ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Δεν ξέρω τι να κάνω πραγματικά, έχω βρεθεί σε μια αδιέξοδο και μερα με την μέρα γίνομαι χειρότερα. Με την κοπέλα μου ήμαστε 3 χρόνια μαζί. Έχει να το πω σε εισαγωγικά κρεμαστεί από πάνω μου,και θεωρεί ότι μόνο εγώ της φέρνω την ευτυχία. Αυτό το γεγονός εμένα με πνίγει. Δεν ήμαστε πολλά χρόνια μαζί, αλλά από τον πρώτο καιρό ξεκίνησε να κάνει λες και βρήκε τον έναν και μοναδικό. Για όλο αυτό εννοείται πως ευθύνομαι και εγώ, γιατί στην προσπάθεια μου να την βοηθήσω λογω του ότι είχε πάρα πολλά οικογενειακά προβλήματα, και εγώ ήμουν παντα εκεί να την συμβουλεψω και να την ηρεμήσω, η κοπέλα μου με έχει δει ως σανίδα σωτηρίας. Η σχέση αυτή πλέον με πνίγει, και απλά κάθομαι μαζί της για να μην την πληγώσω, κάτι το οποίο έχω πλήρης επίγνωση ότι είναι τελείως λάθος. Δεν έχει κανέναν άλλον πλέον εκτός από εμένα, με την οικογένεια της δεν έχει σχεδόν καμιά επαφή, ούτε έχει κάποια στενή φίλη για να μπορέσει να την βοηθήσει όταν την χρειάζεται,και αυτό με αγχώνει ακόμα πιο πολύ. Τα τελευταία 3 χρόνια, το μόνο που προσπαθούσα να κάνω ήταν να την κάνω χαρούμενη και να ξεχνιέται από τα προβλήματα της, κάτι το οποίο κατάφερα, αλλά έχασα τελείως τον εαυτό μου και σταμάτησα να προσπαθώ να κάνω πράγματα που κάνουν εμένα χαρούμενο. Αυτή η σχέση είναι ανθυγιεινή και για εμένα και για αυτήν, αλλά δυστυχώς η κοπέλα μου δεν μπορεί να το καταλάβει. Της είχα πει να χωρίσουμε, και το εφερα με πολύ όμορφο τρόπο, το τι ακολούθησε μέτα δεν θέλω ούτε να το θυμάμαι.

Οι γυναίκες είναι όμορφες όταν είναι ευτυχισμένες οχι όταν είναι αδύνατες

Δν αλλάζει ο άνθρωπος παιδιά....Απλά για λίγο παίζει τον ρόλο που θέλεις να δείς

Ημουνε ενα αδύνατο κορίτσι . 1.75 κ 60 κιλά μια ζωή ούτε 1 κιλό παραπανω. 60 κιλά και ήμουν κόκκαλο. Πριν 4 χρόνια προσπαθώντας να πετύχω την σχολή που ήθελα έφτασα για πρώτη φορά στη ζωή μου 84 είχα πρηστεί δεν μου έκαναν τα ρούχα είχα γίνει άστα να πάνε. Δεν το καταλάβαινα όμως . Τον τελευταίο χρόνο με διατροφή και γυμναστήριο έφτασα 69. Ετοιμάζομαι να βγω. Κοιταζομαι στον καθρέφτη. Νιώθω απαίσια . Νιώθω πιο χοντρή από ποτέ. Δεν θέλω να βγω

Μιλούσα τις προάλλες με ένα ξάδελφό μου, με ρώτησε τι σπουδάζω και ντράπηκα τόσο πολυ να του απαντήσω ότι δε σπουδάζω κάτι... Μετά μου λέει:Ε εντάξει έχεις ακόμα καμοιά δεκαριά χρόνια να το σκεφτείς.. ειρωνικά. Είναι τόσο κακό πια να μην ξέρεις αν θέλεις να ακολουθήσεις ένα συγκεκριμένο επάγγελμα?Γιατί μόλις κάνεις κάτι διαφορετικό από τους άλλους όλοι να πέσουν να σε φάνε..

