ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Ήμουν γύρω στα 18 και είχα πάει για πρώτη φορά μόνη μου διακοπές. Η μάνα μου ανησυχούσε και έπαιρνε συνέχεια τηλέφωνο. Κάποια στιγμή το σήκωσα εκνευρισμένη και της μίλησα αποτομα. Όταν το έκλεισα μου λέει ένας που είχα γνωρίσει τότε: "Μην της μιλάς έτσι. Εγώ και τι δεν θα έδινα για να χτυπούσε μια φορά το τηλέφωνό και να ήταν η μάνα μου". Αργότερα την πήρα εγώ για να της ζητήσω συγγνώμη.Να τους αγαπάτε και να τους σέβεστε τους γονείς σας. Να νιώθετε τυχεροι που τους έχετε δίπλα σας καθώς υπάρχουν άνθρωποι που μεγάλωσαν χωρίς αυτούς η με "γονείς" που μόνο γονείς δεν ήταν.

Αχ...είμαι εξαντλημένος να διαβάσω σχόλια από ανθρώπους που διαμαρτύρονται στα social media για τα social media. Προσποιώντας η ζωή ήταν καλύτερη πριν ...ας κ δεν έζησαν πριν... εάν η ζωή ήταν καλύτερη τότε γιατί όλοι πάνε στα social; Όσοι διαμαρτύρονται γιατι δεν αλλάζουν, δεν κάνουν κάτι άλλο; Μήπως είναι ανθρώπινη φύση να ψάχνει ένοχο για την ατυχία ή να θέλει να διαμαρτύρεται; Αν δεν σας αρέσει, φύγετε από τα social ! Σβήστε το κινητό, τον υπολογιστή! Δεν είναι δύσκολο, αλλάξτε τη ζωή σας τον εαυτό σας, κανείς δεν θα το κάνει στη θέση σας...

