ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Πάντα ήμουν δίπλα στη νύφη μου, όταν γέννησε, όταν παντρεύτηκε με τον γιο μου, της έδειξα όλη μου την αγάπη, της πρόσφερα τα πάντα, την έβαλα στο σπίτι μου, την έχω σαν το παιδί μου.. το εγγόνι μου όμως μου το στερεί.. Όταν το σηκώσω μου το αρπάζει από τα χέρια, και μου λέει πως δεν την ρώτησα για να το σηκώσω, με την παραμικρή κινήσει που κάνω από αγάπη στο παιδί μου την λέει... μόνο εγώ ξέρω τι νιώθω μέσα μου...

Θελω να αλλαξω τη ζωη μου ριζικα. Τελειωσα δυστυχως απο φοιτητρια και θα ειμαι απο τον Σεπτεμβρη στο πατρικο μου πισω( το λεω και κλαιω αληθεια). Βασικα ηδη ειναι απλα ισως ξαναφυγω για λιγο...Στην πολη μου εχω μονο 1 2 ατομα που και αυτα δεν με γεμιζουν ειναι η αληθεια και μπορει και να μην γυρισουν στην πιλη μας αρα ΜΟΝΗ μου τελειως...καταθλιψη με ολη της την σημασια αληθεια...Αυτο που ηθελα να επισημανω ειναι οτι ενω κανω προσπαθειες για να γνωριστω με κοσμο και να επεκτεινω τον κυκλο μου δεν βλεπω να δινεται συνεχεια στη μεταξυ μας σχεση με τον οποιοδηποτε. Ολο εγω προσπαθω και προτεινω πραγματα χωρις να βλεπω ανταποκριση. Δεν ειναι οτι ολοι δεν σε θελουν ή δεν σε συμπαθουν απλα εχουν τις παρεες τους και δεν τους νοιαζει αν και προσωπικα το θεωρω ΛΑΘΟΣ. Δεν βλεπω φως στον οριζοντα και με βλεπω να βυθιζομαι στη θλιψη καθε μερα. Ειμαι μεσα στα νευρα. Στο σπιτι δεν μιλαω με του γονεις μου οχι επειδη εχει γινει κατι απλα εγω δεν θελω δεν μου βγαινει εχω κλειστει σε εμενα. Ειναι πολυ δυσκολα οταν γυρνας πισω και το νιωθω ηδη. Ονειρευομαι και ολη μερα σκεφτομαι την φοιτητικη μου πολη και το φοιτητικο μου σπιτακι. Εδω πλεον στο πατρικο μου νιωθω σαν ξενη δεν ξερω. Πολυ περιεργο το αισθημα. Σαν να μην ειμαι σπιτι μου, νιωθω αποξενωμενη και καθολου οικεια. Σκουρα τα πραγματα. Η πολη ειναι σχετικα μικρη κσι επιλογες δεν εχεις οπως Αθηνα Θεσσ/νικη. Γυμναστηριο που λεω να ξεκινησω δεν παιζει νσ γνωρισω κανεναν. Στο γυμναστηριι ειναι η αληθεια δεν κανεις παρεες. Εθελοντικα πραγματα δεν με εχει ενθουσιασει κατι συν οτι ειναι πιο μακρια απο την πολη και θελω μεσο. Αρα πρεπει να με πανε και δεν γινετσι γιατι δουλευουν. Αρα χ και σε αυτο. Η μοναξια ποναει. Χανουμε τσ καλυτερα μας χρονια μεσα στους 4 τοιχους. Νιωθω σαν καμια θεια οπως αυτες απεναντι. Ιδια ζωη κανουμε... καταντια. Το χειροτερο ειναι οτι εγω ΠΡΟΣΠΑΘΩ και ειναι ανοιχτη αλλα δεν βλεπω και απο τους αλλους το ιδιο...βλεπω την καταθλιψη να ερχεται...εξαλλου απο λιγο καιρο σκεπτομενη ολα αυτα και αλλα πολλα με επιασε κριση αγχους και ετρεχα στο νοσοκομειο.τι να πεις..την τυχη ναι μεν την προκαλουμε εμεις και πρεπει να ρισκαρουμε αλλα απο την αλλη υπαρχει και ο παραγοντας της τυχης που απλα σου τυχαινει κατι εκει που δεν το περιμενεις χωρις να εχεις προσπαθησει για κατι. Αρα απλη συγκυρια. .Αυτα ηθελα καπου να τα πω..να ειστε καλα και να ειστε καλοι με τους γυρω σας χωρις κακιες και πικροχολιες γιατι ο καθενας δινει τον δικο του αγωνα και μονο αυτος ξερει αυτα που νιωθει....σορρυ για το σεντονι

