Άντρες που μισούν τις γυναίκες

Facebook Twitter
0

O αυθεντικός τίτλος του πρώτου βιβλίου της τριλογίας του Στιγκ Λάρσον είναι «Άντρες που μισούν τις γυναίκες» αλλά αυτός που έχει επικρατήσει ως μετάφραση είναι «το κορίτσι με το τατουάζ». Στις 12 Δεκεμβρίου θα παιχτεί η δεύτερη ταινία με σενάριο βασισμένο στο βιβλίο με πρωταγωνιστή τον Ντάνιελ Κρέγκ σε σκηνοθεσία Ντέιβιντ Φίντσερ.

Αν δεν έχετε διαβάσει ακόμα το βιβλίο, (τα βιβλία), σας παρακαλώ να το κάνετε. Ναι, είναι υπερβολικά επιτυχημένο, έχει πουλήσει υπερβολικά πολλά εκατομμύρια, έχει μεταφραστεί σε δεκάδες γλώσσες, αλλά πώς να το κάνουμε, είναι πολύ καλό, ειδικά το πρώτο της σειράς. Πρόκειται για θρίλερ που περιγράφει μεταξύ άλλων φαινομενικά ήρεμη αλλά ασφυκτική οικογενειακή ζωή των βόρειων χωρών, όπως έχει αποτυπωθεί πολλές φορές ως τώρα σε βιβλία και σινεμά: αυτή τη φορά, μαζί με ένα μυστήριο, λίγο κυνηγητό και λίγο έρωτα.

O Στιγκ Λάρσον

Ακόμα πιο μεγάλο ενδιαφέρον έχει η ιστορία της έκδοσης των βιβλίων, η οποία είναι ίσως γνωστή, αλλά φαντάζομαι ότι υπάρχουν ακόμα κάποιοι που δεν την ξέρουν: ο συγγραφέας των βιβλίων πέθανε πριν προλάβει να μυριστεί την αναπάντεχα τεράστια επιτυχία των βιβλίων του. Σα να μην είναι αυτό αρκετά τραγικό από μόνο του, ο θάνατός του προκάλεσε πόλεμο μεταξύ των συγγενών του (του πατέρα του και του αδερφού του) με την επί 32 χρόνια σύντροφό του. Ο Λάρσον δεν είχε κάνει διαθήκη και δεν είχε παντρευτεί τη γυναίκα με την οποία συζούσε, οπότε, σύμφωνα με το νόμο, όλα τα έσοδα των βιβλίων πήγαν στους συγγενείς του, με τους οποίους δεν είχε καθόλου καλές σχέσεις.

Η σύντροφός του από το 2004 πολεμάει τον νόμο παλεύοντας να γίνει η μοναδική διαχειρίστρια του πνευματικού έργου του συγγραφέα. Η οικογένεια της πρότεινε 3,3 εκατομμύρια δολάρια και μία θέση στο συμβούλιο, την οποία αρνήθηκε, επιμένοντας ότι «δεν πρόκειται να αγοραστεί». Έχει δηλώσει σε συνεντεύξεις ότι το έργο είναι και δικό της, αφού η υπόθεση προέκυπτε μετά από συζητήσεις με τον Λάρσον αλλά το μεγάλο της ατού είναι 200 σελίδες, οι οποίες υπάρχουν ακόμα το λάπτοπ του συγγραφέα, με τη συνέχεια της τριλογίας, τις οποίες όμως δεν έχει δει κανείς…

Βιβλίο
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

ΕΠΕΞ Δέκα βιβλία που δεν θα βρεις εύκολα σε άλλες λίστες

Βιβλίο / Δέκα βιβλία που δεν θα βρεις εύκολα σε άλλες λίστες

Μια επιλογή τίτλων που καλύπτει από την Κατοχή και τους δωσίλογους, μέχρι τη συναίνεση, το «1984», ένα «αρχέγονο queer», τα Τέμπη, τη hyperpop, έναν αυτοκράτορα-φιλόσοφο και τους συνειρμούς ενός Αθηναίου «ευπατρίδη».
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
90’ με τη συντακτική ομάδα της «βλάβης»

Βιβλίο / Αυτή η παρέα φτιάχνει τη «βλάβη», το πιο φρέσκο έντυπο για το βιβλίο

Είναι millennials, πιστεύουν ακόμα στην αξία του τυπωμένου χαρτιού, δεν δέχονται διαφημίσεις, ξέρουν πολύ καλά το βιβλίο, δεν αναρτούν τίποτα στο internet γιατί θέλουν να σε δουν να ξεφυλλίζεις το περιοδικό τους. Και πολύ καλά κάνουν γιατί η «βλάβη» τους είναι ένας νέος τρόπος να μιλάς για το βιβλίο και για τον πολιτισμό.
M. HULOT
«Εκτελούσαμε αποφάσεις, ακόμα κι όταν διαφωνούσαμε»

Το πίσω ράφι / «Εκτελούσαμε αποφάσεις, ακόμα κι όταν διαφωνούσαμε»

