ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Λες είναι μια καινούργια γνωριμία,ας προσπαθήσω , απόμακρος,με καλεί σπίτι κάποια στιγμή, βλεπομαστε δύο ώρες,στην μια ώρα έχει ανοίξει τηλεόραση,βλέπει ειδήσεις,λέω ας προσπαθήσω ..Καμία συζήτηση για να γνωριστούμε καλύτερα,ας προσπαθήσω..Κανένα μήνυμα λίγο πιο προσωπικό,ας προσπαθήσω...Δεν μπορώ άλλο να προσπαθώ..

Ζω σε μια φάση που όλοι οι φίλοι - γνωστοί έχουν κοπέλα και έχω μείνει μόνος. Δεν ξέρω τι φταίει απλά με έχει παρει απο κατω όλο αυτό. Θα θελα να έβρισκα αλλά γνωριμία ουτε για αστείο. Χ, 25

1) Τεράστια ανασφάλεια για τους φίλους μου..τεραστια! Και το χειρότερο..ίσως όχι αδίκως. Είναι πολύ άσχημο να μην έχεις κανένα σίγουρο φίλο! 2) Άγχος απίστευτο3) κοινωνική διαταραχή σε ήπια μορφή στάνταρΌλα αυτά είναι εγω..και δεν αντέχω άλλο..θέλω έναν άνθρωπο τουλάχιστον πύο να είναι επιβεβαιωμένα δίπλα μου! Απλά να μπορώ να μιλήσω..να ξέρω ότι με νοιάζεται.. (ξέχασα να πω ότι εγώ νοιάζομαι για πολλούς..........). Μη μου πείτε να πάω σε ειδικο..θέλω να το κάνω απλά νομίζω ότι ακόμα δεν είμαι έτοιμη..κάποια συμβουλή?

Θαυμάζω αρκετούς εδώ. Τον τρόπο που σκέφτεστε και πόσο ωραία τα εκφράζεται με λόγια. Σήμερα δε θυμάμαι ποιος ή ποια έγραψε εκείνο για τις σχέσεις και το καλά με τον εαυτό μας. Δηλαδή υπάρχουν άνθρωποι που τα έχουν βρει με τον εαυτό τους και θέλουν μια σχέση δεν τη χρειάζονται. Μπορούν να ζήσουν μόνοι τους το καταλαβαίνουν αλλά θέλουν μια σχέση σύμφωνα με όσα επιθυμούν να βρουν στο ταίρι τους. Πολύ σωστό το θεωρώ. Και με εκφράζει. Ευχαριστώ.

Πριν 1.5 χρόνο ένα φιλικό ζευγάρι χώρισε. Το αγόρι το ήξερα από μια κοινή δραστηριότητα. Ποτέ δεν μου είχε δώσει κανένα δικαίωμα, ήταν υποστηρικτικός και τυπικός μαζί μου αλλά δεν ήμασταν και πολύ κοντά. Την κοπέλα την γνώρισα τυχαία στη σχολή και κολλήσαμε αμέσως. Γνωριστήκανε σε μια κοινή έξοδο και φαινόντουσαν πολύ ευτυχισμένοι. Χώρισαν ξαφνικά και πολύ άσχημα. Εγώ σπούδαζα εξωτερικό και δεν το ήξερα. Όταν γύρισα η φίλη μου με έπιασε και μου είπε ότι είναι ένα τέρας, ένα φίδι. Την πίστεψα τυφλά και τον απέφευγα ενώ οι υπόλοιποι συνέχισαν κανονικά να κάνουν παρέα μαζί του. Ξαφνικά με έπιασε και αυτός και μου είπε μονάχα ότι επειδή αισθάνεται ότι τον αποφεύγω να του πω τι με απασχολεί να το λύσουμε. Του είπα τους λόγους που τον αποφεύγω, δεν δικαιολογήθηκε,δεν κακολογησε, μου είπε απλά να προσέχω και αν ποτέ θέλω να μάθω την δική του πλευρά να τον προσεγγίσω. Κάτι που δεν έκανα ποτέ. Τέλος πάντων έγιναν λίγο πιο ανθρώπινα τα πράγματα εκ μέρους μου. Αυτό είχε γίνει πέρσυ περίπου τέτοια εποχή. Πάμε στο σήμερα η' μάλλον στο χθες. Βγήκαμε με την παρέα βόλτα για τα γενέθλια μου και ο μόνος που μου πήρε δώρο ήταν αυτός. Ήταν πολύ προσεγμένο δώρο και πολύ ωραία κίνηση ειδικά με τον τρόπο που του φέρθηκα. Με την άλλη κοπέλα, όταν της είχα πει ότι θα κάνω παρέα μαζί του,με ξεκοψε σταδιακά. Το θέμα είναι ότι νιώθω πολύ άσχημα. Είχε γράψει και μια καρτούλα και την διαβάζω και σπαραζωστο κλάμα. Ξέρω οτι εκείνη την περιοδοτου χωρισμού ήταν πολύ άσχημα και τον κρέμασα και εγώ. Αυτός όμως δεν το έκανε...

