ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Καλή χρονιά σε όλες και σε όλους! Το κειμενάκι δεν είναι ακριβώς εξομολόγηση. Είναι φόρος τιμής στην ωραιότερη -κατ' εμέ- γυναίκα που πέρασε από την μεγάλη οθόνη. Ava Gardner. Υπήρξε γυναικάρα και με πολύ δυναμικό χαρακτήρα. Ως κοπέλα πάντα με εμπνέει γιατί ήταν μία γυναίκα που έζησε τη ζωή της στο φουλ. Κοιτάζοντας φωτογραφίες της (καθώς και άλλων γυναικών της εποχής εκείνης) νοστάλγησα τον καιρό που οι γυναίκες ένιωθαν πραγματικά ευχαρίστηση ως Γυναίκες, ως όντα που τους έδωσε η Φύση καμπύλες, ως όντα που δεν νιώθουν να απειλούνται από έναν δυναμικό άντρα (και να φτάνουν στους ηλίθιους ανταγωνισμούς του σήμερα), που απλά γούσταραν αυτά που τις διαφοροποιούσαν από τους άντρες. Αν βγω και τα πω αυτά σε παρέα κατευθείαν αυτό που θα εισπράξω είναι θυμωμένα βλέμματα γυναικών που έχουν μπερδέψει τον Φεμινισμό με τα δικά τους θέματα και απωθημένα. Το δεύτερο που θα εισπράξω θα είναι '' Δεν βλέπεις τι αδικίες γίνονται εις βάρος των γυναικών; '' ή '' Ναι, να γυρίσουμε πίσω στην εποχή με τις σπηλιές και το ρόπαλο; ''. Προφανώς όχι, είναι η απάντησή μου. Αλλά και το ότι έχουμε χάσει τη μπάλα ως γυναίκες είναι αλήθεια, λυπάμαι που το λέω. Γι' αυτό λοιπόν, κλείνοντας την έκθεσή μου (πίσω στο δημοτικό), η Ava Gardner θα είναι πάντα σύμβολο της απελευθερωμένης γυναίκας που χόρτασε τη ζωή της χωρίς να ντρέπεται για τίποτα, χωρίς να μετανιώνει για τίποτα και που στην τελική ήταν απλά... Γυναίκα.

Είναι πολύ δύσκολο και ασύμφορο το να κάνεις την σωστή επιλογή.

Που λετε ειμαι 25 και ενω ολοι οσοι γνωριζω με συμπαθουν αμεσα και μου τα ψιλοριχνουν δεν προχώραει το πραγμα με κανεναν. Εγω ντρεπομαι να στείλω γιατί δεν με λες και καμια κουκλα,εχω και κιλα παραπανισια... (προσπαθώ να τα χασω για οσους είναι έτοιμοι να μου τα χώσουν, αλλα δεν γινεται γρηγορα να ξερετε) Στεναχωριεμαι να ακουω απο αλλους οτι ο ταδε με συμπαθησε παρα πολυ και ο αλλος το ιδιο κτλ να στελνουν κανα μηνυμα και μετα τίποτα. Ξερω ξερω πρεπει να στειλω και εγω..αλλα πως να το προσπερασω οτι ειμαι όπως ειμαι και να ξεκαθαρισω οτι δεν στελνουν φιλικα?

Τι ωραία θα ήταν να χιονιζε με το όμορφα χιονισμένα τοπία που τόσοι περιμένουν για να χαρούν ή να πάνε για σκι στα βουνά , αλλά να είχαν όλοι οι άνθρωποι θέρμανση και να μην υπεφεραν. Ακόμα και τα αδέσποτα στον δρόμο , ούτε αυτά να πέθαιναν από το κρύο... Το χιόνι ειδικά στην Αθήνα επειδή κρατάει λίγες μέρες το θεωρούμε όμορφο και αξιοθαύμαστο, όπως και ο,τι διαρκεί λίγο στην ζωή μας, όπως και τα νιάτα....

στη ζωή μου..μια που να καυλαντιζει με τον γκομενο μου,γιατί φυσικά οι άλλοι που νταλαβεριζεται δεν την φτάνουν.Και φυσικά έναν τέτοιο γκομενο που να μιλάει κρυφά πίσω απο την πλάτη μου και να σε αποκαλεί καυλα και όταν σας τσακωνω να μου λετε οτι ηταν πλάκα και ότι έτσι μιλάτε και κακως σας παρεξηγησα κιολας? απο που και ως που τέτοιες πλάκες στη ζωή μου δεν ξαναδα !

