ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Μεγάλωσα σε ένα σπίτι, που η μητέρα μου άφησε ανοιχτά τα αλάρμ στο αμάξι και της έμεινε από μπαταρία, και οι παππούδες μου φωνάζουν σε εμένα που δεν το πρόσεξα από το μπαλκόνι, την ώρα που διάβαζα.

Ο πατερας μου ειναι καπνιστης εδω και 15 χρονια.Καπνιζει υπερβολικα πολυ καθημερινα.Σε 2 μηνες φευγω για σπουδες.Πως θα τον αφησω μονο του;Αμα παθει κατι απο το καπνισμα σε αυτα τα χρονια και εγω ειμαι σε αλλη πολη τι θα κανω;

Μιλαμε απο την αρχη της καραντινας με ενα παιδι που ειμαστε συνομιλικοι.Ειναι πολυ γλυκος και ευγενικος και πραγματικα νιωθω καλα οταν μιλαω μαζι του.Δεν εχουμε βγει ακομα.Το αποφευγω με τροπο γιατι με εχει πιασει μια περιεργη φαση.Νιωθω οτι αν αρχισουμε να βγαινουμε θα εξελιχθει σε κατι σοβαρο.Δεν ηταν μεσα στα σχεδια μου μια σχεση αυτη την περιοδο.Ξερω οτι ειναι νωρις να σκεφτομαι για σχεσεις αλλα ειναι ενα προαισθημα ανεξηγητο.Εσεις τι πιστευετε οτι θα πρεπε να κανω;

Οι ανθρωπινες σχεσεις κατα τη γνωμη μου δεν ειναι πλακα.Καμια φορα ειναι ωραιο να κανεις πλακα παντα ομως εντως οριων κ εφοσον δεν ενοχλει φανερα τουλαχιστον τον αλλον..Απο αντρες κυριως εχω παρατηρισει τετοια συμπεριφορα κ προσφατα ειχα μια αναλογη εμπειρια.Το συγκεκριμενο παιδι μου εδειχνε οτι ηθελε ενας ειδος ελευθερης σχεση για την πλακα του.Μετα απο μερες μου ειπε πως δεν το εννοει κ πως το ειπε για να δει την δικη μου αντιδραση,ανοιχτηκε πολυ εκεινη την ημερα.Μου ειπε πραγματα π δεν περιμενα οτι θα ακουσω κ δεν τα πιστεψα κιολας να σας πω την αληθεια..Του απαντησα χιουμοριστικα και στην "πλακα" ακολουθοντας τη δικη του τακτικη και μου ειπε οως δεν θα ξαναανοιχτει.Επειτα αρχισε το ατελιωτο γραψιμο..Και οχι δεν μαρεσει που με γραφει..Θα τον αφησω να δω..Αν κ νομιζω πως ειναι χαμμενη υποθεση θελω να κραταω μια ελπιδα μεσα μου..Βλεπετε πιστευω στην καλη πλευρα των ανθρωπων,οσο κ ασχημο εαυτο εχω δει απο εκεινους..Για να δουμε..

Είναι τόσο ανώριμος χθες τσακωθήκαμε άσχημα και γενικά αυυες τις μερες τσκαωνομαστε άσχημα γιστι είμαστε κ οι δυο πιεσμένοι για διαφορετικούς λόγους. Από χθες δν έχουμε μιλήσει είπε ότι δν θέλει να μ ξανά μιλήσει και ποσά. Όλα αυτά μέσω από ένα κινητό.ειμαι 4 χρόνια με αυτόν τον άνθρωπο και έλεος συνέχεια άγω κάνω πίσω για να μιλήσουμε κ ποσά.θελω απλά να μην στιελω κανενα μήνυμα για να δω αν θα στείλει αυτός αλλά κερω ότι είναι πολύ εγωιστικό κ είναι κρίμα να χαθεί κάτι τέτοιο επειδή αυτός είναι ανώριμος κ βλάκας.

Πήγα χθες να συζητήσω για τη δουλειά μου σεζόν. Στο ίδιο ξενοδοχείο δούλευα και πέρυσι και μου είχε βγει η Παναγία για τον βασικό μισθό και κάτι ψηλά. Φέτος είχα μιλήσει κ με άλλα παιδιά που δούλευαν εκεί και έφυγαν και μου είχαν πει να μην με πιάσει πάλι κορόιδο ο εργοδότης. Ε, πάλι τα ίδια τάχα μου λόγο κορωνοϊού "μπαίνει μέσα" και χωρίς κέρδος το ανοίγει φέτος το ξενοδοχείο... Δεν μπορεί να μου δώσει περισσότερα! Μιλάμε για ψίχουλα,9 ώρες μέσα στον ήλιο πέρα-δώθε. Αλλά αυτή είναι η ζωή στην Ελλάδα, ενώ κανονικά θα έπρεπε να είχα πει όχι, κάθομαι σαν χαζός και το σκέφτομαι γιατί δεν έχω καθόλου χρήματα και όλοι έχουν κλείσει τώρα πια...

