ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Δεν ξέρω τι μπορώ να κάνω. Τα τελευταία χρόνια όλο χάνω φίλους και δεν αποκτώ καινούργιους έχω βαρεθεί. Μου έχουν μείνει πολύ ελάχιστοι και από αυτούς νιώθω ότι ίσως να μην με θέλουν πραγματικά γιατί και αυτοί έχουν διαφορετικές παρέες. Τις πιο πολλές φορές βγαίνω μόνο με την κολλητή μου και βλέπω παρέες ατόμων έξω και ζηλεύω. Φοβάμαι παρά πολύ ότι δεν θα αποκτήσω νέα άτομα στην ζωή μου. Τι να κάνω; Ειμαι σε απόγνωση νιώθω τόσο μόνη. Θέλω να ειμαι καλά και να μην έχω ανάγκη κανέναν αλλά αυτή την στιγμή νιώθω τόσο την ανάγκη να βρω μια παρέα και αυτό με πληγώνει τόσο πολύ.

Είμαι η κοπέλα που πρίν από πολλές μέρες είχα γράψει την εξομολόγηση ότι μία άλλη κοπέλα με φλέρταρε σ'ένα μαγαζί με πολύ ιδιαίτερο τρόπο που μου άρεσε.Ίσως παρεξηγήθηκα,και δίκαια,γράφοντας ότι ίσως κάποιος την έβαλε να μου κάνει πλάκα,ήταν και για μένα ξαφνικό αυτό.Τελικά δεν ήταν έτσι, και από την επόμενη μέρα που βγήκαμε,όλο και περισσότερο θέλουμε να είμαστε μαζί.Είναι απ'τις ωραιότερες στιγμές της ζωής μου,κι άς είναι κάτι που δεν έχω ξαναζήσει Δέν προτρέπω κανέναν και σε τίποτα.Αυτό που θέλω να πώ,είναι να δίνουμε ευκαιρίες στα ξαφνικά που συμβαίνουν,και κυρίως σ'αυτούς που μας δείχνουν τί θέλουν μα άμεσο τρόπο.

Τα λόγια ειναι φτωχα για τις παρακάτω συγκλονιστικές ελληνικές ταινιες. Τις προτείνω σε όλους /όλες όσους/όσες αγαπάνε τον ελληνικό κινηματογράφο - Ο φόβος του Κώστα Μανουσάκη.- Με την λάμψη στα μάτια του Πάνου Γλυκοφρύδη.- Προσοχή, κίνδυνος! του Γιώργου Σταμπουλόπουλου.- Η Καγκελόπορτα του Δημήτρη Μακρή .-Ιωάννης ο Βίαιος της Τώνιας Μαρκετάκη, - Οι τεμπέληδες της έφορης κοιλάδας του Νίκου Παναγιωτόπουλου .Καλό Σ/Κ .Γιώργος Τσομπανίδης απο Τούμπα

Τα πάντα έχουν πάει σκατά τώρα τελευταία νιώθω διαρκως ότι βουλιάζω και μέσα σε όλα ψάχνω μια κοπελα να κάνω μια καινούργια αρχή αλλά ακόμα και εκεί δεν έχω πάντα την όρεξη η την υπομονή