Είμαι μια κοπέλα από την Κύπρο και έχω το εξής πρόβλημα:Οι γονείς μου παρεμβαίνουν συνέχεια στην ζωή μου και δεν τους αντέχω άλλο. Αν δεν κάνω κάτι καλά, μου κάνουν παρατήρηση. Εγώ δεν θέλω να έχω σχέση,ούτε να παντρευτώ/ να κάνω οικογένεια και αυτοί μου κάνουν κήρυγμα και μου λένε ότι ο σκοπός του ανθρώπου είναι να παντρευτεί και να κάνει οικογένεια. Επίσης μου λένε συνέχεια να διαβάζω και να μην κάνω συνέχεια διαλείμματα. Μερικές φορές με πειράζουν συνέχεια και είναι κουραστικό. Θέλουν πάντα να κάνω ότι θεωρούν εκείνοι σωστό και κάποιες φορές μου επιβάλουν την άποψη τους. Έχει φορές που νιώθω ότι δεν με εμπιστεύονται και έχουν περισσότερη εμπιστοσύνη στα αδέρφια μου τα οποία είναι πιο μικρά από εμένα. Όταν κάνω μια βλακεία, μου λένε ότι είμαι ανώνυμη και ανεύθυνη. Δεν μου αρέσει όταν μου βάζουν ταμπέλες. Τους είπα να μου συμπεριφέρονται καλύτερα και να είναι πιο υπομονετικοί μαζί μου αλλά δεν καταλαβαίνουν. Είναι κάπως δικαιολογημένοι που δεν είναι υπομονετικοί επειδή τους ταλαιπώρησα αρκετά στο παρελθόν.Δεν ξέρω τι άλλο να κάνω για να με καταλάβουν.

Η γνωριμία μας ξεκίνησε 2 Χρόνια πριν . Αμέσως κατάλαβα ότι εμείς ή δύο ταιριάζουμε για παρεα είχαμε πολλά κοινά περνούσαμε όμορφα για καφε,βόλτες, περίπατο . Εγώ μόνη χωρίς σχέση 1 χρόνο και ο ίδιος ελεύθερος 6 Χρόνια... Εγώ αφού γνωριστήκαμε αρχίσαμε και η δύο να λέμε για της σχέσης μας . Ο ίδιος μου έκανε εντύπωση μεγάλη ότι ήταν 6 Χρόνια μόνος και όταν τον ρώτησα με τρόπο βέβαια μου είπε πως είχε σοβαρή σχέση από μικρή ηλικία και όταν η κοπέλα του τον απάτησε με τον φίλο του χώρισαν. Ο ίδιος έκανε πολλές προσπάθειες να τα βρει πάλι μαζί της όμως η ίδια δεν ήθελε να είναι πάλι μαζί του. Όμως εγώ δεν τον έβλεπα τόσο φιλικά πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού μου ήθελα να ήμασταν μαζι. Περνούσε ο καιρός και έπρεπε να φύγει σε άλλη πόλη για δουλειά και εκεί χάθηκαμε για περίπου 7 με 8 μήνες. Όταν επέστρεψε μου ζήτησε να βρεθούμε εγώ όλο αυτό το διάστημα ήμουν μόνη μπορώ να πω ήταν ένα κόλλημα δικό μου τον σκεφτόμουν ήθελα να τον δω ήθελα να ήμαστε μαζί ένιωθα μέσα μου ένα προαίσθημα ότι και ο ίδιος μπορεί να νιώθει κάτι και να μην το δείχνει. Πριν φύγει σε άλλη πόλη του έδειξα ξεκάθαρα ότι ήθελα να είμαι μαζί του ο ίδιος μου είπε πως καλό είναι να μείνουμε φίλοι ότι έχουμε μεγάλη διαφορά ηλικίας κλπ . Έπεσα από τα σύννεφα ενοχλήθηκα πολύ στεναχωριθηκα αλλά σκέφτηκα έστω να μην τον χάσω από φίλο μου. Επέστρεψε από την δουλειά του μόνιμα πλέον εδώ και έφτασε η μέρα που θα τον έβλεπα μετά από μήνες. Και τι να δω όταν τον συνάντησα έναν άλλο άνθρωπο ποιο ήρεμο, ποιο γλυκό, και επειδή τον ήξερα δύο χρόνια πραγματικά ήταν μεγάλη αλλαγή. Μιλήσαμε μου είπε για την δουλειά του για το πως είναι με ρώτησε μετά για το αν έχω κάποια σχέση η αν γνώρισα κάποιον πολλές ερωτήσεις. Ξαναβρεθηκαμε 3 φορές προς το παρόν και της 3 φορές η ίδια ερώτηση αν έχω γνωρίσει κάποιον.... Από κίνησεις όχι πολλά πράγματα όταν μιλάμε έρχεται ποιο κοντά και αυτό που παρατήρησα είναι πως έχει τα μάτια του καρφωμενα πάνω μου. Όταν γυρίζω να κοιτάξω αλλού με την άκρη του ματιού μου βλέπω ότι με κοιτάει . Από την άλλη ζητάει την γνώμη μου για διάφορα θέματα σχετικά με την εργασία του και την ζωή του. Του είπα πως δεν έχει τόσο σημασία η γνώμη μου αλλά ο ίδιος μου λέει πως γιαυτόν έχει. Από την άλλη κανει και σχέδια να βγούμε για φαγητό για ποτό και σε άλλη πόλη να πάμε είναι ανοιχτός ακόμη και σε ένα μικρό ταξίδι σε κάποιο νησί. Σκέφτομαι μήπως άλλαξε γνώμη μήπως με βλέπει διαφορετικά...

