ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

που έχω δεχθεί ώς γυναίκα,ήταν όταν προχθές μία συνάδελφος μου,μου είπε: "Ξέρεις τί μ'αρέσει σ'εσένα;Το ότι όταν χαμογελάς,μένει αυτή η έκφραση σου,δεν χάνεται απότομα". Όταν το άκουσα,ένιωσα πολύ όμορφα,δεν είχα λόγια.Θα ήθελα πολύ ν'κούσω κάτι ανάλογο από έναν άντρα,κάτι τόσο απλό.Από υπερβολές που είναι απλά για να πεί κάτι ο άλλος,χόρτασα.

Δυο άνθρωποι ερωτεύτηκαν αλλά ζούνε σε μεγάλη απόσταση και εκείνη είχε πει ότι θέλει έναν άνθρωπο κοντά της. Δεν προσπάθησε να βρει λύσεις μαζί του να θέσουν έναν στόχο για να μείνουν κάποια στιγμή αργότερα μαζί. Πέρασαν πέντε χρόνια, είναι ακόμη και οι δυο ελεύθεροι.Τι κατάλαβε και τι κέρδισε; Τώρα θα μπορούσαν να είχαν δημιουργήσει τις προυποθέσεις για να ζήσουνε μαζί. Αν ξεκινήσουν από το μηδέν θα χρειαστούνε πάλι δυο με τρία χρόνια, και εκείνη είχε πει ότι χρειάζεται έναν άνθρωπο κοντά της.Τότε πως ζει τόσα χρόνια μόνη της; Άβυσσος.....

τον έβρισα κ εγω κ χτύπησε το αμαξι με το χέρι.. τροχαία;

Είμαι 25. Εχω μια σχέση για την οποία οι γονείς μ δε γνωρίζουν τίποτα. Θα πάμε στο χωριό σπίτι μου και 15αυγουστο θα έρθουν και οι γονείς. Τα έχω καιρό με το παιδί και μου λέει ευκαιρία να τους γνωρίσω. Αν και 25 οι γονείς μου φουλ αυστηροί και δεν ξέρω πως θα αντιδράσουν. Δεν ξέρω καν πως να το πω.τα χω παίξει. Αυτός με γνώρισε στους δικούς του και ολα κουλ.Τι να κάνω;;;;

Την πρωτη φορα που ερωτεύτηκα ήταν τέλη λυκείου. Ήταν παράφορος ερωτας, πολυ δυνατός και τελειωσε άδοξα.. κατι που με πόνεσε πολύ και άργησα να το ξεπεράσω.Μετά από 2 χρόνια και ενώ είχα αποφασίσει πως δεν είμαι ακόμα έτοιμη μα μπω σε σχέση εμφανίστηκε ένας υπέροχος άνθρωπος ειλικρινής, νοιαζόταν και το έδειχνε έμπρακτα. Θεώρησα ότι ήταν κάτι μοναδικό και δεν θα ξαναεβρισκα τετοιο άνθρωπο στη ζωη μου οπότε αποφασισα να ειμαι μαζί του. Λόγω του ότι ήμουν πολύ διστακτική και δεν ανοιγομουν εύκολα μετά τον χωρισμό δεν τον ερωτεύτηκα ποτε αυτον τον άνθρωπο. Ένιωσα αγαπη, αλλά όχι έρωτα και ήταν κάτι που με έκαιγε πολυ μετα τον 1 χρόνο της σχέσης μας. Πλέον ειμαι σίγουρη οτι χρειαζομαι εναν έρωτα, καποιον που να μη μου τα φέρει όλα στο πιάτο, να τρέμει η καρδιά μου καθε φορα που πλησιάζει και να μετράω τα λεπτα να τον δω..

Ήμουν πριν 2 Χρόνια σε μια σχέση που μόνο καλο δεν μου έκανε. Ήταν ο πρώην μου πολύ τοξικος άνθρωπος ζήλευε πολύ και έκανε κουμάντο στην δική μου ζωή. Τον αγαπούσα πολύ και ήξερα πως ήταν λάθος από μεριά μου να επενδύσω τόσο καιρό ήμασταν μαζί 3 Χρόνια . Έβλεπα τα σημάδια και έκανα τα στραβά μάτια πως ίσως εγώ του δίνω αφορμές γιαυτό η όλη του συμπεριφορά μέχρι που κατάλαβα χωρίς λόγο και αιτία αρπαζοταν από μόνος του. Δεν άντεξα κόντευα να χάσω το μυαλό μου είχα χάσει κάθε ελπίδα πως θα αλλάξει και ήταν μονόδρομος να χωρίσουμε. Έπειτα έμεινα μονη για 1 χρόνο και μετά τον 1 χρόνο γνώρισα ένα αγόρι που αρχίσαμε να βγαίνουμε . Ήθελα να βγω ένιωθα ότι δεν αξίζει να είμαι σπίτι γιατί 1 χρόνο δεν βγήκα καθόλου έξω και ήμουν πολύ θλιμμένη. Βγήκα με αυτό το παιδί ξαναβγηκα και μου είπε πως δεν θέλει κάποια σχέση αυτή την περίοδο στην ζωή του και πως θέλει μια σχέση χωρίς δεσμεύσεις. Εγώ με την ίδια λογική το δέχτηκα να περνάμε μόνο καλά ο λόγος ήταν που δεν ήθελα σχέση γιατί φοβόμουν και φοβάμαι μην χάσω ξανά τον εαυτό μου . Η φίλες μου έχουν σύντροφο της βλέπω και χέρομαι αλλά λέω μακριά από μένα. Άραγε έχω πρόβλημα που δεν θέλω δέσμευση και σχέση?

Μου έλειψαν.

Που χαίρομαι για τις μάσκες γιατί πίσω από αυτές μπορώ να χαμογελάω άνετα χωρίς να φοβάμαι μην φανούν τα στραβά δόντια μου

Από την βεράντα μου τη βροχή.. θεσπέσιο θέαμα είμαι ευγνώμων..

Θελω να βρω μια δουλειά και να ανεξαρτοποιηθω τελείως απο γονεις θέλω να νοικιάσω ένα σπίτι και να αναλάβω όλα τα έξοδα εγώ.. Ξέρω ότι δεν είναι εύκολο αλλά ούτε και ακατόρθωτο.. Κάποιος που να το έχει ζήσει να μας πει την ιστορία του.;;