ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Συζω με το συντροφο μου τρια χρονια. Ο πατερας του ειναι τεμπελης. Σταματησε να δουλευει απο δικη του επιλογη για να μεινει αστεγος ενω ειχε μια καλη ζωη. Εφυγε και απτο σπιτι του δηλαδη. Εμεις του βρηκαμε ενα σωρο δουλειες. Εκεινος δεν πηγε σε καμια, θελει να μενει στο δρομο μας το ξεκαθαρισε. Εγω σαν τριτο προσωπο αυτο που αντιλαμβανομαι ειναι πως απλα θελει να τραβηξει την προσοχη και να κλαιγεται ενω ολοι ημασταν κοντα του. Ειμαι ιδιαιτερα ευαισθητη με αυτα τα πραγματα οποτε φανταστειτε για να μιλαω ετσι σε τι σημειο μας εχει φερει.Λεφτα του δινει ο συντροφος μου (μιας και η υπολοιπη οικογενεια δεν ασχολειται και ταχει φορτωσει ολα στον συντροφο μου) και τωρα πουχει κι ενα θεμα υγειας, τρεχει παλι ο συντροφος μου και θα τα πληρωσει ολα απο την τσεπη του. Συν οτι αναγκαζεται να περνει ρεπο απτις δουλειες του για να ασχοληθει με ΜΚΟ κλπ για να τον βοηθησει.Εμεις σαν ζευγαρι εχουμε παψει να εχουμε το δικαιωμα να παμε διακοπες ή να κανουμε καποια ατασταλεια. Δουλευω κι εγω αλλα οχι μονο πιεζεται οικονομικα ο συντροφος μου αλλα κυριως συναισθηματικα.Εχω κατσει και εχω συζητησει μαζι του οτι κι εγω σαν ανθρωπος δεν αντεχω ολο αυτο αλλα κι οτι δεν αξιζει στον ιδιο αυτος ο ψυχολογικος εκβιασμος, πρεπει να κοπει. Ομως δε μπορει να τον παρατησει, δεν αντεχει να το κανει μου το ξεκαθαρισε.Ναι ολοι μας θα πουμε "μα αφου ειναι επιλογη του να ειναι αστεγος τοτε μην τον βοηθαει ο γιος του" αλλα κανενας σας δε νομιζω να αφηνε στο ελεος του θεου τον πατερα του βλεποντας τον να κοιμαται στο δρομο χωρις φαι χωρις τιποτα. Αφου κι εγω οταν περναω κεντρο και τον βλεπω μου σηκωνεται η τριχα. Γιατι να το κανει ομως αυτο; Και γιατι σε εμας;;; Γιατι να τα τραβαμε ολα εμεις; Ειχε θεματα με τη γυναικα του. Και; Ειναι 50 χρονων, δεν ειναι μωρο. Ειναι αναισθητος δεν υπολογιζει τιποτα και κανεναν μονο την παρτουλα του. Επιλεγει μεν να ειναι αστεγος αλλα απτην αλλη γκρινιαζει και κλαιγεται στο συντροφο μου. Δεν αντεχω αλλο αυτη την αρρωστη κατασταση και ουτε να βλεπω τον ανθρωπο μου μεστην καταθλιψη.Δεν αντεχω... Απλα δεν αντεχω αλλο.

Θα είναι πολύ γλυκός μωρό μου. "Κι εγώ σ'αγαπαω"...

Παντρεμένη με ένα τεμπελοσκυλο έχουμε ένα παιδί, γύρισα χθες από τη δουλειά και επειδή δεν του "έδωσα σημασία" όπως κάθε απόγευμα (if you know what I mean) γιατί ήθελα να κάτσω με το πιτσιρίκι να ασχοληθώ επιτέλους λίγο μαζί του, θύμωσε, στράβωσε τσαντίστηκε, έβαλε τις φωνές. Ότι δεν τ έδωσα καμία σημασία κ ότι με περίμενε όλη μέρα. Ε κάπου έλεος πλέον. Τι τους ποτίζουν από πιτσιρίκια ήθελα να ήξερα.

Πολλοί άνθρωποι λένε ότι είναι πιο σημαντικό αν έχεις φίλους απ' ότι έναν ή μία σύντροφο.Αν και αναγνωρίζω ότι είναι σημαντικά και η φιλία και ο έρωτας στη ζωή, ωστόσο πιστεύω προσωπικά πως πολύ πιο όμορφο είναι να έχεις ερωτικό σύντροφο.Φίλη σου και αδερφή ψυχή σου και τα πάντα σου να είναι η γυναίκα σου ή η ερωμένη σου.Φίλος σου να είναι ο σύζυγος ή ο εραστής σου.Δύο άνθρωποι μαζί σ' αυτή τη ζωή.Δύο ψυχές και δύο κορμιά ενωμένα.

