ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Καθόμουν και δουλευα εξτρα τα Σαββατα ένα 8ωρο .Ευχαριστώ δεν άκουσα και ισα ισα το αντι8ετο, υποτιμηση, προσβολές, ακομα και 5 λεπτα που ειχα αργησει μια καθημερινη μου το χτυπησε στο κεφαλι.Φτανει πια .

Λοιπόν παιδιά, έχω μια ιδέα.Αφού τον παίζουμε όλοι εδώ μέσα και έπεσε και πολύ ντεθαριό τώρα τελευταία, δε κάνουμε κάτι χρήσιμο;Ανοίγω νήμα με όλες αυτές τις μικρές αγένειες που μας γαμάνε τη μέρα. Στο δρόμο, στο γραφείο, στο τρένο, στα καφέ. Ξέρετε τι εννοώ.Ξεκινάω:Όταν κάποιος παραμερίζει ή κατεβαίνει στο δρόμο για να περάσεις εσύ, πες ένα ευχαριστώ.Στο τρένο πρώτα αφήνουμε να βγει ο κόσμος και μετά ορμάμε!Θεία μπροστά σου στην άνοδο του μετρό. Κυλιόμενες σκάλες. Φτάνει στο τέρμα και βρίσκει τη χαμένη ξαδέλφη απ' το χωριό. Κοκκαλώνει για χαιρετούρα. Ο κόσμος που ακολουθεί πίσω της στριμώχνεται, πέφτει πάνω της και βρίζει.Αυτό το καλαμπούρι με τα σκυλιά που τρέχουν ελεύθερα, δαγκώνουν όποιον βρουν μπροστά τους και χέζουν παντού, παρατράβηξε πολύ!Μαζεύτε τα ΤΩΡΑ! Αλήθεια, τι τα ταΐζετε και κάνουν τέτοιες τούρτες;Είσαι καθιστός σε καφέ. Μαλάκας πάνω απ' το κεφάλι σου σουλατσάρει και φλυαρεί στο κινητό.Ακόμα χειρότερα. Σουλατσάρει τον κώλο του μες τα μούτρα σου.Μιλάτε για "ψαγμένα" πράματα και κοιτάει το κινητό, απαντάει σε κάθε κλήση και τσεκάρει κάθε notification.Στο σούπερ μάρκετ δεν καταλαμβάνουμε όλο το μήκος του ραφιού με το καρότσι μας μέχρι ν' αποφασίσουμε τι μαλακτικό θέλουμε. Υπάρχει και κόσμος που ξέρει τι θέλει.Όταν βαδίζεις σε πολυσύχναστο εμπορικό δρόμο, δε σταματάς ξαφνικά να τσεκάρεις το κινητό σου! Από πίσω ακολουθούν άνθρωποι χαμένοι στις σκέψεις τους.Μη ξαπλώνεις την πλάτη σου στο παλούκι στη μέση του βαγονιού. Κουνάει το γαμήδι και πρέπει να πιαστώ κάπου.Ποδηλάτη και πατινιέρη. Αποφάσισες να πρωτοτυπήσεις. Μη πρωτοτυπήσουμε κι εμείς ως θύμα τροχαίου πάνω σε πεζοδρόμιο.Προσθέστε ελεύθερα!ΥΓ1 Μη μου αρχίσετε τη γκρίνια για την έλλειψη παιδείας. Το ξέρουμε όλοι!ΥΓ2 Μη γράφετε δοκίμια. Λίγα λόγια και καλά. Βοηθήστε να ρολαρει η κουβέντα.ΥΓ3 Άντε ρε! Ακόμα διαβάζετε;ΥΓ4 Φιλάκια και καλό σ/κ.Shaun The Pimp...

Σπουδάζω Θεσ/νικη η φοιτητική ζωη δεν εχει καμια σχεση με αυτο που φανταστικα... Ειμαι απο πολύ μακριά και καθε ΣΚ ολοι φεύγουν για τα σπιτια τους οποτε μένω μεσα... Μια κοπέλα μένει και αυτή μακρια αλλα και αυτη προτιμάει να φεύγει αλλα και όταν κάθεται δεν βγαίνουμε συνέχεια οπως το ειχα στο μυαλό μου ουτε ξενυχτάμε κτλπ κτλπ... Εχω πεσει πολύ και νιώθω αρκετά μονη ...φανταζόμουν πολύ διαφορετικά την ολη φαση

Να συνεχίσω.Λεφτα γιοκ.Φιλες μακριά.Αυτος που αγαπάω δε με αγαπάει.Μοναξια.Δε θέλω να συνεχίσω έτσι.Δεν θέλω.Το 2019 με τσάκισε.

