ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Πόσες φορές ακόμα να περιμένω να κάνει κινήσεις αυτός που μου αρέσει? Πόσο χρόνο να του δώσο?

Ξέρετε που είναι ωραία για camping, είτε οργανωμένα είτε όχι?Δεν έχω πάει ποτέ, είμαι 31 χρόνων και σκέφτομαι πρώτη φορά να πάω φέτος να το ζήσω και αυτό σαν εμπειρία.

Έγραψα χθές την εξομολόγηση για την κοπέλα μου που είχε γενέθλια και δεν μπόρεσα να της πάρω δώρο.Τελικά της πήρα σοκολάτα,και ξεκινώντας να της εξηγήσω,δεν με άφησε να πώ τίποτα...απλά με αγκάλιασε.Δέν μπορώ να σας περιγράψω την αντίδραση της... Σας ευχαριστώ για τις απαντήσεις σας,με κάνατε να νιώσω καλύτερα.Είναι που είμαι τόσο ερωτευμένος και θέλω να της χαρίσω όλο τον κόσμο,και περιπλέκω τα πάντα.Να είστε καλά.

Θα ήθελα να αναφερω ένα θεμα που με απασχολεί και όποιος μπορεί η γνώμη του θα ήταν πολύ χρήσιμη. Ο αδερφός μου είναι 16 χρόνων και το τελευταίο χρόνο έχει πάρα πολλά νεύρα φωνάζει και μιλάει άσχημα, γκρινιαζει για τα πάντα και προκαλεί φασαρίες στο σπίτι χωρίς λόγο. Οι γονείς μου προσπαθούν να του εξηγούν όμορφα και ωραία πως κάποια πράγματα πρέπει να γίνονται στην ώρα τους και ότι σε αυτή την ηλικία πρέπει να υπάρχει η συγκατάθεση και τον γονιών οπω για παράδειγμα, βλέπει τα παιδιά στο σχολείο του που έχουν μηχανάκι και εδώ και αρκετούς μήνες ζητάει συνέχεια οι δικοί μου του εξηγούν ότι στα 18 θα βγάλει δίπλωμα που θα μπορεί και να υποστηρίξει κάποια πράγματα του έχουν μιλήσει με πολλούς τρόπους αλλά επιμένει κάποιες φορές το ξεχνάει μετά αν έχει νεύρα το ξανά λέει και δεν καταλαβαίνει ότι βρίσκεται ακόμα σε μια ηλικία που κάποια πράγματα δεν είναι για αυτή την στιγμή. Βγαίνει βόλτα και δεν σηκώνει το τηλ γιατί λέει δεν ειναι μικρό παιδί και λέει θα έρθω 11 ώρα και μετά πάει 12 ακόμα να έρθει και οι δικοί μου πηγαίνουν να τον πάρουν. Γενικά είναι κάπως έτσι η κατάσταση και δεν καταλαβαίνει ότι και να του πουν, όλα είναι λάθος για εκείνον και η συμπεριφορά του δεν αλλάζει. Οι γονείς ρώτησαν και έναν ψυχολόγο και η αποψη του ήταν να πηγαίνουμε με τα νερά του και να του μιλάμε αλλά παραμένει κ αυτό δυσκολο από την άποψη ότι δεν κατανοεί τίποτα. Βλέπω τους γονείς που με κάθε τρόπο προσπαθούν να φτιάξουν την κατάσταση να του μιλήσουν κάνουν τα πάντα αλλα είναι στεναχωρημενοι και επίσης κ εγώ. Εγώ είμαι 22 και έχω 6 χρόνια διαφορά με τον αδερφό μου. Πως έχετε χειριστεί μια τέτοια κατάσταση; ξέρω θέλει το χρόνο του και ειδικά σε αυτές τις ηλικίες. Με προβληματίζει αρκετά και όσο βλέπω και τους γονείς αγχωμένους και να κάνουν τα πάντα.

Έχω καταλάβει ότι αρέσω σε μια κοπέλα. Και μου αρέσει και εμένα. Είμαστε και οι 2 γυναίκες. Δεν έχουμε πει κάτι όμως και δεν μπορώ να τη ρωτήσω ευθέως αν έχει σχέση γιατί δεν μιλάμε πολύ. Ξερω ότι κάνει παρέα τουλάχιστον 4 χρόνια με μια κοπέλα που είναι κι εκείνη ομοφυλόφιλη (έτσι νομίζω τουλάχιστον) αλλά δεν ξέρω αν τα έχουν ή αν είναι φιλες. Είναι 19 χρονών παρεμπιπτόντως. Μπορούν 2 γυναίκες λεσβιες να είναι απλώς φίλες?