Εκείνος λίγο πάνω απο τα 30 του. Απο τα 15 του δεν υπαρχει μέρα σχεδον που να μην βγει έξω με γνωστους και φίλους. Το εξω συνεπάγεται με στιλάτο ντύσιμο, κούρεμα ξυρισμένο γυρω γυρω και μαλλί στην κορυφη .Εχει καλό κορμι λόγω συχνών επισκέψεων στα γυμναστήρια. Σπανιότατα θα κάτσει μέσα να παρακολουθήσει ένα ντοκιμαντέρ ή μια ταινία. Για βιβλίο - εφημερίδα ουτε λόγος τον πιάνει αλλεργια αυτα που διάβαζε ήταν τα βιβλία του Πανεπιστημίου . Υπάρχουν μέρες που όταν κάθεται χτυπάει οχτάωρο μεσα στο Facebook - msn . Σπιτικές εργασίες είναι για αυτον terra Incognita. Απο φαγητα ένα καφέ γνωρίζει και αυτον συνήθως τον φτιάχει αλλος. Εγω ενα κλικ πριν απο τα 40 μου . Απο τα 15 μου δεν υπάρχει μέρα -εκτός τις περιόδους που πηγαινα στην σχολη, στρατό και στην δουλειά και τα καλοκαιρια για ελεύθερη κολυμβηση στην θάλασσα - που να μην κάτσω μέσα. Φιλους φίλους δεν ειχα παρα μόνο ελάχιστους γνωστους . Ανάθεμα με αν πήγα 1-2 φορές όλες και όλες σε πάρτι μέχρι τώρα. Τα ντάμπα ντούμπα ποτε δεν τα γουσταρα .Το κάθομαι μέσα συνεπάγεται ενδιαφέρουσες ταινίες , ντοκυμαντερ, διάβασμα βιβλίων και gaming.Επισης συνεπάγεται σπιτικές εργασίες όπως για παράδειγμα γενικό καθάρισμα σπιτιου, συναρμολόγηση επιπλων απο το ΙΚΕΑ, κάρφωμα καρφιών στον τοιχο,πλυσιμο πιάτων ενίοτε και μαγείρεμα. Εκείνος και εγώ μενουμε στο ιδιο ευρύχωρο διαμέρισμα μαζί με τους γονείς μας . Εκεινος είναι ο αδερφός μου και εγω ειμαι εγω. Το μονο που με ανησυχει (πέρα απο την υγεία των δικών μου ανθρώπων) ειναι ποια γυναικα θα μας παρει με αυτά τα χάλια που έχουμε και οι δυο μας

Κατέστρεψα την ζωή μου στα 40 με έναν άνθρωπο που είναι λιγουρης κ γκομενιαρης, εγώ φταίω γ την επιλογή μου.. Έτσι είναι όταν δεν κάνεις σωστές επιλογές.

Τι ωραία που περνούσαμε τα καλοκαίρια όταν ήμουν μικρή! Κάναμε βόλτες με το ποδήλατο, ανακαλύπταμε καινουρια μέρη, πηγαίναμε εκδρομες, παίζαμε κρυφτό, κυνήγι θησαυρού, ποδόσφαιρο! Μαζευόμασταν σε ένα γηπεδάκι της περιοχής και ξεχνάγαμε να γυρίσουμε σπίτι!Τώρα που μεγάλωσα, αισθάνομαι παρά πολύ μοναξιά, οικογένεια δεν έχω κάνει ακόμα, σχέση δεν έχω, φίλους δεν έχω τόσους για να κάνουμε πράγματα κάθε μέρα, και είναι πολλές που φορές που κάθομαι σπίτι γιατί δεν έχω που να πάω! Καλή ψυχική διάθεση δεν έχω, το καλοκαίρι είναι παρά πολύ δύσκολο για μένα...δεν την παλεύω ειλικρινά...

Υπάρχουν κάποιοι χρήστες με μεστό και κατανοητό γραπτό λόγο τους οποίους απολαμβάνεις να διαβάζεις και να συμβουλεύεσαι. Άλλοι πάλι γράφουν ολόκληρα σεντόνια που ούτε οι ίδιοι δεν καταλαβαίνουν κι άλλοι σχολιάζουν λες και βγάζουν διάλεξη στο πανεπιστήμιο. Χαλαρώστε λίγο μια κοινωνική στήλη είμαστε.

Αν μπορούσα να γυρίσω τον χρόνο πίσω, θα τα έκανα όλα αλλιώς...

Δεν την εχω δει ακομα φετος. Κριμα...