ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Διάβασα εντατικά Μάιο Ιούνιο και άφησα τον Ιούλιο σχεδόν ελεύθερο για μπάνια και βόλτες. Από αύριο αυστηρότατο πρόγραμμα. Είναι 5 το πρωί και έχω υπερένταση. Εκτύπωσα και κόλλησα στο τοίχο τη σχολή που θέλω μαζί με το τμήμα και είναι το πρώτο πράγμα που βλέπω μόλις ανοίγω τα μάτια μου. Ουστ οι σχέσεις, οι φιλίες, τα οικογενειακά δράματα, αν με αγαπάνε θα με καταλάβουν και θα ξέρουν πως μετά από αυτόν αγώνα θα είμαι και πάλι κοντά τους. Έχω ένα εκπα να με περιμένει

Ο ανεμιστηρας δεν βοηθαειΚουνουπια τσιμπανε διχως αυριο τα μπασταρδαΣημερα ολη μερα στο πόδι και παλι δεν εχω υπνοΑν κοιμηθω θα ξυπναω παλι καθε μια ώρα οπως παντα τον τελευταιο καιροΚαι δεν αντεχω και την αδιαφορη ζωη μου μαζι με ολα αυταΟλοι δουλειες, σπουδες, σχεσεις , σεξ, ταξιδια κτλπΟλα αυτα ρε παιδια πως τα καταφερνετε δεν ξερωΓια πολλους ειναι αυρονοητα , τα κανουν να συμβουν χωρις να το σκεφτονταιΑπορω τι παει λαθος με μενα

Στενοχωριέμαι που είμαι δίπλα στους φίλους μου πάντα, στα καλά και στα άσχημα, στις βόλτες και σε όλα, τους έχω πάνω από όλα και ...έχουν κανονίσει όλοι τους διακοπές χωρίς να με υπολογίσουν..δουλεύω πολύ και πρώτη φορά έχω μια άδεια της προκοπής. Που μπορώ να πάω κάπου και να ξεκουραστώ κάπως. Είναι ένας χρόνος χάλια για όλους, μα για όσους πέρασαν κι επιπλέον προβλήματα είναι χειρότερα τα πράγματα. Και το είχα τεράστια ανάγκη να πάμε κάπου να είμαστε λίγο ξέγνοιαστοι. Για σύντροφο δεν το συζητώ. Άλλωστε, αν δεν είσαι ψηλή καλλονή δεν έχεις καμία ελπίδα το 2020, όπως φαίνεται. Νιώθω λες κι έχω αδειάσει. Μου έχουν χαλάσει ότι ωραίο ένιωθα κι αρχίζω να βλέπω το ποσο παρτάλια είναι τελικά. Διακοπές alone λοιπόν.. όπου με βγάλει κι όπως ερθουν βρε παιδιά.. μια ακόμη εμπειρία στη συλλογή μου... Στο τέλος όλα θα πάνε καλά που θα πάει...

Μου την έπεσε κάποιος που θεωρούσα φίλο. Εκείνος παντρεμένος σε βαλτωμένο γάμο λεει και εγώ λίγο πριν το γάμο.Ενώ ήμασταν για καφέ, μου είπε να συνεχίσουμε κάπου πιο ήσυχα οι δυο μας χωρίς να το μάθει κανείς.Τον έβρισα και μετά έφυγα.Μου έστειλε μήνυμα πως η συμπεριφορά μου είναι ανώριμη και πως κατάλαβε πως έκανε λάθος και ξέρει το ποιον μου και με εκτιμάει γι αυτο.Θέλει να τα βρούμε λέει.Αναρωτιέμαι αν ήταν υπερβολική η αντίδραση μου και αν πρέπει να μπω σε διαδικασία συζήτησης μαζί του

ασχημο να νομιζουν οτι σε ξερουν ,ενω δεν ξερουν ουτε για λιγο τι σε προβληματιζει... οπως και ασχημο να νομιζουν οτι θα εισαι για παντα εκει..