Ο σύντροφος μου είναι σπανίως άνθρωπος. Μόνο και μόνο που με ανέχεται αυτό φτάνει.Δεν πήρα ποτέ μου αγάπη δεν έμαθα να αγαπώ.Όταν ήρθε στην ζωή μου είπα "εγώ με αυτόν αποκλείεται. Δεν είναι του στιλ μου"τότε τον ήθελε μια φίλη μου σαν κολασμένη.Μάντεψε ποια έκανε το προξενιό για να κάνουν κάτι ..εγώ.Σαν σήμερα θυμάμαι να λέω τα εξής για αυτον :Δεν μου αρέσουν τα τόσα πολλά τατουάζ σε έναν άντρα (έχει 40 τατουάζ )Δεν μου αρέσουν οι αλυσίδες που φοράει Δεν μου αρέσουν τα μαλλιά του Δεν μου αρέσε ο τρόπος ζωής που κάνει Δεν μου άρεσε που είχε τόσες πρώην και έχει πάει με τοσες γυναίκες Δεν μου άρεσε που ήταν χωρισμένος με ένα παιδί Τι μου άρεσε και γίναμε φίλοι για κάποια χρόνια ; Να προσθέσω ότι για μερικά χρόνια ήμασταν φίλοι -γνωστοί τίποτα ερωτικό και καμιά κίνηση προς τα εκεί.Μου άρεσε που πίσω από αυτό το τέρας κρυβόταν μια ψυχούλα.Πώς το κατάλαβα; Ήμουν σουρωμενη σπίτι του αρκετές φορές να του μιλάω για τις τότε σχέσεις μου να κλαίω και αυτός ήταν πάντα εκεί να με στηρίξει να με κάνει να ηρεμήσω να νιώσω καλύτερα.Το βράδυ λοιπόν με έπαιρνε αγκαλιά όλη την νύχτα και κοιμομασταν.Τίποτα άλλο.Αφού έγινε αυτό το πράγμα για αρκετά βραδιά είχα σιγουρευτεί πώς είναι φιλική η σχέση μας.Εγώ μονίμως ήμουν φευγατη. .οπότε χανομασταν για καιρό αλλά που και που μιλούσαμε στα σοσιαλ.Όσο ήταν άνεργος ήταν και σε χάλια ψυχολογική κατάσταση. Θυμάμαι του πήγαινα φαγητό στο σπίτι και του καθάριζα.Αυτός με κοιτούσε σαν εξωγήινη να με λέει τι κάνεις ..να τον λέω άνοιξε κανένα παράθυρο να μπει φρέσκος αέρας.Πολλά και διάφορα πράγματα τέτοιου είδους πριν γίνουμε ζευγάρι.Έπιασε δουλειά εγώ γύρισα πίσω στον τόπο μου και την άλλη μέρα με παίρνει τηλέφωνο να δει τι κάνω ..λέω ήρθα ..λέει πλάκα κάνεις ..λέω οχι.ήρθε με την μηχανή κάτω απ το σπίτι μου να με πάρει να πάμε έξω ..εκεί είδα τον πόθο που είχε κρυμμένα τόσα χρόνια για μένα.είπε πράγματα που δεν τα περίμενα με τίποτα.Ήταν τόσο χαρούμενος όλα του πήγαιναν καλά του είχα κάνει δώρο ένα πορτοφόλι..το έβγαλε μου το έδειξε και μου είπε αυτό είναι το γούρι μου.Ναι ναι την συνέχεια την ξέρετε έρωτας συγκατοίκηση κλπ.Μένουμε μαζί έχουμε και ένα παιδάκι.Ο άνθρωπος έχει κάνει τα πάντα για μένα και συνεχίζει κάνει κάθε μέρα.Επίσης ξέρω και το υπογράφω ότι αν χρειαστεί θα δώσει και την ζωή του για μένα.Τόση αγάπη.Τον έχω πληγώσει πάρα πολλές φορές δυστυχώς μέχρι και σήμερα συνεχίζω.Αλλά είναι εδώ είναι πάντα εδώ δεν έφυγε ούτε λεπτό καμιά φορά.Δεν φταίω εγώ παιδιά, μου το λέει και ο ίδιος.Δείχνει κατανόηση.Μισό τον εαυτό μου όταν του λέω όλα αυτά τα απαίσια πράγματα. .δεν θέλω να τον πληγωσω ποτέ δεν ήθελα .Πραγματικά οποίος το διάβασε όλο αυτό ήρωας.

Αφιερωμένο σε όλους και όλες όσες μεγάλωσα μαζί τους.Τα νυχτοπερπατηματα στο τότε όμορφο γκάζι, στα στενά της Πειραϊκής.. Στις αμέτρητες βόλτες στα βόρεια και τις ατέλειωτες νύχτες στα νότια .Σε μια Αθήνα παλιά, όμορφη. Στις τσάρκες στη Πανεπιστημίου και στα Εξάρχεια , στα δισκάδικα και τις στοές.Οι πιο όμορφοι άνθρωποι της δυστυχώς έφυγαν. Χώρισαν. Πόνεσαν..Έτσι και εγώ δυστυχώς . Χώρισα . Έφυγα. Πόνεσα..Η κρίση με έκανε σκληρό. Με υποχρέωσε να πετάξω από το μυαλό μου μια ολόκληρη ζωή και να κάνω με το ζόρι καινούρια όνειρα.Έφυγα για μέρη ξένα, χωρίς δεκάρα στη τσέπη. Κατέληξα στο κρύο βορά, από τύχη η από τραγωδία. Οποία εκδοχή δει κανείς..Όμως ήθελα πολύ να το πω αυτό. Να πω ένα τεράστιο ευχαριστώ, σε όλους αυτούς τους ανθρώπους. Είτε καλά είτε άσχημα, είστε οι αναμνήσεις μου. Συγνώμη αν πλήγωσα, δεν πειράζει αν με πλήγωσε κάποιος σας.Εύχομαι όλοι σας να έχετε υγεία και να είστε πραγματικά ευτυχισμένοι. Που ξέρεις , μπορεί όπως λέει και το γνωστό άσμα , στα ίδια μέρη να ξαναβρεθούμε..

