ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Η ψυχολογία Μ είναι κάπως βαριά..οπότε κάπου εκεί στις ανόητες σκέψεις Μ ξεπρόβαλλε ένα ατομακι καλό που συνομιλούσα κ εν τέλει γνώρισα αλλά για κάποιους λόγους δεν προχωρησε...χωρίς να γνωριζόμαστε Μ είχε προτείνει να πάμε ένα διήμερο να γνωριστούμε,ούτε καφέδες,ούτε τίποτα ένα διήμερο. δεν δέχτηκα κ τόσο καιρό μετά αναρωτιέμαι πώς θα ήταν αν είχα φύγει αν είχα δεχτεί την τρέλα που μου πρότεινε,νομίζω πως θα ήταν το πιο όμορφο ραντεβού. Τέσσερα χρόνια ήμουν με κάποιον κ τέτοια τρέλα δεν την είχε ρε παιδιά...εσάς πιο ήταν το πιο όμορφο ραντεβού;

... πάρτε χαμπάρι.Δεν αξίζει να κλαίμε και να θρηνήσουμε για ΤΊΠΟΤΑ. Παρά μόνο για την υγεία μας.Έχουμε μόνο μια ευκαιρία να ζήσουμε ΜΟΝΟ μια. Ούτε μια μέρα δεν αξίζει να σπαταλάμε ούτε μία, θα πεθάνουμε και δεν θα πάρουμε χαμπάρι πως πέρασε έτσι η ζωή κάτω από τα πόδια μας. Υ.Γ: αποτέλεσμα αυτών που διαβάζω εδώ μέσα. Μια μικρή κρισουλα. Θα μου περάσει δεν κρατάει πολύ.

Παιδιά sos Θα ήθελα να μου πείτε κάποιο τηλέφωνο για δωρεαν ψυχολογική υποστήριξη. Γενικά πάσχω από αγχωδη διαταραχή και κρίσεις πανικού και μετά από ένα επαγγελματικό χαστούκι που έφαγα είμαι σε πολύ άσχημη κατάσταση εδώ και κάποιο καιρο. Σας παρακαλώ όποιος ξέρει κάτι ας γράψει από κάτω. Σας ευχαριστω.

Ειμαστε παντρενενοι πανω απο 10 χρονια κ εχουμε ενα παιδι.το θεμε ειναι οτι οποτε θα υπαρχει τσακωμος με απειλει νε φυγω απο το σπιτι κ οτι θα τηλεφωνησει στους γονεις μου να τους πει οτι ειμαι τρελλη..πως να αντιμετωπισω ολο αυτο..με υποτιμαει οταν θυμωσει κ με το παραμικρο ακομα τσακωμο το εχει σαν ατακα φυγε κβπαιρνω τηλ στη μανα σου να πω ποια εισαι..ειναι δυνατον?εγω δεν μιλαω εκεινη την ωρα τι να κανω?

Μιλούσαμε για μήνες διαδικτυακά. Μου άρεσε πολύ. Αλλά στο τέλος τσακωθήκαμε, με έβρισε και έτσι τον διέγραψα. Τέλος διέγραψα και την συζήτηση γιατί ήθελα να υπάρχει ίχνος του . Αλλά αυτό και αν δεν με πόνεσε. Ένιωσα να σπάει κάτι μέσα μου. Τόσο καιρό... Τόσο καιρό να πάρει ανυπομονούσα για ένα μήνυμά του, με έκανε να χαμογελώ, να ονειρεύομαι, είπαμε τόσα πράγματα. Και όλα αυτά ήταν σωμενα στην συζήτηση. Μέχρι που πάτησα "διαγραφή συζήτησης" και ο,τι είπαμε εξαφανίστηκε. Διαγράφτηκε έτσι απλά. Χωρίς επιστροφή... Πόνεσε πολύ. Γιατί αισθάνθηκα ότι αυτά που είπαμε διαγράφτηκαν μία και καλή. Αλλά μετά συνειδητοποίησα ότι δεν διαγράφτηκαν τελείως. Ακόμα δεν έχουν διαγραφεί από την μνήμη μου. Και αυτό δεν είναι τόσο απλό. Δεν υπάρχει καπουμπι διαγραφής εκεί. Και καμιά φορά ΕΠΑ αλαμβανω συζητήσεις και νοσταλγώ. Σκέφτομαι να του ξαναστειλω αλλά απλά το σκέφτομαι. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει περίπτωση να το κάνω. Γιατί αν το κάνω θα ξεφτιληστω παρά πολύ. Οπότε κρυβω μεσα μου αυτήν την επιθυμία. Και λέω όχι. Και το εννοώ το "όχι" όσο και αν το θέλω. Γιατί πολύ απλά θέλω τον αυτοσεβασμό μου περισσότερο από το να του στείλω. Οπότε αντιοςςςςς

