ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Έκανα κάτι στη δουλεια το οποίο θα μπορούσε να είναι σχετικά σοβαρό. Δεν νομίζω ωστόσο για απόλυση. Για να καταλάβετε, ασχολούμαι με τον τεχνικό κομμάτι στην εταιρία και έκανα φορματ σε έναν υπολογιστή ενός υπαλλήλου που έφυγε. Ήθελαν όμως να κρατήσουν τα αρχεία του. 5 χρόνια δουλειάς όπως είπαν. Εμένα ωστόσο δεν με ειδοποίησαν. Μα ούτε και εγώ ρώτησα. Είχα χρόνο και έκανα αυτό που έπρεπε να κάνω, την δουλεια μου. Θεωρώ ότι φταίνε και οι δύο πλευρές. Δεν ξέρω τι πρέπει να πω και να κάνω όταν με ρωτησουν απο κοντά. Νομίζω φοβαμαι.

η μανα μου κ οι θειες μου περσι τετοια εποχη με κοροιδευαν κ με λεγαν χοντρη επειδη ειχα βαλει 7 κιλα κ τωρα ειμαι πιο αδυνατη απο οτι ημουν ποτε...

energy drinks...παιζει να επηρεαζουν και την ψυχολογια...

Με ρωταει ο αλλος το Facebook μου και του λεω οτι δεν εχω. Μου λεει να του δωσω instagram και του λεω οτι ουτε απο αυτο εχω. Και βλεπεις στο βλέμμα του εκείνη την στιγμή ποσο rejected νιωθει γιατι νομίζει οτι τον αποφευγω ενω οντως δεν χρησιμοποιω social media. Εν τω μεταξύ ξενερωνω τοσο πολυ οταν κάποιος που με βλεπει απο κοντα και μιλαμε καθε μερα μου ζηταει fb η κατι τετοιο για να ρώτησει απο εκει αν θελω να βγουμε.

Ξεκίνησε να μου μιλαει και μου ειπε αν θελω να βρεθουμε. Οσο ημασταν μαζι μου πρότεινε να παμε μαζι για μπανιο και να παω την επομενη μερα μαζι του που θα έβγαινε με την παρεα του. Του ειπα οτι θελω και αν τελικα παει να μου στείλει να το κανονισουμε. Δεν μιλησαμε ξανα απο τοτε. Εχει περασει σχεδον μια εβδομάδα. Επρεπε να του στειλω εγω; Αλλαξε γνωμη; Υπάρχει περίπτωση να περιμενει να στείλω γω; Μηπως δεν περασε καλα μαζι μου;

Μου αρεζε ενα παιδι απο τη σχολή και τελικά γνωριστήκαμε μεσα στο καλοκαίρι και μιλουσαμε με μηνύματα και βγήκαμε σε αλλη πόλη όπου ετυχε να βρισκόμαστε εκείνες τις μερες και έγινε κατι και περάσαμε απίστευτα οπως δήλωσε κι ο ιδιος. Υπήρχε μια σχετική επικοινωνία γενικά και τωρα που γυρίσαμε πισω στη πόλη όπου σπουδάζουμε εδω και 3 μερες τον πετυχαίνω όπου κι αν παω! Πρώτος εκανε αυτος την κίνηση να με χαιρετησει και μου επιασε κουβεντα και ητνα τοσο ζεστός και κοιτιομαστε ν μεσα στα μάτια (οι φίλοι απο δίπλα μας σκουντιοταν μεταξυ τους) και μετα την επόμενη μερα και παλι το ίδιο. Ομως υπάρχει αυτη η αμηχανία η ωραια αμηχανία που κανεις δεν κανει το παραπανω βήμα ! Εγω θελω σαν τρελή να ξαναβγώ μαζι του και να συνεχιστεί και πιστευω κι αυτος θελει απλώς δεν ξερω τι να κανω πως να τον προσεγγίσω αν ο τρόπος που μου μιλουσε κλπ υποδήλωνε οτι θελει να κρατάμε επαφή ετσι ώστε να εξελιχθεί.. ειλικρινά δε ξερω Αλλα πραγματικα δεν εχω ξανανιώσει τοσο εντονα τον βλεπω εξω και λιώνω κυριολεκτικά μπορω μα καθίσω να τον χαζεύω με τις ώρες!! Χελπ μιιι ειναι για καλοοο σκοπό !!