Καλησπέρα! Συνειδητοποιήσα πρόσφατα ότι έχω έναν περίεργο φόβο. Πιστεύω ότι θα καταρρεύσουν κατασκευές όπως μπαλκόνια, δρόμοι, ολόκληρα διαμερίσματα λόγω βάρους. Τις προάλλες ήμουν σε ένα πάρτυ που βρισκόταν σε μπαλκόνι και δεν μπορούσα Με τίποτα να το απολαύσω διότι το μόνο που σκεφτόμουν ήταν ότι θα καταρρεύσει με τόσα άτομα. Το είχα από μικρή, πχ φοβόμουν ότι η κούνια θα σπάσει και δεν θα με αντέξει ή ο δρόμος ο οποίος βρίσκεται σε κάποιο υψόμετρο δεν θα αντέξει τόσα πολλά αυτοκίνητα να περνάνε. Το έχω ψάξει γενικά και δεν έχω βρει κάτι παρόμοιο , υπάρχει κάποιος άλλος που να αισθάνεται έτσι;

Να μένετε άυπνοι από ευτυχία και από έρωτα

Κάναμε κάτι και ενώ είχε τις προοπτικές να προχωρήσει μεταξύ μας πήγε φαντάρος.. ποσο λάθος τάιμινγκ ρε παιδιά.. και μαρεσει τρελά..πως να κάνω υπομονή;

Τοτε που μου μιλούσες για εσενα και μου άνοιγες την καρδια σου.. και.. και ρωτούσες γιατί γελαω.. κι απαντούσα πως απλα σου χαμογελάω.Για ολες αυτες τις στιγμες που ο χρόνος σταματούσε διπλα σου..η καρδια μου χτυπούσε μονο για σενα..για αυτες τις στιγμες,για εκεινες που σε αναζητω αλλα και για αλλες τοσες που ποτε δεν θα παψω να σε σκεφτομαι.. για ολα αυτα μου λείπεις..Δεν θα σε ξεχασω ποτέ. Οχι για παντα λοιπόν.. αλλα για οσο. Οσο υπάρχω.

να γεμίζε όλη η χώρα!Αυτό μόνο!Μπορεί να μην πιστεύει κανείς μα κανείς σε μένα ακόμα και αυτοί που και καλά με υποστηρίζουν αλλά θα σας δείξω εγώ!Ride or die,όταν λέω κάτι το εννοώ δεν έχω κάτι να χάσω έτσι και αλλιώς.

Διαβάζω συχνά εξομολογήσεις απο γυναίκες που λένε ότι ερωτεύτηκαν παντρεμένο άντρα.Οκ μπορεί να συμβεί ολα μέσα στην ζωή είναι , αλλά μου κάνει εντύπωση που συμβαίνει πιο συχνα στις γυναίκες από τι στους άντρες ή μήπως εχω καταλάβει λάθος; Όσο και να μου αρέσει κάποιος αμα είναι αλλού μου φεύγει, μου περνάει ,εννοείται δεν παυει να ειναι ελκυστικός στα μάτια μου αλλα μεχρι εκεί. Εγω θελω τον άλλο τον ζησω για να το ερωτευτώ και να μην τον μοιράζομαι με άλλη. Αλλιώς δεν μπορω να τον εμπιστευτώ και ξενερωνω με αυτά. Εδώ κάνω πίσω αν δω ότι άλλος προτιμάει μια φιλη μου. Μωρέ μηπως ειμαι ξενέρωτη;Και δεν κρίνω κανέναν παιδιά άπλα εκφράζω τις σκέψεις μου. Καλοί ειναι και απαγορευμένοι έρωτες! :p Καλο βράδυ σε ολους!