Αν διαβάσεις θα γράψεις τόσο απλό. Μην ακούς μαλακίες ότι το έκανα εγώ αλλά εσύ δεν μπορείς. Είναι 4 διαγωνίσματα τα οποία θα δώσεις και θα βαθμολογηθεις. Τίποτα παραπάνω τίποτα παρακάτω. Πας με ψυχραιμία και με καλή προετοιμασία και θα πάρεις αυτό που αξίζεις. Αν δεν έχεις ένα από τα δύο τότε σίγουρα κάτι δεν θα πάει καλά. Ότι και να κάνεις μέσα στην χρονιά δεν μετράει πουθενά αυτό που μετράει είναι 12 ώρες εξετάσεις(3 για το κάθε μάθημα ). Και μην ακούς μαλακίες του τύπου ήταν του 20 και έγραψες 12. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο αν χάσεις την ψυχραιμία σου ή αν όλο τον χρόνο σε δουλεύει το φροντιστήριο και το σχολείο για το τι επίπεδο μαθητή είσαι. Αν είσαι του 20 και δεν τα ας τόσο καλά θα πάρεις 17 δεν πρόκειται να πέσεις πιο κάτω το ίδιο και αν είσαι του 15 θα πάρεις στην χειρότερη κάνα 12 13. Είναι το πιο αξιοκρατικό σύστημα της Ελλάδος(δεν είναι το καλύτερο είναι το πιο καλό) . Καλή επιτυχία και θυμήσου ψυχραιμία και καλή προετοιμασία.

Θα σου φέρω ένα παράδειγμα το πόσο ζηλεύουν η μία την άλλη ή ακόμη πιο συχνά πόσο θέλει η μία αυτό που έχει η άλλη . Και θα μου πεις αυτό δεν είναι ανταγωνισμός; Φυσικά και είναι αλλά καταβάθος αυτό κρύβει και μίσος . Σήμερα ας πούμε ήμουν στην παραλία με κοριτσοπαρεα και λέω "πω αυτή η Χριστίνα και αυτή η Γιώτα πολλοί ωραίες κοπέλες" και μου απαντάει η μία φίλη μου " η Χριστίνα έχει πάει με την μισή πόλη είναι καραπουταναρα ενώ η Γιώτα είναι στόκος δεν καταλαβαίνει τον Χρηστό της τούβλο τελείως" Εννοείται πως αυτές οι δύο ήταν πολύ πιο ωραιες από τις φίλες μου και εκεί φάνηκε το μίσος και η ζήλεια... Και εγώ απάντησα "τι να πω ... Δεν ξέρω" Η αλήθεια είναι πως αν δεν είναι αυτό μίσος τότε τι είναι; Ένα άλλο παράδειγμα , τσακώθηκα σήμερα με την μάνα μου και μου λέει " σιγά μην βρεις σοβαρή γυναίκα εσύ θα βρεις εκεί μια πουτάνα να σε κερατωνει και θα είσαι ο χαμάλης της θα την έχεις καψουρευτει κιόλας και θα δεις..." Αγόρι 18 χρόνων...