Μεθαύριο είναι τα γενέθλια μου. Πάντα ήταν μια αδιάφορη μερα. Οι γονείς μου παντα ψιλοαδιαφοροι (γενικά δεν το χουν με τις γιορτες) και μονιμως αφραγκοι, οι φιλοι μου ολοι εκτος πόλης. Θελω αυτή την μέρα να την περναω ομορφα και ξεχωριστά και οχι σαν να ειναι αλλη μια μερα.

Πριν αρχίσω να περιγράφω την κατάσταση, εξομολογούμαι ότι είμαι λίγο ανώριμος και δίνω σημασία σε μαλακίες.Στο δια ταύτα.Στη δουλειά έχω δεχτεί πίεση. Σε αυτό συνέβαλα κι εγώ με το να μη βάζω τα όριά μου,αλλά ένεκα του ότι κάνω κάτι που με γεμίζει και μ αρέσει. Η προϊσταμένη μου μου έχει πει γενικά να μη μιλάω για την εργασία που κάνω και βασικά μου το είπε διότι στη δουλειά έχουν συμβεί διάφορα, δεν ήταν σπόντα δηλαδή για εμένα. Μία φορά όμως βγήκα με μία δύο συναδέλφους απο άλλο τομέα και συζητούσαμε για τις δουλειές μας. Εγώ δεν αποκάλυψα κάποια πατέντα που δεν έχει ξαναγίνει ποτέ,απλά μιλούσαμε σα φίλοι για τις διαδικασίες μας. Ουσιαστικά η δουλειά μου δεν θεωρείται η κενοτομία της χρονιάς. Αλλά δε μπορώ όταν βγαίνω με φίλους και με ρωτάνε τι κάνω να τους απαντώ "δε θα σου πω μπορεί να μου κλέψεις την ιδέα" είναι λίγο κάπως.Αυτό ήταν ένα μόνο παράδειγμα από αυτά που σκέφτομαι για τη δουλειά,γενικά προσπαθώ να είμαι όσο το δυνατόν καλύτερος γίνεται αλλά δεν είμαι τέλειος και όπως ξαναείπα οκ,μπορεί να είμαι χαζός ώρες ώρες και να μου ξεφεύγουν πράγματα.

Γιατί οι γυναίκες πρέπει να εργάζονται και να μη περιμένουν από τους άντρες, τη στιγμή που πάρα πολλοί άντρες δεν ξέρουν από νοικοκυριό και περιμένουν από τις γυναίκες; Συχνά οι ίδιοι άντρες που λένε ότι η γυναίκα πρέπει να είναι οικονομικά ανεξάρτητη, είναι οι ίδιοι εξαρτημένοι επειδή δεν μπορούν και δεν θέλουν να κρατήσουν το νοικοκυριό τους. Παλιά η γυναίκα καθόταν σπίτι και ο άντρας δούλευε, τώρα που οι περισσότερες γυναίκες εργάζονται πολλοί άντρες εξακολουθούνε να μη μαγειρεύουν.σιδερώνουν.καθαρίζουν. Οι γυναίκες εξελίχτηκαν, αυτοί όμως;

Φανταστείτε πόσο θα ήταν ο πληθυσμός αυτή τη στιγμή κάθε χώρας αν δεν πέθαιναν τόσοι άνθρωποι χωρίς να ήταν από βαθιά γεράματα , δηλαδή από φυσικά αίτια.

Μενω σε μακρινη χωρα του εξωτερικου και η γραφειοκρατεια για να τακτοποιησω μια σοβαρη εκκρεμοτητα στην Ελλαδα απο εδω που βρισκομαι ειναι τεραστια. Και πρωτιστως δεν υπαρχει καμια προθυμια για βοηθεια μετα απο τηλεφωνηματα που εκανα εκει. Ελεος! Και καθε φορα στην Ελλαδα που εμπαινα στον πειρασμο να καυτηριασω ολη αυτη τη γραφειοκρατια, ανελιξια, και δημοσιοϋπαλληλικι, κρατιομουν καθως φοβομουν οτι θα με χαρακτηριζαν το στερεοτυπο του Ελληνα του εξωτερικου που υποτιμα τους Ελληνες στην Ελλαδα. Γιατι μαλλον αλλιως ειναι να τα χωνει ενας που κατοικει Ελλαδα και αλλιως ενας που ειναι μονιμα εξωτερικο. Γιατι τοσο πισω ρε γ.....ω;;; Διατηρω ακομα την ελπιδα οτι θα αλλαξει κατι, ομως...