είμαι σε μια φάση πολύ περίεργη. Μέχρι τώρα όλα έχουν πάει στη ζωή μου όχι και τόσο καλά. Είμαι 21 δεν τα λες ούτε λίγα ούτε πολλά. Το θέμα είναι ότι έχω κάνει πολλές απόπειρες νέας αρχής και δεν έχουν πετύχει. Νέα αρχή εννοώ νέα ζωή. Νεα δεδομένα νέες καταστάσεις. Μάλλον πρέπει να μάθω να ζω μόνη μου χωρίς να στηρίζομαι στους ανθρώπους. Αυτό είναι το λάθος μου. Πως μπορώ να διαμορφώσω μια ζωή που να γουστάρω χωρις να συμπεριλαμβάνει το να στηρίζομαι στους ανθρώπους;

Η φίλη μου έχει προσκολληθεί στο αγόρι της. Το μόνο που την ενδιαφέρει στην καθημερινότητά της είναι να τον βλέπει και όποτε βγαίνουμε τον φέρνει π ά ν τ α μαζί. Της έχω μιλήσει για αυτό, αλλά δεν το αναγνωρίζει.Η λύση είναι να την κάνω πέρα, αλλά την αγαπάω πολύ...

πως είσαι ο,τι καλύτερο μου έχει συμβεί Εσύ Δήμητρα,αγάπη της ζωής μου!

Ενω εχουμε μια ομορφη σχεση 2 χρονων,με τα καλα της και τα κακα της,οπως ολοι αλλωστε,οταν φευγω στον τοπο καταγωγης μου και του πω οτι θα βγω,αλλαζει η συμπεριφορα του. Προχθες που του ειπα οτι βγηκα και ημασταν κοριτσοπαρεα μεχσι τις 9 το πρωι,αρχισε να μου λεει ειρωνικα οτι αποκλειεται να ημουν με κοριτσια,οτι θα ειχαμε λογικα και αγορια και οτι σιγουρα θα εκανα κατι με καποιον. Γισ πιο λογο να τα σκεφτεται ολα αυτα? Δεν του εχω δωσει καν αφορμη.

Με ρωτούσε ένας στενός μου φίλος αν σκέφτομαι ακόμη έναν τύπο που είχα ερωτευτεί, αλλά μου είχε ρίξει Χ. Ε, πάνω στην κουβέντα γυρνάει ο φίλος και μου λεει:>, καθώς το αντικείμενο του πόθου που με χυλοπιτιασε είναι γλύπτης. Περνάει καπάκι από πίσω ένας άλλος φίλος μου, όχι όμως τόσο στενός, που δεν ήξερε κάτι. Και πετάει το διαμάντι :>. Να μην τα πολυλογώ ακόμα κλαίω συν του ότι μας πήρε πάνω από 20 λεπτά να του δώσουμε να καταλάβει πως υπάρχει και - γλυ- και - γλει- με διαφορετική φυσικά σημασία!