απολαύστε τη ζωή και αποφύγετε τα δράματα. Με χώρισε. Τη χώρισα. Τον αδίκησα. Με αδίκησε. Μπούρδες. Όλα μες στη ζωή είναι. Εμπειρίες. Περιπέτειες. Εφήμερες καταστάσεις. Αδικίες. Χωρισμοί. Μόλις βρείτε το λιμάνι σας, θα τα ξεχάσετε όλα. Θα είστε μες στην ευτυχία και τα μέλια και δε θα δίνετε δεκάρα για το παρελθόν σας. Ανοίξτε τα μάτια σας, ψάξτε και αράξτε. Φιλούρες από Σαντορίνη.

Είχα 3 χρόνια σχέση με μια κοπέλα με την οποία ένιωσα πάρα πολλά συναισθήματα. Ο λογος που χωρίσαμε είναι επειδή δεν μπορώ να της προσφέρω όσα θέλει, ταξίδια, εξόδους κτλ. Εχω μια μικρή δουλειά που δεν μου προσφέρει καλό μισθό με σκοπό να μην μπορούσα να της πρόσφερα όσα ήθελε. Προσπαθούσα όμως γιατί ήμουν και είμαι ακόμη ερωτευμένος μαζί της. Όταν την ρώτησα γιατί πήρε την απόφαση να χωρίσουμε ήταν γιατί θέλει να βιώσει και άλλες εμπειρίες και από εκεί και πέρα δεν ξαναμιλήσαμε... δεν ξέρω πραγματικά, εγώ της φερομουν τόσο όμορφα και έκανα τα πάντα για να την κάνω ευτυχισμένη την είχα πάνω από όλους.

Θέλω να κάνω πράγματα. Θέλω να κανω κάτι διαφορετικό. Δεν εννοώ απαραίτητα κάτι ιδιαίτερο. Απλά κάτι να περναει πιο όμορφα η ώρα. Κάτι να πω ότι αξιοποίησα τον χρόνο που είχα. Να μην περάσει και αυτό το καλοκαίρι έτσι. Όμως δεν έχω φίλους ούτε για μια βόλτα. Επίσης δεν έχω ούτε λεφτά επομένως δεν μπορώ να παω καπου ούτε μόνη μου. Δεν θα με χαλούσε ιδιαίτερα καθώς μου αρέσει να κάνω πράγματα μόνη μου. Θέλω να ξεφύγω λίγο πραγματικά. Ας ήταν ακόμα και κάποιο χωριό . Δεν μπορώ άλλο το ίδια πράγματα ξανά και ξανά. Θα περάσει ακόμα ένα καλοκαίρι χωρις να καταλάβω τίποτα.

Με απέρριψε για τα λεφτά.

Πόσο θα ήθελα οι άνθρωποι να είχαν κότσια να μας πουν τι πραγματικά θέλουν από εμάς! Ας γίνουν επιτέλους ξεκάθαροι . Εγώ πάντα ήμουν ξεκάθαρη και πάντα θα είμαι έχω κότσια να μιλήσω για το πως νιώθω πως αισθάνομαι όταν είμαι λυπημένη το λέω όταν είμαι χαρούμενη το δείχνω δεν κρύβομαι πίσω από μια μάσκα ! Θα ήθελα να ήταν ένα μεγάλο ποσοστό των ανθρώπων έτσι θα μπορούσαν σίγουρα να με καταλάβουν. Λίγα κότσια θέλει η ζωή λίγο θάρρος και τόλμη και όλα θα ήτανε καλύτερα .

Η πρώην γυναίκα μου που χωρίσαμε πριν 5 χρόνια,πήρε τον δεκαπενταύγουστο μια κολλητή μου(δεν την είχε πάρει πέρσι η προπερσι) να της ευχηθεί για την γιορτή της.Της είπε μάλιστα ότι έχει ξαναπαντρευτεί και περιμένει παιδακι....Τι να πει κανείς......