Η Μαρία Μπέικου αφηγείται με τρόπο λιτό τη ζωή της στο «Αφού με ρωτάτε, θα θυμηθώ», τη συμμετοχή της στην Αντίσταση, τον Εμφύλιο, τα χρόνια της στην ΕΣΣΔ και τη σχέση της με μεγάλους Ρώσους καλλιτέχνες.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
Ζιζέλ Πελικό: «Έχω ξαναβρεί τη χαρά της ζωής»

Βιβλίο / Ζιζέλ Πελικό: «Οι βιαστές μου να σκύψουν το κεφάλι• όχι εγώ»

Πέρα από κάθε προσδοκία και παρά τη φρίκη που κρύβουν οι σελίδες της, η αυτοβιογραφία της Πελικό, «Ύμνος στη ζωή», είναι ένα απαράμιλλο παράδειγμα γενναιότητας κι ένα μήνυμα αισιοδοξίας, δικαιώνοντας απόλυτα τον τίτλο του. Κυκλοφόρησε μόλις και στα ελληνικά από τις εκδόσεις Ψυχογιός.
ΕΙΡΗΝΗ ΓΙΑΝΝΑΚΗ
Γιατί διαβάζουμε (και αγαπάμε) ακόμα τα «Ανεμοδαρμένα Ύψη»

Βιβλίο / Γιατί διαβάζουμε (και αγαπάμε) ακόμα τα «Ανεμοδαρμένα Ύψη»

Η ταινία της Έμεραλντ Φένελ μας θύμισε την αξεπέραστη αξία του κλασικού έργου της Έμιλι Μπροντέ και τους άπειρους λόγους για τους οποίους παραμένει ανάμεσα στα αγαπημένα αναγνωστών και κριτικών.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Ευάρεστος Πιμπλής: «Το να σε λέει “τέρας” ένας Πρόεδρος είναι τρομακτικό»

Lifo Videos / Ευάρεστος Πιμπλής: «Το να σε λέει “τέρας” ένας Πρόεδρος είναι τρομακτικό»

Ο νεαρός συγγραφέας που έκανε αίσθηση με το πρώτο του μυθιστόρημα «Πέρα από τη συναίνεση» (εκδ. Πόλις) μιλά για την queer κουλτούρα στα χρόνια του Tραμπ και για το πώς συμφιλιώνεται κανείς με τον ομοερωτικό σεξουαλικό του προσανατολισμό σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
«Εξομολόγηση και μαθητεία»

Long Stories / «Εξομολόγηση και μαθητεία»

Ο Βαγγέλης Ραπτόπουλος υπήρξε στενός φίλος του Μένη Κουμανταρέα από το 1978 μέχρι το 2014, που ο σημαντικός Έλληνας συγγραφέας δολοφονήθηκε. Σε αυτό το διάστημα αντάλλαξαν επιστολές, «ένα δούναι και λαβείν ανάμεσα σε δυο ψυχές, ένα γραμμένο από την ίδια τη ζωή επιστολογραφικό μυθιστόρημα», που ετοιμάστηκαν για να κυκλοφορήσουν, η έκδοσή τους όμως έχει «παγώσει». Δημοσιεύουμε τον πρόλογο που ο Β. Ραπτόπουλος ετοίμασε για αυτόν τον τόμο, υπό μορφή μιας τελευταίας άτυπης επιστολής, όπως λέει ο ίδιος.
ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΡΑΠΤΟΠΟΥΛΟΣ
Τι κοινό έχουν ο Μπάρακ Ομπάμα και η Ντούα Λίπα;

The Review / Ας μιλήσουμε για το βιβλίο που ενθουσίασε τη Ντούα Λίπα και τον Μπάρακ Ομπάμα

Διάβασαν και προώθησαν και οι δυο το μυθιστόρημα «Σάρκα» του Ουγγροβρετανού Ντέιβιντ Σόλοϊ, που κέρδισε το βραβείο Booker του 2025 και θα κυκλοφορήσει στα ελληνικά από τις εκδόσεις Ψυχογιός. H Βένα Γεωργακοπούλου συζητά γι’ αυτό με τον σκηνοθέτη Λευτέρη Χαρίτο, πρόεδρο της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Γιάννης Παλαβός

Οι Αθηναίοι / Γιάννης Παλαβός: «Τα βιβλιοπωλεία είναι γεμάτα μέτρια ή κακά βιβλία»

Μεγάλωσε σ’ ένα γυναικείο περιβάλλον και βρήκε καταφύγιο στην παιδική βιβλιοθήκη του χωριού του. Δεν ένιωσε ποτέ πραγματικά Αθηναίος και τον ενοχλεί ο διάχυτος εγωισμός των social media. Aκόμη και σήμερα αρκετοί πιστεύουν πως το «Παλαβός» είναι ψευδώνυμο. Ο βραβευμένος συγγραφέας αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.
M. HULOT
Έχουν, αλήθεια, νόημα οι επανεκδόσεις βιβλίων;

Βιβλίο / Έχουν νόημα οι επανεκδόσεις;

Η εκ νέου κυκλοφορία ξένων τίτλων φέρνει στο προσκήνιο κλασικά έργα, αλλά θέτει και το εξής ερώτημα: χρειαζόμαστε επετειακές εκδόσεις βιβλίων όπως η «Λίγη Ζωή» της Γιαναγκιχάρα, που μοιάζει να αφορά την εποχή που γράφτηκε;
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