Γιατί όταν ένας άνθρωπος μιλάει για τις ανάγκες του και λέει ότι δε μπορεί να τις ικανοποιήσει ή δεν έχει όρεξη να τις ικανοποιήσει κι ανάμεσα σ' αυτές αναφέρει και το σεξ, τότε οι περισσότεροι τον χλευάζουν;Είτε πρόκειται για γυναίκες είτε για άντρες.Αναφέρονται δηλαδή κάποιοι στις ανάγκες τους, λέγοντας για υγεία, για βόλτα, για να πάνε για ένα καφέ , για σεξ, και μόλις τολμήσουν να αναφέρουν το σεξ, αμέσως τους την πέφτουν με κατηγορίες.Και ποιός είσαι εσύ και ποιά είσαι εσύ που μιλάς για το σεξ ρε; Και τέτοια.Και το σεξ είναι ανθρώπινη ανάγκη και δεν θα 'πρεπε να θεωρείται κάτι κακό όταν κάποια ή κάποιος αναφέρει ότι το επιθυμεί ή όταν μιλάει γι' αυτό.Είναι πολύ όμορφο.

Πεθαίνω από τον φρονιμητη..Παιδιά τι πόνος είναι αυτός..Δε μπορώ να φάω δε μπορώ να πιω νερό δε μπορώ να ανοίξω το στόμα μου οι λεμφαδένες από την πλευρά που πονάω έχουν πρηστει σαν γρομπαλακι Όχι εμφανή μόνο στην ψιλαφηση..Είμαι με αντιβίωση κ χάπια για τον πόνο μέχρι να πέσει να πάω να το βγάλω το σιχαμένο..Πραγματικά πονάω πάρα πολύ δε παλλευται..Μου ρχεται να κλάψω δεν υπερβάλλω..Έχω πρήξιμο στα ούλα πίσω πάνω από το δόντι,απλα υποφέρω....Έχει βγει σχεδόν όλος κ εκεί με έχει πεθάνει εδώ κ 3 μερες..Άτιμο πράγμα τα δόντια κ ειδικά ο πόνος που σου προκαλούν..

Σήμερα έτυχε να είμαι μπροστά σε μια γνωριμία σε μέσο μαζικής μεταφοράς.Τι όμορφο που ήταν! Η αλήθεια είναι πως ζήλεψα το πως το αγόρι κοιτούσε το κορίτσι όταν εκείνο δεν κοιτούσε και το αντίστροφο...Μακάρι να δημιουργηθεί κάτι όμορφο!

Είμαι στον δικό μου κόσμο. Βαρέθηκα γιατί υποτίθεται ότι σπούδασα για ένα καλύτερο μέλλον και πάω δοκιμαστικά σε δουλειές με ανθρώπους που ούτε να γράφουν δεν ξέρουν. Δεν το κρίνω, δεν ξέρω τι μπορεί να έχει συμβεί στον καθένα αλλά ειλικρινά κουράστηκα. Σε καμιά δουλειά δεν δένω, σχεδόν δεν δίνω σημασία. Βλέπω τους και τις υπαλλήλους να τρέχουν για να γίνει σωστά η δουλειά και εμένα απλά δεν με νοιάζει. Και μετά έχεις και το αφεντικό να ρωτάει ''Το γουστάρεις, σου αρέσει;'' Φίλε μου, πόσο μπορεί να γουστάρει κάποιος το ότι τακτοποιεί ένα ράφι ή επειδή χτυπάει στο ταμείο ένα ραπανάκι; Μπορεί να ακούγομαι σνομπ αλλά ειλικρινά απλά νιώθω ότι πνίγομαι στα ωράρια και μέσα στους ανθρώπους σε σημείο να σιχαίνομαι αυτή τη ζωή! Ούτε γουστάρω να πουληθώ για το χρήμα. Έτσι κι αλλιώς το έχω ψιλοχε@@@ενο. Δεν περιμένω από αυτό να με γεμίσει. Δεν έχω ανάγκη τα πιο ωραία ρούχα. Απλά νιώθω κομμένη από αυτόν τον κόσμο.

γιατί είμαι στην καλύτερη αγκαλιά του κόσμου! Σας εύχομαι τα ίδια και καλύτερα!

Γεια σας, ξέρετε αν υπάρχει κάποιος ψυχολόγος που δίνει συμβουλές μέσω εμαιλ ανώνυμα και δωρεάν?Ευχαριστώ