Όπου γίνεται λόγος για απιστία ή για πρόθεση απιστίας τρέχουν όλοι όσοι κερατώνουν να πούνε ότι αυτά συμβαίνουν είναι ανθρώπινα και όποιος πει ότι δεν έχει κερατώσει είναι ψεύτης. Δεν αντέχουν να παραδεχτούνε ότι δεν κερατώνουν όλοι οι άνθρωποι ή ότι ορισμένοι χωρίζουν αν θέλουν σεξ με άλλους. Τι θα πάθουν αν πούνε την αλήθεια ότι οι ίδιοι κεράτωσαν και να μην ασχολούνται με άλλους; Πονάει;

Με το αγόρι μου είμαστε 6 μήνες μαζί έχουμε πολύ χημεία και νιώθω πολύ όμορφα μαζί του αλλά το τελευταίο καιρό υπάρχει ένα πρόβλημα. Δουλεύει συνέχεια από τις 5 το πρωί μέχρι τις 3 το απόγευμα το αργότερο μέχρι το 3 μήνα είμασταν καλά βρισκόμασταν μερα πάρα μέρα βγαίναμε έξω μετά πέσαμε σε καραντίνα και κάναμε μια υπομονή σε αυτό αλλά λόγο της δουλειάς περνούσε να με δει έστω και για λιγο μιλούσαμε συχνα μετά έπεσε πολύ φόρτο από την δουλειά του και ένα θέμα υγείας που είχε ένας συγγενής του κοντινός και έπρεπε να είναι εκεί και είχαμε κάποιες βδομάδες που δεν βλεπομασταν και μιλάγαμε λιγότερο από πριν και το κατανόησα απόλυτα. Να προσθέσω ότι με όλα αυτά δεν έχουμε προχωρήσει και το έχουμε συζήτηση και έχουμε υπομονή και οι δύο σε αυτό το θέμα διότι δεν έχουμε και χώρο. Πλέον συνεχίζει η κατάσταση να είναι έτσι έχει μείνει η δουλειά του που πάλι καταλαβαίνω ψάχνει για σπίτι και γενικά υπάρχει μια δυσκολία ακόμα βρισκόμαστε μπορεί μια φορά την εβδομάδα η αν έρθει μια ακόμα μέρα για λίγο κάτω από το σπίτι να με δει. Επίσης του μίλησα για το πως νιώθω για εκείνον και ότι θέλω να προσπαθήσει να βρει λίγο περισσότερο χρόνο για εμένα για να μην χαλάσει αυτό μεταξύ μας, νόμιζε ότι του δίνω τελεσίγραφο αλλά του εξήγησα ότι είναι παράπονο και ότι πρέπει να τα πούμε αυτά από το να υπάρχει αυτή η κατάσταση και να φτάσω στο σημείο να γίνομαι απόμακρη. Μου είπε ότι καταλαβαίνει και ότι με θέλει πολυ απλά δεν ξέρει πως μπορεί να κάνει κάτι τώρα με όλη αυτή την κατάσταση. Με κάνει να ζηλεύω να νευρίαζω και να μην πιστεύω το ότι με θέλει όπως λέει και είμαι συνέχεια σε ένταση γιατί δεν θέλω να το χάσω αυτό μαζί του. Έχω αισθήματα για εκείνον και θέλω να προχωρήσει η σχέση μας αλλά πως θα γίνει αν δεν υπάρχει χρόνος και κάνει κάτι για αυτό. Τους φίλους του τους είχε δει ένα Σάββατο πρωί για καφέ εμενα όχι και μου είπε ότι πήγαν γιατί πριν είχαν πάει μαζί να δουν ένα σπίτι, Αυτό με ενόχλησε. Υπάρχει κάτι που μπορώ να κάνω σε αυτή την περίπτωση πέρα από το να εξηγώ; να του ξανά μιλήσω η οχι; θα ήθελα τις συμβουλές σας ευχαριστώ.

Μερικοί έχουν συνηθίσει τόσο πολύ στις χυδαίες εικόνες και συμπεριφορές που τις βρίσκουν φυσιολογικές.