ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Η τοξική πραγματικότητα. Υπάρχει διέξοδος; Τι θα απογίνουμε; Μια κοινωνία που κυριεύεται από αδικία, μισαλλοδοξία και η μόνη έγνοια των ανθρώπων είναι το συμφέρον, το πώς θα εκμεταλλευτούν τον συνάνθρωπο. Αυτός ο κόσμος, αυτή η νοοτροπία δε θα αλλάξει. Έτσι είναι ο άνθρωπος από τη φύση του. Εγω όμως, αδημονώ για την ώρα και τη στιγμή που θα εγκαταλείψω κάθε μεγάλο προάστιο, κάθε κακόβουλο άνθρωπο που με κυνηγά. Θα ταξιδέψω στο άγνωστο με πλώρη έναν προορισμό που λέγεται Ελευθερία, εσωτερική Γαλήνη... Ξερω πως δε γεννήθηκα για να αλλάξω τον κόσμο-ακόμα και να ήθελα. Τουλάχιστον όμως δεν θα είμαι ακόμα ένα κομμάτι αυτού του φαύλου κύκλου, αυτή που θα υπομένει σε κάθε είδους εξουσία και θα υπακούει σε κάθε προσταγή. Θα επαναστατησω μη τηρώντας το κατεστημένο. Δεν θα κάνω τον κόσμο ένα καλύτερο μέρος για όλους, αλλά ίσως μπορώ για εμένα. Ελπίζω κάθε άνθρωπος τελικά να βρει αυτο που ψάχνει, αυτο που αναζητά η ψυχή. Για τώρα, μόνο υπομονή για την αρχή του ταξιδιού.

ειναι στα τελευταια της...Θυμαμαι οταν την εφερα στο σπιτι πριν 10 χρονια...Θυμαμαι τη ζωηρη που ηταν στις βολτες...Θυμαμαι που τον χειμωνα κρυωνε και την εβαζα διπλα μου στο κρεβατι να ζεσταθει...Θυμαμαι οταν την πηγαινα στο παρκο και ετρεχε και εσκαβε και δεν την προλαβαινα...Αλλα θυμαμαι και οταν δεν ειχε πια ζωντανια...Που δεν επαιζε πια με τα αλλα σκυλακια επειδη δεν εβλεπε...Μακαρι να μπορουσα να κατσω στο κτηνιατρειο ολη μερα να την βλεπω...Μετανιωνω καποιες στιγμες που δεν τις εδινα πολυ σημασια επειδη ημουν κουρασμενος απο την δουλεια....Ελπιζω να περασε μια ωραια ζωη μαζι μου....

Βρέχει πολύ σήμερα όσο δεν έβρεξε ίσως όλο τον χειμώνα. Ακούω τα μπουμπουνητα κ νοιωθω μια χαλάρωση έχω ξεχάσει όλα μου τα προβλήματα για κάποιο λόγο. Οι περισσότεροι άνθρωποι (που ξέρω εγώ τουλάχιστον) σιχαίνονται κ νοιώθουν μια περίεργη στενοχώρια με την βροχή. Εμένα μαρεσει η μυρωδιά του χώματος το νερό που τρέχει ακόμα κ δουλειές να έχω να γίνω μούσκεμα δεν με πειράζει. Όλες οι εποχές έχουν την χάρη κ την ομορφιά τους πάντα προτιμούσα περισσότερο το καλοκαίρι λόγω ζέστης από μικρή λάτρευα τον ήλιο κ την ζεστασιά τα λουλούδια που είναι στο μεγαλείο τους κ διάφορες παιδικές καλές αναμνήσεις. αλλά το φθινόπωρο ομολογώ μαρεσει περισσότερο νοιωθω μια περίεργη νοσταλγία δεν ξέρω γιατί...