Σας έχει τύχει ποτέ να σκέφτεστε τον άλλον συνέχεια όλη την ώρα;; ακόμη και όταν προσπαθείτε να ξεχαστειτε με κάποιον μαγικό τρόπο να εισβάλει στο μυαλό σας;. Με αυτόν τον άνθρωπο είχαμε σχέση 2 χρόνια περίπου με τα πάνω της και τα κάτω της. Ώσπου εφτασε η μέρα που με πήρε τηλέφωνο να μου ανακοινώσει ότι Θελει να τελειώσουμε. Εγώ συμφώνησα τότε όχι επειδή ήθελα απλά ένιωσα πληγωμένη και αδύναμη να αντιδράσω. Ένα χρονο τώρα σκέφτομαι συνεχώς αυτόν τον άνθρωπο θέλω να προχωρήσω και έχω κάνει προσπάθειες αλλά όταν τον σκέφτομαι το μονο που θέλω ειναι να του στείλω ενα μήνυμα. Με πλήγωσε ομως πολύ ο τρόπος που επέλεξε να χωρίσουμε χωρίς να δώσει εξηγήσεις κλπ έδειξε πως δεν με υπολόγισε ούτε με σεβάστηκε, κάτι που ποτέ δεν θα έκανα εγώ. Δεν είναι θέμα εγωισμού το να στείλω η όχι απλά σκέφτομαι την όλη του συμπεριφορά και το φρεναρω. Αλλά ώρες ώρες θέλω να του στείλω τόσο πολύ...

Γνώρισα ένα παιδί που δουλεύει σε ένα μπαρ. Μου άρεσε από την πρώτη στιγμή που πήγαινα στο μπαρ και του έπιασα την κουβέντα. Δεν ξέρω αλλά έχω ακούσει πολλά για τα παιδιά που δουλεύουν στα μπαρ. Εννοώ ότι δεν έχω ακούσει καλά λόγια. Αυτός όμως μάλλον είναι η εξαίρεση στον κανόνα. Υπέροχο αγόρι, ομορφούλης με μια υπέροχη φωνή. Μου τραγούδησε χθες ένα κομμάτι από Kurt Cobain με την κιθάρα του.... παιδιά τον αγάπησα. Θέλω να κοιμάμαι μαζί του και να μου τραγουδάει. Λένε ότι οι άνθρωποι που παίζουν ένα μουσικό όργανο είναι υπερβολικά ευαίσθητοι. Κοινώς ψυχούλες. Είναι και πανύψηλος και εγώ κοντούλα. Είναι πολύ cute. Τον αγαπάω....

Οι πρώην καταλαβαίνουν ποτε τι κάναμε για αυτούς ή απλά το εκμεταλλεύονται και το ξεχνούν αργοτερα; Ο δικός μου παρά ειναι στα ουράνια εκανε τις βλακειες του και τώρα ειναι και υπεράνω..νωρις ειναι ακομη ..ρόδα ειναι και γυρίζει ..άντε γιατί πολλοί την καλοσύνη και το νοιαξιμο το παίρνουν σαν αδυναμία

θα σας εξομολογηθώ μια ωραία ιστορία αγάπης...τώρα δεν έχω τη δύναμη γιατί δεν ξέρω πόσα μπορεί να αντέξει η καρδιά μου ακόμα... και λείπει και το "end" της.ηθικό δίδαγμα δεν θα υπάρχει, αλλά ίσως ένα κοριτσάκι του σήμερα πράξει σοφότερα στο μέλλον για όποιον αγαπήσει.(plot spoiler: ποτέ μην τρώτε μεζέδες αν σας αρέσει πραγματικά το κυρίως γεύμα)

Είναι ένα αγόρι τρία χρόνια μεγαλύτερος μου και γείτονας. Έχει δείξει ένα ενδιαφέρον για μένα... Και πώς εννοώ το ενδιαφερον; Μου κάνει like στο Instagram, μιλάμε μέσω μηνυμάτων δείχνει να έχει χιούμορ, αλλά όταν βλεπόμαστε από κοντά είναι σαν να μην έχουμε μιλήσει ΠΟΤΕ!!! Είναι πολύ τυπικός, και λιγομιλητος σε σημείο που με μπλοκάρει. Τι να κανω; Έχω μπερδευτεί.. Φοβάμαι να κάνω οποιαδήποτε άλλη κίνηση πλέον γιατί δεν ξέρω τι να σκεφτώ. Θέλω απόψεις!!! Ενδιαφέρεται τελικά η οχι;