Ο Tom Wood, ιρλανδικής καταγωγής και γεννημένος το 1951, φωτογραφίζει σχεδόν καθημερινά. Αφού σπούδασε καλές τέχνες στο Leicester Polytechnic από το 1973 έως το 1976, μετακόμισε με την οικογένειά του στο Merseyside το 1978. Γοητευμένος από τον πειραματικό κινηματογράφο, στράφηκε στη συνέχεια στη φωτογραφία, μαθαίνοντας μόνος του το μέσο. Αυτοδίδακτος, παρέμεινε πιστός στη χημεία, το χαρτί και τον σκοτεινό θάλαμο. Πειραματίστηκε αδιάκοπα με την τεχνική, από την πιο απλή έως την πιο περίτεχνη (από ληγμένα φιλμ έως πανοραμική φωτογραφία).
Μεταξύ 1978 και 2001, περιπλανήθηκε στην πόλη του Λίβερπουλ και στις όχθες του Mersey, με μια Leica 35, και κατέγραψε ένα πορτρέτο της πόλης και των κατοίκων της: δρόμους, παμπ, κλαμπ, αγορές, εργοτάξια, πάρκα και ποδοσφαιρικά γήπεδα. Αυτό το ειλικρινές πορτρέτο των εργατικών πληθυσμών σε βιομηχανικές ερημιές και εγκαταλελειμμένους χώρους αποτελεί ένα έργο που δεν έχει όμοιό του στη σύγχρονη φωτογραφία.
Το σύνολο της δουλειάς του που αποτελείται από διάφορες σειρές που είναι πλέον "ιστορικές", μας παρασύρει βαθιά στην ατμόσφαιρα της Αγγλίας της Θάτσερ και της Αγγλίας μετά τη Θάτσερ.
Το σύνολο της δουλειάς του που αποτελείται από διάφορες σειρές που είναι πλέον "ιστορικές", μας παρασύρει βαθιά στην ατμόσφαιρα της Αγγλίας της Θάτσερ και της Αγγλίας μετά τη Θάτσερ. Ένας δυσάρεστος άνεμος είχε αρχίσει να πνέει από καιρό στο Λίβερπουλ. Και όταν ο Tom Wood έφτασε στην πόλη, φυσούσε ακόμα, με δριμύτητα. Μια διαδοχή γεγονότων, όπως το κλείσιμο των ναυπηγείων, αθροίζονται και επαναλαμβάνονται για να αποτυπώσουν μια συνεκτική εικόνα ενός συγκεκριμένου σύμπαντος, μιας περιόδου, ενός ταξικού πολέμου, από τον οποίο σύντομα θα απομείνουν μόνο λίγα ίχνη και μερικά πορτρέτα σπάνιας ευγένειας.
Το έργο του Tom Wood έχει αποτελέσει αντικείμενο πολλών ατομικών εκθέσεων σε όλο τον κόσμο. Στη Γαλλία, έχει παρουσιαστεί σε φεστιβάλ, στο πλαίσιο της Sit Down Gallery ή στο Centre photographique GwinZegal στο Guingamp (2012) και στο Château d'Eau στην Τουλούζη (2005). Οι φωτογραφίες του έχουν συμπεριληφθεί στις συλλογές του MoMA και του ICP στη Νέα Υόρκη, του Art Institute of Chicago και του Victoria & Albert Museum στο Λονδίνο. Το 2002, ο Tom Wood έλαβε το βραβείο "Humanity Dialogue Prize" στο Rencontres d'Arles.