μιαλω με μια κοπελα σχεδον 1μηνα και θελω να παω την κουβεντα στο ερωτικο,πως να το πω?

Μια απορια:Οταν μπαινετε στο τρυπακι να απαντησετε σε μια διαδικτυακη αγγελία, που εκ των πραγματων δεν εχει φωτό, δεν ειναι λογικο μετα απο καποιο διαστημα να θες να σου «αποδειξει» ο αλλος οτι αυτο που ειναι απεναντι σου ειναι οντως αληθινό;Δε λεω για ντικ πικ ή κατι.. μιλάω εστω να δεις μια μακρυνη φωτό, η να ακουσεις μια φωνή, κάτι; Ειναι παραλογο αυτο που λέω;Καλως η κακως με email γινεται το νταλαβερι. Ειναι απροσωπο.Τεσπα, ειναι κουραστικό παντως κ να παρακαλας. Γιατί να ανοιχτείς σε εναν αγνωστο τοτε;

Ο σύντροφός μου φτιάχνεται με φωτογραφίες κοριτσιών στο Instagram. Το ξέρω εδώ και καιρό(έπειτα από συζήτηση μαζί του) και δεν μπορώ συνέχεια το σκέφτομαι και με κάνει να νιώθω ανασφάλεια. Όχι ανασφάλεια ότι θα στείλει σε κάποια και θα γίνει κάτι αλλά ανασφάλεια με εμένα ότι δεν έχω το τόσο τέλειο σώμα, ότι μπορεί να με συγκρίνει με αυτές, που είμαστε στην ίδια ηλικία και τις ξέρει κιόλας και άλλα τέτοια. Νομίζω ότι αυτό είναι περισσότερο θέμα δικό μου και όχι δικό μας, ωστόσο πριν το μάθω ότι το κάνει ένιωθα μια χαρά από αυτοπεποίθηση όταν ήμουν μαζί του ενώ τώρα νιώθω πιο κατεβασμένη. Του το αναφέρω ανά τακτά χρονικά διαστήματα διότι δεν το έχω λύσει μέσα μου. Από την άλλη με ξενερώνει σαν ιδέα το γεγονός ότι το κάνει αυτό. Κάποιες φορές όταν βρισκόμαστε πιο κοντά και είναι η σειρά του να με ικανοποιήσει το σκέφτομαι και δεν μπορώ να λειτουργήσω... Καθώς τα γράφω αυτά συνειδητοποιώ ότι μάλλον είναι δικό μου και μόνο το ζήτημα και ότι πρέπει να βρω μόνη μου πως να το λύσω... Εσείς τι λέτε;

Ηρθα στο πατρικο μου για λιγες μερες.Και οπως ειναι φυσικο οι αναμνησεις χτυπανε κοκκινο..Βρηκα φωτογραφιες μου λοιπον απο το λυκειο και σκεφτομουν ποσο εχω αλλαξει απο τοτε? Στη φωτο εβλεπα ενα αρκετα ωραιο παιδι, που ειχε πολλα ποτενσιαλ να γινει δημοφιλης στο σχολειο του και απορω γιατι τοτε με θεωρουσα ασχημο.Και τοτε και αργοτερα..Ποσα λαθη εκανα , ποσες ηλιθιες γνωριμιες, ποσα ακυρα ραντεβου , ποσες περιστασιακες περιπετειες που μετα τις μετανιωσα και ολα αυτα γιατι δεν ειχα αυτοπεποιθηση. Αν εβλεπα αυτο που βλεπω τωρα στον καθρευτη μου θα ειχα γλιτωσει πολιτιμο χρονο απο περιττο κοσμο και καταστασεις..Τι κουβαλαγα στο κεφαλι μου απορω..Και ολα αυτα γιατι δεν ελεγα οχι..Αλλα μην κατηγορω τον 17χρονο εαυτο μου για ολα..διοτι η εξελιξη του ειμαι εγω σημερα και χαιρομαι πολυ για αυτα που εχω μεσα μου. Μαρεσω μεσα και εξω..Τοτε μαρεσα μονο μεσα και ζητουσα την επιβεβαιωση για το εξω μου..Ποσο λαθος ημουν..