Κάθομαι μπροστά στον καθρέφτη και παρατηρώ τον εαυτό μου. Απο σώμα κοιτάω τι πρέπει να γυμνάσω περισσότερο ώστε να γίνει καλύτερο και απο πρόσωπο κοιτάω όλες τις γραμμές του. Τον τελευταίο χρόνο γέμισα ανασφάλειες, με γέμισε αυτός δηλαδή, επειδή δεν ήμουν αρκετή για αυτόν και πάντα θα έβρισκε κάποιο ψεγάδι.Κοιτάω το προσωπάκι μου, αυτό που τις περισσότερες φορές είχε μάτια μελαγχολικά, στενάχωρα και προβληματισμένα επειδή στεναχωριόμουν που δεν ήμουν αρκετή για αυτόν, που δεν με ένιωθε αρκετή για τον εαυτό του. Λένε οτι είσαι με κάποιον άνθρωπο για να περνάς όμορφες στιγμές μαζί του αλλά ανάμεσα σε εμένα και σε αυτόν οι άσχημες στιγμές ήταν σαφώς περισσότερες απο τις όμορφες...Κοιτάω το χαμόγελό μου, αυτό που μου λένε οτι είναι τόσο ζωντανό και όταν χαμογελάω με την ψυχή μου τότε φωτίζονται και τα μάτια μου. Κοιτάω τα μάτια μου, μεγάλα και όμορφα καστανοπράσινα κι ας θεωρούσε τα υπόλοιπα μάτια όμορφα. Ή τις γραμμές του προσώπου μου που με θεωρούσε απλώς μια ομορφούλα και οτι δεν είμαι άσχημη αλλά ούτε και πολύ όμορφη, απλώς βλέπομαι ρε παιδί μου!Δεν λέω οτι είμαι κούκλα αλλά ούτε θέλω να φανώ και ψωνάρα, αυτό που προσπαθώ είναι να καταφέρω να νιώσω όμορφα με τον εαυτό μου, με την εικόνα μου και οτι είμαι όμορφη και επιθυμητή για το αντρικό φύλο...

Να έχεις τρελή διάθεση για ένα φθινοπωρινό μπανακι στην παραλία, για πλατσουρίσματα και όμορφες συζητήσεις.... να ταζεις καφέδες και κοκτέιλ σε όποιον σε ακολουθήσει αλλά να μην ψήνεται κανείς :(Φορ εβερ αλον και στην παραλία...

Κάποια πράγματα είναι απόλυτα, τέλος. Όταν κάποιος σε θέλει, ακόμα κι αν δεν του φτάνουν οι 24 ώρες της μέρας, θα φτιάξει μέρα με 25. Άμα νιώθετε ότι δεν είστε προτεραιότητα του, τότε τρέξτε μακριά. Μην πληρώνετε τον εαυτό σας, άλλο. Κανείς δεν το αξίζει για κανέναν άνθρωπο. Καμιά δικαιολογία όταν κάποιος σου λέει σ' αγαπάει και δεν βρίσκει τρόπους να σε βλέπει, να σε ακούει, να σου μιλάει και να περνάει γενικά χρόνο μαζί σου.

Μια κοπέλα διαμάντι. Ένα ξεχωριστό κορίτσι που ξέρει να αγαπάει και να αφοσιώνεται στο σύντροφό της. Την αγαπάω και εγώ, έχουμε μια σχέση γεμάτη αληθινα συναισθήματα και περνάμε καλά μαζί.ΟΜΩΣ. Μετά από πέντε χρόνια σχέσης θέλω να προχωρήσουμε, να παντρευτούμε, να κάνουμε παιδιά. Αυτή, ούτε που να το συζητάει. Ειδικά για παιδιά που θεωρεί ότι είναι ακόμα ανώριμη και θα θέλει μετά από πέντε χρόνια, δηλαδή όταν θα είναι γύρω στα 33.Και το ερώτημα είναι: Αφήνεις ένα τέτοιο ξεχωριστό άνθρωπο και μια πραγματικά αληθινη σχέση επειδή αρχίζει και σε ενοχλεί η στασιμότητα ή κάνεις υπομονή ξερωντας ότι όταν συμβεί η οικογένεια θα είναι τέλειο με αυτή την κοπέλα; Φοβάμαι ότι στην πορεία θα φουντώσει κι άλλο αυτή η επιθυμία μου και δεν θα το ευχαριστιεμαι πλέον. Μήπως να το ληξουμε τώρα που είναι πιο νωρις; Αλλά μια κουβέντα είναι αυτό, αγαπιόμαστε. Είμαι σε αδιέξοδο...

Την εντύπωση πως λογω πιεσης και λιγου αγχους στη δουλεια συν επειδη ειμαι λιγο οξυθυμος και μου βγαινουν λιγα νευρα παραπανω αμα μετρησω τη πιεση μου θα ειναι στο Θεο.Και ειμαι 24.