ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Με μια κοπέλα είμαστε φίλες εδω και κάποια χρόνια..Μάλιστα επειδή ηταν μόνη της της γνώρισα την δική μου παρέα και έκτοτε κάνουμε παρεα ολες μαζί..Τον τελευταίο καιρό συνειδητοποιησα οτι έχει απομακρυνθεί απο μενα και έχει στενότερες σχέσεις με μια άλλη κοπέλα της παρέας. Όταν τη ρώτησα αν εχω κάνει κάτι μου είπε ότι δεν τρέχει τίποτα,ότι δε θελει να χαθουμε κλπ και απλά έχει αποκτήσει και άλλες παρέες με τις οποίες τελευταία εχει έρθει πιο κοντά. Παρόλο που συζητήσαμε όμως η στάση της παραμένει η ίδια και δεν ξέρω τι να κάνω.Δε με πειράζει που έκανε και άλλες παρεες και βγαίνει μαζι τους..Με πειράζει οτι οταν έρχεται μαζι μας κανονίζει και μιλαει μονο με μια συγκεκριμένη κοπέλα που προανέφερα και εμένα δε μου δίνει σημασία . Να της ξαναμιλήσω ή να βγαίνω μαζι της σαν να μην συμβαίνει τίποτα εφοσον με τις υπόλοιπες κοπέλες της παρέας δεν έχω κανένα πρόβλημα;

Έχω μεταπτυχιακό, έχω αγγλικά αλλά δεν έχω χρήματα πλέον για άλλες γλώσσες ή για πιστοποίηση στους υπολογιστές και δε με παίρνουν σε δουλειές. Στέλνω βιογραφικά για γραμματειακή υποστήριξη, καθώς στον τομέα μου δεν πρόκειται να βρω δουλειά, αλλά θέλουν υπολογιστές και δε με παίρνουν ούτε εκεί. Μόνο excel δεν ξέρω αλλά δεν είμαι ούτε άχρηστη, ούτε άσχετη. Έτσι νιώθω όμως. Έχω απελπιστεί, έχω βυθιστεί σε μία μαύρη τρύπα και δεν έχω πλέον τη δύναμη να βγω.

Μιας και πλησιάζει του Αγίου Φανουρίου...Του χρόνου θα γιορτάζει και το μωράκι μας!Αν είναι αγοράκι θα τον βαφτίσουμε Φανούρη και θα τον φωνάζουμε Φάνω. Αν είναι κοριτσάκι, Φανουρία και θα την φωνάζουμε Φανώ.Οκ το Φανούρης-Φανουρία είναι κάπως,αλλά μας αρέσει όπως έχουμε βρει να τα φωνάζουμε. Το ψάξαμε και μάθαμε ότι στην πρώτη εικόνα που βρέθηκε το όνομα ΦΑΝΩ έγραφε.

Είχα σχολιάσει αρνητικά μια φίλη μου για το δεσμό της(έχουν τεράστια διαφορά ηλικίας) και της ζήτησα συγγνώμη.Περιμενα η φιλία μας να μην σωθεί αλλά έχω αλλάξει τα τελευταία χρόνια, δεν είμαι το ίδιο άτομο και νομίζω το κατάλαβε γιατί με συγχώρεσε! Ευχαριστώ,το είχα βάρος στη συνείδηση μου!

Είμαι εγώ υστερικια η έχω δίκιο που νευριάζω? Μένω μακριά από τις δικούς μου στο σπίτι του συντρόφου μου κοντά 2μιση χρόνια..μενουμε δηλαδη μαζί με την αδερφή του και την μικρή της κόρη που ειναι 6 έτων..εμενα αυτό το πράγμα δεν μ'αρέσει θέλω το χώρο μου την ησυχία μου δεν αντέχω της τσιριδες όλη μέρα όχι τόσο του παιδιού αλλά αυτης που το κυνηγάει όλη μέρα...η αδερφή του μου την λέει συνέχεια γενικά πετάει πικροχολιες...και δεν την αντέχω.. Αυτή δεν έχει άντρα και ο δικός μου άντρας έχει γίνει προστάτης τους αλλά δεν το αντέχω αυτό. Τον Άγαπαω πολύ θέλω να είμαι μαζί του του έχω πει πολλές φορές να πάμε σε ένα δικό μας σπίτι και μου βρίσκει δικαιολογίες συνέχεια..θα πάμε λέει αν μείνω έγκυος.. Και έχουμε και το άλλο ντριμ ντριν τα τηλέφωνα όλη μέρα από την μάνα τους..ακιυστε πρώτη λέξει που λέει. Τι φάγατε που θα πατε πότε θα γυρίσετε? Ε νευριάζεις η όχι? Πως θα κάνουμε οικογενεια κυρά μου αφού είναι προστάτης άλλης οικογένειας Ε?

