Είμαι γύρω στα 20, δεν έχω βγει ποτέ ραντεβού με κάποιο αγόρι. Εκεί στο λύκειο δεν είχα "κατακτήσεις", αλλά ούτε κι εγώ διεκδικούσα κάτι. Για να γίνω πιο συγκεκριμένη, δεν είχα γενικά επαφή με το αρσενικό φύλο, ούτε σε φιλικό επίπεδο. Δυσκολεύομαι να ανοίξω συζήτηση κλπ. Πάντα με προβληματιζε αυτό, δεν ξέρω τι φταίει και νιώθω μειονεκτικά σε σχέση με τις φίλες μου κι άλλες κοπέλες που έχουν φίλους και αγόρια. Βέβαια από τότε που πήγα φοιτήτρια, έδειξαν κάποια άτομα ενδιαφέρον. Αλλα με όλους το έκοβα. Κι ενώ αν με ρωτούσε κάποιος τώρα, θα έλεγα ότι εμφανισιακά τουλάχιστον με ελκυαν κάποιοι από αυτούς, τη στιγμή που κάποιος μου έστελνε μήνυμα ή οτιδήποτε, ένιωθα ότι δεν θέλω. Δεν έδωσα καν μια ευκαιρία για έναν απλό καφέ. Ντρέπομαι κάπως για μένα, νομίζω πως δεν θα φανώ ενδιαφέρουσα, ότι δεν θα χω τι να πω κλπ. Αλλά έτσι χάνω πράγματα απ τη ζωή μου και φυσικά δεν μου αρέσει. Πιστεύω ότι ακόμη και κάποιος που μου αρέσει πάρα πολύ να μου στείλει να πάμε μια βόλτα, θα το αρνηθώ. Είμαι η μόνη;; οποιαδήποτε απάντηση δεκτή :)