Κανονισα διακοπες με φιλες μου σε νησι οπου γνωρίζω οτι εχει αρκετές παραλιες γυμνιστων. Εγω δεν αισθανομαι ανετα με το σωμα μου και δε θα ηθελα να γδυθω.. Οι φιλες μου ομως σιγουρα θα θελουν να κανουν.. Και η αληθεια ειναι πως αγχωνομαι και για το τι θα πω αλλα και για το αν θα μπορω να ειμαι με το μαγιό μου σε παραλια γυμνιστων..

Ρε σεις εχω αρχίσει να νιώθω πως κανω κατι λάθος γιατι με όσους εχω μπλεξει δεν εχει καταλήξει σε σχεση και νιώθω άσχημα για αυτο γιατι δε ξερω τι κανω και με βλέπουν σαν σεξ μόνο! Δεν ειμαι και απο τις κοπέλες που ψάχνουν μόνο για αυτο η που κάνουν κατι με όλους ισα ισα!! Οποτε δε καταλαβαινω γιατι οταν θελω κάποιον συγκεκριμένο δε προχωράει για σοβαρα και πηγαίνει προς σεξ και μόνο! Απλα ειναι και κατι που δε το θελω δε θελω να φαίνομαι οτι θελω μόνο αυτο! Πρεπει να κανω κατι η να μην κανω για να μη ειναι μόνο αυτο;

Θέλω και δεν θέλω να είμαστε μαζί. Το δεν θέλω είναι πιο ισχυρό και έτσι βρίσκω διάφορες δικαιολογίες για να με παρηγορήσω. Αρπάζομαι για παράδειγμα από κάτι και βγάζω τα δικά μου συμπεράσματα. Ακόμη κι αν δεν ισχύουν εγώ προσποιούμαι πως ισχύουν και κατασκευάζω διάφορες δικαιολογίες για να δικαιολογήσω το ότι υπάρχουν πάνω της πράγματα που δεν μου αρέσουν και τη δειλία μου να τολμήσω να την πλησιάσω. Λίγο ακόμα και θα πείσω τον εαυτό μου πως δεν αισθάνομαι τίποτα και δεν έχει τίποτα πάνω της που να με ελκύει. Έτσι θα μπορέσω επιτέλους να ησυχάσω από αυτό που με έπιασε τους τελευταίους μήνες. Είμαι γυναίκα, 39 ετών και έχουμε δέκα χρόνια διαφορά.

Καλησπέρα. Κάποιες φορές φέρομαι εντελώς διαφορετικά απ' ότι θα περίμενε κανείς. Τι εννοώ; Στον κόσμο παρουσιάζομαι ως ένα συγκροτημένο και έξυπνο άτομο, κανονικό θα έλεγα. Όμως από πίσω είμαι εντελώς διαφορετική. Αν και 43 χρόνων φέρομαι ακόμη ανώριμα και αισθάνομαι σαν να μη μετρά ο χρόνος για μένα. Αισθάνομαι ακόμη πως όλος ο κόσμος μου ανήκει και πως εκείνος που δεν μου ανήκει πρέπει να γίνει οπωσδήποτε δικός μου. Και δεν τα πάω καθόλου καλά με το άκυρο. Αν φάω άκυρο νιώθω σαν να κολλάω περισσότερο. Όχι γιατί υπάρχει κάτι που μου αρέσει εκεί αλλά γιατί θέλω να κατακτήσω αυτόν από τον οποίο το έφαγα. Όλα αυτά έχουν σαν αποτέλεσμα να είμαι εξαιρετικά μόνη και εγώ. Πως θα μπορούσα να διορθώσω την κατάσταση αυτή;

Γενικα (εαν συμπάθησω ατομα) ειμαι αρκετα επικοινωνιακή και ευχαριστη,ακομα και με ατομα που προσπαθουν να με προσελκύσουν ερωτικα για τα οποια δεν ψήνομαι ιδιαίτερα. Απαξ ομως και συνειδητοποιήσω οτι εν τελει καποιος απο αυτους μου αρεσει,μετατρέπομαι στην πιο ξενέρωτη κοπελα που υπάρχει. Δεν μιλάω ανετα οπως πριν και απομακρύνομαι. Πως αλλαζει αυτο; δεν θελω να ειμαι ευχάριστη και ανετη μονο με αυτους που ΔΕΝ θελω. Ελεος.