Είχα πολύ κουραστική χρονιά γιατί έτρεχα πολύ με την σχολή και πολύ κουραστικό καλοκαίρι γιατί δούλευα 8ώρο και μετά διάβαζα. Όταν πήρα 10 μέρες να κάτσω να κάνω διακοπές, κλάταρα. Ήμουν ψυχολογικά ράκος και μου έφταιγαν όλοι και όλα. Αντί να νιώθω χαρούμενη γιατί αν και κουράστηκα κατάφερα πολλά σε κάθε τομέα απλά είχα μόνιμα νεύρα. Πήγα στην γιατρό και μου είπε ότι είναι από το στρες που μου βγαίνει τώρα που έκατσα. Μου έγραψε ένα φυτικό συμπλήρωμα διατροφής και πλέον είμαι μια χαρά όπως πριν, απλά δεν έχω καμία όρεξη να διαβάσω. Έχω δηλώσει 3 μαθήματα για βελτιώση συν ένα που χρωστάω και δεν έχω καμία διάθεση. Ξέρω ότι θα το μετανιώσω αν δεν προσπαθήσω να τα πάω καλά αλλά ειλικρινά δεν μπορώ να στρωθώ να διαβάσω. Το μόνο που σκέφτομαι είναι οι διακοπές που θα πάω μετά την εξεταστική...

Κοιταζομασταν σχεδον 2 χρονια ..Βρεθηκαμε απο σποντα σε κοινη παρεα το Σαβ..καταληξαμε σπιτι μου ενω ημασταν και οι δυο μεθυσμενοι..Το πρωι που ξυπνησε μου ζητησε το τηλεφωνο μου,μου εδωσε κ το δικο του.....Του ειπα οτι εχω πιει ,οτι μου αρεσει αλλα αυτο δε σημαινει οτι θελω να παμε κ σπιτι..Παρολαυτα οι αντιστασεις μου ηταν ελαχιστες..Μου ειπε την επομενη το πρωι οτι "μου βγηκε γτ ηθελα πολυ να σε π@@ξω..."Ημουν πολυ επιφυλακτικη ως προς το να δωσω τον αριθμο μου(μου το χε ζητησει και την προηγουμενη το βραδυ) οχι γτ δε μου αρεσει αλλα γτ δεν θελω να ελπιζω,να περιμενω ..να γουσταρω..το σεναριακι ειναι το γνωστο απο δω κ επειτα?

Γιατι καθε φορα που βγαινω με καποιον το μονο που φαινεται να τους απασχολεί ειναι το να γινει κατι μεταξυ μας; Πολυ πιθανόν για να εχουμε βγει αρεσει ο ενας στον αλλον εμφάνισιακα αλλα δεν υποτίθεται οτι βγαινουμε και για να γνωριστουμε; Ημουν με εναν ο οποιος ξεκίνησε να με φιλαει και καποια στιγμη του λεω οτι πρωτη φορα βγαινουμε οποτε ας πουμε και τίποτα. Γυρναει φουλ ξενερωμενος και μου λεει: "Τι θες να πουμε;" με τα χερια σταυρωμενα σαν να μου λεει οτι δεν υπαρχει κατι να πουμε ετσι κι αλλιως.Λες και δεν μπορουμε να κανουμε μια συζήτηση σαν φυσιολογικοι ανθρωποι. Ξερω οτι ακουγεται χαζο αλλα αυτο με κανει να νιωθω ασχημα για τον εαυτο μου. Νιωθω οτι περα απο την εμφανιση μου δεν βρίσκει κάποιος κατι αλλο ενδιαφέρον πανω μου. Ειναι ελαχιστες οι φορες που βγηκα με καποιον συζητησαμε, γελασαμε και περασαμε πραγματικα καλα. Αυτο δεν το βρισκεις ευκολα.

Το εχω ξαναγραψει. Χωρισα μετα απο 7 χρονια σχεση (τελος καλοκαιριου), ενω ειχαμε κανονισει τα παντα. Και οι δυο φοιτητες, ζησαμε τα παντα μαζι. Μια εβδομαδα πριν χωρισω, ειχαμε παει στους δικους της επισημα. Συγκατοικουσαμε κιολας τα τελευταια 3 χρονια. Γυρνωντας πισω στη πολη μας - εγω διδακτορικος φοιτητης, αυτη φοιτητρια ακομη, ιδια ηλικια εχουμε- την ειδα με αλλον μη εχοντας ακομη μαζεψει τα πραγματα απο το σπιτι μας. Πως απαιτει πολιτισμενο χωρισμο, ενω απο την αρχη μπορουσε να μου πει ότι ξερεις δε θέλω να φας κέρατο, προχωράμε. Πως απαιτει να ειμαστε φιλοι, να ρωταει αν ειμαι καλα, να με παρακολουθει, οταν μπορεσε και εκανε αυτο; Οχι μονο βρηκε, πηγε να μεινει και μαζι του κιολας.Εχω διαλυθει.