Έζησα έναν πολύ δυνατό έρωτα όταν ήμουν 16. Λόγω συνθηκών δεν κράτησε πολύ γυρω στους 6 μήνες. Παρόλα αυτά μου έχει μείνει αυτή η ομορφη ανάμνηση και θυμάμαι ακόμα πως χτυπούσε η καρδιά μου. Πλέον είμαι 25 και από τότε δεν έχω ξανανιώσει έτσι με κάποια σχέση μου εκτός από έναν πλατωνικό έρωτα με έναν καθηγητή μου στο σχολείο τον οποίο δεν έχω ξεπεράσει ακομα. Ξερω ότι δεν είναι παντρεμένος και είναι γύρω στα 50.Εχω ενα βάρος μέσα μου όλα αυτά τα χρόνια που δεν του το έχω πει. Να του μιλήσω?

Ρε παιδιά είμαι 23 και γύρω φίλοι και γνωστοί παντρεύονται και κάνουν παιδιά...Εννοείται ας κάνουν ότι θέλουν αλλά μου λένε ότι δεν είναι νορμάλ που δεν έχω τέτοιο ενδιαφέρον ακόμη στη ζωή μου.Να διευκρινίσω ότι δεν είμαι αρνητική στο ενδεχόμενο συγκατοίκησης με το αγόρι μου,αλλά μου αρέσει η ελευθερία και η χαλαρότητα που έχω στη ζωή μου γιατί να θέλω από τώρα τετοιες δεσμεύσεις ;;;Για την ώρα με κάνει χαρούμενη μια μετακόμιση σε ένα καλύτερο σπίτι ,ένα ωραίο ταξίδι ,ένα σκ με τους ανθρώπους που αγαπάω...είναι τόσο παράλογο;

Γιατί τόσο απαισιοδοξία και αρνητικά συναισθήματα βρε παιδιά; Ολο dislike βλέπω

Πρίν 10 μέρες χωρίσαμε,εκείνη ήθελε.Πόνεσα πολύ,την παρακάλεσα,αλλά είχε πάρει την απόφαση της.Το δέχτηκα αφού δεν είχα άλλη επιλογή.Απ'την άλλη μέρα μου στέλνει ή με παίρνει τηλ. κάθε τόσο για να με ρωτήσει πώς είμαι και τί κάνω.Χθές με πήρε να μου πεί να πάμε για καφέ γιατί λέει δεν είμαστε εχθροί, έναν καφέ μπορούμε να τον πιούμε.Φυσικά δεν δέχτηκα.Πρίν λίγο μου έστειλε και μου ευχήθηκε καλό μήνα.Ας με αφήσει ήσυχο επιτέλους,θέλω να της μιλήσω πολύ άσχημα αλλά σέβομαι όσα περάσαμε μαζί.Γιατί το κάνει αυτό,τί σκ@τ@ έχει στο μυαλό της;

Άγχος και ηρεμία.. μια φαση κλεινει μια ανοίγει. Θέλω να πάνε όλα καλά και να τελειωνω... Θέλω οι κοποι μου να ανταμειφθούν... Ευχαριστώ ολους οσους με στηρίζουν και είμαι ευγνώμων για οσα εχω.. Εχω μαθει πια οτι τα πράγματα έρχονται στο χρόνο τους.. έτσι όπως θα έπρεπε να έρχονται.. είναι όπως θα έπρεπε να είναι! Αλλα συν.Αθηνά και χείρα κινει

να έχω ξεκάθαρη εικόνα για το τι γνώμη έχουν οι άλλοι για μένα.Ποτέ δεν το κατάφερα.

Αυτό το καλοκαιράκι ας ευχηθούμε ότι θα είναι το καλύτερο από τα προηγούμενα με μπόλικες και καλές στιγμές με τα αγαπημένα μας πρόσωπα!Και που λέτε.. Ήρθε το καλοκαιράκι, πλησιάζει και η εξεταστική.. Μου έχουν μείνει μόνο 4 μαθήματα για πτυχίο. Αχ μακάρι να τα περάσω και τα 4 μαθήματα και να ορκιστω! Να ηρεμήσει η ψυχούλα μου, διότι έχω κουραστεί να διαβάζω. Έχει πάρει φωτιά ο εγκέφαλος μου..