Ενω έχω χωρίσει και γενικά υπάρχει ενδιαφέρον και από τα δύο φύλλα προς εμέ εγώ αισθάνομαι ότι δεν θέλω τίποτα , αλλά απ' την άλλη σκέφτομαι ότι τώρα μου δίνονται ευκαιριες κι εγώ τις πετάω έτσι. Δεν είναι ότι τρελαίνομαι ας πούμε ή ότι και καλά τώρα θα έχω ευκαιρίες και μετά δε θα έχω, απλά αισθάνομαι ότι δεν μπορώ να με αγγίξει κανείς. Δεν ξερω, έπαθα ψυχολογικά με το Πρώην μου, μεν κάποιο στιγμή θα μου έρθει αλλά τώρα πραγματικά αισθάνομαι άσχημα για το λόγο πως ενώ θα μπορούσα τουλάχιστον να γνωρίσω ανρθωπους τους διώχνω γιατι φοβάμαι να μη την πάθω ξανά σαν και τον πρώην μου, και φίλος να είναι αυτός και σύντροφος. Απλά νομίζω ότι είμαι ακόμα κολλημένη μαζί του και ποιο πολύ προδομένη και ακόμα δεν νιώθω έτοιμη να ξεκινήσω να κάνω σεξ με οποίος/ο ναναι. Θέλω να βρω τον εαυτό μου

Τον γνώρισα τυχαία. Δεν είχε κανένα από τα «τικ» της λίστας μου... η προσέγγιση του όμως, ο τόνος της φωνής του, η εμφάνιση του με κέρδισαν. Με πολιόρκησε όμορφα, κανονίσαμε έξοδο. Πέρασα όμορφα, ένιωσα την πολυπόθητη σύνδεση. Δύσκολο για μένα... Και μετά απόσταση... για να μου αποκαλύψει ότι πάσχει από σοβαρή ασθένεια κ φοβάται να αφεθεί. Κ άρα με αφήνει έξω. Τουλάχιστον δώσε μου το δικαίωμα να επιλέξω εγώ αν θέλω να σε δεκτώ όπως είσαι... μην αποφασίζεις εσύ για μένα... άσε με εμένα να το πράξω, στα 38 μου ξέρω να ζυγίζω καλά τα πράγματα...

Μετά από 3 μήνες χωρισμού είμαι ακόμα χάλια τι να κάνω

Να πάω να μείνω σ ένα βουνό με τις κατσίκες μου και να τ αφήσω όλα.

Σάββατο πρωί και η πρώτη μου σκέψη μόλις ξύπνησα ήσουν εσύ..Έχω 3 συνεχόμενες μέρες που σε βλέπω στον ύπνο μου..Πόσο με βασανίζει όλο αυτό..Ένας χωρισμός δεν είναι ποτέ εύκολος πόσο μάλλον όταν έχεις ακόμα αισθήματα για τον άλλον.. Οι κλασσικές σκέψεις αν είσαι με άλλη αν με ξέχασες αν με σκέφτεσαι αν αν αν περνανε συνέχεια από το μυαλό μου και μου το κάνουν ακόμα πιο δύσκολο..Μόνη μου βάζω τον εαυτο μου σε αυτή την θεση αλλά δεν μπορώ ακόμα να τον διαχειριστω είναι πολύ νωπό όλο.. Πόσο θα ήθελα να δω ενα μήνυμα σου και να μου λες ότι σου λείπω ότι μ'αγαπάς ακόμα..Ακόμα και τώρα σφίγγω τα δόντια μου να μην κλάψω..Έξαλλου ποσό θα κλαίω για ποσο..Σ'αγαπάω τόσο πολύ που πονάει η ψυχή μου..Ποσο θα ήθελα να ήταν όλα αλλιώς..Έχω αρρώστησει δεν έχω όρεξη για τίποτα και παντού το παίζω ότι είμαι μια χαρά Κ ότι το περνάω όλο αυτό εύκολα αλλά μόνο εγώ ξέρω...Καλή μέρα ζωή μου και ας μην μπορώ να στην πω από κοντά..

Μέχρι τα χριστούγεννα θέλω να έχω βρει άντρα. Έχω γράψει το τηλέφωνό μου σε μικρά χαρτάκια και τα κουβαλάω παντα μαζί μου, ώστε μόλις μου ζητήσει κανένας το νούμερό μου, να το έχω έτοιμο να το δώσω. Ααααααχ