Γεια Είμαι ο Αντρέας , 30 ετών Εδώ και 6 χρόνια είμαι σε σχέση με την Μ. 27 ετών. Γνωριστήκαμε στην φοιτητική μας πόλη , εγώ Πολικών Μηχανικών και εκείνη Δημοσιογραφία. Τελειώσαμε και οι δύο τις σχολέςμας και κάναμε μεταπτυχιακά νωρίς, συνεπώς, τώρα ψαχνόμαστε ώστενα κάνουμε κάτι δικό του ο κάθε ένας στο τομέα του. Οπότε στο επαγγελματικό κομμάτι έχουμε κλέισει από πτυχία και μεταπτυχιακά. 6 χρόνια μαζί της νιώθω πολύ καλά και δεν σας κρύβω ότι σκέφτομαι το γάμο.Έτσι λοιπόν όπως πρόσφατα το συζητούσαμε τη ρωτάω εγώ ποια είναι η σκέψη της για το γάμο. Στην αρχή αρχισε να μου κάνει πλάκες του τύπου : μου κάνεις πρόταση τώρα να συγκινηθώ και παρόμοιες με αυτήν . Ύστερα σοβάρεψε και.μου έίπε .. προτιμώ το γαμοπίλαφο. Μετά συνεχίζοντας μου είπε πως το κάθε πράγμα στην ώρα του , αν και δεν ξέρει ποια θα είναι αυτη η ωρα γιατι εκεινη θέλει να κάνει καριέρα ... Δεν καταλαβαίνω σε τι την εμποδίζει ο γάμος από το να κάνει καριέρα . Ο γαμος δεν σημαινει ταυτοχρονα και παιδι. Δεν σας κρύβω ότι ανησύχησα γιατί νιώθω έτοιμος ηλικιακά και συναισθηματικά για ένα τέτοιο βήμα αν όχι τώρα τώρα ... σύντομα σχεδίαζα να της κάνω πρόταση. Και μου τα γύρισε τούμπα. Δεν θέλω να τη πιέσω φυσικά. Φίλοι μου (2 παντρεμένοι και 1 εργένης ) με συμβούλευσαν ανεξαρτήτως κατάστασης να της κάνω πρόταση και μπορεί να το δει αλλιώς. Να το κάνω έτσι ή θα την πιέσω εφόσον κάναμε αυτή τη συζήτηση και τώρα υποτίθεται ξέρω τις απόψεις της περί του θέματος ;Α! να ενημερώσω και για ένα κομμάτι που παρέλειψα : πριν την όλη κατάσταση με την καραντίνα αγόρασα μονόπετρο και σχεδίαζα απλώς το που , το πως και το πότε.Κορίτσια θέλω κυρίως από σας συμβουλές , αφου για τη δική σας ψυχολογία πρόκειται