Φίλοι για 7 χρόνια κάποτε κολλητοί. Πέρυσι ένιωσα πως δεν μας συνδέει κατι μετά απο διάφορες προσπάθειες «επανένωσης» που ειχα κανει και του ειπα πως δεν υπαρχει λογος να κανουμε παρεα αν και τον αγαπω. Τώρα που ηρέμησα είδα τα λάθη μου. Έχει σημασία να του στείλω μήνυμα και να του το πω μήπως και; ή αν ραγίσει το γυαλί δεν ξανά κολλαει ;

σε λίγο φεύγω για μπάνιο με την φαμίλια κάπου εδώ κοντά, και το δέρμα μου μυρίζει αντηλιακό. Ξύπνησα μόνη μου από νωρίς και ετοίμασα την τσάντα, πήγα πήρα καφέ και έβαλα το μαγιό μου. Έχει καύσωνα και η ατμόσφαιρα μυρίζει το μεσημέρι καρύδα και το βράδυ καλαμπόκι..είναι ακόμα καλοκαιράκι. Η αγαπημένη μου εποχή που κάθε χρόνο αισθάνομαι ότι φεύγει σαν αέρας. Εσάς τι θα σας λείψει από το καλοκαίρι;

Θέλω να δώσω πανελλήνιες μετά από χρόνια από άλλη κατεύθυνση από αυτή που έχω διδαχθεί. Ήμουν θεωρητική και θέλω να δώσω στην τεχνολογική. Στόχος μου είναι δυο-τρεις σχολές της περιοχής μου που έχουν κάθε χρόνο βάση γύρω στα 10.000 μόρια (είναι στην επαρχία). Είναι κάτι τέτοιο εφικτό και μάλιστα χωρίς φροντιστήριο?

Ειμαι 18 και αυτος 25. Ολοι μου λενε οτι ειναι μεγαλη διάφορα και οτι ενας "φυσιολογικος" 25χρονος δεν θα ασχολιοταν μαζι μου. Εν τω μεταξυ απλα εχουμε βγει 3-4 φορες οποτε δεν μπορω να καταλαβω γιατι εχουν φρικαρει τοσο. Καταλαβαινω οτι ενω 7 χρονια δεν ειναι και τοσο μεγαλη διαφορα στην ηλικία που βρισκομαι ειναι αλλιως. Αλλα ξαναλεω οτι απλα εχουμε βγει καποιες φορες οποτε δεν υπαρχει λογος να γινει τοσο θεμα.

Καλησπερα σε ολους/ες. Ειμαι φοιτητης 20 χρονων και εχω αρκετο ελευθερο χρονο. Το θεμα ειναι οτι δεν εχω πολλες παρεες, συνηθως βγαινω 2 - 3 φορες την εβδομαδα. Εδω και μερες σκεφτομαι να αρχισω καποια δραστηριοτητα με την οποια θα γνωρισω ατομα και των δυο φυλων. Προς το παρον εχω στο μυαλο καποιες αλλα δεν ειμαι σιγουρος αν θα μου αρεσουν. Παλιοτερα ασχοληθηκα με το μπασκετ, αλλα δεν ψηνομαι να ξαναρχισω. Δεν ειναι αναγκη να ειναι καποιο αθλημα, αλλα οτιδηποτε. Μπορειτε να μου δωσετε καποιες ιδεες?