορώ να της πω πουθενά, να με συγχωρείτε, απαντήστε μου παρόλαυτα, ευχαριστώ