ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Γεια σας φίλοι μου αγαπητοί! Θα ήθελα να ρωτήσω .. ειμαι με ένα παιδί τρία χρόνια .Αυτός όμως εξαρτάται πολύ από τους φίλους του που είναι μαζί από παιδιά! Όταν λέω εξαρτάται είναι μανιακός δηλαδή αν του προτείνω εγώ κάτι για το Σαββατοκύριακο θα προτιμήσει να βγουμε μαζί με τους φίλους του και όχι οι δύο μας! Μένουμε μαζί εδώ και λίγο καιρό και δεν έχει κάνει νύξη για να το πάμε σοβαρά! Επίσης πίνει πολύ όταν θα βρεθει μαζί τους και μετά γίνεται άλλος άνθρωπος. Μιλάει πολύ πρόστυχα και εγώ δεν το αντέχω του λέω να σταματήσει και δεν το κάνει σε σημείο να με εκνευριζει! Γίνεται αυτος ο άνθρωπος να αλλάξει και να γίνει κάπως διαφορετικος; Να με βάζει τρόπον τινά σε πρότεραιοτητα; Νιώθω ότι στη ζωή του δεν είμαι σημαντικη Παρα τα όσα λέει ότι με αγαπάει..Υπάρχει κάποια λύση; Πώς να τον κάνω να αλλάξει όσον αφορά την εξαρτηση του από τους φίλους ; Ευχαριστώ για το χρόνο σας

Βλέπω σε εξομολογήσεις που λένε για χωρισμούς και πόσο άσχημα νιώθουν και σχόλια από κάτω πολύ εριστικα..Παιδιά δε χρειάζεται να μιλάμε έτσι..Το άτομο προφανώς και είναι πληγωμένο κ όπως και να είναι η κατάσταση που μας περιγράφει τον ίδιο τον πονάει..Τα σχόλια τα ειρωνικά και τα εριστικα θα τον βοηθήσουν ας πούμε;Δε ξέρω αλλά το παρατηρώ πολύ ότι σε πολλά γελοιοποιούν την κατάσταση που βρίσκετε ο εξομολογουμενος..Πολύ άσχημο..Λίγο κατανόηση..

Διακόψαμε με έναν άνθρωπο που σήμαινε πολλά και δεν προλάβαμε να δώσουμε όσα θέλαμε. Οι συγκυρίες ήταν τέτοιες, η έτσι θέλω να λέω. Είναι πολύ κακό που σκέφτομαι πως θα προχωρήσω μόνο αν σκεφτώ ότι κάποια στιγμή στο μέλλον ίσως να βρεθούμε ξανά; Ίσως σε δέκα και παραπανω χρόνια...όταν οι ζωές μας είναι αλλιώς. Να δω αυτό το πρόσωπο, το χαμόγελο. Να μάθω ότι είναι καλα. Βάζω μια άνω τελεία, δεν θέλω να το τελειώσω έτσι. Αλλά δεν θέλω και να μείνω με τη σκέψη. Απλά το αφήνω να κυλήσει, ίσως έτσι είμαι καλύτερα. Είμαι πολύ ονειροπόλα;

Είμαι απο νησί..Το όνειρο μου απο πάντα ήταν να ζήσω σε μια πόλη, όπου θα ήμουν ελεύθερη κ κάνεις δε θα μπορούσε να μου πει τι να κάνω κ δε σχολίαζε την κάθε μου κίνηση..Το κατάφερα τελικά καθώς πέρασα εκεί που ήθελα και τώρα που ήρθα για λίγες μέρες στο πατρικό είχα ξεχάσει πόσο όμορφο είναι να είσαι κοντά στη φύση.. Όλα όσα τότε θεωρούσα δεδομένα,τώρα μου λείπουν πολύ. Η θάλασσα, ο καθαρός αέρας, τα δέντρα.

και θελει να βγουμε..Το αναβαλλω συνεχεια, γιατι πιστευω πως αυτος που μου αρεσει πολυ εδω και χρονια ειναι πλεον ελευθερος, απλα θελει χρονο...εγω ομως δεν μπορω αλλο να περιμενω..Μεγαλωσα και κουραστηκα να ειμαι αλλο μονη μου...Τον περιμενω ηδη χρονια και τον θελω τωρα...Μπορει να σας ακουγετσι παιδιαστικο, αλλα αυτον θελω και βασανιστηκα καιρο με σκεψεις..Τι να κανω; Ειμαι καιρο μονη μου και θελω να προχωρησω τη ζωη μου.Δε βρισκω αλλον καλυτερο να μου κανει τοσο κλικ...Ομως με εχει στο περιμενε..Δε μου εκφραζεται..Δεν αντεχω αλλο.

Είμαι 19 χρόνων και έχω κάνει μόνο κάποιες φάσεις κατά καιρούς αλλά δεν έχω υπάρξει ποτέ σε σχέση/ δεν έβγαινα ποτέ συστηματικά με κάποιον. Έχουν υπάρξει αρκετά αγόρια που με έχουν προσεγγίσει και φαίνεται πώς το πηγαίνουν προς το ερωτικό, αλλά εμένα (ακόμα κι αν μου αρέσουν) μου βγαίνει αυτόματα να τους αποφύγω και τελικά δίνω το μήνυμα ότι δεν ενδιαφέρομαι. Έχω συνειδητοποιήσει πως μάλλον φοβάμαι το "άγνωστο" της ερωτικής σχέσης και δεν ξέρω πως να διαχειριστώ το ενδιαφέρον του άλλου, αισθάνομαι ότι θα τα θαλασσώσω και ότι τελικά ο άλλος δε θα με θέλει πια. Αν έχει κάποιος όρεξη να μοιραστεί τη γνώμη του, θα χαρώ πολύ να τη διαβάσω❤️

σε όποιον το χρειάζεται.. Οι πληγές μας είναι τα παράσημα της ζωής μας..

Εργάζομαι και μαζεύω χρήματα για να κάνω μεταπτυχιακό.

Ναί σε αγάπησα βαθειά.Και σένα και ο,τι ειχες πολύτιμο.Δεν ξέρω αν ημουν ικανός.Ειπα στο τέλος ενα ψεμμα για να καλύψω την αναποφαστικότητα μου.Ειναι ευκολο να με βγαλεις απο την ψυχή σου.Τα δυτικά προαστεια,εχουν γίνει σήριαλ στην τηλεοραση.Ημουν και θα ειμαι,ακεραιος....γνωριζεις γιατί το τονίζω αυτό.

Δεν θέλω να δω κανέναν. Δεν θελω να πάω πουθενά ούτε να προσπαθήσω να βελτιώσω την ζωή μου. Οτι και αν καταφέρνω δεν εχει νόημα γιατι δεν εχω καποιον να τον μοιραστώ. Το σώμα μου υποφέρει από την κακή διατροφή τις αϋπνίες και το άγχος. Θελω να πιω να ξεχάσω και δεν εχω διαθεση να βγω να αγορασω καν το ποτο. Πως κατάντησα ετσι ; Σκατα.